Romanos 4
hch (HCH) vs NTLH
1 Merikɨte, ¿kete'utiyuaneniri tita 'Apɨrahami mɨtiukaxei hepaɨtsita? Mɨkɨ yateewa kanitapaapatɨni hetsiena temɨyekɨ.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 'Ipaɨ teputiyuane, xɨka 'Apɨrahami heitserie 'upitɨarienike tixaɨtɨ mɨtiuyurikɨ, kaniyɨwenikeyu muyuta'ɨrenikɨ yuhepaɨtsita. Matsi Kakaɨyari hɨxie pɨkayɨwe.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Kehaine 'utɨarika xapayari? «'Apɨrahami Kakaɨyari yuri katiniuta'eririeni, 'ayumieme Kakaɨyari heitserie hexeiyakame kanayeitɨani» paine.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Kemɨ'ane mɨtiuta'uximayataxɨ, tita mɨti'iwa 'imikieri pɨka'eriwa, peuyewetse matsi mɨtipitɨarienikɨ.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Kemɨ'ane pɨta 'atsikatiyurienetɨ yuri mɨti'erie 'iyatsie, heitserie muwapitɨatsie kemɨ'ane Kakaɨyari memɨkahayexeiya, mɨkɨ heitserie hexeiyatɨ kanimariwani yuri mɨti'eriekɨ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Rawirita mɨpaɨ kanaineni tewi kemɨtiyutemawie hepaɨtsita, kepauka Kakaɨyari heitserie hexeiyame mayeitɨa, tsepa tixaɨtɨ mɨkatiuyurienike:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 «Mekaniyutemamawieka kemɨ'ane
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Kaniyutemawieka mɨkɨ tewi,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Merikɨte, ¿'ipaɨ meteyutemamawie mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa? ¿Mɨkɨ memɨka'inɨaritɨarieta, mɨpaɨ mekateyutemamawie? Mɨpaɨ teputiyuane, 'Apɨrahami yuri mɨti'eriekaikɨ, 'ayumieme heitserie hexeiyatɨ kanimariwakaitɨni.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Ketiyurienetɨ mɨpaɨ pɨtimatiwakai? ¿Xitekiya 'inɨariyari rexeiyakai 'ana, pɨkaheixeiyakai nutsu? Xitekiya 'inɨariyari pɨkahexeiyakai, matsi pɨka'inɨaritɨariewekai 'akuxi.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Xitekiya kaniutanaki'erieni 'inɨari mɨhɨkɨtɨnikɨ. Kaniutseyumarieni heitserie mupitɨariekɨ yuri tiuta'erieka mexi xitekiya 'inɨariyari kahexeiyakai. 'Ayumieme yunaitɨ yuri memɨte'erie xitekiya 'inɨariyari mekahexeiyatɨ, mɨkɨ wapaapa kanayani, mɨkɨ heitserie mehexeiyatɨ memɨmariwanikɨ.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Mɨkɨta xitekiya 'inɨariyari memexeiya wapaapa kanayani, mɨkɨ xitekiya 'inɨariyari memexeiya xeikɨa pɨkatixaɨ, matsi mɨkɨ yamemɨtekahuta tapaapa 'Apɨrahami huyetana yuri kemɨti'eriekai xitekiya 'inɨariyari kahexeiyatɨ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kepauka 'Apɨrahami mɨpaɨ mɨtiutahɨawarie, niwemamata, kename wahetsie tinakekekai naitɨ kwie, 'inɨari niukiyari hexeiyatɨ mɨpaɨ pɨkatiutahɨawarie. Heitserie 'upitɨarieka pɨta yuri mɨtiuta'erikɨ, mɨpaɨ pɨtiutahɨawarie.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Xɨkari mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsie tinakenike, xɨanakɨ xeikɨa yuri tepɨte'eriekakeyu, yakɨ xeikɨa mɨpaɨ pɨtiutahɨawarienikeyu mɨkɨ.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 'Inɨari niukiyari haxɨa pɨtiyupitɨwa. 'Inɨari niukiyari kaxuawekaku, pɨkatitsanarɨwa.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 'Ayumieme yuri ti'eriekaku mɨpaɨ kani'aneni, para mɨpaɨ mɨtiyɨnikɨ mɨkɨ 'aixɨa tiuka'iyarikaku, tita mɨtitaxatɨa mɨtseiriyarienikɨ yunaime niwemama wahetsiemieme, mɨkɨ 'inɨari niukiyaritsie memɨtewiya wahetsiemieme xeikɨa pɨkatixaɨ, matsita mɨkɨ 'Apɨrahami hepaɨ yuri memɨte'erie wahetsiemieme, mɨkɨ tanaime kanitapaapatɨni,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 kemɨre'uxa: «Ne yumɨireme nuiwarite wapaapa nepɨmatsi'ayeitɨa». Kakaɨyari hɨxie yuri pemɨtiuta'erikɨ, kemɨ'ane mɨkite mɨwaranutanieritɨwa, meta kemɨ'ane mɨtititerɨwa tita 'emɨkatiuwe mɨtinenikɨ, mɨkɨ hetsie.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Mɨkɨ kemɨkatiyɨwekai yuri mɨti'eriekakɨ ta'ikwewatɨ, ta'ikwewatɨ yuri katini'eriekaitɨni. 'Ayumieme yumɨireme nuiwarite wapaapa kanayani, mɨpaɨ kemɨtiutahɨawariekai: «Mɨpaɨ meyupaɨmetɨ mekanakɨnikuni 'aniwema».
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Pɨka'utaweranaxɨa yuri ti'erietɨ, tsepa me'eriwakai yuwaiyari kemɨtimɨximekai 'etsiwatɨkaku xeitsienituyari wiyari mexeiyakaikɨ, yatɨni tsepa me'eriwakai Tsara mɨkayɨwekai mɨtiniwenikɨ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Pɨka'u'iyɨri yɨkɨ tiku'eriwatɨ tita Kakaɨyari mɨtitaxatɨa hetsiena mɨtinakekekaikɨ, mɨkɨ hepaɨtsita, yuri kati'erietɨ pɨkahatɨa. Matsi yuri kemɨti'eriekai pɨtɨrɨkariyariekai, Kakaɨyari mariweme 'ayeitɨatɨ.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Mɨpaɨ pɨtiyumaikai, Kakaɨyari mɨyɨwekaikɨ kemɨtitahɨawixɨ yamɨtiyurienikekaikɨ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 'Ayumieme heitserie pitɨariekame kani'eriwakaitɨni, yuri mɨti'eriekaikɨ.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Kemɨti'eriwakaikɨ 'Apɨrahami, hetsiena mieme xeikɨa pɨkaraka'utɨarie,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 matsi tahetsiemiemeta mɨpaɨ pɨtiu'utɨarie. Mɨpaɨta tame tepɨtematiwa yuri temɨte'erie kemɨ'ane mɨkite watsata menukuketɨa Tati'aitɨwame Ketsutsi, mɨkɨ hetsie.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Mɨkɨ pɨyetuiya mumierienikɨ tita 'axatemɨte'uyurikɨ meta panukuketɨarie heitserie temɨpitɨarienikɨ.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.