João 4
hch (HCH) vs NVT
1 Merikɨtsɨ Ti'aitame katiniutamarieni paritseutsixi memu'enanakɨ kename Ketsutsi yumɨireme teyɨ'ɨkitɨwamete warayeitɨwakai meta wa'ɨyanekai, Wani yakɨ meyɨpaɨmeme xeikɨa wa'ɨyanekaku.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Ketsutsi yɨkɨmana pɨkawaruka'ɨyakai, teyɨ'ɨkitɨwametemama pɨta mepɨwaruka'ɨyakai).
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Mɨpaɨ tiumarieka Kureya kanayeyani, hutarieka Karereya kaninuani.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Kaneuyewekaitɨni Tsamariya kwieyaritsie meutayunekɨ.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Hikɨ kiekaritsie kaninuani Tsamariya kwieyaritsie Tsikari mɨtiuyetewatsie, mana kanehurakaitɨni kwie Kakuwu yuniwe Kutse mɨyetuiritsie.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Putsu Kakuwu mɨwati'inixɨ mana kanitinierekaitɨni. Merikɨtsɨ Ketsutsi 'uxetɨ yeiyakɨ mana kanayerɨni putsu 'aurie tuka. Tuka 'ayeiximekaku.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Huriyutsixi tsamariyatari wahamatɨa 'aixɨa memɨkateyuxeiyakaikɨ. 'Ayumieme 'ukaratsi tsamariyatanaka mɨpaɨ katinitahɨawe:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Hikɨ Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Tapaapa Kakuwu kanimariwekaitɨni 'ikɨ putsu mɨtatsi'umi, 'ena kanitiharewekaitɨni mɨkɨ meta niwemama meta tewamama. ¿'Ekɨ matsi kepetimariwe keyuri mɨkɨ?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 peru kemɨ'ane manuhareni ne ne'iharitɨayu tawariri hatsuaku pɨkaheuharimɨkɨni, matsi mɨkɨ haa nemiharitɨani, mɨkɨ haixa kanayeimɨkɨ hetsiena 'atineikatɨ tukari mɨkaxɨwe 'ipitɨatɨ.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ketsutsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 'Ukaratsi mɨpaɨ katinita'eiya:
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Yu'auxɨwime pepɨwarexeiyakai 'akɨnama. Mɨkɨ meta, hikɨ pemeixeiya, mɨkɨ pɨka'akɨna. 'Ayumieme yurikɨ peputaine.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Tame tatutsima 'ikɨ yemuritsie mekaniyutinenewiwakaitɨni. Peru xeme huriyutsixi xekaniutiyuaneni kename heuyewetse Kerutsareme temuyutinenewiwanikɨ.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Xeme nenewieri xepipitɨa kemɨ'ane xemɨkamate. Tame pɨta nenewieri tekanipitɨaka kemɨ'ane temɨmate, wikweitsitɨarika mayeneikakɨ huriyutsixi tahetsie.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Matsi tukari kanaye'amɨkɨ, hikɨ kanaye'aniri, kepauka mɨkɨ yurikɨ memɨyutinenewiwa nenewieri memipitɨani yu'ukiyari yu'iyarikɨ yuri me'utiyuatɨ. Mɨkɨ meta, ne'ukiyari mɨya me'aneneme kaniwakuwauneni nenewieri memipitɨanikɨ.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Kakaɨyari kani'iyaritɨni, kaneuyeweka mɨkɨ nenewieri memipitɨa yu'iyarikɨ memipitɨanikɨ yuri me'utiyuatɨ.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Hikɨ teyɨ'ɨkitɨwamete mekaniu'axɨani, mekaniuhɨxiyani 'ukaratsi hamatɨa mɨtikuxatakaikɨ. Nixewitɨ mɨpaɨ pɨkatitahɨawixɨ: «¿Ketitakɨ petiku'iwawiya?» yatɨni «¿Ketitakɨ petikuxata hamatɨana?»
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Hikɨ 'ukaratsi yuye'ɨ 'uku'eirieka kiekaritsie kaneyani, teɨteri mɨpaɨ katiniwaretahɨawe:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 —Xekenakɨni xekenexeiyayu tewi mɨneretahekɨatɨa naime kenemɨtiuyuri. ¿Katikɨritsitu 'ikɨ?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Teɨteri kiekaritsie mekanayekɨne, hepana mekanahukaitɨni.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Merikɨtsɨ mexi 'ame'ahukai, teyɨ'ɨkitɨwamete mekanita'inieni mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 'Ayumieme mɨpaɨ mekateniyɨkɨhɨawekaitɨni teyɨ'ɨkitɨwamete: «Xewitɨ kati'atɨiri katiukwairi».
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 ¿Xeme mɨpaɨ xekate'utiyuane: “Nauka metseri tixɨyu 'itsanaxa kanaye'amɨkɨ”? Kamɨ mɨpaɨ nepɨtixekɨhɨawe: Xekeneutanierixɨa, waxa xekeneuxeiya. Kaniwawakiniri xemɨka'itsanakɨ.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Hikɨ 'itsaname katini'iwaneniri, kanikuxeɨrieni tita mɨtiutixuawerixɨ, tukari mɨkaxɨwe memexeiyanikɨ, 'etsame 'itsaname hamatɨa yaxeikɨa memɨyutemamawiekakɨ.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 'Ikɨ hepaɨtsita niuki yuri paine: “Xewitɨ kani'etsametɨni, xewitɨta ti'itsaname”.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ne nepɨxeheutanɨ'axɨa xemɨka'itsanakɨ xemɨkateha'uximayakaitsie. Hipatɨ mekateni'uximayakaitɨni. Wa'uximayatsika xehetsie katiniunake.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Merikɨtsɨ yumɨiretɨ mana kiekatari Tsamariyatari yuri mekateniuta'erieni hetsiena 'ukaratsi tiutahekɨataku yuniukikɨ mɨpaɨ 'utaitɨ: «Naime kenemɨtiuyuri kanetiniutahekɨatɨani».
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 'Ayumieme Tsamariyatari hetsɨana me'u'axɨaka mekanita'inieni wahetsɨa muyuhayewakɨ. Mana huta tukari kaniyuhayewa.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Hipatɨta yumɨiretɨ yuri mekateniuta'erieni niukieyakɨ.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Mɨpaɨ 'ukaratsi mekateniutahɨawe:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Merikɨtsɨ huta tukari 'anukayaku mana kaniyeyani, Karereya kaninuani.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Ketsutsi yɨkɨmana katiniutahekɨata kename nixewitɨ Kakaɨyari niukameya yukwiepa 'aixɨa katixeiyarie).
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Peru kepauka Karereya munua Karereyatari mekanitanaki'erieni naime mete'uxeiyaka kemɨreyurienekai Kerutsareme 'ixɨararipa. Mɨkɨta memeku'ixɨarakaikɨ.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Merikɨtsɨ hutarieka Kanahatsie kaninuani Karereya kwieyaritsie haa kaxie winuyari mayeitɨatsie. Xewitɨ kwiepa ti'aitame mɨparewiwameyatɨkai mana kaniuyeikakaitɨni, nu'aya katinekuyekaitɨni Kaperunaumetsie.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Tiutamarieka kename Ketsutsi Kureya heyeyaka Karereya nuakai, hetsɨana kaneyani, kanitawawirieni meukayanikɨ nu'aya 'aixɨa reu'eriekame mayeitɨanikɨ. Mɨkɨ kanemɨximekaitɨni.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ketsutsi 'ayumieme mɨpaɨ katinitahɨawe:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Mɨkɨ ti'aitame parewiwameya mɨpaɨ katinitahɨawe:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ketsutsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Mana heukamiekaku te'uximayatametemama mekanenukunake mɨpaɨ mekatenitahɨawe kename nu'aya 'ayenierekairi.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Mɨkɨ kaniuta'iwauni ya'utaitɨ ke'upaukakaku 'aixɨa reu'erietɨ matɨa. Mɨkɨ mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Hikɨ paapaya katinetimani 'ana mɨya'upaukakaku Ketsutsi mɨpaɨ mɨreitahɨawixɨ: «'Aniwe kanayeniereniri». Hikɨ mɨkɨ yuri katiniuta'erieni, meta yunaitɨ kiena kiekatari.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 'Ipaɨ hutarieka 'inɨari katiniuwewieni Ketsutsi Kureya heyeyaka Karereya nuaka.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.