Apocalipse 5
hch (HCH) vs ACF
1 Merikɨtsɨ kemɨ'ane 'uwenitsie makatei yutserieta xapa kwikwiekame 'akwekame nekaniuxeiya naitsata ra'utɨkaime meta 'atahuta tseyuyari pamanekai.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Yaxeikɨata niuki tuayame mɨtɨrɨkaɨye nekaniuxeiya mɨpaɨ 'utaineme karima: «¿Kepaikɨ 'aixɨa pɨtiuka'iyari hetsiena mɨtinakenikɨ tseyu maxɨnaxɨanikɨ, meta xapa manutayepienikɨ?»
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Muyuawitsie kwiepa meta kwietɨa nixewitɨ pɨkayɨwekai xapa manutayepienikɨ, mixeiyakɨ ketɨtɨ mɨreku'ukai.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Ne waɨkawa neputatsuakakai xewitɨ mɨkataxeiyariewekaikɨ 'aixɨa tiuka'iyaritɨ hetsiena mɨtinakenikɨ xapa manutayepienikɨ, mixeiyakɨ mekaterɨwakɨ.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Mɨkɨ 'ukiratsi xewitɨ mɨpaɨ kanetiniutahɨawe: «Pepɨka'utatsuakani, neuxei maye hepaɨ mariwetɨ Kura nuiwarieyatsie mieme Rawiri kie Nana mutine, mɨkɨ pɨrayu'iwaxɨ, mɨkɨtsɨ kaniyɨweni xapa manutayepienikɨ, meta 'atahutame tseyuyari maxɨnaxɨanikɨ».
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, que venceu, para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Hikɨ mana nekaneutaniere. 'Uweni 'aurie yunaukatɨ memayeneniere wahixɨapa 'ukirawetsixi wahixɨapa nekanixeiya Muxa Nunutsi mana 'uweme. Mumierie hepaɨ pɨtiyuxexeiyakai, 'atahuta 'awayari 'atahuta hɨxiyari pexeiyakai, hɨxiteya Kakaɨyari 'iyariteya kanihɨkɨtɨni 'atahutatɨ, naitsarie kwiepa meutanɨ'ariexɨa.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 'Iya 'ahurawa kanayani, kemɨ'ane 'uwenitsie makatei yutserieta mehuriekai xapa kanihuritɨani.
7 E veio, e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Kepauka xapa muhuritɨarie, yunaukatɨ memayeneniere xeitewiyari heimana yunaukatɨ 'ukirawetsixi yunaitɨ mekaniutihɨxima'uni Muxa hɨxie. Yuxexuitɨ haripa mekaniu'ɨkaitɨni huru xakɨyari mepu'ɨkai 'ɨkwakɨ hɨpɨneme, 'ɨkwa Kakaɨyari teɨterimama wanenewieri kanihɨkɨtɨni.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Hikɨ kwikari hekwame mekaniutakwika mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue nos compraste para Deus de toda a tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Takakaɨyari teɨterimama pepɨtatsi'ayeitɨa te'aitamete,
10 E para o nosso Deus nos fizeste reis e sacerdotes; e reinaremos sobre a terra.
11 Hikɨ neheutaniereka nekani'enieni tita yumɨireme niuki tuayamete waniuki hepaɨ mɨti'eniɨriɨkɨkai, 'uweni 'aurie memayeneniere wa'aurie 'ukirawetsixi wa'aurie mekaniti'ukaitɨni mɨireme miyuniyari meyupaɨmetɨ.
11 E olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões, e milhares de milhares,
12 Mɨpaɨ karima mekaniutiyuanekaitɨni:
12 Que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Hikɨ naitɨ mɨtiunetɨarie muyuawitsie, kwiepa, kwie hetɨa meta haramaratsie, naitɨ mana mɨtitama, yunaime nekatiniwaru'enieni mete'inɨawame:
13 E ouvi a toda a criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que estão no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Memayeneniere yunaukatɨ mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Mɨpaɨ ketiɨyɨni» me'utiyuatɨ, meta 'ukirawetsixi metihɨxima'utɨ nenewieri mekanipitɨakaitɨni kemɨ'ane yuheyemekɨ mayeniere.
14 E os quatro animais diziam: Amém. E os vinte e quatro anciãos prostraram-se, e adoraram ao que vive para todo o sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.