Mateus 22
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA
1 Ipare Jesús oporombohe iri ambuae ava recocuer rese aipo ehi:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Tũpa omborerecuasave inungar mborerecuar guasu guahɨr mendase oyapo pieta.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ipare oyocuai güembiguai eta ‘ava ichohoprɨ upe toyugüeru cute’ oya. Ichohoprɨ rumo niquerẽhɨ iri yugüeru aheve.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ipare oyocuai iri ambuae güembiguai eta aipo ehi: ‘Aipo peyera ichohoprɨ upe: ¡Toyugüeruño ité! Esepia, opa ité oingatu tembihu iyavei ayuca uca tɨvi iyavei ambuae mbahe mɨmba iquɨra vahe. Che opacatu amoingatu. Sese toyugüeruño ité mendasave, ehi, peyera chupe’ ehi güembiguai upe.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ichohoprɨ rumo ndovɨroyai eté yuvɨreco. Evocoiyase ñepei osoño ocove, ambuae oso ombahe movendesave,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ambuae rumo oipɨsɨ sembiguai mara-mara tẽi sereco ãgua. Ahe ipɨpe oyuca yuvɨreco.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Evocoiyase mborerecuar guasu oñemoɨro eteprɨsave omondo osundao eta co ava oporapichi vahe yuca ucapa ãgua, iyavei secua rapɨpa ãgua.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ipare aipo ehi ambuae güembiguai eta upe: ‘Opa oingatu tembihu mendasave. Co rumo yɨpɨndar ichohoprɨ, ndiya iri chira yugüeru vaherã cohave.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Sese peso opacatu ava guata catusa rupi, peñehe mendasave yugüeru vaherã opacatu pe rovaĩchisar upe’ ehi.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Evocoiyase sembiguai eta yuvɨnosepa yuvɨraso ocar rupi. Ahe osovaĩchi vahe setá omonuha yuvɨreco que seco tuprɨ vahe, seco rai vahe avei; ẽgüe ehi ava savapɨpo tuprɨ oɨ guasu mendasave yuvɨreco.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Evocoiyase acoi mborerecuar oique ava ichohoprɨ repia. Ipare omahecua tuprɨ ñepei ava ipãhu pendar rese. Ahe rumo ndomondei turucuar mendasa resendar.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Evocoiyase aipo ehi chupe: ‘Che mborɨpar, ¿mara ere eique ave co turucuar mendasa resendar porẽhɨ?’ ehi. Ahe rumo noñeheiño ité chupe.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Evocoiyase, ‘Peipɨsɨ co mbɨa, peñapɨchi ipɨ, ipo avei, pemose ocarve pɨ̃tumimbisave. Aheve oyaseho tẽira, sãitere-tere tẽira mbaherasɨcuer rereco’ ehi ichohoprɨ rese hañecosar upe.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Esepia, setá tẽi ichohoprɨ, movɨromi tẽi rumo iporavoprɨ ipãhu sui” ehi mborerecuareta uve.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ipare fariseo oñemonuha, ipɨhañemoñeta yuvɨreco oyeupe Jesús ñehe yavɨ uca ãgua mborerecuar rovai imomara-mara tẽi ãgua.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ahe evocoiyase omondo movɨro ovoya yuvɨreco mborerecuar Herodes rupindar reseve Jesús upe. Ahese aipo ehi angahu chupe:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 ¿Mara ehi nde pɨhañemoñeta? ¿Avɨyera pĩha yamondo guarepochi rese oporanduse Roma pendar mborerecuar ɨvate catu vahe upe viña, aní tie? —ehi yuvɨreco.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Oicua rumo fariseo pɨhañemoñeta raisa. Sese aipo ehi chupe:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Pemboyecua ru ñepei guarepochi mborerecuar guasu upendar cheu —ehi.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 —¿Ava rahanga vo co guarepochi rese chini iyavei ava rer vo co chini sese no? —ehi.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 —Roma pendar mborerecuar guasu —ehiño fariseo yuvɨreco chupe.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Osenduse, oyepɨhamondɨi tẽi yuvɨreco. Evocoiyase yuvɨnose yuvɨraso ichui.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ahe arɨ pɨpe saduceo “ndipoi eté cuerayevɨsa” ehi vahe yugüeru Jesús upe, oporandu tẽi angahu yuvɨreco chupe:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Porombohesar, Moisés aipo ehi aracahe:
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Cohave, ore pãhuve, oime siete tuprɨ oyesuindar pãve yuvɨrecoi vahe. Yɨpɨndar vahe omenda. Ipare omanoño guahɨẽhɨseve. Evocoiyase tɨvrɨ omenda sembirecocuer rese.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ahe omano guahɨẽhɨseve avei no. Ẽgüe ehi avei opacatu ambuae tɨvrɨ, omano avei guahɨẽhɨseve yuvɨreco.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Opacatu imano pare, cuña avei omano cute.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Evocoiyase opase ocuerayevɨ yuvɨreco, ¿uma rese ité pĩha opɨtara ahe cuña? Esepia, opacatu niha omenda yuvɨreco sese —ehi saduceo yuvɨreco chupe.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 —Pe pɨhañemoñetasa co cotɨ tẽi eté. Esepia, ndapeicuai eté Tũpa ñehe icuachiaprɨ aracahendar, ndapeicuai avei Tũpa pĩratasa —ehi—.
29 Jesus respondeu:
30 Esepia, acoi omano vahe ocuerayevɨse, chupe ndipo iri chira mendasa. Ahe rumo Tũpa rembiguai ɨva pendar nungar yuvɨrecoira ɨvave —ehi—.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Co cuerayevɨsa resendar rumo amombehura pẽu. Avɨye ndapeyeroquɨi anga vahe acoi Tũpa omombehu vahecuer rese. Supi eté ahe aipo ehi aracahe:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Che Abraham, Isaac iyavei Jacob Tũpa aico’ ehi. ¡Tũpa ndahei omano vahecuer Tũpa, ahe rumo oicove vahe ité Tũpa secoi! —ehi.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 “¡Too!” ehi ava rehɨi. “¡Mara ehi rutei iporombohesa!” ehi tẽi yuvɨreco.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ipare fariseo oyanduse yuvɨreco Jesús omonguiriripañose saduceo oyesui, ahese oñemonuha yuvɨreco.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ñepei ipãhu pendar Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, ahe oyemboya oso Jesús rese oporandu ‘toyavɨ oñehe Moisés porocuaita sui yandeu’ oyapave viña:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Porombohesar, ¿uma ité vo porocuaita avɨye catu vahe opacatu ambuae porocuaita sui? —ehi.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
37 Jesus respondeu:
38 Co porocuaita avɨye catu vahe ambuae porocuaita sui.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Imoñuvɨriosa inungar tuprɨ avei aipo ehi no: ‘Eresaɨsura ambuae ava nde yeaɨsu nungar’ ehi.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Co ñuvɨrío porocuaita rupi oguata opacatu Moisés porocuaita icuachiaprɨ, opacatu Tũpa ñehe mombehusar rembicuachía avei —ehi.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Fariseo ñemonuha vɨteseve,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Jesús oporandu chupe:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ahese aipo ehi fariseo upe:
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Yar aipo ehi che Yar upe:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Evocoiyase, ¿mahera ru: “Poropɨ̃sɨrosar David suindar secoira” peye, David teieté, “Che Yar” ehise chupe? —ehi fariseo upe.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Evocoiyase ndoicatu iri imboyevɨ ãgua yuvɨreco cute. Ahe arɨ pɨpe sui ndipo iri que ñepei iquerẽhɨ vahe iñehe avɨ uca ãgua oñehe pɨpe yuvɨreco.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.