Eclesiastes 2

hch (HCH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Merikɨte mɨpaɨ nekatiniunehɨawe: «Kamɨtsɨ nekatinita'inɨatamɨkɨ naime nemuyutemawieritɨanikɨ 'aixɨa muti'anekɨ matsi waɨkawa tukari nemɨnepitɨanikɨ». Peru tsepa mɨpaɨ nemɨtiuyuri tixaɨtɨ nepɨkatiukaxei.
1 Pensei comigo mesmo: Vamos. Vou experimentar a alegria. Descubra as coisas boas da vida! Mas isso também se revelou inútil.
2 Mɨpaɨ nepɨretima yutemawierikakɨ purukuyaneni xeikɨa, kemɨmatinake pe'uyeikatɨ mɨkɨ tixaɨtɨ pɨkatihɨkɨta.
2 Concluí que o rir é loucura, e a alegria de nada vale.
3 Mɨpaɨta nekatiniuyɨhɨawe yanemɨretimanikɨ winu nekananu'ieni, mexi mɨpaɨ neretimaiximekai, nepɨneyetua nemɨka'uka'iyarini hepaɨ, yanemɨretimanikɨ tita 'aixɨa muti'ane tewi tikaxeiya kemɨtiyurienekɨ 'ena 'uyeikatɨ 'ena kwiepa mexi'ayeniere.
3 Decidi-me entregar ao vinho e à extravagância; mantendo, porém, a mente orientada pela sabedoria. Eu queria saber o que valesse a pena, debaixo do céu, nos poucos dias da vida humana.
4 Waɨkawa mamariwaweme nekatiniutiwewieni: kii nepunetiwewiri, meta kaxie haraweriyari nepexeiyakai,
4 Lancei-me a grandes projetos: construí casas e plantei vinhas para mim.
5 nehetsie timieme nekatini'uximayakaitɨni, harawerita meta 'iteɨrite, mana nekatiniuka'iteɨrita kɨyexite yu'ikwaxi mexeiyatɨka.
5 Fiz jardins e pomares, e neles plantei todo tipo de árvore frutífera.
6 Yaxeikɨa putsu 'emeukatetewa nekaniutiwewieni waɨkawa kɨyexi mana muxuawekai nemɨhatuiyanikɨ mɨtiwawerenikɨ.
6 Construí também reservatórios para regar os meus bosques verdejantes.
7 Te'uximayatamete waɨkawa nepɨwarexeiyakai 'ukitsi 'ukari, meta waɨkawa wakaitsixi, meta muxatsi meripaitɨ kiekatari te'aitamete Kerutsareme kememɨkateheuxeiyakai.
7 Comprei escravos e escravas e tive escravos que nasceram em minha casa. Além disso tive também mais bois e ovelhas do que todos os que viveram antes de mim em Jerusalém.
8 Huru, pɨrata, piinite mɨraye'axe nepɨtiukuxeɨri te'aitamete tiwapiinite meta kiekarite. Nepɨwarexeiyakaita kwikamete 'ukitsi meta 'ukari, waɨkawa nepɨnetemawiekai teɨteri wahamatɨa, nerexeiyatɨ titakɨ tewi mɨtiyutatua mɨrexeiyanikɨ.
8 Ajuntei para mim prata e ouro, tesouros de reis e de províncias. Servi-me de cantores e cantoras, e também de um harém, as delícias do homem.
9 Nematsi nemariwetɨ nekanayani, keyuri hipatɨ meripaitɨ te'aitamete Kerutsareme miemete, metatsiere yaxeikɨa nepɨtimaiwekai.
9 Tornei-me mais famoso e poderoso do que todos os que viveram em Jerusalém antes de mim, conservando comigo a minha sabedoria.
10 Naime mɨpaɨ nepɨtiuyuri kenemɨtiyurimɨkɨkai nekɨmana, naime mɨpaɨ nepɨtiuyuri kemɨnetinakekai, nepɨnekatemawi mɨpaɨ netiuyurieka naime ne'uximayatsikakɨ. 'Ikɨkɨ xeikɨa waɨkawa ne'uximayatsika patɨa.
10 Não me neguei nada que os meus olhos desejaram; não me recusei a dar prazer algum ao meu coração. Na verdade, eu me alegrei em todo o meu trabalho; essa foi a recompensa de todo o meu esforço.
11 Nepuyuti'iyaritɨa naimekɨ ne'uximayatsikatsie kenemɨtiuyuriekaikɨ, waɨkawa nemɨtineti'uxitɨakɨ neti'uximayatɨ, mɨpaɨ nepɨretima mɨkɨ tixaɨtɨ pɨkatihɨkɨtɨkai, xɨka 'eka pe'anukuweiya pepɨkahenuku'axe, mɨpaɨta katinimatsiɨkɨni tixaɨtɨ pɨkatihɨkɨ 'atukaritsie timieme.
11 Contudo, quando avaliei tudo o que as minhas mãos haviam feito e o trabalho que eu tanto me esforçara para realizar, percebi que tudo foi inútil, foi correr atrás do vento; não há qualquer proveito no que se faz debaixo do sol.
12 Merikɨtsɨ nepeuyuti'eriexɨa kenemɨtimaiwekaikɨ, meta mɨkayukɨhɨawekɨ meta mɨka'uka'iyarikɨ —¿ketiyɨwe tawari ne'utɨma ti'aitame manukakeni yamɨtiyurienikɨ, nehepaɨ pɨtiyurieni xeikɨa?—,
12 Então passei a refletir na sabedoria, na loucura e na insensatez. O que pode fazer o sucessor do rei a não ser repetir o que já foi feito?
13 mɨpaɨ nepɨretima matsi waɨkawa peuyewetse mɨtimaiwenikɨ keyuri mɨka'uka'iyarini, hekɨariya 'aixɨa mɨ'ane hepaɨ keyuri yɨriya.
13 Percebi que a sabedoria é melhor que a insensatez, assim como a luz é melhor do que as trevas.
14 Kemɨ'ane mɨtimaiwe tanenieretɨ kaniumieni,
14 O homem sábio tem olhos que enxergam, mas o tolo anda nas trevas; todavia, percebi que ambos têm o mesmo destino.
15 Merikɨte mɨpaɨ nepɨtiunehɨawixɨ: «Kamɨtsɨ mɨka'uka'iyari hepaɨ nepɨtimɨni, ¿merikɨte titakɨ tiyunaki'erie kenemɨtimaiwe?» Mɨpaɨ nepɨtiunehɨawixɨ mɨkɨ tixaɨtɨ pɨkatihɨkɨtɨkai,
15 Então pensei comigo mesmo: O que acontece ao tolo também me acontecerá. Que proveito eu tive em ser sábio? Então eu disse no meu íntimo: Isso não faz o menor sentido!
16 Mɨtimaiwe meta mɨkatimaiwe tɨma pɨkahaye'eriwa, 'ureumietɨ yaxeikɨa mepɨtehatɨmaiyarieni, metatsiere yaxeikɨa mepɨtekwini memɨtemaiwawe meta memɨkatemaiwawe.
16 Nem o sábio, nem o tolo, serão lembrados para sempre; nos dias futuros ambos serão esquecidos. Como pode o sábio morrer como morre o tolo?
17 Merikɨ netukari neputi'uxiwe'eri, tsepa naimekɨ mɨpaɨ nemɨtiyurienekai 'axapɨ'anekai nekɨmana. Yurikɨ naitɨ tixaɨtɨ pɨkaratɨa, matsi 'eka 'utɨma pemunautsarɨmeni hepaɨ kani'aneni.
17 Por isso desprezei a vida, pois o trabalho que se faz debaixo do sol pareceu-me muito pesado. Tudo era inútil, era correr atrás do vento.
18 Yaxeikɨata nepiti'uxiwe'eri kenemɨtiuyuri waɨkawa neti'uximayatɨ 'ena ne'uyeikatɨ, nemiku'eiririenikɨ xeikɨa ne'utɨma manukakeni ti'aitatɨ,
18 Desprezei todas as coisas pelas quais eu tanto me esforçara debaixo do sol, pois terei que deixá-las para aquele que me suceder.
19 'Atsipɨkatimatsiɨkɨ xɨka mɨkɨ timaiwemɨkɨ yatɨ pɨkatimaiweni. Matsi katiniyukapinitɨamɨkɨ waɨkawa neyu'iyaritɨatɨ meta netimaiwetɨ kenemɨtiuyuri 'ena ne'uyeikatɨ. Mɨkɨ meta tixaɨtɨ pɨkaratɨa.
19 E quem pode dizer se ele será sábio ou tolo? Contudo, terá domínio sobre tudo o que realizei com o meu trabalho e com a minha sabedoria debaixo do sol. Isso também não faz sentido.
20 Waɨkawa neyu'iyaritɨatɨ matsi 'ipaɨ nepɨtinehɨawixɨ, netixeiyatɨ waɨkawa kenemɨtiuyuriekaikɨ 'ena kwiepa,
20 Cheguei ao ponto de me desesperar por causa de todo o trabalho em que tanto me esforcei debaixo do sol.
21 matsi hipatɨ kememɨtemaiwawekɨ, kememɨte'uyematekɨ mekateni'uximayatakuni, mɨkɨ xeime memɨyetuirienikɨ mɨkatiuta'uximayataxɨ hatsuaku hetsiemieme naimekɨ kememɨte'uyuri. Peru mɨkɨta tixaɨtɨ pɨkatihɨkɨ meta 'axapɨ'ane,
21 Pois um homem pode realizar o seu trabalho com sabedoria, conhecimento e habilidade, mas terá que deixar tudo o que possui como herança para alguém que não se esforçou por aquilo. Isso também é um absurdo e uma grande injustiça.
22 Kamɨtsɨ, ¿tita ra'iwanikeyu tewi xɨka yutɨrɨkariyakɨ yɨaneni kemɨtiku'eriwa, waɨkawa yu'iyaritɨatɨ tixaɨtɨ pɨkara'iwa 'ena muyuawitɨa?
22 Que proveito tem um homem de todo o esforço e de toda a ansiedade com que trabalha debaixo do sol?
23 Naime tukaritsie 'axakani'itɨarieka tiuka'eniwatɨ meta tsikere tɨkarikɨ pɨka'uka'uxipiwe tiku'eriwatɨ. Mɨkɨta yaxeikɨa tixaɨ pɨkatihɨkɨ.
23 Durante toda a sua vida, seu trabalho não passa de dor e tristeza; mesmo à noite a sua mente não descansa. Isso também é absurdo.
24 Matsi tewitsie pɨtiumawe 'aixɨa ti'anetɨ 'ikwaikɨ xeikɨa 'iiyakɨ pɨ'ayumie yutemawietɨ yu'uximayatsikatsie. Mɨpaɨ nepɨretima mɨkɨta Kakaɨyari hetsɨa kanayeneikani,
24 Para o homem não existe nada melhor do que comer, beber e encontrar prazer em seu trabalho. E vi que isso também vem da mão de Deus.
25 kamɨtsɨ ¿kemɨ'ane pɨyɨwe mɨtikwanikɨ meta muyutemawiekakɨ xɨka Kakaɨyari hetsɨa katimiemetɨni?
25 E quem aproveitou melhor as comidas e os prazeres do que eu?
26 Kakaɨyari matsi mɨtimaiwenikɨ meta meitimaitɨyeikanikɨ meta muyutemawiekakɨ kaniyetuirieka kemɨ'ane mɨkɨ minake miyetuirienikɨ, matsi 'axamɨtiyuriene kanihayewani para mɨkɨ mɨtixeɨrienikɨ miyetuirienikɨta kemɨ'anetsiere mɨnaki'erie. Peru mɨkɨta 'axakani'aneni 'eka muweiyani hepaɨ.
26 Ao homem que o agrada, Deus recompensa com sabedoria, conhecimento e felicidade. Quanto ao pecador, Deus o encarrega de ajuntar e armazenar riquezas para entregá-las a quem o agrada. Isso também é inútil, é correr atrás do vento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.