Atos 16
hch (HCH) vs NTLH
1 Hikɨ Papuru Rerɨwe kaniye'ani meta Ritsitɨratsie, mana tiyɨ'ɨkitɨwame Timuteu titewakame pukaxei. Maamaya huriyu yuri mɨti'erie kanihɨkɨtɨkaitɨni, paapaya kɨriyeku tihɨkɨtɨkai.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 'Iwamarixi ritsitɨratari meta 'ikuniyutari Timuteu 'aixɨa mekatenihekɨatakaitɨni.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Papuru kanita'inieni hamatɨana mɨyemiekɨ. 'Inɨari xitekiyari kaniwewirieni huriyutsixi wayeiyari kemaine, yunaitɨ memimaikaikɨ paapaya kɨriyeku mɨhɨkɨtɨkaikɨ.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Meku'uwatɨ kiekaritetsie mekaniwahɨritɨakaitɨni yamemɨtekahunikɨ, 'aitsikatsie kememɨte'aitakai nɨ'ariekate 'ukirawetsixi kerutsaremetari.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Memɨyutixexeɨriwakai mekanitɨrɨkariyariekaitɨni yuri mete'erietɨ. Tukarikɨ mekanitamɨirirɨmekaitɨni.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Hikɨ Pɨrikiyatsie meta Karatsiya kwieyaritsie mekaniuyekɨne. 'Iyari Mɨtiyupata pɨwaruta'imaiyakai 'Atsiyatsie niuki memɨkakuxatanikɨ.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Mitsiya kwieyari tetsita me'u'axɨaka Witiniyatsie mekaneuyeyunekekaitɨni. Ketsutsi 'Iyarieya pɨkawarupitɨa.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Mitsiya kwieyari tetsita me'uyekɨneka Tɨruhatsi paitɨ mekaneukakɨne.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Yɨwikɨta Papuru yuheinɨtsita tewi kaniuxeiya matseruniyatanaka, muwa 'utiwekame 'iwawiriekame mɨpaɨ 'utaitɨ: «Kenanaye'a 'anataɨye Matseruniya paitɨ, ketaneparewieka».
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Yuheinɨtsita tiuxeiyaka kwitɨwa tekaniyukuha'aritɨani ketemɨte'anukɨnekɨ 'anutaɨye Matseruniya paitɨ, mɨpaɨ tetehetimaika Kakaɨyari mɨtatsi'uta'ini niuki 'aixɨa manuyɨne temɨwaretaxatɨanikɨ.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Hikɨ Tɨruhatsi tehekɨneka heitseriemekɨ tekaneta'axɨani Tsamutɨratsiyatsie, 'uxa'arieka Kiekari mɨhekwatsie paitɨ tekaneta'axɨani,
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 manaketa Piriputsie paitɨ tekanekɨne. Mɨkɨ kiekari 'amɨyewa kanihɨkɨtɨkaitɨni 'etsimɨyeyeu hetsiena mɨtiwiya Matseruniya kwieyaritsie. Xumatari kaniwakuruniyatɨkaitɨni. Yapaɨmexɨa tukari tekaniuyurieni mɨkɨ kiekaritsie.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 'Uxipiya tukaritsie kiekari tetsita paitɨ tepanuyekɨ. Mana hatɨa tetsita mɨrayutinenewitɨre puwekai. Mana tetiyaxeka 'ukarawetsixi tekateniwarutaxatɨani mana memɨyuxeɨriekai.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Mɨkɨ xewitɨ Ririya mɨtitewakai, Kakaɨyari kanayexeiyakaitɨni. Tiyatira kiekariyaritsie kanikiekametɨkaitɨni meta 'ixuriki mɨyɨtsikimawi kanituakaitɨni. Ti'aitame kanenutiyepieni 'iyarieya mexi mɨkɨ ta'enakai, mi'enienikɨ Papuru kemɨtikuxatakai.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Mɨkɨ puka'ɨyarie meta kiena kiekatari. Hikɨ kataniuta'inieni mɨpaɨ 'utaitɨ: «Xeme xɨka Ti'aitame hetsie yuri neti'eriekame xenetsihayeitɨani, hikɨmɨ nekiita, xemayehenikɨ». Mɨpaɨ 'utaitɨ waɨriyarika kataniupitɨani.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Hikɨ mɨrayutinenewitɨre teheukɨneka, 'ɨimari waɨriyarika mɨti'uximayatame katananukunake, 'iyari 'axamɨ'ane minɨkai kɨmana mɨtimaiwekai. Mɨkɨ tikuxatatɨ kemɨtiyɨnikekai waɨkawa pɨti'iwakai yukutsiyarima wahetsiemieme.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Mɨkɨ pɨtatsi'uweiyakai Papuru meta tame. Putahiwakai mɨpaɨ 'utaitɨ:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Mɨpaɨ mɨixa tukari katiniyurienekaitɨni. Hikɨ Papuru 'uxiwa'atɨ, ta'aurie 'aweka mɨpaɨ katinitahɨawe 'iyari 'axamɨ'ane kaniutatieni:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Kepauka kutsiyarimama mɨpaɨ memɨtehetima mɨwaruku'eiriekaikɨ kɨmana memɨte'iwakai, 'ayumieme Papuru meta Tsiraxi mekaniutiwiyarieni, meta kiekari hixɨapa mepɨwarehapa hakewa 'itsɨkate memɨteha'aitatsie.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 'Itsɨkate wahɨxie mewa'atɨaka, mɨpaɨ mekaniutiyuani:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Yeiyari mekani'ɨkitani tame xumatari temukunamiyarie temitanaki'erieni yatɨni yatemɨteyuriekakɨ.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Yunaitɨ mekaniyukuxeɨrieni wahepaɨtsita. 'Itsɨkate mekateniuta'aita wa'ixuriki memanutihɨniyariexɨanikɨ, meta kɨyekɨ memɨtiweiyanikɨ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Waɨkawamekɨ mewarutiwaka, katsariyanata mekaniwaranutaxɨrieni, meta tihɨweme mekaniuhɨritɨani 'aixɨa mɨtiwa'ɨwiyanikɨ.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Mɨkɨ mɨpaɨ tiuta'aitɨarieka, mutanieretsie paitɨ kaniwaranutaxɨrieni. Wa'ɨkate tiyɨxɨrɨwametsie kaniuye'uitɨani.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Hikɨ tɨkari hixɨapa yakɨtɨtɨ Papuru meta Tsiraxi meyunenewietɨ Kakaɨyari mekaninɨawakaitɨni. Wahamatɨa memanutaxɨriyakai mekaniwa'eniekaitɨni.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Yapauka kwie karima kaniutayuani, katsariyana tenariyari kaniutayuani. Naitɨ kiteniete pɨreuyepierixɨa. Yunaitɨ pɨretsutsixi watepɨate kanakaxɨnixɨani wamamatetsie wa'ɨkatetsie.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Tihɨweme 'anutaniereka, katsariyana kitenie heuyepiekame 'uxeiyaka, yunawaxa kaniwatihana yumienike, memanutaxɨriyakai meyuta'unaxɨame 'erietɨ. Papuru karima kanitahiwieni mɨpaɨ rehɨawetɨ:
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 ―Penɨkahɨrixɨa peti'akwinitɨani. Tame tanaitɨ 'uwa tekanayeteni.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Hikɨ tihɨweme kɨxeme kaniuta'iwauni, yumexuitɨatɨ kiita kaneutaweni 'uyɨyɨakatɨ. Papuru meta Tsiraxi wahetɨa kaniukaweni.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Takwa waranuyewitɨka mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Mɨkɨ mɨpaɨ mekatenita'eiya:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Kakaɨyari niukieya mekanitaxatɨani mɨkɨ, meta yunaime kitana memɨye'uwakai hamatɨana.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Mɨkɨ yɨwikɨta warewitɨka, kaniwarahauxixɨani memaweiyatɨkateitsie. Kwitɨwata puka'ɨyarie mɨkɨ, meta yunaitɨ kiena kiekatari.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tihɨweme yukie warewitɨka katiniwaremini, meta yunaitɨ yuri memɨte'uta'eri Kakaɨyari hetsie 'axeikɨa yunaitɨ mekaniyutemamawiekaitɨni.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Hikɨ 'ukatareku 'itsɨkate yutupiritsixi mekaniwarenɨ'ani tihɨweme mɨpaɨ memɨteta'aitɨanikɨ: «Keniwarutixɨna mɨkɨ teɨteri».
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Hikɨ tihɨweme Papuru mɨpaɨ katiniutaxatɨani:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Papuru tehɨwemete mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Tupiritsixi 'itsɨkate mekateniwarutaxatɨani kememetiyua. Kepauka mɨkɨ memu'enana kename Papuru meta Tsiraxi Xumanutsixi mehɨkɨtɨkai mekaniutimamani.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Me'u'axɨaka mekaniwanɨtɨakaitɨni, mewaranuyewitɨka mekaniwarutawawirieni memɨyehukɨ mɨkɨ kiekaritsie.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Hikɨ katsariyanata mewayekɨneka Ririya hetsɨa mekaniu'axɨani. Mewaruxeiyaka 'iwamarixi mekaniwatuikakaitɨni. 'Arikeketa mekanekɨne.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.