2 Coríntios 1
hch (HCH) vs VC
1 Ne, Papuru, nekanixewaɨritɨaka. Kɨritsitu Ketsutsi nɨ'ariekame pɨnetsi'ayeitɨa, kaneneyenɨ'ani mɨpaɨ mɨtinakekɨ Kakaɨyari, ta'iwa Timuteu hamatɨa,
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Kakaɨyari mɨta'ukiyari Ti'aitame Ketsutsi Kɨritsitu hamatɨa, 'aixɨa mekete'u'iyarini xehetsiemieme, mekexepitɨaka xemɨka'uximatɨariekakɨ yu'iyaritsie.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Kemɨ'ane Tati'aitɨwame Ketsutsi Kɨritsitu mɨkakaɨyarieya mu'ukiyarieya, mɨkɨ hepaɨtsita 'aixɨa ketikuxaxatsiwani. Mɨkɨ ta'ukiyari katiniyukanenimayaka, meta naimekɨ katiniyunɨtɨwametɨni.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Mɨkɨ taheyemekɨ kataniparewieka te'uximatɨariekaku, tameta temɨyɨwawenikɨ naimekɨ temɨwaparewiekakɨ hipame tsepa kememɨte'uximatɨarie, Kakaɨyari kemɨtatiparewie hepaɨ.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Mɨpaɨ yemekɨ ketemɨtekwine Kɨritsitu mɨtiukwinixɨ hepaɨ, mɨpaɨta yemekɨ tekateninɨtɨarieka Kɨritsitu yatatipitɨakaku.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Tsepa temɨ'uximatɨarie, mɨkɨkɨ xeme xekaninɨtɨariekuni, meta xekanitawikweitsitɨariekuni. Meta xɨka tenɨtɨarieka, mɨkɨkɨta xeme xekaninɨtɨariekakuni kepauka xemɨte'uka'eniwa xete'ukakukuinetɨ ketemɨte'uka'eniwa tame.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Yuri ketemɨte'erie xehepaɨtsita, tepɨtɨrɨkariyarie. Mɨpaɨ tepɨtemate, xeme tahamatɨa ketemɨtetaxewi yaxeikɨa tete'ukakukuinetɨ, mɨpaɨta xeme tame tekatenitaxewini tanaitɨ teparewiyatɨ.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Ta'iwama peuyewetse mɨpaɨ xemɨtemaikakɨ, waɨkawa tepe'uximatɨariekai 'Atsiya kwieyaritsie te'u'uwatɨ. Kwini mieme pɨtihetekai yemekɨ, tepɨka'ikemakai. 'Atsitepɨkatemaikai xɨka tetawikwenikekaitɨni yatɨ tepɨtekwinikekai:
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 'atsita ta'iyaritsie mɨpaɨ tepɨtetakɨhɨawekai, tepɨkwinikekai. Peru mɨpaɨ katiniuyɨni tahetsie yuri temɨkate'eriekakɨ, Kakaɨyari hetsie pɨta, yuri temɨte'eriekakɨ putiuyɨ mɨkite mɨwaranuku'uitɨwa.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Mɨkɨ kataniutawikweitsitɨani kapa mɨpaɨ tete'ukwinikɨ. Meta 'uxa'atɨni warie pɨtatsitawikweitsitɨani, kemɨ'anetsie yuri temɨte'erie. Tawarita katanitawikweitsitɨamɨkɨ,
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 xeme xetatsiparewiekaku xe'iwawirietɨ Kakaɨyari tahetsiemieme. Mɨpaɨ xeteyurieyu, yumɨiretɨ pamɨpariyutsi mekanipitɨakakuni tahepaɨtsita, yametemaitɨ ketemɨtemikie yumɨiretɨ memɨyunenewiekɨ.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 'Aixɨa temutiyuanenikɨ mɨpaɨ tepaitɨka tahepaɨtsita, ta'iyaritsie 'aixɨa tepɨtetamate ketemɨyɨa 'ena kwiepa. Mɨpaɨ tepɨtemate, Kakaɨyari hetsiemieme tepatsietɨ tepɨyɨa, 'aixɨa tetehekɨatsietɨ Kakaɨyari kemɨtatipitɨa. Teɨteri wahepaɨ kememɨtemaiwawe tepɨkayɨa, matsi Kakaɨyari yatatipitɨakaku 'aixɨa kemɨtiuka'iyari, mɨpaɨ 'ayumieme tekaniyɨaka kwiepa memɨtama wahetsɨa, xehetsɨa matsi yemekɨ mɨpaɨ tekaniyɨaka.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Taxapa kemɨti'eniɨriɨkɨ xeikɨa, kexemɨtatemate, mɨpaɨ xeikɨa te'utiyuatɨ tepɨtexe'utɨirie. Tsikeretsɨ xepɨtatsihetima peru 'etsiwa xeikɨa,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 'aixɨa pɨyɨnikeyu xɨka naimekɨ pɨta xetatsihetimanike, mɨpaɨ xetemaitɨ, mɨkɨ tukaritsie kepauka munuani Tati'aitɨwame Ketsutsi, 'ana xepɨyɨwaweni 'aixɨa xemutiyuanenikɨ xetatsiha'eriwatɨ, yaxeikɨa 'aixɨa temutiyuanenikɨ tame texeha'eriwatɨ.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Mɨpaɨ yuri nemɨti'eriekaikɨ xehepaɨtsita, 'ayumieme mɨpaɨ nepɨtinemaikai, hutakɨa xehetsɨa nepunuanikekai xaɨtsie nekaye'awetɨ meri, waɨkawamekɨ 'aixɨa nemɨxeyurienikɨ.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Xehetsɨa neheta'ame Matseruniya kwieyaritsie nepɨyemie, tawarita Matseruniya neheyeyame xehetsɨa nepunuani xemɨnetsi'anunɨ'anikɨ Kureya kwieyaritsie paitɨ.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Kexeteku'eriwa, ¿mɨpaɨ netinemaitɨ yakɨ xeikɨa netinepatakai? ¿Teɨteri wahepaɨ neyɨanetɨ mɨpaɨ netinemaitɨ, huu ne'utaitɨ, kenetinepata tixaɨ ne'utaitɨ?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Yapɨtikamie Kakaɨyari kemaine. Yaxeikɨa tame ketemɨtexetahɨawe, taniuki pɨkahuta, pɨyuxewi. Xɨka mɨpaɨ reuyeweka «huu» temutiyuanenikɨ, «tixaɨ» tepɨka'utiyuane, yatɨni «tixaɨ» xɨka reuyeweka temutiyuanenikɨ, «huu» tepɨka'utiyuane.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Kakaɨyari nu'aya Kɨritsitu Ketsutsi xehetsɨa kanikuxaxatsiwakaitɨni tetekuxatakaku ne, Tsiriwanu meta Timuteu. Niuki mɨkɨ hepaɨtsita manuyɨne pɨkahuta, pɨyuxewi mɨpaɨ 'anetɨ mɨhɨkɨkɨ Kɨritsitu.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Naime kemutayɨ Kakaɨyari kename yatiyurieni, mɨkɨta niuki pɨkahuta, pɨyuxewi Kɨritsitu meye'atɨakɨ. 'Ayumieme kepauka 'aixɨa temutiyuane Kakaɨyari hepaɨtsita, tepɨyɨwawe mɨpaɨ temutiyuanenikɨ, «mɨpaɨ kani'aneni», te'utiyuatɨ, Kɨritsitu mɨpaɨ mɨtiuyurikɨ.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Mɨkɨ Kakaɨyari kanihɨkɨtɨni kemɨ'ane mɨtatsitseiriya xeme tame Kɨritsitutsie temɨtewiyanikɨ. Mɨkɨ heitserie pɨtatsi'upitɨa,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 yuhetsiemieme pɨtatsi'u'inɨaritɨa, ta'iyaritsie yu'iyari pɨtatsi'upitɨa 'inɨaritɨme mɨmatsiɨkɨnikɨ tita tahetsie mɨtinake.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Ne nepitahɨawe Kakaɨyari netukari mɨnetsinawairienikɨ xɨka neti'itawani kenemaine. Nepakunua 'axanemɨkaxeretahɨawekɨ. 'Ayumieme Kurinitu nepɨkahetɨa tawarita.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Mɨpaɨ tepɨkahaitɨka tetexe'aitɨakutɨ yuri kexemɨte'erie. 'Aixɨa xekeneti'uka yuri xete'erietɨ. Matsi mɨpaɨ tepaitɨka xehamatɨa tete'uximayatɨ xemɨyutemamawiekakɨ.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.