João 4
hch (HCH) vs NTLH
1 Merikɨtsɨ Ti'aitame katiniutamarieni paritseutsixi memu'enanakɨ kename Ketsutsi yumɨireme teyɨ'ɨkitɨwamete warayeitɨwakai meta wa'ɨyanekai, Wani yakɨ meyɨpaɨmeme xeikɨa wa'ɨyanekaku.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Ketsutsi yɨkɨmana pɨkawaruka'ɨyakai, teyɨ'ɨkitɨwametemama pɨta mepɨwaruka'ɨyakai).
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Mɨpaɨ tiumarieka Kureya kanayeyani, hutarieka Karereya kaninuani.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Kaneuyewekaitɨni Tsamariya kwieyaritsie meutayunekɨ.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Hikɨ kiekaritsie kaninuani Tsamariya kwieyaritsie Tsikari mɨtiuyetewatsie, mana kanehurakaitɨni kwie Kakuwu yuniwe Kutse mɨyetuiritsie.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Putsu Kakuwu mɨwati'inixɨ mana kanitinierekaitɨni. Merikɨtsɨ Ketsutsi 'uxetɨ yeiyakɨ mana kanayerɨni putsu 'aurie tuka. Tuka 'ayeiximekaku.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Huriyutsixi tsamariyatari wahamatɨa 'aixɨa memɨkateyuxeiyakaikɨ. 'Ayumieme 'ukaratsi tsamariyatanaka mɨpaɨ katinitahɨawe:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Hikɨ Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
10 Então Jesus disse:
11 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tapaapa Kakuwu kanimariwekaitɨni 'ikɨ putsu mɨtatsi'umi, 'ena kanitiharewekaitɨni mɨkɨ meta niwemama meta tewamama. ¿'Ekɨ matsi kepetimariwe keyuri mɨkɨ?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
13 Então Jesus disse:
14 peru kemɨ'ane manuhareni ne ne'iharitɨayu tawariri hatsuaku pɨkaheuharimɨkɨni, matsi mɨkɨ haa nemiharitɨani, mɨkɨ haixa kanayeimɨkɨ hetsiena 'atineikatɨ tukari mɨkaxɨwe 'ipitɨatɨ.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ketsutsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 'Ukaratsi mɨpaɨ katinita'eiya:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Yu'auxɨwime pepɨwarexeiyakai 'akɨnama. Mɨkɨ meta, hikɨ pemeixeiya, mɨkɨ pɨka'akɨna. 'Ayumieme yurikɨ peputaine.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Tame tatutsima 'ikɨ yemuritsie mekaniyutinenewiwakaitɨni. Peru xeme huriyutsixi xekaniutiyuaneni kename heuyewetse Kerutsareme temuyutinenewiwanikɨ.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
21 Jesus disse:
22 Xeme nenewieri xepipitɨa kemɨ'ane xemɨkamate. Tame pɨta nenewieri tekanipitɨaka kemɨ'ane temɨmate, wikweitsitɨarika mayeneikakɨ huriyutsixi tahetsie.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Matsi tukari kanaye'amɨkɨ, hikɨ kanaye'aniri, kepauka mɨkɨ yurikɨ memɨyutinenewiwa nenewieri memipitɨani yu'ukiyari yu'iyarikɨ yuri me'utiyuatɨ. Mɨkɨ meta, ne'ukiyari mɨya me'aneneme kaniwakuwauneni nenewieri memipitɨanikɨ.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Kakaɨyari kani'iyaritɨni, kaneuyeweka mɨkɨ nenewieri memipitɨa yu'iyarikɨ memipitɨanikɨ yuri me'utiyuatɨ.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 'Ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ketsutsi mɨpaɨ katinita'eiya:
26 Então Jesus afirmou:
27 Hikɨ teyɨ'ɨkitɨwamete mekaniu'axɨani, mekaniuhɨxiyani 'ukaratsi hamatɨa mɨtikuxatakaikɨ. Nixewitɨ mɨpaɨ pɨkatitahɨawixɨ: «¿Ketitakɨ petiku'iwawiya?» yatɨni «¿Ketitakɨ petikuxata hamatɨana?»
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Hikɨ 'ukaratsi yuye'ɨ 'uku'eirieka kiekaritsie kaneyani, teɨteri mɨpaɨ katiniwaretahɨawe:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Xekenakɨni xekenexeiyayu tewi mɨneretahekɨatɨa naime kenemɨtiuyuri. ¿Katikɨritsitu 'ikɨ?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Teɨteri kiekaritsie mekanayekɨne, hepana mekanahukaitɨni.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Merikɨtsɨ mexi 'ame'ahukai, teyɨ'ɨkitɨwamete mekanita'inieni mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
32 Jesus respondeu:
33 'Ayumieme mɨpaɨ mekateniyɨkɨhɨawekaitɨni teyɨ'ɨkitɨwamete: «Xewitɨ kati'atɨiri katiukwairi».
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 ¿Xeme mɨpaɨ xekate'utiyuane: “Nauka metseri tixɨyu 'itsanaxa kanaye'amɨkɨ”? Kamɨ mɨpaɨ nepɨtixekɨhɨawe: Xekeneutanierixɨa, waxa xekeneuxeiya. Kaniwawakiniri xemɨka'itsanakɨ.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Hikɨ 'itsaname katini'iwaneniri, kanikuxeɨrieni tita mɨtiutixuawerixɨ, tukari mɨkaxɨwe memexeiyanikɨ, 'etsame 'itsaname hamatɨa yaxeikɨa memɨyutemamawiekakɨ.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 'Ikɨ hepaɨtsita niuki yuri paine: “Xewitɨ kani'etsametɨni, xewitɨta ti'itsaname”.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ne nepɨxeheutanɨ'axɨa xemɨka'itsanakɨ xemɨkateha'uximayakaitsie. Hipatɨ mekateni'uximayakaitɨni. Wa'uximayatsika xehetsie katiniunake.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Merikɨtsɨ yumɨiretɨ mana kiekatari Tsamariyatari yuri mekateniuta'erieni hetsiena 'ukaratsi tiutahekɨataku yuniukikɨ mɨpaɨ 'utaitɨ: «Naime kenemɨtiuyuri kanetiniutahekɨatɨani».
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 'Ayumieme Tsamariyatari hetsɨana me'u'axɨaka mekanita'inieni wahetsɨa muyuhayewakɨ. Mana huta tukari kaniyuhayewa.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Hipatɨta yumɨiretɨ yuri mekateniuta'erieni niukieyakɨ.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Mɨpaɨ 'ukaratsi mekateniutahɨawe:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Merikɨtsɨ huta tukari 'anukayaku mana kaniyeyani, Karereya kaninuani.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Ketsutsi yɨkɨmana katiniutahekɨata kename nixewitɨ Kakaɨyari niukameya yukwiepa 'aixɨa katixeiyarie).
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Peru kepauka Karereya munua Karereyatari mekanitanaki'erieni naime mete'uxeiyaka kemɨreyurienekai Kerutsareme 'ixɨararipa. Mɨkɨta memeku'ixɨarakaikɨ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Merikɨtsɨ hutarieka Kanahatsie kaninuani Karereya kwieyaritsie haa kaxie winuyari mayeitɨatsie. Xewitɨ kwiepa ti'aitame mɨparewiwameyatɨkai mana kaniuyeikakaitɨni, nu'aya katinekuyekaitɨni Kaperunaumetsie.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tiutamarieka kename Ketsutsi Kureya heyeyaka Karereya nuakai, hetsɨana kaneyani, kanitawawirieni meukayanikɨ nu'aya 'aixɨa reu'eriekame mayeitɨanikɨ. Mɨkɨ kanemɨximekaitɨni.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ketsutsi 'ayumieme mɨpaɨ katinitahɨawe:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Mɨkɨ ti'aitame parewiwameya mɨpaɨ katinitahɨawe:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ketsutsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Mana heukamiekaku te'uximayatametemama mekanenukunake mɨpaɨ mekatenitahɨawe kename nu'aya 'ayenierekairi.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Mɨkɨ kaniuta'iwauni ya'utaitɨ ke'upaukakaku 'aixɨa reu'erietɨ matɨa. Mɨkɨ mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Hikɨ paapaya katinetimani 'ana mɨya'upaukakaku Ketsutsi mɨpaɨ mɨreitahɨawixɨ: «'Aniwe kanayeniereniri». Hikɨ mɨkɨ yuri katiniuta'erieni, meta yunaitɨ kiena kiekatari.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 'Ipaɨ hutarieka 'inɨari katiniuwewieni Ketsutsi Kureya heyeyaka Karereya nuaka.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.