Romanos 4
gyz (GYZ) vs NTLH
1 To, yek ma dla̱ma̱n ten Iba̱rahim, aba ga̱ aba ga̱ ma̱n za̱t jina̱n ye? Yek ɗe ilgwe ta̱ yis gaami ten bi nga̱sti ten Nya wu ye?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ɗe kume Iba̱rahim mbi da̱mti ɗe ma̱n la̱shi byas wul a cina ɗa̱ Nya ka tumal pa̱lti wul gwas ka̱go, ashe ilgwe ta ɓo ngetl na̱ nali wu niti ɗa, ama ba̱ ɗe we a cina ga̱ Nya so.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ni ga̱ lishi ka̱ ga̱ɓa ga̱ Nya ɗe, <<Ten ɗe Iba̱ra̱him nga̱sti ten Nya yek Nyami dla̱mit pa̱lti na̱k gwisi ɗe pa̱lti wul ndakce.>>
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ma̱lgwe nima pa̱lti wul ten ɗe ta̱s mbi ɓalti go, ilgwe sa̱ ba̱lti go ten koo lu ka̱n ni so, ɓatlti ga̱ ilgwe ta̱ pa̱li wu ka̱n.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 To, ma̱lgwe ba̱ta̱ nga̱sti ten pa̱lti wul gwas so, ama yek ta̱ nga̱sti ten Nya ti ɗe ata̱ palli ma̱n la̱shi pa̱t ji Nya ɗe ma̱n la̱shi byas wul a cina gwas wu, asa̱ kan nga̱sti ten Nya ga̱ ma̱li ɗe pa̱lti wul ndakce gwasi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Gwisi ka̱ɗe ilgwe Dauda na̱ma mbokti ang dani wu ɗe ta̱ ga̱ɓa ten bi albarka gwe sa̱ laki ma̱lgwe Nya mbet ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce wu, ba̱ɗe tu ten pa̱lti wul gwe ma̱li pa̱li wu so, ɗe ta̱ wule,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 <<Ma̱n albarka ka̱ɗe ma̱jwe
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ma̱n albarka ka̱ɗe ma̱lgwe
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ɓohwe, albarka ga̱mi wo ma̱jwe sa̱ sa̱lsi wu ka̱n sa lakisi si na̱ ngusa̱n ma ko suk ma̱jwe ba̱sa̱ sa̱lsi sowu pak? Ai ilgwe ama̱ dla̱ma̱n tet ka̱ lishti ga̱ɓa ga̱ Nya wu ɗe wule, Iba̱ra̱him ka̱n sa̱ dla̱mit nga̱sti ten Nya gwas ɗe pa̱lti wul ndakce.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 To, ka̱ sa'i gwi ka̱n asa̱ mbet ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce gwi? Ka̱ sa'i gwe sa̱ sa̱lti wu gwa, ko tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti so? Ai, tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti so ka̱n.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ama ɗe ta̱ kan lal ga̱ sa̱lti wugo, yek da̱mit ɗe lal sheda ga̱ pa̱lti wul ndakce gwe ta̱ mbi tumal nga̱sti ten Nya gwasi tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti sowu. Ten gwisi ka̱n yek Iba̱ra̱him pal ɗe aba ga̱ ma̱jwe sa̱ nga̱ssi ten Nya ten ɗe ta̱s dla̱msi ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce ko ɗe ba̱sa̱ sa̱lsi sowu.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Nu ka̱n Iba̱ra̱him da̱m ɗe aba ga̱ ma̱jwe sa̱ sa̱lsi wu, ko ɗe ba̱ ɗe sa̱lti ka̱n sa̱ sa̱lsi tokte sowu, ama hal sa̱ na̱ma kopti wunda̱l ga̱ lal nga̱sti ten Nya gwe ni Iba̱ra̱him ɗa tun a ba̱sa̱ ɓo sa̱lti sowu.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Alkawol wu ɗe sa̱ pi Iba̱ra̱him suk ga̱z jwas wu ɗe ta ci gado ga̱ dii atl wugo, ai tumal mba̱t ga̱ɓa ga̱ Musa ka̱n sa̱ pit alkawoli so, ama ta̱ kan alkawoli tumal pa̱lti wul ndakce gwe a mbala̱n mbi tumal nga̱sti ten Nya wu.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ten ɗe kume ɗe ma̱n kopti mba̱t ga̱ Musa ka̱ɗe ma̱jwe sa ci gado ga̱ dii atl go, ai nga̱sti ten Nya ga̱ mbala̱n a da̱ma̱n ten koo lu, a alkawol ga̱ Nya da̱m ɗe wul ga̱ ten koo lu.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ten ɗe mba̱t ga̱ɓe wo lilti mbadl ga̱ Nya ka̱n a tulli, ama ka̱ mas lu gwe mba̱t ga̱ɓa ni ɗa̱ sowu, byas wul ni ɗa̱ so pak.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ten na̱k gwisi ka̱n alkawoli tul ten bi nga̱sti ten Nya, tumal alheri ga̱ Nya, ten ɗe ta̱ mas mil ji Iba̱ra̱him mbi alkawoli. Ama sa̱ dla̱lla̱li alkawoli ga̱n ma̱jwe sa̱ ga̱z ga̱ mba̱t ga̱ɓa ga̱ Musa wu si na̱ ngusa̱n so, ama suk mas ma̱n nga̱ssi ten Nya na̱k kangwe Iba̱ra̱him pa̱li wu. Ten na̱k gwisi ka̱n Iba̱ra̱himi ka̱ɗe aba ga̱na̱n mas jina̱n.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Na̱k kangwe ni ga̱ lishi wu ɗe, <<A palla̱k wi ɗe aba ga̱ bi wonti.>> Gwisi wo yek ɗe sa̱ dla̱lli alkawol ga̱mi ɗe gem wi. Iba̱rahim wo Aba ga̱na̱n ka̱n a cina ga̱ Nya gwe ta̱ nga̱sti ten ti wu, Nya gwe ata̱ ba̱l mbadl ma̱jwe sa̱ ma̱sh wu. Tik ɗe ma̱n iko mbet ji wul jwe sa̱ ni ɗa̱ sowu ɗe ta̱s tuli a wuli tuli.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ko ɗe za̱t mbadl ga̱ Iba̱ra̱him da̱m na̱k wule ten koo lu ka̱ wu, mas na̱ nu yek ba̱ta̱ cel ka̱ mbadl so yek ta̱ cina na̱ za̱t mbadli ata̱ na̱ma nga̱sti ten Nya ta̱s pal ɗe, <<Aba ga̱ bi wonti.>> Ga̱mi pi nu ka̱n na̱k kangwe sa̱ pit alkawol wu ɗe, <<na̱k gwisi ka̱n ma̱n ga̱z jwa a wonti.>>
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ka̱ sa'i gwisi wo a Iba̱ra̱him pa̱l gin ɗe zamba̱l ɗe na̱m na̱ za̱ti, ama yek ba̱ nga̱sti ten Nya gwas nda̱ɗi ka̱ so, ko ɗe ta̱ na̱ma yenti kangwe nda̱lti ga̱ dli gwas paki ka̱ wi na̱ koliti suk kangwe Saratu ɗakci sa'i za̱t yen wu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ta̱ cel ka̱ mbadl na̱ alkawol ga̱ Nya yek ta̱ mbok ang ten la̱shi nga̱sti ten Nya so, ama yek ta̱ mba̱l nda̱lti nga̱sti ten Nya gwas dani ata̱ nima ba̱lti nalti Nya.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 A ta̱ da̱m na̱ yisti i'e ɗe iko njika̱nti alkawoli ni Nya ɗa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Yek laki yek sa̱ dla̱mi Iba̱ra̱him nga̱sti ten Nya gwas ɗe pa̱lti wul ndakce.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ga̱ɓa ga̱n ɗe wule <<Yek sa̱ dla̱m nga̱sti ten Nya gwas ɗe pa̱lti wul ndakce wu,>> ai, ba̱ ɗe ten bi gwas ti na̱ ngus ka̱n sa̱ lishi so.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Ama sa̱ pa̱l lishti ga̱mi ten bi ga̱na̱n, mi ɗe mi mago Nya a dla̱ma̱nni ɗe ma̱n pa̱lti wul ndakce wu, mi ɗe ma̱ ba̱la̱n gem na̱ ma̱lgwe tlil Yesu Bagaa ga̱na̱n ɗa̱ka̱ ma̱shka̱n ka̱wu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ten bi byas wul ga̱na̱n ka̱n sa̱ ba̱l bi ga̱ Yesu ɗe ta̱s ma̱shi, yek sa̱ palla̱t kaami ten ɗe ta̱n da̱ma̱n ɗe ma̱n la̱shi byas wul a cina ga̱ Nya.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.