Atos 18
hch (HCH) vs NVT
1 Manaketa 'Atenaxi yeyaka Kurinitutsie kaniye'ani.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Mana xeime huriyu 'Akira titewakame kananukunake, Punitutsie metinuiwaxɨ meta 'ɨyaya Pɨritsira mɨtitewa. 'Apɨkareutewikai 'akuxi 'Itariya kwieyaritsie heyeyaka, Kɨrauriyu pɨtiuta'aitakai yunaitɨ huriyutsixi Xumatsie memɨtitekai memɨtaweiyarienikɨ. Papuru mɨkɨ wahetsɨa kaninuani,
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 mɨkɨta wahepaɨ 'ixuriki kiyari pɨwewiwametɨkai, wahamatɨa kaniuyuhayewa memɨteta'uximayatakɨ yunaitɨ.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Xexuime 'uxipiya tukaritsie tukita katinikuxatakaitɨni, huriyutsixi meta kɨriyekutsixi yuri katiniwa'eritɨamɨkɨkaitɨni.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Hikɨ Tsiraxi meta Timuteu Matseruniyatsie meheyekɨneku, me'u'axɨaku, Papuru niukikɨ 'ayumiemetɨtɨ kanayani xeikɨa, tiwahekɨatɨatɨ huriyutsixi kename Ketsutsi hɨkɨ kemɨ'ane heitserie mupitɨarie Kɨritsitutɨtɨ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Kepauka huriyutsixi Papuru memiti'uxiwe'eri meta 'axamekatenikɨhɨawekaitɨni, Papuru yu'ixuriki 'utakatseka 'inɨari 'ayeitɨaka, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «Xeme yuhetsie xepɨtehahɨpa xɨka xe'ukwini. Ne pɨta nepɨ'itiya. Hikɨri 'ena nemɨyeyani memɨkahuriyutsixi wahetsɨa nepɨyemie».
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Hikɨ Papuru tukita wayeyaka xeime kie kaninuani Kutsitu mɨtitewakai hetsɨa. Kakaɨyari mɨkɨ kanayexeiyakaitɨni, meta kiena pehurakai tuki manuwekai.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Kɨritsipu tukita mɨti'aitakai yuri katiniuta'erieni Ti'aitametsie, meta yunaitɨ kiena kiekatari. Yumɨiretɨ kurinitutari me'u'enanaka Papuru kemɨtikuxatakai yuri mekateniuta'erieni meta mekaniuka'ɨyarieni.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Xeitɨkaritsie Ti'aitame Papuru heinɨtsitana mɨpaɨ katinitahɨawe: «Pepɨkaheumaka, matsi ketinekuxatani pekatihayewatɨ,
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 ne 'ahamatɨa nepuyeika, nixewitɨ 'axapɨkamatsiyurieni. 'Ikɨ kiekaritsie yuwaɨkawame teɨteri nekaniwarexeiyani».
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 'Ayumieme Papuru xeiwiyari heimana 'ataxewime metseri mana kaniuyurieni, Kakaɨyari niukieya wa'ɨkitɨatɨ.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Hikɨ, Kareuni kuwexinaruri, 'Akaiya kwieyaritsie mɨhɨritɨariekai, huriyutsixi 'axeikɨa me'uyukuxeɨrieka Papuru me'iniukimatɨ, mekaneiwitɨni 'itsɨkame mɨrewa'aitatsie.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Papuru 'ari taniuximekaku, Kareuni mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Mexɨka yakɨ xeikɨa xe'utiyuaneni yuhetsiemieme, niuki hepaɨtsita xe'inɨari hepaɨtsita xeikɨa, 'aixɨa xeketeneuyuri xemetɨtɨ. 'Itsɨkame nepɨkahɨkɨ mɨpaɨ ti'anekamekɨ.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Hikɨ katiniuta'aita memɨwayeweiyarienikɨ mɨrewayutixanetsiwatsie.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Mɨkɨ yunaitɨ Tsutsitenexi tukita ti'aitame mɨhɨkɨtɨkai mekaniuwiya, meta mekaneikuwaxɨani 'itsɨkame 'uwenieya hɨxie. Kareuni 'atsipɨkahainekai mɨkɨ hepaɨtsita.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Hikɨ Papuru mɨixa tukari mana puyuhayewaxɨ. Manaketa yu'iwama warutateutɨaka Tsiriya kwieyaritsie kaneyani kanuwa 'amɨpatsie. Pɨritsira meta 'Akira hamatɨana mekanekɨne. Meripaitɨ mɨyɨhɨritɨakaikɨ, 'ayumieme Tsenikɨreyatsie paitɨ pukaxiriekai yumu'utsie.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Hikɨ 'Epetsutsie me'uta'axɨaka, mana Papuru memeweiyakai kaniwareku'eirieni, mɨkɨ tukita kaneutahani muwa niuki kaniutaxata huriyutsixi wahamatɨa.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Mɨkɨ mekanitawawirieni yapaɨmexɨa tukari mɨyurienikɨ wahetsɨa 'akuxi, mɨkɨ pɨkayuwaɨriyakai.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Matsi wateutɨatɨ mɨpaɨ pɨtiuyɨhɨritɨa: «Xɨka Kakaɨyari mɨpaɨ tinakeni nepayeneni». Hikɨ 'Epetsutsie kaneyani.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Hikɨ Tsetsareya paitɨ nuaka, Kerusareme neutiyune memɨyutixexeɨriwa watahɨaweke, manaketa 'Anutiyukiyatsie kanakayune.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Yapaɨmexɨa tukari mana 'uyurieka Papuru kaneyani, wareu'iwatamieka memayutixexeɨriwatɨkatsie Karatsiya kwieyaritsie meta Pɨrikiyatsie yunaime teyɨ'ɨkitɨwamete watuikatɨ.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Hikɨ huriyu tewiyari kaniuyeikakaitɨni 'Apuruxi titewatɨ 'Arekanitɨriya metinuiwaxɨ. 'Epetsutsie kaninuani. 'Aixɨa pɨ'anekai niukamekɨ. 'Utɨarika xapayaritsie waɨkawa pɨrayemaikai.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Mɨkɨ Ti'aitame huyeya hepaɨtsita katiniuti'ɨkitɨariekaitɨni. 'Aixɨa 'iyarikɨ yuwaɨriyatɨ, katinikuxatakaitɨni ti'ɨkitatɨ heitseriemekɨ Ketsutsi hepaɨtsita, tsepanetɨ mɨtimaikai Wani kemɨtiu'ɨyakai xeikɨa.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Tukita kanitsutɨani tikuxatatɨ kaheumatɨ. Me'i'enieka Pɨritsira meta 'Akira mekanita'inieni, heitseriemekɨ matsi mekateni'ɨkitɨakaitɨni Kakaɨyari huyeya hepaɨtsita.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Mɨkɨ kaniyeimɨkɨkaitɨni 'Akaiya kwieyaritsie. 'Iwamarixi me'ituikatɨ mekateniwaruta'utɨirieni teyɨ'ɨkitɨwamete memitanaki'erienikɨ. Henuaka waɨkawa kaniwaparewiekaitɨni mɨkɨ yuri memɨte'uta'eri Kakaɨyari 'aixɨa tiuka'iyarikaku.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Yunaime huriyutsixi wahɨxie tɨrɨkaɨyemekɨ katinikuxatakaitɨni, 'utɨarika xapayaritsie tiwahekɨatɨatɨ kemɨ'ane heitserie mupitɨarie Ketsutsi metsiyaxi mɨhɨkɨ.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.