Hebreus 12
hch (HCH) vs BKJ
1 'Ayumieme, tameta hikɨ ta'aurie meyuxeɨriekaku tehekɨatamete meyuwaɨkawatɨ, tepeihɨani naime mɨrahete, naime 'axamɨti'ane mɨtatsikuhapana. Tekawaɨripietɨkaitɨ tepuhuni, tepɨtanautsaxɨani temeta'axɨanikɨ hakewa temekwewiya,
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 kwinimieme Ketsutsi teha'eriwatɨ, kemɨ'ane mitsutɨa meta meye'atɨa titatsie yuri temɨte'erie. Mɨkɨ mɨpaɨ ra'eriwatɨ kemɨtiyutemawiekakekai 'arikeke, kuruxi punewi tsepa mutewinɨarie. Hikɨ mana kanakani Kakaɨyari 'uwenieya tserieta.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Xekena'eriwani mɨkɨ kemɨtiukanewiekai 'axateyuruwamete kwinimieme meheye'uniekaku. Kapa xe'u'uxenikɨ xeme, yu'iyaritsie kapa xewaɨripiekakɨ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Xeme kexemɨteyukwitɨwe tita 'axamɨti'ane hamatɨa, 'akuxi xexuriya pɨka'uhane.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Xɨari xepetɨmai kemɨtixetuika tewi yuniwe mɨtikuxaxatɨwa hepaɨ, mɨpaɨ 'utaitɨ:
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Ti'aitame 'uximatɨarikakɨ pɨti'ɨkitɨa kemɨ'ane mɨnaki'erie,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Kepauka xemɨte'uka'eniwa, xete'ɨkitɨarietɨ xemakɨnekɨ 'uximatɨarikakɨ xepɨyɨa, Kakaɨyari pɨxeyuriene kemɨwayurie yuniwema. ¿Kepaikɨ raniwetɨkaku, mɨkɨ paapaya pɨkati'ɨkitɨa 'uximatɨarikakɨ?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Mexɨka 'uximatɨarikakɨ xekate'uta'ɨkitɨarieni yunaitɨ 'axeikɨa kememɨtepitɨarie, kari 'awienuari xepɨniwemama, Kakaɨyari xepɨkaniwemama.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Mɨkɨ meta, tepɨwarexeiyakai tapaapama memɨteɨteritɨkai, mɨkɨ metate'ɨkitɨakaku 'uximatɨarikakɨ tepɨwareu'eniekai. Hikɨ matsi yemekɨ peuyewetse temi'enieka 'iyarite wa'ukiyari para temayenenierenikɨ.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Mɨkɨ yapaɨmexɨa tukari mepɨtate'ɨkitɨakai kemɨtiwanakekai 'uximatɨarikakɨ, matsi Kakaɨyari 'aixɨa temɨ'itɨariekakɨ pɨtati'ɨkitɨa 'uximatɨarikakɨ, hepaɨna tepatsietɨ temakɨnekɨ.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 'Uximatɨarikakɨ mexi tete'ɨkitɨarie, tetatemamawiekame tepɨkata'erie, matsi tetahiweriekame tepɨta'erie, 'arikeke mɨkɨ mɨpaɨ memɨ'itɨarie mekanipitɨarieka heitseriemekɨ yamemɨtekahunikɨ, yu'iyaritsie meka'uximatɨarietɨ.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 'Ayumieme yumamá xekeneutseiriyaxɨa mɨweraranikɨ, yutunuteta mɨkatɨrɨkawikɨ xekeneutitseiriya mɨtitɨrɨkaxɨanikɨ.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 «Huye mɨxexeurawi xekeneutiwewi yɨ'ɨkatsie mieme,» mɨ'ɨkatuni mɨkahekawaɨtsenikɨ meta mɨkatikukukuinenikɨ.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 'Aixɨa xemɨtewaxeiyanikɨ yunaime xekeneyumexɨitɨaka, meta xemɨpatsiekakɨ Kakaɨyari hetsiemiemekɨ. Xɨka mɨpaɨ katipatsieka, hatsuaku Ti'aitame pɨka'uxeiya.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Xekeneyɨ'ɨwiyani xewitɨ ka'aye'awetɨ mɨka'ayanikɨ, Kakaɨyari 'aixɨa tiuka'iyaritɨ kemɨtiminikeyu, xekeneyɨ'ɨwiyani xewitɨ kapa xemuinanenikɨ, nana kwiepa mutineika hatsiwimekɨ mutixuxuawere hepaɨ yɨanetɨ, mɨpaɨ xɨka tiyurieneni, yumɨiretɨ mekanitsewiximariekakuni.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Xekeneyɨ'ɨwiyani kapa xewitɨ 'ikumaɨwanikɨ kemɨ'ane mɨkayɨ'ɨya meta mɨkayɨkɨna, kapa Kakaɨyari ka'ayexeiyatɨ yɨanenikɨ 'Etsahu hepaɨ, mɨkɨ xei'ikwaiyarikɨ kanipata heitserie mexeiyakaikɨ mɨmatɨaritɨkaikɨ.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Mɨpaɨ xepɨtemate, 'arike kepauka heixeiyatɨ mayeimɨkɨkai tita hetsiena mɨtiutaxatsie 'aixɨa mɨ'itɨarienikɨ, pɨxani'eriwakai. Mɨpaɨ pɨkatiupitɨarie muyupatanikɨ tawari, tsepa 'utatsuatɨ mɨpaɨ mɨtiwaukai.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Hakewa xeme'axɨa xeme, mana xepɨka'u'axɨa meripaitɨ miemetexi wahepaɨ hakewa tewi mɨyɨwe mimayɨanikɨ yemuri, hakewa tai mɨta'a, hakewa meyɨwi, teɨka hakewa meyeika,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 kuxineta hakewa mehɨtsierie, hakewa xewitɨ me'enierie 'utaniukakaku, mɨkɨ kepauka memi'eni mepitawawiri tawari xeime niukikɨ memɨkatahɨawarienikɨ.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Mepɨka'ikemakai tita memɨte'uta'aitɨarie mɨpaɨ metekɨhɨawarɨwatɨ: «Tsepa yeutanaka mimayɨa yemuri, tetexikɨ pɨmierieni tituaxiwatɨ».
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Yemekɨ mariwetɨ mɨtiyuxexeiyakaikɨ, 'atsita Muitsexi mɨpaɨ kaniutayɨni: «Ne marikakɨ nepuyɨyɨaka».
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Xeme matsi xepu'axɨa Tsiyuni yemuriyari hakewa mewe, Kakaɨyari mayeniere kiekariena, Kerutsareme taheima mieme hakewa maniere, yumɨireme wahetsɨa xepu'axɨa, taheima miemete niuki tuayamete wa'ixɨararipa,
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 mana matɨarixi memutinunuiwa muyuawitsie memaka'utɨarie hakewa memeyutixexeɨriwa, mana xepu'axɨa. Kemɨ'ane 'itsɨkametɨtɨ yunaime mɨwata'iwawiya Kakaɨyaritɨtɨ, mɨkɨ hetsɨa xekaniu'axɨani, mɨkɨ heitseriemekɨ yamemɨtekahukai memaye'axɨawawe yu'iyaritsie memu'uwa, mɨkɨ wahetsɨa xekaniu'axɨani,
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 kemɨ'ane tɨratu hekwame mɨ'atɨa Ketsutsitɨtɨ, mɨkɨ hetsɨa xekaniu'axɨani, hakewa xuriyakɨ mɨre'ɨyarie kɨmana tewi mɨ'itiyanikɨ mana xekaniu'axɨani. Mɨkɨ xuriya matsi 'aixɨa 'anemekɨ katinihekɨatani, 'Aweri xuriyaya hepaɨna katihekɨatakaku.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Xekeneyukweriwayurieka xemɨka'ixani'eriekakɨ kemɨ'ane maniuka. Mɨkɨ mepɨka'utawikwei me'itixani'erieka kemɨ'ane 'ena kwiepa mɨpaɨ mɨtiwarutahɨawixɨ kememɨ'itɨarienikekai, tame matsi yemekɨ tepɨkatawikweni xɨka ta'aurie te'axɨrieni temɨka'i'enienikɨ kemɨ'ane taheima maniuka.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Mɨkɨ 'utaniukakaku 'ana kwie kaniutayuani, hikɨta kemɨtiyurieni mɨpaɨ paine ya'utaitɨ: «Xeimieme 'akuxi kwie hɨkɨame nepɨkatayuitɨani, matsi muyuawita nepɨtayuitɨani naime».
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 «Xeimieme 'akuxi» 'utaitɨ, mɨpaɨ pɨtihekɨata, tita mɨtitayuitɨariewe pɨtitayeitɨarieni, tita mɨtiutiwewiya xatatɨ, peru pɨtiyuhayewa tita mɨkatitayuitɨarieni.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 'Ayumieme pamɨpariyutsi teke'ipitɨaka mɨkatayuitɨarieni tati'aitɨwame temupitɨariekɨ, hakewa mɨre'aita mɨkɨ, mana pɨkatayuitɨarieni, mɨpaɨ tekete'uximayaka Kakaɨyari hetsiemieme pamɨpariyutsi te'ipitɨatɨ. 'Aixɨa 'anemekɨ kemɨtinake, teheyexeiyatɨ meta teheyemakatɨ.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Metsɨ «Takakaɨyari tai naime mɨtitixɨtsitɨwa hepaɨ kani'aneni».
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.