Mateus 25
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA
1 “Evocoi arɨ pɨpe Tũpa mborerecuasa inungar-ra mendasave diez cuñatai ndaseco marai vahe vɨrasora tataendɨ ambuae cuña mevɨ pɨsɨ ãgua yuvɨreco.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ipãhuve yuvɨrecove cinco ndipɨhañemoñetai vahe, ambuae cinco rumo ipɨhañemoñeta tuprɨ vahe yuvɨreco.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ipare ndipɨhañemoñetai vahe oipɨsɨ guataendɨrã yuvɨreco, ndovɨrasoi rumo yandɨ guataendɨ rɨru mboapɨpo iri ãgua yuvɨreco;
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 evocoi ipɨhañemoñeta tuprɨ vahe rumo vɨraso yandɨ sɨru pɨpe guataendɨ reseve yuvɨreco.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Acoi ndoyepota apɨhaise cuña mevɨ, ahese sopesɨi tẽi yuvɨreco. Coiye opaño yuvɨroque yuvɨreco ichui.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Pɨ̃tu mbɨter senise rumo, osendu ñehesa aipo ehi vahe yuvɨreco: ‘¡Coi imevɨ turi! ¡Pesẽ ipɨsɨ ãgua cute!’ ehi.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Evocoiyase opacatu evocoi cuñatai oñarapuha voi iyavei omoingatu guataendɨ yuvɨreco.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ahese nimahemohai vahe aipo ehi ambuae imahemoha vahe upe yuvɨreco: ‘Pemboumi tẽi chĩhi pe yandɨ oreu. Esepia, ogüe pota ité ore rataendɨ’ ehi tẽi yuvɨreco.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 ‘Aní, ndiyai chira revo oromondo vaherã pẽu. Iyacatu revo peso imboepɨsave serocua peyeupe nara’ ehi.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Imboepɨ yuvɨraso vɨteseve, ou cuña mevɨ cute. Oyemoingatu vahe rumo yuvɨroique supi mendasave. Evocoiyase saquɨcuerive voi omboya oquenda rãrosar.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Ipare oyepotase ambuae cinco cuñatai yugüeru aipo ehi yuvɨreco oɨ yar upe: ‘¡Emboimi tẽi oreu!’ ehi tẽi yuvɨnoha.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 ‘Aní, ndopocuai vahe ité’ ehiño chupe.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “Pe evocoiyase pemahemohara. Esepia, ndapeicuai mbahe arɨ pɨpe, mbahe hora pɨpe che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨra” ehi Jesús oreu.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Iyavei Tũpa omborerecuasave inungar-ra ava mbahe yar oso ãgua renonde ɨvɨ amombrɨsave omonuha güembiguai oguarepochi rãro ãgua viña.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Yɨpɨndar ñepei upe omondo cinco mil guarepochi, ambuae upe omondo dos mil, iyavei imombosapɨsa upe omondo mil tẽi: ahe omondo ñepei-pei upe seco etegüer rupi-rupi. Ipare voi oso cute.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Evocoiyase evocoi mbiguai oipɨsɨ vahe cinco mil guarepochi, ahe oporavɨquɨ co guarepochi rese. Ipɨpe sui coiye oipɨsɨ catu iri ambuae cinco.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Inungar avei ambuae oipɨsɨ vahe dos mil, ichui oipɨsɨ catu iri ambuae dos mil.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ambuae oipɨsɨ vahe rumo ñepei guarepochi, ahe oyoho ɨvɨcuar. Aheve oñotɨ güerecuar guarepochi.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ipare coiye oyevɨse serecuar, ahese oñehe güembiguai upe oguarepochi retacuer cua ãgua.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Yɨpɨndar cinco mil guarepochi oipɨsɨ vahe ranengatu oyemboya güerecuar rese aipo ehi: ‘Ndo co acoi erembou vahe cinco mil cheu, ichui co ambuae cinco aipɨsɨ irimi ndeu’ ehi.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 ‘Avɨye ité, nde mbiguai seco avɨye vahe ereico iyavei eremboavɨye tuprɨ vahe nde cuaita co movɨro tẽi guarepochi ndeu amondo vahe pɨpe. Sese tuvicha catu amondora nde cuaitarã. Indó, eique che pɨri, yayembovɨhara che rese’ ehi chupe.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ipare ambuae sembiguai oipɨsɨ vahe dos mil guarepochi, oyemboya güerecuar rese aipo ehi chupe: ‘Ndo co erembou vahe dos mil cheu. Ipɨpe sui co ambuae aipɨsɨ irimi dos mil avei ndeu’ ehi.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 ‘Avɨye ité, nde mbiguai seco avɨye vahe, eremboavɨye tuprɨ vahe nde cuaita co movɨro tẽi guarepochi ndeu amondo vahe pɨpe. Sese tuvicha catu amondora nde cuaitarã. Indó, eique che pɨri, yayembovɨhara che rese’ ehi avei chupe.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Ipare acoi oyepotase ambuae mbiguai oipɨsɨ vahe mil guarepochi, ahe aipo ehi güerecuar upe: ‘Che aicua nde reco; nde acoi ndihavai vahe ereico. Esepia, ava remitɨgüer tẽi eremonuha iyavei imbovevepɨrer tẽi avei ereipɨsɨ ndeyeupe nara.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Sese che sɨquɨyesa pɨpe añomi ɨvɨvrɨve nde guarepochi. Ndo co nde mbahe’ ehi chupe.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 ‘Nde mbiguai ndaseco põrai vahe, yangaipa vai vahe avei ereico. Nde niha ereicua che recocuer aipɨsɨse mbahe nañotɨi vahe sui.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Ereyapocatumira che guarepochi guarepochi apocatusave cuese rahe viña che yevɨse voi senose ãgua cheu imboyevɨ catumi ãgua viña’ ehi.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ipare aipo ehi: ‘Perocua guarepochi ichui, pemondora evocoi diez rupi guarepochi omboeta vahe upe’ ehi.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 ‘Indó, acoi vɨreco vahe mbahe, chupe imondosa catura, sumbɨre aveira; acoi ndovɨrecoi vahe rumo mbahe, opaño itera serocuasa mbahe sembierecomi ichui.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Sese pemose co mbiguai ẽgüe ehi tẽi vahe ocarve pɨ̃tumimbisave. Aheve toyaseho, tasãitere tẽi oĩ’ ehira serecuar chupe” ehi Jesús oreu.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨse, opacatu che Ru rembiguai ɨva pendar reseve che reco ɨvategüer pɨpe, ahese aguapɨra che renda porañete vahesave ava recocuer rese porandu ãgua.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Evocoiyase ava opacatu tecua rupindar imonuhasara che rovai yuvɨreco. Ahese aipehara ava oyesui, inungar ovesa rãrosar oipeha vahe ovesa cavara sui.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Che evocoiyase ovesa aipehara mbahe rese che pocosa cotɨ, cavara mbahe rese che pocoẽhɨsa cotɨ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Ahese che mborerecuar ɨvate catu vahe aipo ahera che acato cotɨndar upe: ‘Perio pe opacatu che Ru sui sovasaprɨ peico vahe, peique che Ru mborerecuasa pɨpe; ahe acoi yɨpɨve ɨvɨ apo ramo suive imoingatuprɨ pẽu nara.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Esepia, ndacherɨepoise, pe evocoiyase pembou mbahe che remihura; iyavei che huseise, pe evocoiyase pembou taɨhu; che aguata tẽise pe recua rupi vichico, pe avei oɨ pembou che que ãgua.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Turucuar cheu ipanese, pe avei pembou che turucuarã; chembaheasɨse, peso avei che pɨri; che roquendasave peso avei che repia no’ ehi.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Evocoiyase evocoi seco catuprɨ vahe aipo ehira yuvɨreco cheu: ‘Ore Yar, ¿mbahese vo nde repiasa nanderɨepoise eico iyavei imondosa nde remihura? ¿Mbahese vo nde repiasa ndehuseise, ipare imondosa tereɨhu?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Mbahese vo nde repiasa nde guatase ore recua rupi, ipare nde monguesa ore pɨri, ipanese nde turucuarã, ore aipo evocoiyase oromondo ndeu?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Iyavei, ¿mbahese vo aipo nde repiasa nembaheasɨse, anise que nde roquendasave, aheve aipo oroso nde repia yepi?’ ehira yuvɨreco cheu.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Evocoiyase che, mborerecuar ɨvate vahe, amboyevɨra yuvɨreco chupe aipo ahera: ‘Supi eté, opacatu mbahe peyapose que ñepei seco mbegüemi vahe che reroyasar pãhu pendar upe viña, cheu rumo ẽgüe peye’ ahera.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ahese aipo ahera cute che mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨndar upe: ‘Pesɨrɨ che sui. Esepia, pe peico Tũpa ñemoɨrosavrɨ pendar. Pesopa tata guasu apɨrẽhɨsave, evocoi imoingatuprɨ opacatu caruguar upe nara serecuar reseve.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Esepia, ndacherɨepoise, pe evocoiyase: Yamondomi icaru ãgua, ndapeyei eté cheu; che huseise, ahese, Yamondomi toɨhu, ndapeyei avei cheu;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ambuae tecua pɨpe aguata tẽise vichico, ahese, Eique che rẽtave che pɨri, ndapeyei eté cheu. Ipanese che turucuarã, pe rumo ndapemboui cheu, chembaheasɨse vichico, iyavei che roquendasave, Yasomi tẽi sepia, ndapeyei eté cheu’ ahera.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 ‘Ore Yar, ¿marase vo aipo nde repiasa nanderɨepoise, anise aipo nde huseise, ipanese nde turucuarã ndeu no, nembaheasɨse, anise nde roquendasave, marase vo mbahe rese nande pɨ̃tɨvɨisai?’ ehi tẽira yuvɨreco cheu.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 ‘Supi eté acoi amove mbahe ndapeyapoise que seco mbegüemi vahe upe viña. Ipɨpe rumo cheu avei mbahe ndapeyapoi eté’ ahera.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ahe ava yuvɨrasora Tũpa ñemoɨrosa apɨrẽhɨ vahesave. Seco ɨ̃vi vahe rumo teco orɨ opaẽhɨsave yuvɨrasora” ehi Jesús oreu.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.