Mateus 22

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ipare Jesús oporombohe iri ambuae ava recocuer rese aipo ehi:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Tũpa omborerecuasave inungar mborerecuar guasu guahɨr mendase oyapo pieta.
2 — O
3 Ipare oyocuai güembiguai eta ‘ava ichohoprɨ upe toyugüeru cute’ oya. Ichohoprɨ rumo niquerẽhɨ iri yugüeru aheve.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ipare oyocuai iri ambuae güembiguai eta aipo ehi: ‘Aipo peyera ichohoprɨ upe: ¡Toyugüeruño ité! Esepia, opa ité oingatu tembihu iyavei ayuca uca tɨvi iyavei ambuae mbahe mɨmba iquɨra vahe. Che opacatu amoingatu. Sese toyugüeruño ité mendasave, ehi, peyera chupe’ ehi güembiguai upe.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Ichohoprɨ rumo ndovɨroyai eté yuvɨreco. Evocoiyase ñepei osoño ocove, ambuae oso ombahe movendesave,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 ambuae rumo oipɨsɨ sembiguai mara-mara tẽi sereco ãgua. Ahe ipɨpe oyuca yuvɨreco.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Evocoiyase mborerecuar guasu oñemoɨro eteprɨsave omondo osundao eta co ava oporapichi vahe yuca ucapa ãgua, iyavei secua rapɨpa ãgua.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ipare aipo ehi ambuae güembiguai eta upe: ‘Opa oingatu tembihu mendasave. Co rumo yɨpɨndar ichohoprɨ, ndiya iri chira yugüeru vaherã cohave.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Sese peso opacatu ava guata catusa rupi, peñehe mendasave yugüeru vaherã opacatu pe rovaĩchisar upe’ ehi.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Evocoiyase sembiguai eta yuvɨnosepa yuvɨraso ocar rupi. Ahe osovaĩchi vahe setá omonuha yuvɨreco que seco tuprɨ vahe, seco rai vahe avei; ẽgüe ehi ava savapɨpo tuprɨ oɨ guasu mendasave yuvɨreco.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Evocoiyase acoi mborerecuar oique ava ichohoprɨ repia. Ipare omahecua tuprɨ ñepei ava ipãhu pendar rese. Ahe rumo ndomondei turucuar mendasa resendar.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Evocoiyase aipo ehi chupe: ‘Che mborɨpar, ¿mara ere eique ave co turucuar mendasa resendar porẽhɨ?’ ehi. Ahe rumo noñeheiño ité chupe.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Evocoiyase, ‘Peipɨsɨ co mbɨa, peñapɨchi ipɨ, ipo avei, pemose ocarve pɨ̃tumimbisave. Aheve oyaseho tẽira, sãitere-tere tẽira mbaherasɨcuer rereco’ ehi ichohoprɨ rese hañecosar upe.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Esepia, setá tẽi ichohoprɨ, movɨromi tẽi rumo iporavoprɨ ipãhu sui” ehi mborerecuareta uve.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ipare fariseo oñemonuha, ipɨhañemoñeta yuvɨreco oyeupe Jesús ñehe yavɨ uca ãgua mborerecuar rovai imomara-mara tẽi ãgua.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ahe evocoiyase omondo movɨro ovoya yuvɨreco mborerecuar Herodes rupindar reseve Jesús upe. Ahese aipo ehi angahu chupe:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 ¿Mara ehi nde pɨhañemoñeta? ¿Avɨyera pĩha yamondo guarepochi rese oporanduse Roma pendar mborerecuar ɨvate catu vahe upe viña, aní tie? —ehi yuvɨreco.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Oicua rumo fariseo pɨhañemoñeta raisa. Sese aipo ehi chupe:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Pemboyecua ru ñepei guarepochi mborerecuar guasu upendar cheu —ehi.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 —¿Ava rahanga vo co guarepochi rese chini iyavei ava rer vo co chini sese no? —ehi.
20 e ele perguntou:
21 —Roma pendar mborerecuar guasu —ehiño fariseo yuvɨreco chupe.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Osenduse, oyepɨhamondɨi tẽi yuvɨreco. Evocoiyase yuvɨnose yuvɨraso ichui.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Ahe arɨ pɨpe saduceo “ndipoi eté cuerayevɨsa” ehi vahe yugüeru Jesús upe, oporandu tẽi angahu yuvɨreco chupe:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —Porombohesar, Moisés aipo ehi aracahe:
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Cohave, ore pãhuve, oime siete tuprɨ oyesuindar pãve yuvɨrecoi vahe. Yɨpɨndar vahe omenda. Ipare omanoño guahɨẽhɨseve. Evocoiyase tɨvrɨ omenda sembirecocuer rese.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ahe omano guahɨẽhɨseve avei no. Ẽgüe ehi avei opacatu ambuae tɨvrɨ, omano avei guahɨẽhɨseve yuvɨreco.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Opacatu imano pare, cuña avei omano cute.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Evocoiyase opase ocuerayevɨ yuvɨreco, ¿uma rese ité pĩha opɨtara ahe cuña? Esepia, opacatu niha omenda yuvɨreco sese —ehi saduceo yuvɨreco chupe.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 —Pe pɨhañemoñetasa co cotɨ tẽi eté. Esepia, ndapeicuai eté Tũpa ñehe icuachiaprɨ aracahendar, ndapeicuai avei Tũpa pĩratasa —ehi—.
29 Jesus respondeu:
30 Esepia, acoi omano vahe ocuerayevɨse, chupe ndipo iri chira mendasa. Ahe rumo Tũpa rembiguai ɨva pendar nungar yuvɨrecoira ɨvave —ehi—.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Co cuerayevɨsa resendar rumo amombehura pẽu. Avɨye ndapeyeroquɨi anga vahe acoi Tũpa omombehu vahecuer rese. Supi eté ahe aipo ehi aracahe:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Che Abraham, Isaac iyavei Jacob Tũpa aico’ ehi. ¡Tũpa ndahei omano vahecuer Tũpa, ahe rumo oicove vahe ité Tũpa secoi! —ehi.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 “¡Too!” ehi ava rehɨi. “¡Mara ehi rutei iporombohesa!” ehi tẽi yuvɨreco.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Ipare fariseo oyanduse yuvɨreco Jesús omonguiriripañose saduceo oyesui, ahese oñemonuha yuvɨreco.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Ñepei ipãhu pendar Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, ahe oyemboya oso Jesús rese oporandu ‘toyavɨ oñehe Moisés porocuaita sui yandeu’ oyapave viña:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 —Porombohesar, ¿uma ité vo porocuaita avɨye catu vahe opacatu ambuae porocuaita sui? —ehi.
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
37 Jesus respondeu:
38 Co porocuaita avɨye catu vahe ambuae porocuaita sui.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Imoñuvɨriosa inungar tuprɨ avei aipo ehi no: ‘Eresaɨsura ambuae ava nde yeaɨsu nungar’ ehi.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Co ñuvɨrío porocuaita rupi oguata opacatu Moisés porocuaita icuachiaprɨ, opacatu Tũpa ñehe mombehusar rembicuachía avei —ehi.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Fariseo ñemonuha vɨteseve,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Jesús oporandu chupe:
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Ahese aipo ehi fariseo upe:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Yar aipo ehi che Yar upe:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Evocoiyase, ¿mahera ru: “Poropɨ̃sɨrosar David suindar secoira” peye, David teieté, “Che Yar” ehise chupe? —ehi fariseo upe.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Evocoiyase ndoicatu iri imboyevɨ ãgua yuvɨreco cute. Ahe arɨ pɨpe sui ndipo iri que ñepei iquerẽhɨ vahe iñehe avɨ uca ãgua oñehe pɨpe yuvɨreco.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.