Marcos 15
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC
1 Cõhe potase, pahi eta rerecuar, judío rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe iyavei opacatu ava porandusa ɨvate catu vahe pendar oñemonuha yuvɨreco. Ipare oipocua-pocua Jesús seraso Pilato upe yuvɨreco.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilato aheve oporandu chupe:
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Pahi eta rerecuar rumo omombehu-mbehu tẽi mbahe sembiavɨẽhɨ yuvɨreco chupe.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Evocoiyase Pilato oporandu iri chupe aipo ehi:
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Nomboyevɨi eté rumo Pilato upe. Evocoiyase, “¿Mara ehi rutei pĩha?” ehi tẽi.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Mborerecuar guasu recosa ité ñepei ava soquendaprɨ renose ãgua Pascua pieta pɨpe ava rehɨi porandusa rupi yepi.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Mbɨa Barrabás serer vahe, ahe pɨpeve avei soquendasa yuvɨreco ambuae oporapichi vahe reseve.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ava yugüeru Pilato upe ‘tayaposa pieta pɨpe yaposa vahe yepi’ oyapave yuvɨreco.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pilato rumo aipo ehi:
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Esepia, Pilato oicuaño ité ava rese yemoecatẽhɨsa pɨpe sui pahi eta rerecuar remimondo secoise.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Pahi eta rerecuar rumo ‘Barrabás tosẽ’ ombohe atɨ-atɨ uca ava yuvɨreco.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Evocoiyase Pilato oporandu ahe ava upe:
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ahe rumo omboyevɨ Pilato upe:
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilato rumo aipo ehi ava upe:
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Evocoiyase Pilato, mbahe tuprɨ opɨta ãgua ava rese, omose uca Barrabás. Ipare oinupá iteanga uca Jesús tucumbo tupeicha nungar pɨpe, imondo curusu rese yatɨca ãgua.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ahese sundao vɨraso mborerecuar rẽta sui ambuae oɨ pɨpe, aheve opacatu omboetasa omonuha yuvɨreco.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Aheve omboyemonde turucuar pĩraumbɨ vahe pɨpe yuvɨreco, ipare yu pɨaprɨ omonde ñaca rese.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Sãse avei yuvɨreco:
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Iyavei yuvɨrocua-rocua ɨvɨra pɨpe ñaca rupi yuvɨreco sese, ondɨvɨ-ndɨvɨ avei oñenopɨha-pɨha avei sovai yuvɨreco imboeteisave angahu.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Mara-mara tẽi sereco pare, ovɨrocua iturucuar pĩraumbɨ vahe yuvɨreco ichui, ahese omonde iturucuar ité yuvɨreco sese. Ichui vɨnose ocarve yatɨca ãgua yuvɨreco.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ñepei mbɨa Simón serer vahe Cirene pendar, Alejandro, Rufo yesupa, ahe pɨpe avei oyepota chupe que co cotɨ rupi sui ou. Oñocua potase ocua viña: “Erio, terevosɨi curusu co Jesús vɨreco vahe rese” ehi voiño tẽi yuvɨreco chupe.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Jesús ovɨraso Gólgota serer vahesave yuvɨreco (‘Ava Ãca Cangüer’ oyapave aipo ehi).
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Iyavei uva rɨcuer oyeseha vahe mirra rese omondo tẽi yuvɨreco chupe. Ahe rumo ndoɨhui eté.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Evocoiyase oyatɨca yuvɨreco. Ipare sundao iguayɨño Jesús turucuar rese ‘¿uma pĩha vɨrasora oyeupe’ oyapave yuvɨreco.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ahe oyatɨca añihivei la nueve rupi yuvɨreco.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Curusu rese rumo omombehu mbahe sui oyuca yuvɨreco: “Judío rerecuar guasu” ehi icuachiaprɨ oĩ.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Supive avei yatɨcasa ñuvɨrío imonda rai vahe ñepei mbahe rese ipocosa cotɨ, ambuae mbahe rese ipocoẽhɨsa cotɨ.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Ẽgüe ehi imboavɨye icuachiaprɨ aipo ehi vahe: “Ava mbahe-mbahe tẽi aposar nungar ipãhuve serecosa” ehi.
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Acoi ava ñocuasar iñehe-ñehe tẽi, oñeaca mbovava aipo ehi yuvɨreco chupe:
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 ¡Eñepɨsɨro ru nde ae cute; egüeyɨ curusu sui! —ehi yuvɨreco chupe.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ẽgüe ehi avei pahi eta rerecuar, oporombohe vahe avei Moisés porocuaita rese iñehe mara-mara tẽi yuvɨreco chupe, aipo ehi yuvɨreco oyeupe:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 ¡Poropɨ̃sɨrosar Israel rerecuar guasu, toyeeroyɨ ahe ae curusu sui cũritei, ahese voi seroyasara —ehi.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Osupitɨse rumo mbɨter arɨ, opa tuprɨ pɨ̃tu ɨvɨ rupi. Ẽgüe ehi las tres rupi.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ahese tuprɨ avei Jesús oñehe pĩrata aipo ehi: “Eloi, Eloi, ¿lema sabactani?” ehi, (ahe ‘che Ru Tũpa, che Ru Tũpa, ¿mahera vo che reya eve?’ oyapave aipo ehi).
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Aheve ava yuvɨrecoi vahe rumo osenduse iñehe, aipo ehi yuvɨreco:
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Evocoiyase ñepei imboetasa oña oso mbahe saviyu vahe reca. Ahe omoaquɨ vinagre pɨpe imondo ɨvɨra aprɨ rese chupe ‘toɨhu’ oya:
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ahese Jesús sãse pĩrata. Ipare omano.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Aheseve tũparo asɨasa turucuar ɨvate cotɨ sui ovo tuprɨ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Iyavei sundao rerecuar Roma ɨguar, ahe Jesús rehõgüer rese omahengatu ohã. Osenduse Jesús rãse iyavei osepiase imano, aipo ehi:
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Iyavei cuña aheve amombrɨve osepia catu yuvɨnoha; ahe yuvɨrecoi María Magdalena, José sɨ María, ahe avei Santiago chĩhivahe catu vahe sɨ iyavei ambuae cuña Salomé.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Co cuña eta yuvɨrecoiño vahe ité Jesús rupi, oipɨ̃tɨvɨi vahe avei Galilea ve yuvɨrecoise. Setá avei ambuae ava supi yugüeru vahe Jerusalén ve yuvɨrecoi.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Pɨ̃tu ramose, ahe arɨ pɨpe oyemoingatu ava yuvɨreco arɨ mbɨtuhusa upe nara yepi,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 ahese José, tecua Arimatea pendar, porandusa ɨvate catu vahe pendar, acoi Tũpa mborerecuasa osãro vahe oico, oquerẽhɨsa pɨpe ité oique oso Pilato upe oporandu ãgua Jesús rehõgüer rese.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pilato rumo oyepɨhamondɨi tẽi, “Omano” hese. Oñehe sundao rerecuar upe oporandu ãgua ‘¿marase vo ẽgüe ehi?’
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Sundao rerecuar omombehuse chupe, ahese omondo sehõgüer José upe.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Evocoiyase José vɨrocua turucuar secose vahe. Curusu sui seroyɨ pare, oimama voi eté ipɨpe. Ipare omoingue tuvɨpa ita yohoprɨ pɨpe. Ichui ita yapayere vahe pɨpe osovapɨ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 María Magdalena iyavei María, José sɨ, osepiaño yapocatuse yuvɨreco.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.