Hebreus 2
hch (HCH) vs NVI
1 Mɨpaɨ mɨ'anekɨ, 'ayumieme kaneuyeweka matsi waɨkawa teme'eriwanikɨ tita temɨte'u'eni kapa yakɨ xeikɨa teyɨatɨ 'ateewa te'u'uwanikɨ.
1 Por isso é preciso que prestemos maior atenção ao que temos ouvido, para que jamais nos desviemos.
2 Kamɨ mɨkɨ niuki mutaxatsie niuki tuayamete taheima miemete yametekuxatakaku, mɨkɨ kaniyuritɨkaitɨni, yunaitɨ memititsanaxɨa meta yunaitɨ memɨka'i'eniekai mekatenakapitɨarieni, wahetsie kemɨtinakekai, kemɨreuyewekai.
2 Porque se a mensagem transmitida por anjos provou a sua firmeza, e toda transgressão e desobediência recebeu a devida punição,
3 ¿Merikɨte, xɨka mɨpaɨ 'aneni, ketsɨ tetetawikweni tame xɨka te'itawe'erieka 'ikɨ wikweitsitɨarika mɨya mɨtitɨrɨkaɨye? Mɨkɨ kaniutsutɨarieni Ti'aitame yatikuxatakaku ketemɨtetawikweitsitɨarieni haitɨ, niukieya meputseiriyaxɨ mɨkɨta memi'eniekai mɨpaɨ temɨtemaikakɨ tame.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? Esta salvação, primeiramente anunciada pelo Senhor, foi-nos confirmada pelos que a ouviram.
4 Kakaɨyari meta 'axeikɨa wahamatɨa mɨpaɨ katinihekɨatakaitɨni 'inɨari wewietɨ mamariwaweme, tɨrɨkaɨyemekɨ tiyurienetɨ mɨiremekɨ, 'Iyari Mɨtiyupata yatiwapitɨakaku yuxexuime, kemɨtinakekai Kakaɨyari.
4 Deus também deu testemunho dela por meio de sinais, maravilhas, diversos milagres e dons do Espírito Santo distribuídos de acordo com a sua vontade.
5 Kemɨtiu'aitaxɨ mɨkɨ kwie 'umamie hepaɨtsita, niuki tuayamete memɨte'aitanikɨ muwa 'atsipɨka'utayɨ, mɨkɨ kwie kanihɨkɨtɨni tita hepaɨtsita temɨtekuxata.
5 Não foi a anjos que ele sujeitou o mundo que há de vir, a respeito do qual estamos falando,
6 Hekɨatsika kanixuaweni xapatsie mɨpaɨ manuyɨne:
6 mas alguém em certo lugar testemunhou, dizendo: "Que é o homem, para que com ele te importes? E o filho do homem, para que com ele te preocupes?
7 Pekaniwarukayatsa niuki tuayamete wahepaɨ memɨkatɨrɨkawinikɨ,
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos e o coroaste de glória e de honra;
8 naime pepɨtiyetuiri mɨtiwata'aitɨanikɨ, xɨka Kakaɨyari naime hetɨana titipini».
8 tudo sujeitaste debaixo dos seus pés". Ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou que não lhe estivesse sujeito. Agora, porém, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Ketsutsi xeikɨa ketemɨte'ixeiya, mɨkɨ yapaɨmexɨa kaniukayerieni niuki tuayamete wahepaɨ mɨkatɨrɨkaɨyenikɨ, mɨkɨ mɨtiukwinixɨkɨ kepauka mumɨ, kananutikurunatɨarieni witsi'anetɨ mayanikɨ meta 'aixɨa mɨtixeiyariekakɨ. Kakaɨyari 'aixɨa mɨtiuka'iyarikɨ mɨpaɨ katiniuyɨni, mumɨnikɨ tanaime tahetsiemieme.
9 Vemos, todavia, aquele que por um pouco foi feito menor do que os anjos, Jesus, coroado de honra e glória por ter sofrido a morte, para que, pela graça de Deus, em favor de todos, experimentasse a morte.
10 Mɨkɨ naime katiniutsutɨani, 'inetɨaku katiniuneni naitɨ, 'aixɨa katiniuyurieni Kakaɨyari, warawitɨtɨ yumɨireme yuniwema witsime'anenetɨ memakɨnekɨ, meye'atɨakɨ kemɨ'ane mitsutɨa memɨtawikweitsitɨarienikɨ, yatipitɨatɨ mɨtikwinekɨ para maye'anikɨ.
10 Ao levar muitos filhos à glória, convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem tudo existe, tornasse perfeito, mediante o sofrimento, o autor da salvação deles.
11 Kemɨ'ane mɨwapata, meta memupatsie, xeimetsie mekaniyekɨne yunaitɨ, 'ayumieme pɨkayutewiya yu'iwama tiwaruterɨwatɨ
11 Ora, tanto o que santifica quanto os que são santificados provêm de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos.
12 mɨpaɨ 'utaitɨ:
12 Ele diz: "Proclamarei o teu nome a meus irmãos; na assembléia te louvarei".
13 Mɨpaɨ paine meta:
13 E também: "Nele porei a minha confiança". Novamente ele diz: "Aqui estou eu com os filhos que Deus me deu".
14 Merikɨtsɨ, raniwema 'axeikɨa mekaniyuxewini xeixuriyayari meta xeiwaiyari mehɨtɨtɨtɨ, 'ayumieme mɨkɨta yaxeikɨa tahamatɨa yuxewitɨ kanayani, tahepaɨ yemekɨ, mɨpaɨ mɨtiuyurikɨ mumɨkɨ meta pɨyɨwekai mika'unanikɨ kemɨ'ane tɨrɨkariya mexeiya yemekɨ mɨtatsikwinikɨ Kauyumarietɨtɨ.
14 Portanto, visto que os filhos são pessoas de carne e sangue, ele também participou dessa condição humana, para que, por sua morte, derrotasse aquele que tem o poder da morte, isto é, o diabo,
15 Pɨyɨwekai meta mɨwaxɨnakɨ mɨkɨ mexi me'ayenenierekai meuyewekai waɨriyarika memɨte'uximayakakɨ mehe'eriwatɨ kememɨtekwinekekai.
15 e libertasse aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Kanimatsiɨkɨni niuki tuayamete mɨwaparewienikɨ pɨkanua, matsi 'Apɨrahami xiɨyarimama pɨta mɨwaparewienikɨ.
16 Pois é claro que não é a anjos que ele ajuda, mas aos descendentes de Abraão.
17 'Ayumieme peuyewekai yu'iwama wahepaɨ 'anetɨ mayeitɨarienikɨ naime hepaɨtsita, mɨpaɨ 'anetɨ kaniyɨwekaitɨni mawari wewiwamete tiwa'aitɨwame mayanikɨ yatikamietɨ meta tiyukanenimayatɨ, Kakaɨyaritsie mieme hɨritɨarietɨ, 'itiya mɨwewienikɨ tita teɨteri 'axamemɨte'uyuri hepaɨtsita.
17 Por essa razão era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, para se tornar sumo sacerdote misericordioso e fiel com relação a Deus e fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Mɨkɨ mɨtiukwinixɨkɨ mu'inɨatsiekɨ, kaniyɨweni mɨwaparewienikɨ hipame mexi me'inɨatsie.
18 Porque, tendo em vista o que ele mesmo sofreu quando tentado, ele é capaz de socorrer aqueles que também estão sendo tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.