Atos 14
hch (HCH) vs NVT
1 Hikɨ 'Ikuniyutsie Papuru meta Werunawe mekaneutahaxɨani huriyutsixi watukita kememɨte'iyamakai, muwa mekatenikuxatakaitɨni, 'ayumieme yuri mekateniuta'erieni yumɨiretɨ huriyutsixi meta kɨriyekutsixi.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Huriyutsixi yuri memɨkate'eriekai mepɨwarukunuitɨa mepɨwahaxɨatɨakai mɨkɨ memɨkahuriyutsixitɨkai ta'iwama wahepaɨtsita.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Mɨkɨ matsi mɨixa 'amepɨtitekai mekamamatɨ Ti'aitame hetsɨa memɨmiemetetɨkaikɨ. 'Iya katinihekɨatakaitɨni niuki 'aixɨa kemɨtiuka'iyari manuyɨne hepaɨtsita. Pɨwarupitɨaxɨa yumamakɨ 'inɨari mamariwaweme memɨteyurienikɨ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Hikɨ kiekatari hixɨata mepɨyutsanaxɨ: hipatɨ huriyutsixi wahetsie mekateniwiyakaitɨni, hipatɨta nɨ'ariekate wahetsie mepɨtewiyakai.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Mɨkɨ memɨkahuriyutsixitɨkai huriyutsixi wahamatɨa wa'ukiyarima wahamatɨa mekanitsutɨani 'axamewayuriekutɨ mewatuaxikutɨ.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Nɨ'ariekate yametehetimaika, mekaniyuta'una kiekaritetsie Ritsitɨratsie meta Rerɨwetsie mana hurawa Rikahuniya kwieyaritsie.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Mana mepu'uwakai niuki 'aixɨa manuyɨne mekuxatatɨ.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Hikɨ tewi Ritsitɨratsie pekatei nunutsiyari paitɨ ka'uyeiwetɨ mutinuiwaxɨ. Muwa kaniutikateitɨni,
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Papuru tikuxatame kani'eniekaitɨni. Mɨkɨ 'ixeiyatɨ, yatimaitɨ yuri mɨti'eriekaikɨ 'aixɨa tiuyeikatɨ mayanikɨ,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 karima mɨpaɨ katinitahɨawe:
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Teɨteri me'ixeiyaka Papuru kemɨtiuyuri, me'utihiwatɨ rikahuniyatari waniukikɨ, mɨpaɨ mekaniutiyuani:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Werunawe Tsehuxi mepute'uterɨwaxɨ, meta Papuru 'Eximetsi mɨkɨmeri niuki mukuxatakaikɨ.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Kupiteri tukieya kiekari 'aurie manuwe, mawari wewiwameya turutsixi kaniwa'atɨani wa'awate xuturiyatɨkaime kitenietsie kaniuku'uitɨani. Teɨteri yumɨireme wahɨxie, mɨkɨ mawari kaniwaweriemɨkɨkaitɨni.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Me'u'enanaka nɨ'ariekate Werunawe meta Papuru, yu'ixuriki metitsanatɨ me'unautsaxɨaximetɨ mekaniu'axɨani teɨteri wahetsɨa me'utihiwatɨ, mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 —Xeme teɨteri 'aku ¿titayari mɨpaɨ xeteyurie? Tame xehepaɨ tekaniteɨteritɨni, xehepaɨ tekateniu'iyarini. Niuki 'aixɨa manuyɨne temɨxekuxaxatɨwa xemɨtehayewakɨ yakɨ xeikɨa xemɨteyurie, Kakaɨyari mayeyuritsie xemɨtewiyanikɨ. Mɨkɨ muyuawi, kwie meta haramara putiwewi, meta naime wahetsie memɨtexuawetɨka.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Meripaitɨ xeteɨterima mepɨwarupitɨa nuiwarite yuhuye memanukuweiyakɨ.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Tsiere pɨkayuhayewakai kaheixeiyatɨ kemɨ'ane mitahekɨatake. 'Aixɨa katiniyurienekaitɨni, wiyeri muyuawitsie mieme pɨtatsipitɨakai, meta 'ikwaxi puxuaweriyakai. Xe'iyari muyutemawiekakɨ xetekwakaku.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Mɨpaɨ me'utiyuaka hawerimiemete xeikɨa mekaniwarukunuitɨani, teɨteri mawari memɨkawawewirienikɨ.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Hikɨ huriyutsixi mana mekaniu'axɨani 'Anutiyukiyatsie meta 'Ikuniyutsie meheyekɨneka. Teɨteri mekaniwarukunuitɨani. Papuru mekaniutituaxixɨani. Mekaneihana kiekari tetsie mɨkime me'erietɨ.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Teyɨ'ɨkitɨwamete 'auriena mehaketɨkɨneku, kananukukeni. Kiekaritsie kaneyani. 'Uxa'ariekata Werunawe hamatɨa Rerɨwe mekanekɨne.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Mana niuki 'aixɨa manuyɨne mekaniwakuxaxatɨwakaitɨni kiekatari, yuwaɨkawame mekateniwa'ɨkitɨakaitɨni. 'Ariketa me'akunuaxɨaka, Ritsitɨratsie, 'Ikuniyutsie meta 'Anutiyukiyatsie meniuyekɨne.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Teyɨ'ɨkitɨwamete wa'iyari mekaniutuikaxɨani metewakuxaxatɨwatɨ para yuri mete'erietɨ memɨyuhayewanikɨ, mɨpaɨ me'utiyuatɨ: «Peuyewetse waɨkawa te'uximatɨarieme temeutahaxɨanikɨ Kakaɨyari mɨra'aitatsie».
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Naitsarie memɨyutixexeɨriwatsie wa'ukiyarima mekananayexeiyarieni. Meyutanenewieka me'uyuhakieka mepihɨritɨa Ti'aitame, mɨkɨ yuri memɨte'uta'erikɨ hetsiena.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Hikɨ Pitsiriya kwieyaritsie me'uyekɨneka, Pamɨpiriya kwieyaritsie paitɨ mekaniu'axɨani.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Mete'utahayewaka niuki me'utaxataka Perɨketsie, 'Atahariyatsie mekaneukayune.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Mana kanuwa 'amɨpatsie mekanekɨne 'Anutiyukiyatsie paitɨ hakewa memayenɨ'arie Kakaɨyari 'aixɨa mɨtiuka'iyarinikɨ wahetsiemieme, memɨte'uximayakakɨ kememɨteheye'atɨa.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Me'u'axɨaka mekaniwarukuxeɨrieni memɨyutixexeɨriwa. Mekateniwarutaxatɨani kehepaɨ mɨreyuriekai Kakaɨyari wahamatɨa 'uyeikatɨ, mɨpaɨta yuri mekateneta'erieni nuiwarite memɨkahuriyutsixi.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Mɨkɨ teyɨ'ɨkitɨwamete wahetsɨa mɨixa tukari mana mekaneyuhayewa.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.