1 Samuel 20

hch (HCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Merikɨtsɨ Rawiri Nayuti Xama mɨrakutewatsie kanayeyani, Kunatani manukatsie kaneyani. Mɨpaɨ katinita'iwawiya:
1 Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e se encontrou com Jônatas. “O que eu fiz?”, disse Davi. “Qual é meu crime? Que pecado cometi contra seu pai para que ele esteja tão decidido a me matar?”
2 Kunatani mɨpaɨ katinita'eiya:
2 “Isso não vai acontecer!”, respondeu Jônatas. “Você não será morto. Ele sempre me conta tudo que pretende fazer, até mesmo as coisas de pouca importância. Sei que meu pai não esconderia de mim algo dessa natureza. Não é assim!”
3 Hikɨ Rawiri yurikɨ mɨpaɨ katinitahɨawe:
3 Então Davi fez um juramento diante de Jônatas: “Seu pai, sabendo muito bem de nossa amizade, disse a si mesmo: ‘Não contarei a Jônatas. Ele ficaria magoado’. Mas, tão certo como vive o S enhor e como você mesmo vive, eu estou a apenas um passo da morte!”.
4 Kunatani mɨpaɨ katinitahɨawe:
4 Jônatas perguntou: “O que posso fazer para ajudá-lo?”.
5 Hikɨ Rawiri mɨpaɨ katinitahɨawe:
5 Davi respondeu: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Sempre me sentei com o rei para comer nessa ocasião, mas amanhã me esconderei no campo e ficarei ali até o entardecer do terceiro dia.
6 Xɨka netsiheku'iwawani 'apaapa, Wereni nemɨmiekɨ kename ne'uyutawau 'ahetsɨa mɨpaɨ ketinetahɨawi, nekiekari meta ne'iwama muwa meheyuxeɨrie mawari mehewewienike metseri mɨhekwa hetsiemieme.
6 Se seu pai perguntar onde estou, diga a ele: ‘Davi insistiu que eu o deixasse ir para casa, em Belém, participar do sacrifício que toda a família dele oferece a cada ano’.
7 Xɨka mɨkɨ mɨpaɨ hetayɨni 'aixɨa kename 'ane, merikɨte 'ana kanimatsiɨkɨrimɨkɨ kename kanetsimiemɨkɨ. Xɨkata matsi heyeha'ani, mɨpaɨ mɨkɨ petinetimaimɨkɨ kenameri netsimiemɨkɨ.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então você saberá que não corro perigo. Mas, se ele se enfurecer, você saberá que ele está decidido a me fazer mal.
8 Metsɨ Yawé hɨxie tɨratu pekaniuwewieni nehamatɨa, kename ti'a'uximayatsiriwame nehɨkɨ, 'ayumieme waɨkawa nepɨmatsiwawirie yurikɨ pemɨnetikuxaxatɨwanikɨ. Xɨka ne 'axanetiuyurieni mɨpaɨ peretimani, 'apaapa hetsɨa pepɨkanetsiyetuayani, 'ekɨ matsi keneneumi'a.
8 Mostre-me sua lealdade como amigo, pois assumimos um compromisso solene diante do S enhor . Se, por acaso, você acha que cometi alguma ofensa contra seu pai, mate-me você mesmo, aqui e agora! Não é necessário me entregar a seu pai”.
9 Kunatani mɨpaɨ katinitahɨawe:
9 “Nunca!”, exclamou Jônatas. “Você sabe que, se eu tivesse qualquer suspeita de que meu pai planeja matá-lo, avisaria você no mesmo instante.”
10 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya:
10 Então Davi perguntou: “Como saberei se seu pai ficou irado?”.
11 Hikɨ 'aixɨa mete'uxataka naimekɨ, Kunatani Rawiri kaniuta'inieni hɨritsie memakukɨnekɨ. Hikɨ mana me'u'uwatɨ,
11 Jônatas respondeu: “Venha ao campo comigo”, e os dois foram juntos para lá.
12 Kunatani mɨpaɨ katinitahɨawe:
12 Então Jônatas disse a Davi: “Prometo diante do S enhor , o Deus de Israel, que amanhã ou, no máximo, depois de amanhã, a esta hora, conversarei com meu pai e avisarei você logo em seguida do que ele pensa a seu respeito. Se ele falar a seu respeito de modo favorável, informarei você.
13 Peru nepaapa xɨka matsimiemɨkɨni, neta pemɨ'ata'unakɨ xɨka nekamatiutaxatɨani, Yawé 'axakenetsi'uyurieni waɨkawa, 'ekɨta 'ahamatɨa ke'uyeikani nepaapa hamatɨa kemɨtiuyeikakai.
13 Mas, se ele estiver irado e quiser matá-lo, que o S enhor me castigue severamente se eu não avisar você, para que possa escapar em segurança. Que o S enhor esteja com você como esteve com meu pai.
14 Kepauka Yawé mɨmatsiparewieni xɨka 'akuxi ne'uyeikani, keneneutinenimayata, nehetsie keneutanua nemɨkamierienikɨ.
14 E que você me trate com o amor leal do S enhor enquanto eu viver. Mas, se eu morrer,
15 Hatsuaku pepɨkatihayewani ne'iwama 'aixɨa petiwaxeiyatɨ, Yawé kepauka mɨwaka'una yunaime memɨmatsi'aye'unie.
15 trate minha família com esse amor leal, mesmo quando o S enhor eliminar da face da terra todos os seus inimigos”.
16 Yawé ketiwarukwinitɨani memɨmatsi'aye'unie.
16 Então Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi e sua descendência e disse: “Que o S enhor destrua todos os inimigos de Davi!”.
17 kemɨtiyunaki'eriekai yukɨmana Rawiri mɨpaɨ mɨtinaki'eriekaikɨ. Mɨya mɨtinaki'eriekaikɨ, Rawiri kaniutawawirieni mɨkɨ tɨratu hepaɨtsita yamɨtayɨnikɨ.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento de amizade, pois Jônatas o amava como a si mesmo.
18 Mɨpaɨta katinitahɨawe:
18 Então Jônatas disse: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Darão por sua falta quando virem que seu lugar à mesa está vazio.
19 Kahauyewekamekɨ, warie kenemie meripaitɨ hakewa pemeyuti'awietaxɨtsie, tete 'Etseheri mɨtitewa manuka 'aurie keneyuhayewani.
19 Depois de amanhã, ao entardecer, vá ao lugar onde você se escondeu antes e espere ali, junto à pedra de Ezel.
20 Yuri nemɨyɨaneni hepaɨ haikakɨa nekatinitamɨimɨkɨ 'ɨrɨkɨ.
20 Eu sairei e atirarei três flechas para o lado da pedra, como se atirasse num alvo.
21 Hikɨ xeime netsiparewiwame nekanitanɨ'amɨkɨ miwaumiekɨ. Mɨpaɨ xɨka nerehɨaweni: “Neuxei 'ɨrɨ kene'ɨimie 'ena hurawa pukaxɨri”. Mɨkɨ mɨpaɨ pɨti'inɨaritɨni kename 'ahepaɨtsita 'atsikati'ane pekaniyɨwemɨkɨ pemɨnuani. Yawé hɨxie yurikɨ nepaineni.
21 Então mandarei um ajudante trazer de volta as flechas. Se você me ouvir dizer a ele: ‘As flechas estão deste lado’, saberá, tão certo como vive o S enhor , que tudo está bem e que não há perigo algum.
22 Peru xɨka 'ipaɨ nerehɨaweni: “Neuxei humapaitɨ 'ɨrɨ pekahu”, 'ana Yawé yapɨra'eriwani pemɨ'ata'unakɨ.
22 Mas, se eu disser a ele: ‘Vá mais para frente; as flechas estão adiante’, significará que você deve partir de imediato, pois o S enhor o manda ir embora.
23 Merikɨte Yawé xeikɨa pɨhɨkɨ munierixɨ 'ekɨ matɨa ne ketemɨte'uxa.
23 E que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade que existe entre nós”.
24 Hikɨ Rawiri 'ɨtsita kaniyuti'awieta. Kepauka maye'a metsa mɨhekwa 'ixɨarariyari, ti'aitame tikwanike mexatsie kaniutiyerɨni,
24 Então Davi se escondeu no campo e, quando começou a festa da lua nova, o rei sentou-se para comer.
25 'ixumeri 'aurie muwatiyeixatsie. Kunatani meta hɨxiena kanayerɨni, peru 'Awinexi Tsahuri 'aurie kaniutiyerɨni. Rawiri 'uparieya yuxaɨta kaniyuhayewa.
25 Ocupou seu lugar de costume, encostado à parede, com Jônatas sentado diante dele e Abner ao seu lado. O lugar de Davi, porém, ficou vazio.
26 Hikɨ Tsahuri 'ana tukariyaritsie 'atsipɨka'utayɨ, matsi mɨpaɨ pɨtiu'eri: «Rawiri xɨari yɨkɨ katineiyurieni, 'ayumieme ka'itiyatɨ peyuhayewaxɨ, xɨari pɨkaheyɨwekaxɨa 'aixɨa meyuyurienikɨ».
26 Saul não disse nada sobre isso naquele dia, pois pensou: “Deve ter acontecido algo que deixou Davi cerimonialmente impuro”.
27 Hikɨ 'uxa'arieka, hutarieka tukaritsie metseri mɨhekwa 'ixɨarariyari mekaniuwewieni, Rawiri yɨ'ɨparitsie pɨka'ayeixakai, hikɨ Tsahuri Kunatani mɨpaɨ katiniuta'iwawiya:
27 Mas, quando o lugar de Davi também ficou vazio no dia seguinte, Saul perguntou a Jônatas: “Por que o filho de Jessé não veio para a refeição nem ontem nem hoje?”.
28 Kunatani mɨpaɨ katinita'eiya:
28 Jônatas respondeu: “Davi me pediu, com insistência, para ir a Belém.
29 Mɨpaɨ pɨnerahɨawekai: “Keneneupitɨa ximɨxi nemɨmiekɨ. Ne'iwama mawari mepewewieni wiyari mɨhekwa hetsiemieme nekiekaritsie, nemɨmiekɨ ne'iwa mɨpaɨ pɨnerahɨawekai. Ximɨxi keneneupitɨa nemɨkahayewenikɨ, ne'iwama pɨta nemɨwaxeiyamiekɨ”. Merikɨte 'ayumieme Rawiri pɨkahekuyeixɨawe 'ahamatɨa mɨtikwanikɨ.
29 Disse: ‘Por favor, deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade. Meu irmão exigiu que eu estivesse presente. Portanto, peço que me deixe ir ver meus irmãos’. Por isso ele não está aqui, à mesa do rei”.
30 Hikɨ Tsahuri waɨkawa ha'atɨ, Kunatani mɨpaɨ katiniutatieni:
30 Saul se enfureceu com Jônatas e disse: “Seu traidor, filho de uma prostituta! Pensa que não sei que você quer que ele seja rei, para sua própria vergonha e de sua mãe?
31 'Ayumieme mexi 'Itsahi nu'aya 'ena 'uyeikani, heitserie pepɨkahexeiya ti'aitame pemayanikɨ. 'Ayumieme mɨwawiemiekɨ ketineutanɨ'a, ke'atɨarieni kaneuyeweka mɨkɨ mɨmierienikɨ.
31 Enquanto esse filho de Jessé viver, você jamais será rei. Agora vá buscá-lo para que eu o mate!”.
32 Kunatani mɨpaɨ katinita'eiya:
32 “Por que ele deve morrer?”, perguntou Jônatas a seu pai. “O que ele fez?”
33 Hikɨ Tsahuri ka'ita'eiyawetɨ tepɨa pitsikayari kaneihɨwirieni 'imienike. Hikɨ Kunatani mɨpaɨ katinetimani paapaya Rawiri kemɨtimiemɨkɨkai.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas, com a intenção de matá-lo. Com isso, Jônatas viu que seu pai estava mesmo decidido a matar Davi.
34 Kunatani 'uyeha'aka kananukukeni mexatsie 'utikaitɨ, 'ikwai hutarieka tukaritsie mieme pɨkatiukwai. Waɨkawa pɨyuheiweriekai paapaya 'axamutayɨkɨ Rawiri hepaɨtsita.
34 Enfurecido, Jônatas levantou-se da mesa e, durante o segundo dia da festa, recusou-se a comer, frustrado pelo modo como seu pai havia desonrado Davi publicamente.
35 Kunatani 'uxa'arieka ximeri kaneyani yeuta Rawiri hamatɨa memeyukaxeiyakɨ. Xewitɨ 'iparewiwameya temaikɨtɨtɨ kaneweiyakaitɨni.
35 Na manhã seguinte, como combinado, Jônatas foi ao campo e levou consigo um ajudante para apanhar as flechas.
36 Mɨpaɨ Kunatani katinitahɨawe: «Nekatinitamɨimɨkɨ 'ɨrɨ pekaniwaumieni pe'unautsarɨmetɨ».
36 Disse ao ajudante: “Comece a correr, para que possa encontrar as flechas quando eu as atirar”. O ajudante correu, e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Hikɨ kepauka 'ɨrɨ makawetsie maye'a temaikɨ, Kunatani kanitahiwieni: «Humapaitɨ pekamie 'ɨrɨ. Humapaitɨ.
37 Quando o ajudante estava quase chegando ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: “A flecha está mais à frente!
38 Xeiya keneumietɨ, pepɨka'ukukiekani». Kunatani mɨpaɨ tiuhiwatɨ pɨkatihayewakai. Hikɨ temaikɨ heiku'ɨka hetsɨana kaninuani minɨ'a hetsɨa.
38 Rápido! Não fique aí parado!”. Então o ajudante apanhou a flecha e correu de volta para seu senhor.
39 Ketɨtɨ mɨtiuyuriekai temaikɨ 'atsipɨkaretima, Kunatani Rawiri hamatɨa xeikɨa mepɨtemaikai ketɨtɨ memɨteyuriekai.
39 O ajudante não suspeitava de nada; apenas Jônatas e Davi entenderam o sinal.
40 Hikɨ Kunatani yuparewiwame yu'ɨrɨte katiniyetuirieni, mɨpaɨ katinitahɨawe: «Kenemie kiekaritsie 'a'utɨma ketinakunuitɨa».
40 Então Jônatas entregou o arco e as flechas ao ajudante e ordenou que os levasse de volta à cidade.
41 Hikɨ 'iparewiwameya heyaku, Rawiri mɨwayu'awietakaitsie kaniwayeyani, haikakɨa 'akatutsitaka kwiepa kaniukahɨximakeni. Hikɨ 'ana mekaniyutapa mekaniyutawaɨritɨani 'itsiyakɨ me'utitsuatɨ, kepaukake Rawiri muyunɨtɨa.
41 Assim que o ajudante foi embora, Davi saiu de seu esconderijo no lado sul da pedra de Ezel. Davi se curvou diante de Jônatas três vezes, com o rosto em terra. E, quando se beijaram e se despediram, ambos choravam, especialmente Davi.
42 Hikɨ Kunatani Rawiri mɨpaɨ katiniutahɨawe: «'Atsipekati'akɨhɨawetɨ kenemie Yawé hɨxie tɨratu temuwewikɨ tame teyuhutatɨ, te'iwawirietɨ 'aixɨa mɨtiyurienikɨ nehetsie meta 'ahetsie metatsiere 'anuiwarima wahetsie meta nenuiwarima wahetsie». Hikɨ 'ana Rawiri kaneyani meta Kunatani kiekaritsie kanakunuani.
42 Por fim, Jônatas disse a Davi: “Vá em paz, pois juramos lealdade um ao outro em nome do S enhor . Que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade entre nós e entre nossos descendentes”. Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.