Romanos 4
gyz (GYZ) vs VC
1 To, yek ma dla̱ma̱n ten Iba̱rahim, aba ga̱ aba ga̱ ma̱n za̱t jina̱n ye? Yek ɗe ilgwe ta̱ yis gaami ten bi nga̱sti ten Nya wu ye?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ɗe kume Iba̱rahim mbi da̱mti ɗe ma̱n la̱shi byas wul a cina ɗa̱ Nya ka tumal pa̱lti wul gwas ka̱go, ashe ilgwe ta ɓo ngetl na̱ nali wu niti ɗa, ama ba̱ ɗe we a cina ga̱ Nya so.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ni ga̱ lishi ka̱ ga̱ɓa ga̱ Nya ɗe, <<Ten ɗe Iba̱ra̱him nga̱sti ten Nya yek Nyami dla̱mit pa̱lti na̱k gwisi ɗe pa̱lti wul ndakce.>>
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ma̱lgwe nima pa̱lti wul ten ɗe ta̱s mbi ɓalti go, ilgwe sa̱ ba̱lti go ten koo lu ka̱n ni so, ɓatlti ga̱ ilgwe ta̱ pa̱li wu ka̱n.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 To, ma̱lgwe ba̱ta̱ nga̱sti ten pa̱lti wul gwas so, ama yek ta̱ nga̱sti ten Nya ti ɗe ata̱ palli ma̱n la̱shi pa̱t ji Nya ɗe ma̱n la̱shi byas wul a cina gwas wu, asa̱ kan nga̱sti ten Nya ga̱ ma̱li ɗe pa̱lti wul ndakce gwasi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Gwisi ka̱ɗe ilgwe Dauda na̱ma mbokti ang dani wu ɗe ta̱ ga̱ɓa ten bi albarka gwe sa̱ laki ma̱lgwe Nya mbet ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce wu, ba̱ɗe tu ten pa̱lti wul gwe ma̱li pa̱li wu so, ɗe ta̱ wule,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 <<Ma̱n albarka ka̱ɗe ma̱jwe
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ma̱n albarka ka̱ɗe ma̱lgwe
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ɓohwe, albarka ga̱mi wo ma̱jwe sa̱ sa̱lsi wu ka̱n sa lakisi si na̱ ngusa̱n ma ko suk ma̱jwe ba̱sa̱ sa̱lsi sowu pak? Ai ilgwe ama̱ dla̱ma̱n tet ka̱ lishti ga̱ɓa ga̱ Nya wu ɗe wule, Iba̱ra̱him ka̱n sa̱ dla̱mit nga̱sti ten Nya gwas ɗe pa̱lti wul ndakce.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 To, ka̱ sa'i gwi ka̱n asa̱ mbet ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce gwi? Ka̱ sa'i gwe sa̱ sa̱lti wu gwa, ko tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti so? Ai, tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti so ka̱n.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ama ɗe ta̱ kan lal ga̱ sa̱lti wugo, yek da̱mit ɗe lal sheda ga̱ pa̱lti wul ndakce gwe ta̱ mbi tumal nga̱sti ten Nya gwasi tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti sowu. Ten gwisi ka̱n yek Iba̱ra̱him pal ɗe aba ga̱ ma̱jwe sa̱ nga̱ssi ten Nya ten ɗe ta̱s dla̱msi ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce ko ɗe ba̱sa̱ sa̱lsi sowu.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Nu ka̱n Iba̱ra̱him da̱m ɗe aba ga̱ ma̱jwe sa̱ sa̱lsi wu, ko ɗe ba̱ ɗe sa̱lti ka̱n sa̱ sa̱lsi tokte sowu, ama hal sa̱ na̱ma kopti wunda̱l ga̱ lal nga̱sti ten Nya gwe ni Iba̱ra̱him ɗa tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti sowu.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Alkawol wu ɗe sa̱ pi Iba̱ra̱him suk ga̱z jwas wu ɗe ta ci gado ga̱ dii atl wugo, ai tumal mba̱t ga̱ɓa ga̱ Musa ka̱n sa̱ pit alkawoli so, ama ta̱ kan alkawoli tumal pa̱lti wul ndakce gwe a mbala̱n mbi tumal nga̱sti ten Nya wu.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ten ɗe kume ɗe ma̱n kopti mba̱t ga̱ Musa ka̱ɗe ma̱jwe sa ci gado ga̱ dii atl go, ai nga̱sti ten Nya ga̱ mbala̱n a da̱ma̱n ten koo lu, a alkawol ga̱ Nya da̱m ɗe wul ga̱ ten koo lu.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ten ɗe mba̱t ga̱ɓe wo lilti mbadl ga̱ Nya ka̱n a tulli, ama ka̱ mas lu gwe mba̱t ga̱ɓa ni ɗa̱ sowu, byas wul ni ɗa̱ so pak.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ten na̱k gwisi ka̱n alkawoli tul ten bi nga̱sti ten Nya, tumal alheri ga̱ Nya, ten ɗe ta̱ mas mil ji Iba̱ra̱him mbi alkawoli. Ama sa̱ dla̱lla̱li alkawoli ga̱n ma̱jwe sa̱ ga̱z ga̱ mba̱t ga̱ɓa ga̱ Musa wu si na̱ ngusa̱n so, ama suk mas ma̱n nga̱ssi ten Nya na̱k kangwe Iba̱ra̱him pa̱li wu. Ten na̱k gwisi ka̱n Iba̱ra̱himi ka̱ɗe aba ga̱na̱n mas jina̱n.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Na̱k kangwe ni ga̱ lishi wu ɗe, <<A palla̱k wi ɗe aba ga̱ bi wonti.>> Gwisi wo yek ɗe sa̱ dla̱lli alkawol ga̱mi ɗe gem wi. Iba̱rahim wo Aba ga̱na̱n ka̱n a cina ga̱ Nya gwe ta̱ nga̱sti ten ti wu, Nya gwe ata̱ ba̱l mbadl ma̱jwe sa̱ ma̱sh wu. Tik ɗe ma̱n iko mbet ji wul jwe sa̱ ni ɗa̱ sowu ɗe ta̱s tuli a wuli tuli.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ko ɗe za̱t mbadl ga̱ Iba̱ra̱him da̱m na̱k wule ten koo lu ka̱ wu, mas na̱ nu yek ba̱ta̱ cel ka̱ mbadl so yek ta̱ cina na̱ za̱t mbadli ata̱ na̱ma nga̱sti ten Nya ta̱s pal ɗe, <<Aba ga̱ bi wonti.>> Ga̱mi pi nu ka̱n na̱k kangwe sa̱ pit alkawol wu ɗe, <<na̱k gwisi ka̱n ma̱n ga̱z jwa a wonti.>>
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ka̱ sa'i gwisi wo a Iba̱ra̱him pa̱l gin ɗe zamba̱l ɗe na̱m na̱ za̱ti, ama yek ba̱ nga̱sti ten Nya gwas nda̱ɗi ka̱ so, ko ɗe ta̱ na̱ma yenti kangwe nda̱lti ga̱ dli gwas paki ka̱ wi na̱ koliti suk kangwe Saratu ɗakci sa'i za̱t yen wu.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ta̱ cel ka̱ mbadl na̱ alkawol ga̱ Nya yek ta̱ mbok ang ten la̱shi nga̱sti ten Nya so, ama yek ta̱ mba̱l nda̱lti nga̱sti ten Nya gwas dani ata̱ nima ba̱lti nalti Nya.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 A ta̱ da̱m na̱ yisti i'e ɗe iko njika̱nti alkawoli ni Nya ɗa.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Yek laki yek sa̱ dla̱mi Iba̱ra̱him nga̱sti ten Nya gwas ɗe pa̱lti wul ndakce.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ga̱ɓa ga̱n ɗe wule <<Yek sa̱ dla̱m nga̱sti ten Nya gwas ɗe pa̱lti wul ndakce wu,>> ai, ba̱ ɗe ten bi gwas ti na̱ ngus ka̱n sa̱ lishi so.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Ama sa̱ pa̱l lishti ga̱mi ten bi ga̱na̱n, mi ɗe mi mago Nya a dla̱ma̱nni ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce wu, mi ɗe ma̱ ba̱la̱n gem na̱ ma̱lgwe tlil Yesu Bagaa ga̱na̱n ɗa̱ka̱ ma̱shka̱n ka̱wu.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ten bi byas wul ga̱na̱n ka̱n sa̱ ba̱l bi ga̱ Yesu ɗe ta̱s ma̱shi, yek sa̱ palla̱t kaami ten ɗe ta̱n da̱ma̱n ɗe ma̱n la̱shi byas wul a cina ga̱ Nya.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.