Mateus 25
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH
1 “Evocoi arɨ pɨpe Tũpa mborerecuasa inungar-ra mendasave diez cuñatai ndaseco marai vahe vɨrasora tataendɨ ambuae cuña mevɨ pɨsɨ ãgua yuvɨreco.
1 Jesus disse:
2 Ipãhuve yuvɨrecove cinco ndipɨhañemoñetai vahe, ambuae cinco rumo ipɨhañemoñeta tuprɨ vahe yuvɨreco.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Ipare ndipɨhañemoñetai vahe oipɨsɨ guataendɨrã yuvɨreco, ndovɨrasoi rumo yandɨ guataendɨ rɨru mboapɨpo iri ãgua yuvɨreco;
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 evocoi ipɨhañemoñeta tuprɨ vahe rumo vɨraso yandɨ sɨru pɨpe guataendɨ reseve yuvɨreco.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Acoi ndoyepota apɨhaise cuña mevɨ, ahese sopesɨi tẽi yuvɨreco. Coiye opaño yuvɨroque yuvɨreco ichui.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Pɨ̃tu mbɨter senise rumo, osendu ñehesa aipo ehi vahe yuvɨreco: ‘¡Coi imevɨ turi! ¡Pesẽ ipɨsɨ ãgua cute!’ ehi.
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Evocoiyase opacatu evocoi cuñatai oñarapuha voi iyavei omoingatu guataendɨ yuvɨreco.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Ahese nimahemohai vahe aipo ehi ambuae imahemoha vahe upe yuvɨreco: ‘Pemboumi tẽi chĩhi pe yandɨ oreu. Esepia, ogüe pota ité ore rataendɨ’ ehi tẽi yuvɨreco.
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 ‘Aní, ndiyai chira revo oromondo vaherã pẽu. Iyacatu revo peso imboepɨsave serocua peyeupe nara’ ehi.
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Imboepɨ yuvɨraso vɨteseve, ou cuña mevɨ cute. Oyemoingatu vahe rumo yuvɨroique supi mendasave. Evocoiyase saquɨcuerive voi omboya oquenda rãrosar.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Ipare oyepotase ambuae cinco cuñatai yugüeru aipo ehi yuvɨreco oɨ yar upe: ‘¡Emboimi tẽi oreu!’ ehi tẽi yuvɨnoha.
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 ‘Aní, ndopocuai vahe ité’ ehiño chupe.
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 “Pe evocoiyase pemahemohara. Esepia, ndapeicuai mbahe arɨ pɨpe, mbahe hora pɨpe che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨra” ehi Jesús oreu.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 “Iyavei Tũpa omborerecuasave inungar-ra ava mbahe yar oso ãgua renonde ɨvɨ amombrɨsave omonuha güembiguai oguarepochi rãro ãgua viña.
14 Jesus continuou:
15 Yɨpɨndar ñepei upe omondo cinco mil guarepochi, ambuae upe omondo dos mil, iyavei imombosapɨsa upe omondo mil tẽi: ahe omondo ñepei-pei upe seco etegüer rupi-rupi. Ipare voi oso cute.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Evocoiyase evocoi mbiguai oipɨsɨ vahe cinco mil guarepochi, ahe oporavɨquɨ co guarepochi rese. Ipɨpe sui coiye oipɨsɨ catu iri ambuae cinco.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Inungar avei ambuae oipɨsɨ vahe dos mil, ichui oipɨsɨ catu iri ambuae dos mil.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Ambuae oipɨsɨ vahe rumo ñepei guarepochi, ahe oyoho ɨvɨcuar. Aheve oñotɨ güerecuar guarepochi.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Ipare coiye oyevɨse serecuar, ahese oñehe güembiguai upe oguarepochi retacuer cua ãgua.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Yɨpɨndar cinco mil guarepochi oipɨsɨ vahe ranengatu oyemboya güerecuar rese aipo ehi: ‘Ndo co acoi erembou vahe cinco mil cheu, ichui co ambuae cinco aipɨsɨ irimi ndeu’ ehi.
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 ‘Avɨye ité, nde mbiguai seco avɨye vahe ereico iyavei eremboavɨye tuprɨ vahe nde cuaita co movɨro tẽi guarepochi ndeu amondo vahe pɨpe. Sese tuvicha catu amondora nde cuaitarã. Indó, eique che pɨri, yayembovɨhara che rese’ ehi chupe.
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Ipare ambuae sembiguai oipɨsɨ vahe dos mil guarepochi, oyemboya güerecuar rese aipo ehi chupe: ‘Ndo co erembou vahe dos mil cheu. Ipɨpe sui co ambuae aipɨsɨ irimi dos mil avei ndeu’ ehi.
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 ‘Avɨye ité, nde mbiguai seco avɨye vahe, eremboavɨye tuprɨ vahe nde cuaita co movɨro tẽi guarepochi ndeu amondo vahe pɨpe. Sese tuvicha catu amondora nde cuaitarã. Indó, eique che pɨri, yayembovɨhara che rese’ ehi avei chupe.
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 “Ipare acoi oyepotase ambuae mbiguai oipɨsɨ vahe mil guarepochi, ahe aipo ehi güerecuar upe: ‘Che aicua nde reco; nde acoi ndihavai vahe ereico. Esepia, ava remitɨgüer tẽi eremonuha iyavei imbovevepɨrer tẽi avei ereipɨsɨ ndeyeupe nara.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Sese che sɨquɨyesa pɨpe añomi ɨvɨvrɨve nde guarepochi. Ndo co nde mbahe’ ehi chupe.
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 ‘Nde mbiguai ndaseco põrai vahe, yangaipa vai vahe avei ereico. Nde niha ereicua che recocuer aipɨsɨse mbahe nañotɨi vahe sui.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Ereyapocatumira che guarepochi guarepochi apocatusave cuese rahe viña che yevɨse voi senose ãgua cheu imboyevɨ catumi ãgua viña’ ehi.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Ipare aipo ehi: ‘Perocua guarepochi ichui, pemondora evocoi diez rupi guarepochi omboeta vahe upe’ ehi.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 ‘Indó, acoi vɨreco vahe mbahe, chupe imondosa catura, sumbɨre aveira; acoi ndovɨrecoi vahe rumo mbahe, opaño itera serocuasa mbahe sembierecomi ichui.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Sese pemose co mbiguai ẽgüe ehi tẽi vahe ocarve pɨ̃tumimbisave. Aheve toyaseho, tasãitere tẽi oĩ’ ehira serecuar chupe” ehi Jesús oreu.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨse, opacatu che Ru rembiguai ɨva pendar reseve che reco ɨvategüer pɨpe, ahese aguapɨra che renda porañete vahesave ava recocuer rese porandu ãgua.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Evocoiyase ava opacatu tecua rupindar imonuhasara che rovai yuvɨreco. Ahese aipehara ava oyesui, inungar ovesa rãrosar oipeha vahe ovesa cavara sui.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Che evocoiyase ovesa aipehara mbahe rese che pocosa cotɨ, cavara mbahe rese che pocoẽhɨsa cotɨ.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Ahese che mborerecuar ɨvate catu vahe aipo ahera che acato cotɨndar upe: ‘Perio pe opacatu che Ru sui sovasaprɨ peico vahe, peique che Ru mborerecuasa pɨpe; ahe acoi yɨpɨve ɨvɨ apo ramo suive imoingatuprɨ pẽu nara.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Esepia, ndacherɨepoise, pe evocoiyase pembou mbahe che remihura; iyavei che huseise, pe evocoiyase pembou taɨhu; che aguata tẽise pe recua rupi vichico, pe avei oɨ pembou che que ãgua.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Turucuar cheu ipanese, pe avei pembou che turucuarã; chembaheasɨse, peso avei che pɨri; che roquendasave peso avei che repia no’ ehi.
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Evocoiyase evocoi seco catuprɨ vahe aipo ehira yuvɨreco cheu: ‘Ore Yar, ¿mbahese vo nde repiasa nanderɨepoise eico iyavei imondosa nde remihura? ¿Mbahese vo nde repiasa ndehuseise, ipare imondosa tereɨhu?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 ¿Mbahese vo nde repiasa nde guatase ore recua rupi, ipare nde monguesa ore pɨri, ipanese nde turucuarã, ore aipo evocoiyase oromondo ndeu?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Iyavei, ¿mbahese vo aipo nde repiasa nembaheasɨse, anise que nde roquendasave, aheve aipo oroso nde repia yepi?’ ehira yuvɨreco cheu.
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Evocoiyase che, mborerecuar ɨvate vahe, amboyevɨra yuvɨreco chupe aipo ahera: ‘Supi eté, opacatu mbahe peyapose que ñepei seco mbegüemi vahe che reroyasar pãhu pendar upe viña, cheu rumo ẽgüe peye’ ahera.
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Ahese aipo ahera cute che mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨndar upe: ‘Pesɨrɨ che sui. Esepia, pe peico Tũpa ñemoɨrosavrɨ pendar. Pesopa tata guasu apɨrẽhɨsave, evocoi imoingatuprɨ opacatu caruguar upe nara serecuar reseve.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Esepia, ndacherɨepoise, pe evocoiyase: Yamondomi icaru ãgua, ndapeyei eté cheu; che huseise, ahese, Yamondomi toɨhu, ndapeyei avei cheu;
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 ambuae tecua pɨpe aguata tẽise vichico, ahese, Eique che rẽtave che pɨri, ndapeyei eté cheu. Ipanese che turucuarã, pe rumo ndapemboui cheu, chembaheasɨse vichico, iyavei che roquendasave, Yasomi tẽi sepia, ndapeyei eté cheu’ ahera.
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 ‘Ore Yar, ¿marase vo aipo nde repiasa nanderɨepoise, anise aipo nde huseise, ipanese nde turucuarã ndeu no, nembaheasɨse, anise nde roquendasave, marase vo mbahe rese nande pɨ̃tɨvɨisai?’ ehi tẽira yuvɨreco cheu.
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 ‘Supi eté acoi amove mbahe ndapeyapoise que seco mbegüemi vahe upe viña. Ipɨpe rumo cheu avei mbahe ndapeyapoi eté’ ahera.
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Ahe ava yuvɨrasora Tũpa ñemoɨrosa apɨrẽhɨ vahesave. Seco ɨ̃vi vahe rumo teco orɨ opaẽhɨsave yuvɨrasora” ehi Jesús oreu.
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.