Hebreus 12
hch (HCH) vs NVI
1 'Ayumieme, tameta hikɨ ta'aurie meyuxeɨriekaku tehekɨatamete meyuwaɨkawatɨ, tepeihɨani naime mɨrahete, naime 'axamɨti'ane mɨtatsikuhapana. Tekawaɨripietɨkaitɨ tepuhuni, tepɨtanautsaxɨani temeta'axɨanikɨ hakewa temekwewiya,
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 kwinimieme Ketsutsi teha'eriwatɨ, kemɨ'ane mitsutɨa meta meye'atɨa titatsie yuri temɨte'erie. Mɨkɨ mɨpaɨ ra'eriwatɨ kemɨtiyutemawiekakekai 'arikeke, kuruxi punewi tsepa mutewinɨarie. Hikɨ mana kanakani Kakaɨyari 'uwenieya tserieta.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Xekena'eriwani mɨkɨ kemɨtiukanewiekai 'axateyuruwamete kwinimieme meheye'uniekaku. Kapa xe'u'uxenikɨ xeme, yu'iyaritsie kapa xewaɨripiekakɨ.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Xeme kexemɨteyukwitɨwe tita 'axamɨti'ane hamatɨa, 'akuxi xexuriya pɨka'uhane.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Xɨari xepetɨmai kemɨtixetuika tewi yuniwe mɨtikuxaxatɨwa hepaɨ, mɨpaɨ 'utaitɨ:
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Ti'aitame 'uximatɨarikakɨ pɨti'ɨkitɨa kemɨ'ane mɨnaki'erie,
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Kepauka xemɨte'uka'eniwa, xete'ɨkitɨarietɨ xemakɨnekɨ 'uximatɨarikakɨ xepɨyɨa, Kakaɨyari pɨxeyuriene kemɨwayurie yuniwema. ¿Kepaikɨ raniwetɨkaku, mɨkɨ paapaya pɨkati'ɨkitɨa 'uximatɨarikakɨ?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Mexɨka 'uximatɨarikakɨ xekate'uta'ɨkitɨarieni yunaitɨ 'axeikɨa kememɨtepitɨarie, kari 'awienuari xepɨniwemama, Kakaɨyari xepɨkaniwemama.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Mɨkɨ meta, tepɨwarexeiyakai tapaapama memɨteɨteritɨkai, mɨkɨ metate'ɨkitɨakaku 'uximatɨarikakɨ tepɨwareu'eniekai. Hikɨ matsi yemekɨ peuyewetse temi'enieka 'iyarite wa'ukiyari para temayenenierenikɨ.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Mɨkɨ yapaɨmexɨa tukari mepɨtate'ɨkitɨakai kemɨtiwanakekai 'uximatɨarikakɨ, matsi Kakaɨyari 'aixɨa temɨ'itɨariekakɨ pɨtati'ɨkitɨa 'uximatɨarikakɨ, hepaɨna tepatsietɨ temakɨnekɨ.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 'Uximatɨarikakɨ mexi tete'ɨkitɨarie, tetatemamawiekame tepɨkata'erie, matsi tetahiweriekame tepɨta'erie, 'arikeke mɨkɨ mɨpaɨ memɨ'itɨarie mekanipitɨarieka heitseriemekɨ yamemɨtekahunikɨ, yu'iyaritsie meka'uximatɨarietɨ.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 'Ayumieme yumamá xekeneutseiriyaxɨa mɨweraranikɨ, yutunuteta mɨkatɨrɨkawikɨ xekeneutitseiriya mɨtitɨrɨkaxɨanikɨ.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 «Huye mɨxexeurawi xekeneutiwewi yɨ'ɨkatsie mieme,» mɨ'ɨkatuni mɨkahekawaɨtsenikɨ meta mɨkatikukukuinenikɨ.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 'Aixɨa xemɨtewaxeiyanikɨ yunaime xekeneyumexɨitɨaka, meta xemɨpatsiekakɨ Kakaɨyari hetsiemiemekɨ. Xɨka mɨpaɨ katipatsieka, hatsuaku Ti'aitame pɨka'uxeiya.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Xekeneyɨ'ɨwiyani xewitɨ ka'aye'awetɨ mɨka'ayanikɨ, Kakaɨyari 'aixɨa tiuka'iyaritɨ kemɨtiminikeyu, xekeneyɨ'ɨwiyani xewitɨ kapa xemuinanenikɨ, nana kwiepa mutineika hatsiwimekɨ mutixuxuawere hepaɨ yɨanetɨ, mɨpaɨ xɨka tiyurieneni, yumɨiretɨ mekanitsewiximariekakuni.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Xekeneyɨ'ɨwiyani kapa xewitɨ 'ikumaɨwanikɨ kemɨ'ane mɨkayɨ'ɨya meta mɨkayɨkɨna, kapa Kakaɨyari ka'ayexeiyatɨ yɨanenikɨ 'Etsahu hepaɨ, mɨkɨ xei'ikwaiyarikɨ kanipata heitserie mexeiyakaikɨ mɨmatɨaritɨkaikɨ.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Mɨpaɨ xepɨtemate, 'arike kepauka heixeiyatɨ mayeimɨkɨkai tita hetsiena mɨtiutaxatsie 'aixɨa mɨ'itɨarienikɨ, pɨxani'eriwakai. Mɨpaɨ pɨkatiupitɨarie muyupatanikɨ tawari, tsepa 'utatsuatɨ mɨpaɨ mɨtiwaukai.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Hakewa xeme'axɨa xeme, mana xepɨka'u'axɨa meripaitɨ miemetexi wahepaɨ hakewa tewi mɨyɨwe mimayɨanikɨ yemuri, hakewa tai mɨta'a, hakewa meyɨwi, teɨka hakewa meyeika,
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 kuxineta hakewa mehɨtsierie, hakewa xewitɨ me'enierie 'utaniukakaku, mɨkɨ kepauka memi'eni mepitawawiri tawari xeime niukikɨ memɨkatahɨawarienikɨ.
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Mepɨka'ikemakai tita memɨte'uta'aitɨarie mɨpaɨ metekɨhɨawarɨwatɨ: «Tsepa yeutanaka mimayɨa yemuri, tetexikɨ pɨmierieni tituaxiwatɨ».
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Yemekɨ mariwetɨ mɨtiyuxexeiyakaikɨ, 'atsita Muitsexi mɨpaɨ kaniutayɨni: «Ne marikakɨ nepuyɨyɨaka».
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Xeme matsi xepu'axɨa Tsiyuni yemuriyari hakewa mewe, Kakaɨyari mayeniere kiekariena, Kerutsareme taheima mieme hakewa maniere, yumɨireme wahetsɨa xepu'axɨa, taheima miemete niuki tuayamete wa'ixɨararipa,
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 mana matɨarixi memutinunuiwa muyuawitsie memaka'utɨarie hakewa memeyutixexeɨriwa, mana xepu'axɨa. Kemɨ'ane 'itsɨkametɨtɨ yunaime mɨwata'iwawiya Kakaɨyaritɨtɨ, mɨkɨ hetsɨa xekaniu'axɨani, mɨkɨ heitseriemekɨ yamemɨtekahukai memaye'axɨawawe yu'iyaritsie memu'uwa, mɨkɨ wahetsɨa xekaniu'axɨani,
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 kemɨ'ane tɨratu hekwame mɨ'atɨa Ketsutsitɨtɨ, mɨkɨ hetsɨa xekaniu'axɨani, hakewa xuriyakɨ mɨre'ɨyarie kɨmana tewi mɨ'itiyanikɨ mana xekaniu'axɨani. Mɨkɨ xuriya matsi 'aixɨa 'anemekɨ katinihekɨatani, 'Aweri xuriyaya hepaɨna katihekɨatakaku.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Xekeneyukweriwayurieka xemɨka'ixani'eriekakɨ kemɨ'ane maniuka. Mɨkɨ mepɨka'utawikwei me'itixani'erieka kemɨ'ane 'ena kwiepa mɨpaɨ mɨtiwarutahɨawixɨ kememɨ'itɨarienikekai, tame matsi yemekɨ tepɨkatawikweni xɨka ta'aurie te'axɨrieni temɨka'i'enienikɨ kemɨ'ane taheima maniuka.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Mɨkɨ 'utaniukakaku 'ana kwie kaniutayuani, hikɨta kemɨtiyurieni mɨpaɨ paine ya'utaitɨ: «Xeimieme 'akuxi kwie hɨkɨame nepɨkatayuitɨani, matsi muyuawita nepɨtayuitɨani naime».
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 «Xeimieme 'akuxi» 'utaitɨ, mɨpaɨ pɨtihekɨata, tita mɨtitayuitɨariewe pɨtitayeitɨarieni, tita mɨtiutiwewiya xatatɨ, peru pɨtiyuhayewa tita mɨkatitayuitɨarieni.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 'Ayumieme pamɨpariyutsi teke'ipitɨaka mɨkatayuitɨarieni tati'aitɨwame temupitɨariekɨ, hakewa mɨre'aita mɨkɨ, mana pɨkatayuitɨarieni, mɨpaɨ tekete'uximayaka Kakaɨyari hetsiemieme pamɨpariyutsi te'ipitɨatɨ. 'Aixɨa 'anemekɨ kemɨtinake, teheyexeiyatɨ meta teheyemakatɨ.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Metsɨ «Takakaɨyari tai naime mɨtitixɨtsitɨwa hepaɨ kani'aneni».
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.