Atos 28
hch (HCH) vs NTLH
1 Merikɨtsɨ te'utawikweka, 'anake tekatenetimani kwie hapa mɨyemakai Marita katinitewakaitɨni.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Teɨteri mana kiekatari yemekɨ 'aixɨa mekateniu'iyarikaitɨni tahepaɨtsita. Me'atinaika, mekatani'iniekaitɨni 'ahurawa temukɨnekɨ, mɨwiyekaikɨ meta muhaɨtɨkaikɨ.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Hikɨ Papuru nekukɨ'eni, taipa menutixɨrienikɨ. Kuu tai makatɨ yuta'unake, mamayatsie kanitakeni.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Teɨteri mana kiekatari me'ixeiyatɨ kuu mamayatsie hawiekame, mɨpaɨ mekateniyukɨhɨawekaitɨni yunaitɨ: «Xɨari 'ikɨ tewi tiyumiekame pɨhɨkɨ, tsepanetɨ haramaratsie mutawikwei, heitserie pɨkapitɨarie 'ayenieretɨ mɨyuhayewanikɨ».
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Matsi Papuru yumama kaniutatsike, kuu taipa kaneuweni, mɨkɨ 'atsipɨka'uyɨ pɨkatiukwinixɨ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Mɨkɨ teɨteri mepikwewiekai mɨpaɨ meteku'eriwatɨ: «Tietɨtsɨ tahaimɨkɨ, yatɨni yapauka mɨmɨkɨ». Yamekateneutere me'itaxeiyatɨ 'atsipɨka'uyɨ, 'ayumieme yɨkɨ pɨta mekateniuyɨhɨawe, mɨpaɨ mekaniutiyuani: «Xɨari 'ikɨ kanikakaɨyaritɨni».
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Hikɨ mana hurawa kwie kanikumakaitɨni, Pupiriyu naitɨ kwie haramara hixɨapa mɨyema katinipinieyatɨkaitɨni. Mɨkɨ yukie 'aixɨa tatixeiyatɨ kataniutanaki'erieni hikɨ haika tukari mana tekanikutekaitɨni hetsɨana.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Pupiriyu paapaya hɨiyakɨ meta hakwitsikɨ tikuyetɨ yu'itaritsie kanikakateitɨni. Papuru kaneikuxeiya, meta kaniyutanenewieni heimana 'utimetɨ 'ana mɨkɨ 'aixɨa reu'erietɨ kanayani.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Mɨyatiuyɨku, hipatɨta tekwikwikate haramara hixɨapa kwie mɨyematsie memɨtamakai mekani'axekaitɨni, mɨkɨta 'aixɨa meteheu'erietɨ mepakɨkakai.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Mɨkɨ waɨkawa 'aixɨa metatexeiyatɨ metatenimikwakaitɨni, meta teyehuximekaku mepɨtateyetuiri ketita temɨteheuyehɨakai.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Hikɨ haika metseri te'uyurieka haramara hixɨapa kwie mɨyematsie, kanuwa 'amɨpatsie teyetekaku kaniukuhaɨtɨre. 'Arekanitɨriya miemetsie, kakaɨyarixi memuyuhuta wa'ɨkiyari mamakai.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Tsirakutsa teheta'axɨaka, haika tukari mana tekaniuyurieni.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Manata temɨyekɨ, Rekiyu tekaniye'axɨani. Xeitukari 'anukayaku, tatsɨtɨa 'eka kanatineni, meta hutarieka tukaritsie Putehuri tekaneta'axɨani.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Mana ta'iwamarixi tekaniwaretaxeiya, mɨkɨ mepɨtatsi'uta'ini 'atahuta tukari temɨyurienikɨ wahetsɨa. 'Imatɨrieka Xumatsie tekaniuta'axɨani.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ta'iwamarixi Xuma kiekatari, mete'utamarieka tahepaɨtsita ketemeyɨkai, mɨrayutixexeɨritɨre paitɨ 'Apiyu huyeyari 'utɨma meta Haikatɨ mɨti'u mɨtiuyehipitɨretsie me'ayenexɨaka mekatananunake. Papuru waruxeiyaka, Kakaɨyari pamɨpariyutsi kaniupitɨani, meta waɨkawa kaniyuwaɨriyakaitɨni.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Kepauka Xumatsie temu'axɨa, Papuru kaniupitɨarieni yuxaɨtame kiita mayekanikɨ, xeime kuya hamatɨa mi'ɨwiyanikɨ.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Merikɨtsɨ hairieka tukaritsie Papuru huriyutsixi wa'ukiyarima yuhetsɨa kaniwaruta'inieni. Me'u'axɨaku mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Mɨkɨ menetsi'uta'iwawiyaka mekanenixɨnakukaitɨni, ne 'axanemɨkatiuyuriekaikɨ nemɨmierienikɨ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Huriyutsixi neniuki hepaɨtsita memɨniukixiekai, 'ayumieme waɨriyarika Tsetsaxi hetsɨa nekaniye'ani, tsepanetɨ neteɨterima wahepaɨtsita tixaɨtɨ nemɨkarayexeiyakai.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Hikɨ 'ayumieme nekanixe'uta'inieni temɨtaxeiyaxɨanikɨ meta xehamatɨa nemɨtitaxatakɨ. Mɨpaɨ yuri nemɨti'eriekɨ 'Ixaheri teɨteriyari kememɨteta'ikwewa 'ayumieme tepɨakɨ hikɨ nekanihɨaka.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Mɨkɨ mɨpaɨ mekatenita'eiya:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Matsi tekani'eniekuni kepemɨtiku'eriwa, mɨkɨtsie memɨtewiya wahepaɨtsita 'ikɨ xeikɨa tepɨtemate, naitsarie 'axamekatenikuxaxatsiwani.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Hikɨ xeitukari mekananayexeiya Papuru hetsɨa memɨyukuxeɨrienikɨ, 'ana yumɨiretɨ mekaniu'axɨani kiitana mɨwayekatsie. Ximeripaitɨ 'itsutɨaka taikaike katiniutahayewa, tiwakuxaxatɨwatɨ meta tiwahekɨatɨatɨ kemɨreuyewetse Kakaɨyari ti'aitametɨkaku hepaɨtsita, yuri tiwa'eritɨamɨtɨ Ketsutsi hetsie, Muitsexi 'inɨarieyakɨ, meta Kakaɨyari niukametemama waxapayaritsie mɨkɨkɨ yuniuki tseiriyatɨ.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Hipatɨ yuri mekatenita'eririeni kemɨtikuxatakai, hipatɨta yuri mepɨkate'uta'eri.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Yunaitɨ yaxeikɨa meteyɨkɨhɨawetɨ mepɨkaheutayeixɨa, mekanitakɨkakaitɨni kepauka 'imatɨrieka Papuru mɨpaɨ mutayɨ: «Yurikɨ 'Iyari Mɨtiyupata 'aixɨa kaniutayɨni, Kitsariyaxi Kakaɨyari niukameya mɨpaɨ tatutsima tiwarutahɨaweku:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 »“'Ikɨ teɨteri wahetsɨa kenemie, mɨpaɨ ketiniwaretahɨawi:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 'Ikɨ teɨteri wa'iyari mɨtsetse'ikɨ,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 »'Ayumieme xeme yaxeketenemaika, Kakaɨyari 'ikɨ wikweitsitɨarika kaneyenɨ'ani memɨkahuriyutsixi wahetsɨa, mɨkɨ hɨrixɨa mekani'eniekuni».
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Hikɨ mɨpaɨ 'utayɨku huriyutsixi mekanekɨne niuki waɨkawa mexɨatɨatɨ.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Hikɨ huta wiyari kaniuyurieni muwa 'ayekaitɨ yɨkɨmana tiyutuatɨ. Yunaitɨ hetsɨana memɨ'axekai 'aixɨa katiniwaxeiyakaitɨni.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Kamatɨ katinikuxatakaitɨni kemɨreuyewetse Kakaɨyari ti'aitametɨkaku, meta katini'ɨkitakaitɨni Ti'aitame Ketsutsi Kɨritsitu hepaɨtsita, xewitɨ ka'iku'imaiyakaku meta xeime kaheumakatɨ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.