Hebreus 2
hch (HCH) vs NVT
1 Mɨpaɨ mɨ'anekɨ, 'ayumieme kaneuyeweka matsi waɨkawa teme'eriwanikɨ tita temɨte'u'eni kapa yakɨ xeikɨa teyɨatɨ 'ateewa te'u'uwanikɨ.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Kamɨ mɨkɨ niuki mutaxatsie niuki tuayamete taheima miemete yametekuxatakaku, mɨkɨ kaniyuritɨkaitɨni, yunaitɨ memititsanaxɨa meta yunaitɨ memɨka'i'eniekai mekatenakapitɨarieni, wahetsie kemɨtinakekai, kemɨreuyewekai.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 ¿Merikɨte, xɨka mɨpaɨ 'aneni, ketsɨ tetetawikweni tame xɨka te'itawe'erieka 'ikɨ wikweitsitɨarika mɨya mɨtitɨrɨkaɨye? Mɨkɨ kaniutsutɨarieni Ti'aitame yatikuxatakaku ketemɨtetawikweitsitɨarieni haitɨ, niukieya meputseiriyaxɨ mɨkɨta memi'eniekai mɨpaɨ temɨtemaikakɨ tame.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Kakaɨyari meta 'axeikɨa wahamatɨa mɨpaɨ katinihekɨatakaitɨni 'inɨari wewietɨ mamariwaweme, tɨrɨkaɨyemekɨ tiyurienetɨ mɨiremekɨ, 'Iyari Mɨtiyupata yatiwapitɨakaku yuxexuime, kemɨtinakekai Kakaɨyari.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Kemɨtiu'aitaxɨ mɨkɨ kwie 'umamie hepaɨtsita, niuki tuayamete memɨte'aitanikɨ muwa 'atsipɨka'utayɨ, mɨkɨ kwie kanihɨkɨtɨni tita hepaɨtsita temɨtekuxata.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Hekɨatsika kanixuaweni xapatsie mɨpaɨ manuyɨne:
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Pekaniwarukayatsa niuki tuayamete wahepaɨ memɨkatɨrɨkawinikɨ,
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 naime pepɨtiyetuiri mɨtiwata'aitɨanikɨ, xɨka Kakaɨyari naime hetɨana titipini».
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Ketsutsi xeikɨa ketemɨte'ixeiya, mɨkɨ yapaɨmexɨa kaniukayerieni niuki tuayamete wahepaɨ mɨkatɨrɨkaɨyenikɨ, mɨkɨ mɨtiukwinixɨkɨ kepauka mumɨ, kananutikurunatɨarieni witsi'anetɨ mayanikɨ meta 'aixɨa mɨtixeiyariekakɨ. Kakaɨyari 'aixɨa mɨtiuka'iyarikɨ mɨpaɨ katiniuyɨni, mumɨnikɨ tanaime tahetsiemieme.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Mɨkɨ naime katiniutsutɨani, 'inetɨaku katiniuneni naitɨ, 'aixɨa katiniuyurieni Kakaɨyari, warawitɨtɨ yumɨireme yuniwema witsime'anenetɨ memakɨnekɨ, meye'atɨakɨ kemɨ'ane mitsutɨa memɨtawikweitsitɨarienikɨ, yatipitɨatɨ mɨtikwinekɨ para maye'anikɨ.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Kemɨ'ane mɨwapata, meta memupatsie, xeimetsie mekaniyekɨne yunaitɨ, 'ayumieme pɨkayutewiya yu'iwama tiwaruterɨwatɨ
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 mɨpaɨ 'utaitɨ:
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Mɨpaɨ paine meta:
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Merikɨtsɨ, raniwema 'axeikɨa mekaniyuxewini xeixuriyayari meta xeiwaiyari mehɨtɨtɨtɨ, 'ayumieme mɨkɨta yaxeikɨa tahamatɨa yuxewitɨ kanayani, tahepaɨ yemekɨ, mɨpaɨ mɨtiuyurikɨ mumɨkɨ meta pɨyɨwekai mika'unanikɨ kemɨ'ane tɨrɨkariya mexeiya yemekɨ mɨtatsikwinikɨ Kauyumarietɨtɨ.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Pɨyɨwekai meta mɨwaxɨnakɨ mɨkɨ mexi me'ayenenierekai meuyewekai waɨriyarika memɨte'uximayakakɨ mehe'eriwatɨ kememɨtekwinekekai.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Kanimatsiɨkɨni niuki tuayamete mɨwaparewienikɨ pɨkanua, matsi 'Apɨrahami xiɨyarimama pɨta mɨwaparewienikɨ.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 'Ayumieme peuyewekai yu'iwama wahepaɨ 'anetɨ mayeitɨarienikɨ naime hepaɨtsita, mɨpaɨ 'anetɨ kaniyɨwekaitɨni mawari wewiwamete tiwa'aitɨwame mayanikɨ yatikamietɨ meta tiyukanenimayatɨ, Kakaɨyaritsie mieme hɨritɨarietɨ, 'itiya mɨwewienikɨ tita teɨteri 'axamemɨte'uyuri hepaɨtsita.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Mɨkɨ mɨtiukwinixɨkɨ mu'inɨatsiekɨ, kaniyɨweni mɨwaparewienikɨ hipame mexi me'inɨatsie.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.