Mateus 25

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Evocoi arɨ pɨpe Tũpa mborerecuasa inungar-ra mendasave diez cuñatai ndaseco marai vahe vɨrasora tataendɨ ambuae cuña mevɨ pɨsɨ ãgua yuvɨreco.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ipãhuve yuvɨrecove cinco ndipɨhañemoñetai vahe, ambuae cinco rumo ipɨhañemoñeta tuprɨ vahe yuvɨreco.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Ipare ndipɨhañemoñetai vahe oipɨsɨ guataendɨrã yuvɨreco, ndovɨrasoi rumo yandɨ guataendɨ rɨru mboapɨpo iri ãgua yuvɨreco;
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 evocoi ipɨhañemoñeta tuprɨ vahe rumo vɨraso yandɨ sɨru pɨpe guataendɨ reseve yuvɨreco.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Acoi ndoyepota apɨhaise cuña mevɨ, ahese sopesɨi tẽi yuvɨreco. Coiye opaño yuvɨroque yuvɨreco ichui.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Pɨ̃tu mbɨter senise rumo, osendu ñehesa aipo ehi vahe yuvɨreco: ‘¡Coi imevɨ turi! ¡Pesẽ ipɨsɨ ãgua cute!’ ehi.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Evocoiyase opacatu evocoi cuñatai oñarapuha voi iyavei omoingatu guataendɨ yuvɨreco.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Ahese nimahemohai vahe aipo ehi ambuae imahemoha vahe upe yuvɨreco: ‘Pemboumi tẽi chĩhi pe yandɨ oreu. Esepia, ogüe pota ité ore rataendɨ’ ehi tẽi yuvɨreco.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 ‘Aní, ndiyai chira revo oromondo vaherã pẽu. Iyacatu revo peso imboepɨsave serocua peyeupe nara’ ehi.
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Imboepɨ yuvɨraso vɨteseve, ou cuña mevɨ cute. Oyemoingatu vahe rumo yuvɨroique supi mendasave. Evocoiyase saquɨcuerive voi omboya oquenda rãrosar.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Ipare oyepotase ambuae cinco cuñatai yugüeru aipo ehi yuvɨreco oɨ yar upe: ‘¡Emboimi tẽi oreu!’ ehi tẽi yuvɨnoha.
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 ‘Aní, ndopocuai vahe ité’ ehiño chupe.
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 “Pe evocoiyase pemahemohara. Esepia, ndapeicuai mbahe arɨ pɨpe, mbahe hora pɨpe che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨra” ehi Jesús oreu.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Iyavei Tũpa omborerecuasave inungar-ra ava mbahe yar oso ãgua renonde ɨvɨ amombrɨsave omonuha güembiguai oguarepochi rãro ãgua viña.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Yɨpɨndar ñepei upe omondo cinco mil guarepochi, ambuae upe omondo dos mil, iyavei imombosapɨsa upe omondo mil tẽi: ahe omondo ñepei-pei upe seco etegüer rupi-rupi. Ipare voi oso cute.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Evocoiyase evocoi mbiguai oipɨsɨ vahe cinco mil guarepochi, ahe oporavɨquɨ co guarepochi rese. Ipɨpe sui coiye oipɨsɨ catu iri ambuae cinco.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Inungar avei ambuae oipɨsɨ vahe dos mil, ichui oipɨsɨ catu iri ambuae dos mil.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ambuae oipɨsɨ vahe rumo ñepei guarepochi, ahe oyoho ɨvɨcuar. Aheve oñotɨ güerecuar guarepochi.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ipare coiye oyevɨse serecuar, ahese oñehe güembiguai upe oguarepochi retacuer cua ãgua.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Yɨpɨndar cinco mil guarepochi oipɨsɨ vahe ranengatu oyemboya güerecuar rese aipo ehi: ‘Ndo co acoi erembou vahe cinco mil cheu, ichui co ambuae cinco aipɨsɨ irimi ndeu’ ehi.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 ‘Avɨye ité, nde mbiguai seco avɨye vahe ereico iyavei eremboavɨye tuprɨ vahe nde cuaita co movɨro tẽi guarepochi ndeu amondo vahe pɨpe. Sese tuvicha catu amondora nde cuaitarã. Indó, eique che pɨri, yayembovɨhara che rese’ ehi chupe.
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Ipare ambuae sembiguai oipɨsɨ vahe dos mil guarepochi, oyemboya güerecuar rese aipo ehi chupe: ‘Ndo co erembou vahe dos mil cheu. Ipɨpe sui co ambuae aipɨsɨ irimi dos mil avei ndeu’ ehi.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 ‘Avɨye ité, nde mbiguai seco avɨye vahe, eremboavɨye tuprɨ vahe nde cuaita co movɨro tẽi guarepochi ndeu amondo vahe pɨpe. Sese tuvicha catu amondora nde cuaitarã. Indó, eique che pɨri, yayembovɨhara che rese’ ehi avei chupe.
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Ipare acoi oyepotase ambuae mbiguai oipɨsɨ vahe mil guarepochi, ahe aipo ehi güerecuar upe: ‘Che aicua nde reco; nde acoi ndihavai vahe ereico. Esepia, ava remitɨgüer tẽi eremonuha iyavei imbovevepɨrer tẽi avei ereipɨsɨ ndeyeupe nara.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Sese che sɨquɨyesa pɨpe añomi ɨvɨvrɨve nde guarepochi. Ndo co nde mbahe’ ehi chupe.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 ‘Nde mbiguai ndaseco põrai vahe, yangaipa vai vahe avei ereico. Nde niha ereicua che recocuer aipɨsɨse mbahe nañotɨi vahe sui.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ereyapocatumira che guarepochi guarepochi apocatusave cuese rahe viña che yevɨse voi senose ãgua cheu imboyevɨ catumi ãgua viña’ ehi.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Ipare aipo ehi: ‘Perocua guarepochi ichui, pemondora evocoi diez rupi guarepochi omboeta vahe upe’ ehi.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 ‘Indó, acoi vɨreco vahe mbahe, chupe imondosa catura, sumbɨre aveira; acoi ndovɨrecoi vahe rumo mbahe, opaño itera serocuasa mbahe sembierecomi ichui.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Sese pemose co mbiguai ẽgüe ehi tẽi vahe ocarve pɨ̃tumimbisave. Aheve toyaseho, tasãitere tẽi oĩ’ ehira serecuar chupe” ehi Jesús oreu.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨse, opacatu che Ru rembiguai ɨva pendar reseve che reco ɨvategüer pɨpe, ahese aguapɨra che renda porañete vahesave ava recocuer rese porandu ãgua.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Evocoiyase ava opacatu tecua rupindar imonuhasara che rovai yuvɨreco. Ahese aipehara ava oyesui, inungar ovesa rãrosar oipeha vahe ovesa cavara sui.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Che evocoiyase ovesa aipehara mbahe rese che pocosa cotɨ, cavara mbahe rese che pocoẽhɨsa cotɨ.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Ahese che mborerecuar ɨvate catu vahe aipo ahera che acato cotɨndar upe: ‘Perio pe opacatu che Ru sui sovasaprɨ peico vahe, peique che Ru mborerecuasa pɨpe; ahe acoi yɨpɨve ɨvɨ apo ramo suive imoingatuprɨ pẽu nara.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Esepia, ndacherɨepoise, pe evocoiyase pembou mbahe che remihura; iyavei che huseise, pe evocoiyase pembou taɨhu; che aguata tẽise pe recua rupi vichico, pe avei oɨ pembou che que ãgua.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Turucuar cheu ipanese, pe avei pembou che turucuarã; chembaheasɨse, peso avei che pɨri; che roquendasave peso avei che repia no’ ehi.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Evocoiyase evocoi seco catuprɨ vahe aipo ehira yuvɨreco cheu: ‘Ore Yar, ¿mbahese vo nde repiasa nanderɨepoise eico iyavei imondosa nde remihura? ¿Mbahese vo nde repiasa ndehuseise, ipare imondosa tereɨhu?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 ¿Mbahese vo nde repiasa nde guatase ore recua rupi, ipare nde monguesa ore pɨri, ipanese nde turucuarã, ore aipo evocoiyase oromondo ndeu?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Iyavei, ¿mbahese vo aipo nde repiasa nembaheasɨse, anise que nde roquendasave, aheve aipo oroso nde repia yepi?’ ehira yuvɨreco cheu.
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Evocoiyase che, mborerecuar ɨvate vahe, amboyevɨra yuvɨreco chupe aipo ahera: ‘Supi eté, opacatu mbahe peyapose que ñepei seco mbegüemi vahe che reroyasar pãhu pendar upe viña, cheu rumo ẽgüe peye’ ahera.
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Ahese aipo ahera cute che mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨndar upe: ‘Pesɨrɨ che sui. Esepia, pe peico Tũpa ñemoɨrosavrɨ pendar. Pesopa tata guasu apɨrẽhɨsave, evocoi imoingatuprɨ opacatu caruguar upe nara serecuar reseve.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Esepia, ndacherɨepoise, pe evocoiyase: Yamondomi icaru ãgua, ndapeyei eté cheu; che huseise, ahese, Yamondomi toɨhu, ndapeyei avei cheu;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 ambuae tecua pɨpe aguata tẽise vichico, ahese, Eique che rẽtave che pɨri, ndapeyei eté cheu. Ipanese che turucuarã, pe rumo ndapemboui cheu, chembaheasɨse vichico, iyavei che roquendasave, Yasomi tẽi sepia, ndapeyei eté cheu’ ahera.
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 ‘Ore Yar, ¿marase vo aipo nde repiasa nanderɨepoise, anise aipo nde huseise, ipanese nde turucuarã ndeu no, nembaheasɨse, anise nde roquendasave, marase vo mbahe rese nande pɨ̃tɨvɨisai?’ ehi tẽira yuvɨreco cheu.
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 ‘Supi eté acoi amove mbahe ndapeyapoise que seco mbegüemi vahe upe viña. Ipɨpe rumo cheu avei mbahe ndapeyapoi eté’ ahera.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Ahe ava yuvɨrasora Tũpa ñemoɨrosa apɨrẽhɨ vahesave. Seco ɨ̃vi vahe rumo teco orɨ opaẽhɨsave yuvɨrasora” ehi Jesús oreu.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.