Atos 23
hch (HCH) vs NTLH
1 Hikɨ Papuru 'itsɨkate waxeiyatɨ, mɨpaɨ kaniutayɨni:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Hikɨ 'Ananiyaxi mawari wewiwamete tiwa'aitɨwame mɨkɨ 'auriena 'ahurawa memɨti'ukai katiniwaruta'aitɨani teniena memitawanikɨ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Hikɨ Papuru mɨpaɨ katinitahɨawe:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Papuru 'aurie memuti'ukai mɨpaɨ mekaniutiyuani:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Papuru mɨpaɨ kaniutayɨni:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Hikɨ Papuru timaitɨ hixɨata me'atɨ tsarutseutsixi memɨhɨkɨtɨkai meta hixɨata me'atɨ paritseutsixi memɨhɨkɨtɨkai, 'itsɨkate wahɨxie mɨpaɨ katiniuhiwa:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Mexi 'akuxi 'utaniuka, paritseutsixi meta tsarutseutsixi mekaniyutiniukimatɨkɨne, mana memuyuxeɨriekai hixɨata mekaniyutsana.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Tsarutseutsixi mɨpaɨ meputiyuane kename mɨkite meka'anuku'uni, niuki tuayamete meta 'iyarite tixaɨtɨ mekatehɨkɨ, matsi paritseutsixi mɨpaɨ mekatenimaika 'ikɨ naimekɨ).
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Hikɨ waɨkawamekɨ mekaniuyuxamɨrieni, hikɨ hipatɨ 'inɨarikɨ memɨte'ɨkitametetɨkai paritseutsixi me'anuku'uka, mɨpaɨ mekaniutiyuani: «Tame tixaɨtɨ tepɨkate'ukaxei 'axati'anekame 'ikɨ tewi hepaɨtsita. Xɨaritsɨ 'iyari kanitahɨawe yanutsutɨni niuki tuayame».
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Waɨkawari meha'akaku, kuyaxi tiwa'aitɨwame kanimakaitɨni kapa Papuru me'umienikɨ. Hikɨ kuyaxi katiniwaruta'aitɨani waɨriyarika me'ipitɨatɨ memenuhanakɨ, kuyaxi wakiita.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 'Uxa'arieka yɨwikɨta Ti'aitame Papuru 'auriena kaniuyuhekɨata mɨpaɨ katinitahɨawe: «Pepɨkamaka. Kerutsaremetsie kepemɨnetihekɨatakai, kaneuyewekata Xumatsie mɨpaɨ pemɨnetihekɨatanikɨ».
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Hikɨ tau 'anatineku, huriyutsixi hipatɨ mekaniyu'enieni. Mekaniyuhɨritɨani mɨpaɨ me'utiyuatɨ: «Tepɨkatekwani meta tepɨka'anuhareni kepaukake Papuru temɨmieni».
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Huta tewiyari meyupaɨmetɨ mɨpaɨ mekateniyɨhɨritɨakaitɨni.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Mawari wewiwamete memɨhɨritɨariekai wahetsɨa meta 'ukirawetsixi wahetsɨa me'u'axɨaka mɨpaɨ mekateniwarutahɨawe:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Hikɨ 'ayumieme xeme 'itsɨkate wahamatɨa yaxeketeneutahɨawi kuyaxi tiwa'aitɨwame xehetsɨa mewitɨnikɨ, 'aixɨa 'anemekɨ matsi xemɨtehetimanikɨ hepaɨtsitana. Tame kanuawekaku 'akuxi tekaniyuha'aritɨaka huyeta temeimienikɨ.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Hikɨ Papuru matsuya kaniu'ena kememɨte'imienikekai. Mana nuaka kuyaxi wakiita heutahaka, Papuru katiniutaxatɨani.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Papuru yu'aurie xeime 'utakwewieka xeitsienituyari kuyaxi tewa'aitɨwamete, mɨpaɨ katinitahɨawe:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Mɨkɨ kuyaxi tiwa'aitɨwame hetsɨa kaneiwitɨni. Mɨpaɨta katinitahɨawe:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Kuyaxi tiwa'aitɨwame temaikɨ mamayatsie tiwiereka, yɨhɨkɨate yateewa mehekɨneka mɨpaɨ katinita'iwawiya:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Mɨkɨ mɨpaɨ kaniutayɨni:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 'Ekɨ mɨkɨ pepɨkawa'enieka, huta tewiyari meyupaɨmetɨ teɨteri wahetsɨa miemete mepikwewie, mɨpaɨ meteyɨhɨritɨatɨ memɨkatekwakakɨ meta memɨkaharekakɨ me'imiemeke. Hikɨ mekaniyuha'aritɨaka mematsikwewietɨ pemɨ'awaɨriyakɨ.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Hikɨ kuyaxi tiwa'aitɨwame temaikɨ kanenɨ'ani mɨpaɨ re'imaiyatɨ:
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Hikɨ kuyaxi tiwa'aitɨawame xeitsienituyari kuyaxi tewa'aitɨwamete yuhutame yu'aurie warutahɨaweka, mɨpaɨ katiniwaruta'aitɨani:
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Kawayutsixi xekeniwaranuhapani, Papuru manutiyerɨnikɨ 'aixɨa reu'erietɨ meta'anikɨ Perixi kuwexinaruri hetsɨa.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Meta xapatsie mɨpaɨ katineka'utɨirieni:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Ne Kɨrauriyu Ritsiyaxi,
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 'Ikɨ tewi huriyutsixi mekaniwiya, 'ari mekanimienikekaitɨni, ne nekuyaxima wahamatɨa hetsiena nekaniutanuani, mɨpaɨ nemɨretimaikaikɨ Xumatsie mɨkiekamekɨ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ne nepɨtimaimɨkɨkai titayari memɨteniukixiekai hepaɨtsitana, nekaneiwitɨni huriyutsixi wa'itsɨkate wahetsɨa.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Nepɨwaretaxei meniukixiekame kemaine wa'aitsika hepaɨtsita. Tixaɨtɨ 'atsipɨkati'anekai hetsiena mɨrahɨiwani mɨmierienikɨ meta manutahɨiyanikɨ.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Mɨpaɨ netiutahɨawarieka 'ikɨ tewi memimienikekaikɨ, kwitɨwa nekaneinɨ'ani 'ahetsɨa. Nepɨtiwaruta'aitɨa mɨkɨ hepaɨtsitana memɨniukixie 'ahɨxie memitahɨawekɨ. Mɨpaɨ xeikɨa.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Hikɨ kuyaxi kememɨte'uta'aitɨariekai, Papuru yɨwikɨta mekanewitɨni 'Anutipatɨritsie paitɨ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 'Uxa'arieka kawayutsixi wahetsie memutei mekaniwaruku'eirieni mɨkɨ hamatɨana memɨyehukɨ, kuyaxi yɨ'ɨkama memuhukai yukiita mekanakunuaxɨani.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Kepauka Tsetsareya paitɨ memuta'axɨa, kuwexinaruri xapa mekaniyetuirieni meta Papuru mekaniyetuani.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Perixi xapa 'akaterɨwaka, Papuru kaniuta'iwawiya kemɨ'ane kwieyaritsie mɨmiemetɨkai. Retimaika Tsiritsiyatsie mɨkiekametɨkaikɨ,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 mɨpaɨ katinitahɨawe: «Kamɨtsɨ, nepɨmatsi'enieni me'axɨayu mɨkɨ 'ahepaɨtsita memɨniukixie». Katiniuta'aita Herurexi paratsiyuyata me'ɨwiyariekakɨ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.