Romanos 4
hch (HCH) vs NAA
1 Merikɨte, ¿kete'utiyuaneniri tita 'Apɨrahami mɨtiukaxei hepaɨtsita? Mɨkɨ yateewa kanitapaapatɨni hetsiena temɨyekɨ.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 'Ipaɨ teputiyuane, xɨka 'Apɨrahami heitserie 'upitɨarienike tixaɨtɨ mɨtiuyurikɨ, kaniyɨwenikeyu muyuta'ɨrenikɨ yuhepaɨtsita. Matsi Kakaɨyari hɨxie pɨkayɨwe.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 ¿Kehaine 'utɨarika xapayari? «'Apɨrahami Kakaɨyari yuri katiniuta'eririeni, 'ayumieme Kakaɨyari heitserie hexeiyakame kanayeitɨani» paine.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Kemɨ'ane mɨtiuta'uximayataxɨ, tita mɨti'iwa 'imikieri pɨka'eriwa, peuyewetse matsi mɨtipitɨarienikɨ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kemɨ'ane pɨta 'atsikatiyurienetɨ yuri mɨti'erie 'iyatsie, heitserie muwapitɨatsie kemɨ'ane Kakaɨyari memɨkahayexeiya, mɨkɨ heitserie hexeiyatɨ kanimariwani yuri mɨti'eriekɨ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Rawirita mɨpaɨ kanaineni tewi kemɨtiyutemawie hepaɨtsita, kepauka Kakaɨyari heitserie hexeiyame mayeitɨa, tsepa tixaɨtɨ mɨkatiuyurienike:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 «Mekaniyutemamawieka kemɨ'ane
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Kaniyutemawieka mɨkɨ tewi,
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Merikɨte, ¿'ipaɨ meteyutemamawie mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa? ¿Mɨkɨ memɨka'inɨaritɨarieta, mɨpaɨ mekateyutemamawie? Mɨpaɨ teputiyuane, 'Apɨrahami yuri mɨti'eriekaikɨ, 'ayumieme heitserie hexeiyatɨ kanimariwakaitɨni.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Ketiyurienetɨ mɨpaɨ pɨtimatiwakai? ¿Xitekiya 'inɨariyari rexeiyakai 'ana, pɨkaheixeiyakai nutsu? Xitekiya 'inɨariyari pɨkahexeiyakai, matsi pɨka'inɨaritɨariewekai 'akuxi.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Xitekiya kaniutanaki'erieni 'inɨari mɨhɨkɨtɨnikɨ. Kaniutseyumarieni heitserie mupitɨariekɨ yuri tiuta'erieka mexi xitekiya 'inɨariyari kahexeiyakai. 'Ayumieme yunaitɨ yuri memɨte'erie xitekiya 'inɨariyari mekahexeiyatɨ, mɨkɨ wapaapa kanayani, mɨkɨ heitserie mehexeiyatɨ memɨmariwanikɨ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Mɨkɨta xitekiya 'inɨariyari memexeiya wapaapa kanayani, mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa pɨkatixaɨ, matsi mɨkɨ yamemɨtekahuta tapaapa 'Apɨrahami huyetana yuri kemɨti'eriekai xitekiya 'inɨariyari kahexeiyatɨ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kepauka 'Apɨrahami mɨpaɨ mɨtiutahɨawarie, niwemamata, kename wahetsie tinakekekai naitɨ kwie, 'inɨari niukiyari hexeiyatɨ mɨpaɨ pɨkatiutahɨawarie. Heitserie 'upitɨarieka pɨta yuri mɨtiuta'erikɨ, mɨpaɨ pɨtiutahɨawarie.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Xɨkari mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsie tinakenike, xɨanakɨ xeikɨa yuri tepɨte'eriekakeyu, yakɨ xeikɨa mɨpaɨ pɨtiutahɨawarienikeyu mɨkɨ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 'Inɨari niukiyari haxɨa pɨtiyupitɨwa. 'Inɨari niukiyari kaxuawekaku, pɨkatitsanarɨwa.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 'Ayumieme yuri ti'eriekaku mɨpaɨ kani'aneni, para mɨpaɨ mɨtiyɨnikɨ mɨkɨ 'aixɨa tiuka'iyarikaku, tita mɨtitaxatɨa mɨtseiriyarienikɨ yunaime niwemama wahetsiemieme, mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsiemieme xeikɨa pɨkatixaɨ, matsita mɨkɨ 'Apɨrahami hepaɨ yuri memɨte'erie wahetsiemieme, mɨkɨ tanaime kanitapaapatɨni,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 kemɨre'uxa: «Ne yumɨireme nuiwarite wapaapa nepɨmatsi'ayeitɨa». Kakaɨyari hɨxie yuri pemɨtiuta'erikɨ, kemɨ'ane mɨkite mɨwaranutanieritɨwa, meta kemɨ'ane mɨtititerɨwa tita 'emɨkatiuwe mɨtinenikɨ, mɨkɨ hetsie.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Mɨkɨ kemɨkatiyɨwekai yuri mɨti'eriekakɨ ta'ikwewatɨ, ta'ikwewatɨ yuri katini'eriekaitɨni. 'Ayumieme yumɨireme nuiwarite wapaapa kanayani, mɨpaɨ kemɨtiutahɨawariekai: «Mɨpaɨ meyupaɨmetɨ mekanakɨnikuni 'aniwema».
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Pɨka'utaweranaxɨa yuri ti'erietɨ, tsepa me'eriwakai yuwaiyari kemɨtimɨximekai 'etsiwatɨkaku xeitsienituyari wiyari mexeiyakaikɨ, yatɨni tsepa me'eriwakai Tsara mɨkayɨwekai mɨtiniwenikɨ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Pɨka'u'iyɨri yɨkɨ tiku'eriwatɨ tita Kakaɨyari mɨtitaxatɨa hetsiena mɨtinakekekaikɨ, mɨkɨ hepaɨtsita, yuri kati'erietɨ pɨkahatɨa. Matsi yuri kemɨti'eriekai pɨtɨrɨkariyariekai, Kakaɨyari mariweme 'ayeitɨatɨ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Mɨpaɨ pɨtiyumaikai, Kakaɨyari mɨyɨwekaikɨ kemɨtitahɨawixɨ yamɨtiyurienikekaikɨ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 'Ayumieme heitserie pitɨariekame kani'eriwakaitɨni, yuri mɨti'eriekaikɨ.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kemɨti'eriwakaikɨ 'Apɨrahami, hetsiena mieme xeikɨa pɨkaraka'utɨarie,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 matsi tahetsiemiemeta mɨpaɨ pɨtiu'utɨarie. Mɨpaɨta tame tepɨtematiwa yuri temɨte'erie kemɨ'ane mɨkite watsata menukuketɨa Tati'aitɨwame Ketsutsi, mɨkɨ hetsie.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Mɨkɨ pɨyetuiya mumierienikɨ tita 'axatemɨte'uyurikɨ meta panukuketɨarie heitserie temɨpitɨarienikɨ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.