Mateus 22
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA
1 Ipare Jesús oporombohe iri ambuae ava recocuer rese aipo ehi:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Tũpa omborerecuasave inungar mborerecuar guasu guahɨr mendase oyapo pieta.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ipare oyocuai güembiguai eta ‘ava ichohoprɨ upe toyugüeru cute’ oya. Ichohoprɨ rumo niquerẽhɨ iri yugüeru aheve.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Ipare oyocuai iri ambuae güembiguai eta aipo ehi: ‘Aipo peyera ichohoprɨ upe: ¡Toyugüeruño ité! Esepia, opa ité oingatu tembihu iyavei ayuca uca tɨvi iyavei ambuae mbahe mɨmba iquɨra vahe. Che opacatu amoingatu. Sese toyugüeruño ité mendasave, ehi, peyera chupe’ ehi güembiguai upe.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Ichohoprɨ rumo ndovɨroyai eté yuvɨreco. Evocoiyase ñepei osoño ocove, ambuae oso ombahe movendesave,
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 ambuae rumo oipɨsɨ sembiguai mara-mara tẽi sereco ãgua. Ahe ipɨpe oyuca yuvɨreco.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Evocoiyase mborerecuar guasu oñemoɨro eteprɨsave omondo osundao eta co ava oporapichi vahe yuca ucapa ãgua, iyavei secua rapɨpa ãgua.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Ipare aipo ehi ambuae güembiguai eta upe: ‘Opa oingatu tembihu mendasave. Co rumo yɨpɨndar ichohoprɨ, ndiya iri chira yugüeru vaherã cohave.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Sese peso opacatu ava guata catusa rupi, peñehe mendasave yugüeru vaherã opacatu pe rovaĩchisar upe’ ehi.
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Evocoiyase sembiguai eta yuvɨnosepa yuvɨraso ocar rupi. Ahe osovaĩchi vahe setá omonuha yuvɨreco que seco tuprɨ vahe, seco rai vahe avei; ẽgüe ehi ava savapɨpo tuprɨ oɨ guasu mendasave yuvɨreco.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Evocoiyase acoi mborerecuar oique ava ichohoprɨ repia. Ipare omahecua tuprɨ ñepei ava ipãhu pendar rese. Ahe rumo ndomondei turucuar mendasa resendar.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Evocoiyase aipo ehi chupe: ‘Che mborɨpar, ¿mara ere eique ave co turucuar mendasa resendar porẽhɨ?’ ehi. Ahe rumo noñeheiño ité chupe.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Evocoiyase, ‘Peipɨsɨ co mbɨa, peñapɨchi ipɨ, ipo avei, pemose ocarve pɨ̃tumimbisave. Aheve oyaseho tẽira, sãitere-tere tẽira mbaherasɨcuer rereco’ ehi ichohoprɨ rese hañecosar upe.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Esepia, setá tẽi ichohoprɨ, movɨromi tẽi rumo iporavoprɨ ipãhu sui” ehi mborerecuareta uve.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ipare fariseo oñemonuha, ipɨhañemoñeta yuvɨreco oyeupe Jesús ñehe yavɨ uca ãgua mborerecuar rovai imomara-mara tẽi ãgua.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Ahe evocoiyase omondo movɨro ovoya yuvɨreco mborerecuar Herodes rupindar reseve Jesús upe. Ahese aipo ehi angahu chupe:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 ¿Mara ehi nde pɨhañemoñeta? ¿Avɨyera pĩha yamondo guarepochi rese oporanduse Roma pendar mborerecuar ɨvate catu vahe upe viña, aní tie? —ehi yuvɨreco.
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Oicua rumo fariseo pɨhañemoñeta raisa. Sese aipo ehi chupe:
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Pemboyecua ru ñepei guarepochi mborerecuar guasu upendar cheu —ehi.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 —¿Ava rahanga vo co guarepochi rese chini iyavei ava rer vo co chini sese no? —ehi.
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 —Roma pendar mborerecuar guasu —ehiño fariseo yuvɨreco chupe.
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Osenduse, oyepɨhamondɨi tẽi yuvɨreco. Evocoiyase yuvɨnose yuvɨraso ichui.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Ahe arɨ pɨpe saduceo “ndipoi eté cuerayevɨsa” ehi vahe yugüeru Jesús upe, oporandu tẽi angahu yuvɨreco chupe:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 —Porombohesar, Moisés aipo ehi aracahe:
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Cohave, ore pãhuve, oime siete tuprɨ oyesuindar pãve yuvɨrecoi vahe. Yɨpɨndar vahe omenda. Ipare omanoño guahɨẽhɨseve. Evocoiyase tɨvrɨ omenda sembirecocuer rese.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ahe omano guahɨẽhɨseve avei no. Ẽgüe ehi avei opacatu ambuae tɨvrɨ, omano avei guahɨẽhɨseve yuvɨreco.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Opacatu imano pare, cuña avei omano cute.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Evocoiyase opase ocuerayevɨ yuvɨreco, ¿uma rese ité pĩha opɨtara ahe cuña? Esepia, opacatu niha omenda yuvɨreco sese —ehi saduceo yuvɨreco chupe.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 —Pe pɨhañemoñetasa co cotɨ tẽi eté. Esepia, ndapeicuai eté Tũpa ñehe icuachiaprɨ aracahendar, ndapeicuai avei Tũpa pĩratasa —ehi—.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Esepia, acoi omano vahe ocuerayevɨse, chupe ndipo iri chira mendasa. Ahe rumo Tũpa rembiguai ɨva pendar nungar yuvɨrecoira ɨvave —ehi—.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Co cuerayevɨsa resendar rumo amombehura pẽu. Avɨye ndapeyeroquɨi anga vahe acoi Tũpa omombehu vahecuer rese. Supi eté ahe aipo ehi aracahe:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Che Abraham, Isaac iyavei Jacob Tũpa aico’ ehi. ¡Tũpa ndahei omano vahecuer Tũpa, ahe rumo oicove vahe ité Tũpa secoi! —ehi.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 “¡Too!” ehi ava rehɨi. “¡Mara ehi rutei iporombohesa!” ehi tẽi yuvɨreco.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ipare fariseo oyanduse yuvɨreco Jesús omonguiriripañose saduceo oyesui, ahese oñemonuha yuvɨreco.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ñepei ipãhu pendar Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, ahe oyemboya oso Jesús rese oporandu ‘toyavɨ oñehe Moisés porocuaita sui yandeu’ oyapave viña:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 —Porombohesar, ¿uma ité vo porocuaita avɨye catu vahe opacatu ambuae porocuaita sui? —ehi.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Co porocuaita avɨye catu vahe ambuae porocuaita sui.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Imoñuvɨriosa inungar tuprɨ avei aipo ehi no: ‘Eresaɨsura ambuae ava nde yeaɨsu nungar’ ehi.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Co ñuvɨrío porocuaita rupi oguata opacatu Moisés porocuaita icuachiaprɨ, opacatu Tũpa ñehe mombehusar rembicuachía avei —ehi.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Fariseo ñemonuha vɨteseve,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 Jesús oporandu chupe:
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Ahese aipo ehi fariseo upe:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Yar aipo ehi che Yar upe:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Evocoiyase, ¿mahera ru: “Poropɨ̃sɨrosar David suindar secoira” peye, David teieté, “Che Yar” ehise chupe? —ehi fariseo upe.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Evocoiyase ndoicatu iri imboyevɨ ãgua yuvɨreco cute. Ahe arɨ pɨpe sui ndipo iri que ñepei iquerẽhɨ vahe iñehe avɨ uca ãgua oñehe pɨpe yuvɨreco.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.