Romanos 4
hch (HCH) vs NVT
1 Merikɨte, ¿kete'utiyuaneniri tita 'Apɨrahami mɨtiukaxei hepaɨtsita? Mɨkɨ yateewa kanitapaapatɨni hetsiena temɨyekɨ.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 'Ipaɨ teputiyuane, xɨka 'Apɨrahami heitserie 'upitɨarienike tixaɨtɨ mɨtiuyurikɨ, kaniyɨwenikeyu muyuta'ɨrenikɨ yuhepaɨtsita. Matsi Kakaɨyari hɨxie pɨkayɨwe.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 ¿Kehaine 'utɨarika xapayari? «'Apɨrahami Kakaɨyari yuri katiniuta'eririeni, 'ayumieme Kakaɨyari heitserie hexeiyakame kanayeitɨani» paine.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Kemɨ'ane mɨtiuta'uximayataxɨ, tita mɨti'iwa 'imikieri pɨka'eriwa, peuyewetse matsi mɨtipitɨarienikɨ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Kemɨ'ane pɨta 'atsikatiyurienetɨ yuri mɨti'erie 'iyatsie, heitserie muwapitɨatsie kemɨ'ane Kakaɨyari memɨkahayexeiya, mɨkɨ heitserie hexeiyatɨ kanimariwani yuri mɨti'eriekɨ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Rawirita mɨpaɨ kanaineni tewi kemɨtiyutemawie hepaɨtsita, kepauka Kakaɨyari heitserie hexeiyame mayeitɨa, tsepa tixaɨtɨ mɨkatiuyurienike:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «Mekaniyutemamawieka kemɨ'ane
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Kaniyutemawieka mɨkɨ tewi,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Merikɨte, ¿'ipaɨ meteyutemamawie mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa? ¿Mɨkɨ memɨka'inɨaritɨarieta, mɨpaɨ mekateyutemamawie? Mɨpaɨ teputiyuane, 'Apɨrahami yuri mɨti'eriekaikɨ, 'ayumieme heitserie hexeiyatɨ kanimariwakaitɨni.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Ketiyurienetɨ mɨpaɨ pɨtimatiwakai? ¿Xitekiya 'inɨariyari rexeiyakai 'ana, pɨkaheixeiyakai nutsu? Xitekiya 'inɨariyari pɨkahexeiyakai, matsi pɨka'inɨaritɨariewekai 'akuxi.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Xitekiya kaniutanaki'erieni 'inɨari mɨhɨkɨtɨnikɨ. Kaniutseyumarieni heitserie mupitɨariekɨ yuri tiuta'erieka mexi xitekiya 'inɨariyari kahexeiyakai. 'Ayumieme yunaitɨ yuri memɨte'erie xitekiya 'inɨariyari mekahexeiyatɨ, mɨkɨ wapaapa kanayani, mɨkɨ heitserie mehexeiyatɨ memɨmariwanikɨ.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Mɨkɨta xitekiya 'inɨariyari memexeiya wapaapa kanayani, mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa pɨkatixaɨ, matsi mɨkɨ yamemɨtekahuta tapaapa 'Apɨrahami huyetana yuri kemɨti'eriekai xitekiya 'inɨariyari kahexeiyatɨ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kepauka 'Apɨrahami mɨpaɨ mɨtiutahɨawarie, niwemamata, kename wahetsie tinakekekai naitɨ kwie, 'inɨari niukiyari hexeiyatɨ mɨpaɨ pɨkatiutahɨawarie. Heitserie 'upitɨarieka pɨta yuri mɨtiuta'erikɨ, mɨpaɨ pɨtiutahɨawarie.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Xɨkari mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsie tinakenike, xɨanakɨ xeikɨa yuri tepɨte'eriekakeyu, yakɨ xeikɨa mɨpaɨ pɨtiutahɨawarienikeyu mɨkɨ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 'Inɨari niukiyari haxɨa pɨtiyupitɨwa. 'Inɨari niukiyari kaxuawekaku, pɨkatitsanarɨwa.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 'Ayumieme yuri ti'eriekaku mɨpaɨ kani'aneni, para mɨpaɨ mɨtiyɨnikɨ mɨkɨ 'aixɨa tiuka'iyarikaku, tita mɨtitaxatɨa mɨtseiriyarienikɨ yunaime niwemama wahetsiemieme, mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsiemieme xeikɨa pɨkatixaɨ, matsita mɨkɨ 'Apɨrahami hepaɨ yuri memɨte'erie wahetsiemieme, mɨkɨ tanaime kanitapaapatɨni,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 kemɨre'uxa: «Ne yumɨireme nuiwarite wapaapa nepɨmatsi'ayeitɨa». Kakaɨyari hɨxie yuri pemɨtiuta'erikɨ, kemɨ'ane mɨkite mɨwaranutanieritɨwa, meta kemɨ'ane mɨtititerɨwa tita 'emɨkatiuwe mɨtinenikɨ, mɨkɨ hetsie.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Mɨkɨ kemɨkatiyɨwekai yuri mɨti'eriekakɨ ta'ikwewatɨ, ta'ikwewatɨ yuri katini'eriekaitɨni. 'Ayumieme yumɨireme nuiwarite wapaapa kanayani, mɨpaɨ kemɨtiutahɨawariekai: «Mɨpaɨ meyupaɨmetɨ mekanakɨnikuni 'aniwema».
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Pɨka'utaweranaxɨa yuri ti'erietɨ, tsepa me'eriwakai yuwaiyari kemɨtimɨximekai 'etsiwatɨkaku xeitsienituyari wiyari mexeiyakaikɨ, yatɨni tsepa me'eriwakai Tsara mɨkayɨwekai mɨtiniwenikɨ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Pɨka'u'iyɨri yɨkɨ tiku'eriwatɨ tita Kakaɨyari mɨtitaxatɨa hetsiena mɨtinakekekaikɨ, mɨkɨ hepaɨtsita, yuri kati'erietɨ pɨkahatɨa. Matsi yuri kemɨti'eriekai pɨtɨrɨkariyariekai, Kakaɨyari mariweme 'ayeitɨatɨ.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Mɨpaɨ pɨtiyumaikai, Kakaɨyari mɨyɨwekaikɨ kemɨtitahɨawixɨ yamɨtiyurienikekaikɨ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 'Ayumieme heitserie pitɨariekame kani'eriwakaitɨni, yuri mɨti'eriekaikɨ.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Kemɨti'eriwakaikɨ 'Apɨrahami, hetsiena mieme xeikɨa pɨkaraka'utɨarie,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 matsi tahetsiemiemeta mɨpaɨ pɨtiu'utɨarie. Mɨpaɨta tame tepɨtematiwa yuri temɨte'erie kemɨ'ane mɨkite watsata menukuketɨa Tati'aitɨwame Ketsutsi, mɨkɨ hetsie.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Mɨkɨ pɨyetuiya mumierienikɨ tita 'axatemɨte'uyurikɨ meta panukuketɨarie heitserie temɨpitɨarienikɨ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.