2 Reis 5
hch (HCH) vs NTLH
1 Merikɨtsɨ Nahamani, Tsiriya kwieyaritsie ti'aitame kuyaximama wa'ukiyari kanihɨkɨtɨkaitɨni, mɨkɨ tewi waɨkawa mɨtiyunaki'erie, ti'aitame waɨkawa pinaki'eriekai, mɨkɨ 'iparewiekaku Yawé mipitɨakaikɨ mɨrayu'iwakɨ yumienetɨ. Mɨkɨ kuya mɨkama kanihɨkɨtɨkaitɨni, peru nawi kwiniyayari kanexeiyakaitɨni.
1 Naamã, o comandante do exército da Síria, era muito respeitado e estimado pelo rei do seu país porque, por meio de Naamã, o Senhor Deus tinha dado a vitória ao exército dos sírios. Ele era um soldado valente, mas sofria de uma terrível doença da pele.
2 Merikɨtsɨ heiwa kuyaxi tsiriyutsixi mekanayekɨkakaitɨni meku'uwatɨ metekunawatɨwetɨ, 'ana 'uka 'ɨimari 'Ixaheri kiekame mekaniunawani, mɨkɨ Nahamani 'ɨyaya ti'uximayatsiriwame mekanayeitɨani.
2 Num dos seus ataques contra Israel, os sírios haviam levado como prisioneira uma menina israelita, que ficou sendo escrava da mulher de Naamã.
3 Heiwa mɨkɨ 'uka mɨti'aitɨa mɨpaɨ katiniutahɨawe: «'Aixɨa pɨyɨnikeyu neti'aitɨwame Kakaɨyari niukameya Tsamariya kiekariyaritsie meka hetsɨa xɨka heuyani, mɨkɨ 'aixɨa kaniyuriweni kemɨtikuye yunawiyaritsie».
3 Um dia a menina disse à patroa: — Eu gostaria que o meu patrão fosse falar com o
4 Hikɨ Nahamani 'uka 'Ixaheri kiekame kemainekai ti'aitame mɨpaɨ katiniutahɨawe.
4 Então Naamã foi falar com o rei e contou o que a menina tinha dito.
5 Tsiriya kwieyaritsie ti'aitame mɨpaɨ katinita'eiya:
5 E o rei ordenou: — Vá falar com o rei de Israel e entregue esta carta a ele. Então Naamã saiu, levando uns trezentos e cinquenta quilos de prata, e uns setenta quilos de ouro, e dez mudas de roupas finas.
6 Xapa 'Ixaheri kwieyaritsie ti'aitame mehuriyarie mɨpaɨ katine'ukaitɨni: «Kepauka xapa 'ahetsɨa meye'ani, kemɨ'ane mɨmatsihe'atɨiri Nahamani kanehɨkɨtɨni, mɨkɨ nekuyaxima wa'ukiyari kanihɨkɨtɨni. Nekamanenɨ'airieni nawi kwiniyayari kemɨrexeiya 'aixɨa 'aneme pemayeitɨanikɨ».
6 A carta que ele levava dizia assim: “Esta carta é para apresentar Naamã, que é meu oficial. Eu quero que você o cure.”
7 Xapa hakaterɨwaka, 'Ixaheri kwieyaritsie ti'aitame yukamixa kaneukatsana meta mɨpaɨ kaniutayɨni: «¿Nekuta Kakaɨyari netihɨkɨ? Ne nepɨkayɨwe xewitɨ mɨmɨnikɨ mexɨkatɨni manutanierekɨ nemipitɨani. ¿Titayari mɨkɨ netiwawirie nawi kwiniyayari mexeiya 'aixɨa 'aneme pemayeitɨanikɨ? Kaukatɨ mɨkɨ haxɨa mekuwautɨwe xeikɨa tahamatɨa».
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas roupas em sinal de medo e exclamou: — Como é que o rei da Síria quer que eu cure este homem? Será que ele pensa que eu sou Deus e que tenho o poder de dar a vida e de tirá-la? Ele está querendo briga!
8 'Eritseu, tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme, kepauka mɨtiutamari kename 'ixaheritsixi tiwa'aitɨwame yukamixa haukatsanakai, niuki kaneinɨ'airieni mɨpaɨ haineme: «¿Ketitayari waɨkawa peti'a'uximatɨa? 'Ekɨ mɨkɨ tewi kenenanɨ'airi, yamɨretimanikɨ kename Kakaɨyari niukameya 'a'uyeika 'Ixaheri kwieyaritsie».
8 O profeta Eliseu soube do que havia acontecido e mandou dizer ao rei: — Por que o senhor está tão preocupado? Mande que esse homem venha falar comigo, e eu mostrarei a ele que há um profeta em Israel!
9 Hikɨ Nahamani kaneyani 'Eritseu kie yuteɨterima warawitɨtɨ yukawayutsixi meta yukaxetate mewarahapatɨ, hikɨ kiiya kiteniena hɨxie mekaniu'axɨani.
9 Então Naamã foi com os seus cavalos e carros e parou na porta da casa de Eliseu.
10 Hikɨ 'Eritseu ti'uximayatame yuhetsɨa mieme kanenɨ'ani mɨpaɨ mɨreitahɨawekɨ: «Kenemie 'atahutamexɨa kenekahaki Kurutani hatuxameyaritsie, 'ana 'anawiyaritsie 'aixɨa pe'anetɨ pekanayeimɨkɨ meta pe'itiyatɨ pekanayeimɨkɨ».
10 Eliseu mandou que um empregado saísse e dissesse a ele que fosse se lavar sete vezes no rio Jordão, pois assim ficaria completamente curado da sua doença.
11 Hikɨ Nahamani ha'atɨ kaneyani mɨpaɨ 'utaitɨ: «Ne mɨpaɨ nepɨtiku'eriwakai tewi Kakaɨyari niukameya wayeyanike nepɨ'eriekai netsi'anunakeke, Kakaɨyari Yawé tawawirienike, meta nehetsɨa hatametɨ newaiyari 'anayehɨanike nepɨ'eriekai.
11 Mas Naamã ficou muito zangado e disse: — Eu pensava que pelo menos o profeta ia sair e falar comigo e que oraria ao
12 ¿Matsi Ramatsiku hayari 'Awaná meta Paripaxi hatuxameyarite kari 'aixɨa pɨka'anene keyuri haa 'Ixaheri kwieyaritsie mieme? ¿Kari mana nemeyukahauxini pɨkaheyɨwe hikɨ 'aixɨa nemɨyɨnikɨ?» Hikɨ ha'atɨ kaneyani yu'ɨtɨma.
12 Além disso, por acaso, os rios Abana e Farpar, em Damasco, não são melhores do que qualquer rio da terra de Israel? Será que eu não poderia me lavar neles e ficar curado? E foi embora muito bravo.
13 Merikɨte 'iparewiwamete hurawa mekanewakɨne mɨpaɨ mete'itaxatɨanike: «Tati'aitɨwame, xɨka Kakaɨyari niukameya kwaniwemekɨ mereta'aitɨanike. ¿Tamɨ yapekatikayeiwe? Matsi 'aixɨa kani'aneni hikɨ xɨka xeikɨa pekahamɨkɨ hapa, 'ana mɨpaɨ pe'itiyatɨ pekanayeimɨkɨ».
13 Então os seus empregados foram até o lugar onde ele estava e disseram: — Se o profeta mandasse o senhor fazer alguma coisa difícil, por acaso, o senhor não faria? Por que é que o senhor não pode ir se lavar, como ele disse, e ficar curado?
14 Hikɨ Nahamani Kurutani hatuxameyaritsie kaneyani, mana 'atahuta mexɨa kaniukahani, tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme kemɨtitahɨawekai. 'Anake nawiyarieya 'aixɨa kaniuyɨni nunutsi nawiyarieya hepaɨ, 'ana 'itiyatɨ kanayani.
14 Então Naamã desceu até o rio Jordão e mergulhou sete vezes, como Eliseu tinha dito. E ficou completamente curado. A sua carne ficou firme e sadia como a de uma criança.
15 'Aixɨa 'anetɨ Namahani, kaninuani yunaime memeweiya warawitɨtɨ, tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme hɨxie 'uwetɨ, mɨpaɨ kaniutayɨni:
15 Depois ele voltou com todos os seus homens até o lugar onde Eliseu estava e disse: — Agora eu sei que no mundo inteiro não existe nenhum deus, a não ser o Deus de Israel. Aceite um presente meu, por favor.
16 Hikɨ 'Eritseu mɨpaɨ kaniutayɨni:
16 Eliseu respondeu: — Juro pelo Naamã insistiu com ele para que aceitasse, mas ele não quis.
17 Hikɨ Nahamani mɨpaɨ kaniutayɨni:
17 Aí Naamã disse: — Já que o senhor não quer aceitar o meu presente, então deixe que eu leve para casa duas mulas carregadas de terra , pois de agora em diante eu não vou oferecer
18 Kepauka mana neti'aitɨwame, Ximuni tukieyata yukakaɨyari meuhɨawimie nemamatsie 'ana kaniyukɨtɨrɨkariyani, ne mɨpaɨ nepɨtimaika waɨriyarika pɨnetsipitɨaka nemakatutsirekɨ, 'ayumieme Yawé mɨpaɨ nepɨrahɨawe kenereuyehɨwirieka mɨkɨ tukita nemɨtitunumakenikɨ.
18 Mas eu gostaria que ele me perdoasse uma coisa, que é a seguinte: quando eu tiver de acompanhar o meu rei ao templo de Rimom, o deus da Síria, para ali adorar, eu vou ter de adorá-lo também. Que o Senhor Deus me perdoe por isso!
19 'Eritseu mɨpaɨ katinitahɨawe:
19 Eliseu disse: — Adeus! Boa viagem! Quando Naamã já estava um pouco longe,
20 kepauka 'Eritseu tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme parewiwameya Kihetsi mɨpaɨ pɨtiu'eri: «'Eritseu neti'aitɨwame waɨkawa 'aixɨa pɨtiuka'iyari, 'ikɨ Tsiriya kiekame Nahamani nitixaɨtɨ pɨkatitanaki'eriri ketita mɨtixatɨakai. Peru ne mɨkɨ nepenukuweiya, heiwatɨ tixaɨtɨ neremini. Yurikɨ mɨpaɨ nepaine Yawé 'amuyeikakɨ mayeyuri».
20 Geazi, o empregado de Eliseu, começou a pensar: — O meu patrão deixou que Naamã fosse embora sem pagar nada. Ele devia ter aceitado o que o sírio estava oferecendo. Juro pelo
21 Hikɨ Kihetsi kaneyani Nahamani 'anuku'axeke. Kepauka mɨkɨ mixei 'utɨmana 'unautsarɨmekaku, yukaxetatsie kananakayani 'itahɨaweke, mɨpaɨ katinita'iwawiya:
21 Então Geazi saiu correndo. Quando Naamã viu que um homem vinha correndo atrás dele, desceu do carro e perguntou: — Aconteceu alguma coisa?
22 Kihetsi mɨpaɨ katinita'eiya:
22 — Não! — respondeu Geazi. — Mas o meu patrão mandou dizer que agora mesmo chegaram dois membros de um grupo de profetas da região montanhosa de Efraim. Então ele gostaria que o senhor desse a ele uns trinta quilos de prata e duas mudas de roupas finas.
23 Nahamani mɨpaɨ kaniutayɨni yuwaɨriyatɨ mitanaki'erienikɨ:
23 Naamã disse: — Por favor, leve sessenta quilos de prata. E insistiu com ele. Então pôs a prata em dois sacos, entregou a prata e as duas mudas de roupas finas a dois dos seus empregados e mandou que eles fossem na frente de Geazi.
24 Kepauka memuta'axɨa yemuri mematitekaitsie, Kihetsi mɨkɨ huta kuxitariyari kaniuti'awieta yukiita, hikɨ 'ana kaniwarutateutɨani mɨkɨ teɨteri tsiriyutsixi Nahamani hetsɨa mekanekɨne.
24 Quando eles chegaram ao morro onde Eliseu morava, Geazi pegou os dois sacos e carregou-os para dentro de casa. Depois mandou embora os empregados de Naamã,
25 Merikɨte Kihetsi 'Eritseu hetsɨa kaninuani. 'Eritseu mɨpaɨ katinita'iwawiya:
25 entrou em casa de novo e foi falar com Eliseu. Este perguntou: — Onde é que você foi? — Eu não fui a lugar nenhum! — respondeu Geazi.
26 Peru 'Eritseu mɨpaɨ katinitahɨawe:
26 Mas Eliseu disse: — O meu espírito estava com você quando aquele homem desceu do carro para falar com você. Esta não era ocasião para você aceitar dinheiro e roupas, plantações de oliveiras e de uvas, ovelhas e gado ou empregados e empregadas.
27 Hikɨ Nahamani nawi kwiniyayari mexeiyakai pehexeiyatɨ pekanayeimɨkɨ meta yunaitɨ 'anuiwarite wahetsie katininakimɨkɨ yuheyemekɨ.
27 Portanto, a doença de Naamã vai pegar em você, e os seus descendentes a terão para sempre. Quando saiu dali Geazi tinha pegado a doença, e a sua pele estava branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.