Atos 27

hch (HCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Merikɨtsɨ kepauka Petsitu yamɨtiuyuma temɨyehukɨ kanuwa 'amɨpa 'Itariya paitɨ, Papuru meta hipatɨ pɨretsutsixi wahamatɨa mekaniyetuiyani. Xeitsienituyari kuyaxi tiwa'aitɨwame Kuriyu mɨtitewakai hetsɨa, 'Aukutsitu kuyaximama mɨwara'iniekai.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Kanuwa 'amɨpa 'Aruramitiyu pɨmiemetɨkai. 'Atsiya kwieyaritsie tetsita kaniuyeyeikakaitɨni. Mana te'akayaxeka tekanekɨne. Tahamatɨata kaneyani 'Aritsitariku tetsarunika kiekame Matseruniya kwieyaritsie mɨmiemetɨkai.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 'Uxa'arieka Tsiruni tekaneta'axɨani. Kuriyu Papuru waɨkawa naki'erietɨ. Kanipitɨani yuhamikuma wahetsɨa meta'anikɨ mɨkɨ memiparewiekakɨ.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Tsiruni temɨyekɨ, Tsipɨre warita tekaniuyekɨne tahepa meuye'ekakaikɨ.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Haramara 'utɨa tekaniuyekɨne Tsiritsiya meta Pamɨpiriya. Mana tekaneta'axɨani Mira Ritsiya kwieyaritsie.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Xeitsienituyari kuyaxi tiwa'aitɨwame kanuwa 'amɨpa mana kaniuxeiya 'Arekanitɨriya mieme 'Itariyatsie mɨyemiekai, mɨkɨtsie tekaneutiyaxe.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Mɨixa tukari mana tepuhukai tepɨka'ayekɨniwawekai. Haweri mieme tekaneta'axɨani Kɨniru hɨxie. 'Eka mɨkatatsipitɨakaikɨ, mana teyekɨneka. Kɨreta hetɨa tekaniuyehukaitɨni, hɨri manukaniere Tsarimuna mɨrakutewa 'aurie tekaniuyekɨne.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Mana haweri mieme xeikɨa tekananuyenexɨani, 'ariketa hatetsita 'Aixɨa Mɨtiuku'ane mɨrakutewatsie tekaneta'axɨani. Mana Ratseya kiekariyari kanehurakaitɨni.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Hikɨ mɨixa tukari tekaneuyehɨani, kanuwa 'amɨpa kanikweriwa'anekaitɨni, manutiyakaikɨ huriyutsixi wahakiya. Papuru mɨpaɨ katiwaraye'eritɨani, mɨpaɨ tiwakɨhɨawetɨ:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 «Neuxei, mɨpaɨ nepɨtimate, xɨka te'uhuni kanuwa 'amɨpatsie meta xe'ikate pɨreuyeweni, meta tame tepɨtatɨmaiyarieni».
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Xeitsienituyari tiwa'aitɨwame Papuru kemainekai pɨka'u'eni, matsi pɨta kanuwa 'amɨpa mɨkuyuitɨwa meta kanuwa kutsiyarieya kaniwaru'enieni.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Mɨrati'ikapiwa pɨkuhahautɨrekai. 'Ayumieme yumɨiretɨ mepuyu'eni memɨyehukɨ, Penitse paitɨ memɨye'axɨanikɨ, mana memɨtitenikɨ muhaɨtɨtsie. Penitsi katinakutewaka hake mɨrati'ikapiwa Kɨretatsie, tatsutɨa meta ta'utata paye'eka tahepa.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Hikɨ tatsutɨa hepatsie 'eka kanatineni ketemɨtehu, kememɨteku'eriwakai tiu'ekame mepɨ'eriekai. Kanuwa mukuhana me'anatihanaka mekanekɨne, Kɨreta 'aurie mekaniuyekɨne.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Yareutewikaku karima 'eka pitsutɨa tɨrɨkaɨyetɨ, Tayeta Mieme titewatɨ, kwie 'esimɨyewatsie paitɨ mayene.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Hikɨ kanuwa 'amɨpa pɨkayɨwekai 'ekakɨ, tepɨkayɨwawekai temuhunikɨ tahepa maye'ekakaikɨ, te'ihayewaku 'eka mɨtɨrɨkaɨye katane'enitsitɨani.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Kwie hapa mɨyema hetɨa Kɨraura mɨrakutewa tekanakunexɨani, haweri mieme xeikɨa kanuwa 'etsimɨpe temɨwiyakɨ tepɨyɨwawekai.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Me'enatihanaka mekanenakahɨaxɨani kaunarikɨ mɨtatseirekɨ. Mekanimamakaitɨni Tsirite xiekariyaritsie mete'utawaxɨanikɨ, mɨtikuhapatɨka mekaxɨrieka, mɨpaɨ me'anetɨ kanuwa 'amɨpatsie mekaniu'enixɨaximekaitɨni.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Witari yemekɨ pɨtatsi'utayuitɨwakai. 'Uxa'arieka yu'ika kanuwatsie mekananatixɨrieni.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Hairieka tukaritsie tamamakɨ kanuwa 'amɨpa piiniteya tekatenanatixɨrieni.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Mɨixa tukari tau meta xurawetsixi tepɨkawaruxei, witari tɨrɨkaɨyetɨ pɨkatihayewakai, kataneuyexɨrieni ketemɨteta'ikwewakai temɨtawikwenikɨ.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Hikɨ mɨixa tukariri tekatekwakaku, 'ana Papuru wahixɨapa 'utakeka mɨpaɨ kaniutayɨni: «Neuxei, xɨka xenetsi'u'enienike yanemainekaitsie Kɨretatsie temɨkaheyekɨnekɨ, mɨpaɨ hikɨ tepɨkateheuyehɨanikekai meta tepɨkate'uka'eniwanikekai.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Hikɨtsɨari nekaxenaye'eritɨwani xemuyuwaɨriyanikɨ, xewitɨ xeme yutukari pɨkatatɨmaiya, kanuwa 'amɨpa xeikɨa tepɨtatɨmaiya.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Tɨkarikɨ Kakaɨyari niukieya tuayame kaneyuhekɨata nehɨxie kemɨ'ane hetsie nemɨtiwiya meta nemɨti'uximayatsirie,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 mɨpaɨ kanetiniutahɨawe: “Papuru, pepɨkamaka. Kaneuyeweka Tsetsaxi hɨxie pemɨtakenikɨ, meta Kakaɨyari pɨmatsi'upitɨa watukari yunaime 'ahamatɨa memuhu kanuwa 'amɨpatsie”.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 'Ayumieme nepaine, xekeneyuwaɨriyani. Kakaɨyari hetsie ne yuri nepɨti'erie mɨpaɨ mɨtiyɨnikɨ kenemɨtiutahɨawarie.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Matsi xeikɨa tame kwie hapa mɨyematsie tepɨtixɨriyani».
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Hikɨ tamamata heimana nauka tɨkariyari 'anukamiekaku 'eka mɨtɨrɨkaɨye, haramara 'Aruriyatiku mɨrakutewa hepa katane'enitsitɨani, tɨkari hixɨapa kanuwa nɨ'awamete kwiepa heukahurame mepɨ'eriekai.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Kaunari hapa mekaneukawiwieni, mekaniti'inɨata xeitewiyari heimana tamamata heimana 'atahuta meturuyari kaneukatewakaitɨni. Yame'ahutɨ hutariekata mekaneikawiwieni, xeitewiyari heimana 'atahuta meturuyari kaneukatewakaitɨni.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Mekanimamakaitɨni tetetsie me'anutatenike me'erietɨ. Naukame mekaneukaxɨrieni tiyuhapaname kɨtsapana mehewɨtɨaka, meta mekaniyutanenewieni mɨkahekɨarekɨ.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Kanuwa 'amɨpa nɨ'awamete mekatenikuwautɨwekaitɨni kememɨteyuta'unakɨ kanuwatsie, tenɨ'awamete kanuwa 'etsimɨpepe mekaneukatuani haramaratsie mɨwatawikweitsitɨanikɨ, mɨtikuhapatɨka kanuwa hɨxie memeukaxɨrɨwani hepaɨ mekateniyuriekaitɨni.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Papuru mɨpaɨ katiniwaraye'eritɨani xeitsienituyari kuyaxi tiwa'aitɨwame meta kuyaxi: «'Ikɨ xɨka kanuwatsie mekayuhayewa, xeme xepɨkatawikweni».
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 'Ayumieme kuyaxi kanuwa 'etsimɨpepe kaunariyari mekanaxitexɨani, hapa paitɨ kaneukaxɨrieni.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Kahekɨarirɨmekakuri, kepauka Papuru yunaime kaniwatuikakaitɨni memɨtekwanikɨ: «Hikɨri tamamata heimana nauka tukari xepuyurie xekatekwatɨ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 'Ayumieme nepɨxewawirie, xemɨtekwanikɨ, kaneuyeweka xemayenenierenikɨ, nixewitɨ xeme xeikɨpayari yumu'utsie pɨkatatɨmaiya».
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Mɨpaɨ 'utayɨka paa 'uti'ɨka Kakaɨyari pamɨpariyutsi kaniupitɨani yunaime wahɨxie. Kanititara, kanitsutɨani 'ikwatɨ.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Yunaitɨ mɨkɨta mekaniuyuwaɨriya, memitikwanikɨ.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Kanuwa 'amɨpatsie temɨyetekai huta tsienituyari heimana haika tewiyari heimana tamamata heimana 'ataxewi teɨteri tekanitapaɨmekaitɨni.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Te'utihuxakari 'ikwaikɨ, kanuwa tekana'exanariya tɨriku haramaratsie teheukaxɨrieka.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Hikɨ kepauka mukuhekɨarixɨ, kwie mepɨkamaiwawekai, matsi kwie mekaniuxeiya 'ahakuyeukame, hakewa kanuwa memeye'atɨanikekai xɨka meyɨwawenike.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Mɨtikuhapatɨka mekanaxitexɨani, haramaratsie mekaneikaxɨrieni, 'inɨ'awame kaunariyari mekaniuxɨna. Karɨpa 'etsimɨyewa metixɨraka, kwiepa mekaniuyenexɨaximekaitɨni.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Matsi kanuwa xiekaripa kananutateni. Muwa kwiepa mekanatinexɨani. Tsurieya kwiepa kaneuhani, mana kaniyuhayewa kaniutseni, kɨtsapana kanita'unikekaitɨni tɨrɨkariyakɨ.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Hikɨ kuyaxi mekaniwakwikukaitɨni hipame pɨretsutsixi, xewitɨ 'uhauximetɨ mɨkatawikwenikɨ.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Matsi xeitsienituyari kuyaxi tiwa'aitɨwame Papuru pɨwikweitsitɨamɨkɨkai, 'ayumieme kaniwaruta'imaiya mɨpaɨ memɨkateyuriekakɨ. Katiniwaruta'aitɨani mana memeukatsunaxɨanikɨ meri memahauwawekai, kwiepa memɨtinexɨanikɨ,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 hipatɨta kɨyexitetsie hipatɨta kanuwa tarimeyaritsie mehawɨtɨ mekaneutanexɨani. Mɨpaɨ tete'uhauxɨaka teyunaitɨ 'aixɨa teteheu'erietɨ teputawikwei kwiepa paitɨ.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.