Marcos 14
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC
1 Ipare ñuvɨrío arɨ judío Pascua pieta ãgua ipane, ahe pieta pɨpe yuvɨrohu pan ndayapepoi vahe yepi, pahi rerecuareta, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei oyemomborandu: “¿Mara yahera Jesús mbopa ipɨsɨ yuca ãgua?” ehi yuvɨreco.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ambuae rumo aipo ehi yuvɨreco:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ahese Jesús secoi Betania ve Simón lepra vɨreco vahecuer rẽtave. Aheve mesave chiniseve, cuña güeru mbahe sɨ̃acua vahe sɨru reseve sepɨ́ iteanga vahe. Ahe osovapɨsa rerocua, ipare oipɨyere Jesús ãca rese.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ambuae ava aheve yuvɨnoi vahe rumo oñemoɨro tẽi aipo ehi yuvɨreco oyeupe:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Omondo vahe ité tie co tresciento arɨ rupindar mboravɨquɨ reprɨ rupi ava iparaɨsu vahe pɨ̃tɨvɨi ãgua viña —ehi yuvɨreco.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Jesús rumo aipo ehi ahe ava upe:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ava iparaɨsu vahe niha yuvɨrecoiño itera pe pãhuve, iyavei peyapoño itera mbahe avɨye vahe peyapo potase chupe; che rumo ẽgüe ndahe vɨteñoi chira vichico pe pãhuve.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Iyavei co cuña oyapo mbahe ocatugüer rupi; opa voi omoɨacua che rete che manoẽhɨ vɨteseve.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Supi eté aipo ahe pẽu: ñehesa pɨ̃sɨrosa resendar mombehuse opacatu tecua rupi, imombehusa aveira co cuña rembiapo sese mahenduha ãgua —ehi.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Evocoiyase Judas Iscariote, semimbohe doce vahe pãhu pendar, oso pahi eta rerecuar upe imoñeta Jesús mondo ãgua.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Senduse, oyembovɨharete: “Yamondo guarepochi chupe” ehi voi eté yuvɨreco. Evocoiyase Judas oseca voi Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Yɨpɨndar arɨ pan ndayapepoi vahe husa pɨpe, ahese avei ovesa Pascua resendar yucaprɨ seropovẽhesa yepi, ahe arɨ pɨpe semimbohe oporandu Jesús upe yuvɨreco:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Aipo oyeupe hese, omondo ñuvɨrío güemimbohe, aipo ehi chupe:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 seiquesave aipo peyera sẽta vahe upe: ‘Ore mbohesar oporandu: ¿Uma oɨ pɨpe vo Pascua pieta resendar orohura che remimbohe reseve? ehi’ peyera.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Evocoiyase ahe omboyecuara oɨ guasu ɨvatendar imoingatuprɨ pẽu. Aheve pemoingatu mbahe yahu vaherã —ehi güemimbohe upe.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Evocoiyase semimbohe yuvɨraso tecuave. Aheve semimombehu rupi tuprɨ osepia mbahe yuvɨreco. Ichui omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Pɨ̃tu ramomise, Jesús doce güemimbohe rese aheve oyepota yuvɨraso.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Iyavei ocaruse ité mesave yuvɨnoi, güemimbohe upe aipo ehi:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Evocoiyase semimbohe ndoyembovɨhai tẽi yuvɨreco, iyavei oporandu-randu tẽi ñepei-pei chupe yuvɨreco:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Omboyevɨ rumo güemimbohe upe:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Supi eté che, Ava Rɨquehɨr, amboavɨyera icuachiaprɨ; ¡iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! Avɨye catura ahe mbɨa ndoyesuise viña —ehi.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Yuvɨrocaru vɨteseve, Jesús oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare, ombohi-mbohi imondo güemimbohe upe aipo ehi:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ipare oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare omondo güemimbohe upe, ipare opacatu yuvɨroɨhu.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ahese aipo ehi:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Supi eté aipo ahe pẽu: ndaɨhu iri chietera uva rɨcuer cheu arɨ oyepotase voi che Ru Tũpa mborerecuasave aɨhura uva rɨcuer ipɨasu vahe —ehi.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Osapucaire, opa yuvɨraso ɨvɨtrɨ Olivo ve.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ahese Jesús aipo ehi:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Che cuerayevɨre rumo aso voi etera pe renonera Galilea ve —ehi.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Evocoiyase Pedro aipo ehi chupe:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Aipo ehi rumo Pedro upe:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ahe rumo,
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Ipare yuvɨraso Getsemaní ve yuvɨreco. Aheve Jesús aipo ehi güemimbohe upe:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Aheve vɨraso Pedro, Santiago, Juan oyeupi. Ahese ndoyepɨhambovɨhai eté oico
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 aipo ehi:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Evocoiyase oso tenonde catumi. Aheve oyaɨvɨ ɨvɨ rese oso, oporandu Tũpa upe mbahe tasɨ vahe reimeẽhɨ ãgua oyeupe.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Oyeroquɨ pɨpe aipo ehi: “Che Ru, che rembiaɨsu, ndeu niha mbahe ndayavai vahe ité: che renose co mbahe-mbahe tẽi sui eve; tayapo eme che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupi catu tayapo” ehi.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ipare oyevɨ güemimbohe upe. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua. Ahese aipo ehi Pedro upe:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Pemahemoha, peyeroquɨ mbahe tẽi pɨpe pe vɨapiẽhɨ ãgua. Pe niha pequerẽhɨ ité viña, pe retecuer tẽi rumo nipiratai pẽu —ehi.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ichui oso iri oyeroquɨ, aipo ehi tuprɨ avei oñehe.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ipare oyevɨse, osesapɨha iri iqueseve tẽi avei. Esepia, sopesɨi nomboyeroyai eté yuvɨreco, ahese ndoicatui eté iñehe mboyevɨ yuvɨreco.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Imombosapɨsa rupi oso irise aipo ehi chupe:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Pepũha, yaso. Esepia, cõimi eté che amotarẽhɨsar upe che mondo vaherã secoi —ehi.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Jesús oñehe vɨteseve ohã, Judas oyepota oso chupe, ahe doce pãhu pendar semimbohe, iyavei setá ava yugüeru quɨse pucu, ɨvɨra reseve-seve supi. Ahe pahi eta rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, judío rerecuareta porocuaita rupi oyapo yuvɨreco.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yɨpɨndar rumo imondosar Judas aipo ehi: “Asovaupɨte vahe rese peicuara. Ahe peipɨsɨ tuprɨ itera seraso” ehi.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Oyepotase Jesús upe, oyemboya voi oso sese aipo ehi chupe:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ahese oipɨsɨ Jesús yuvɨreco.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Semimbohe secoi vahe supi ovɨnose oquɨse pucu. Ipɨpe oyasɨa pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ahese Jesús aipo ehi ava upe:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Arɨ yacatu rupi niha pe pãhuve aporombohese tũparove vichico, na ndapeyei eté cheu. Co rumo ẽgüe peye icuachiaprɨ mboavɨye ãgua cute —ehi.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ahese semimbohe oñemosaipa oseya Jesús ahe ae tuprɨ imoha yuvɨreco.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Mbɨa chĩhivahe rumo turucuar pɨpe güerañomi oñemama vahe supive secoi viña;
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 ahe avei oipɨsɨ yuvɨreco. Oipoequɨiño rumo oturucuar reya oso nani tuprɨ.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Evocoiyase Jesús vɨraso pahi rerecuar ɨvate catu vahe rovai yuvɨreco. Aheve oñemonuha pahi eta rerecuar, judío rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei no.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pedro avei amombrɨ rupive tẽi oique ité oso pahi rerecuar ɨvate catu vahe rẽta ãchisa pɨpe. Aheve oguapɨño mbɨa sundao pãhuve tata ɨpɨve oyepehe oĩ.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Pahi eta rerecuar rumo iyavei opacatu porandusa ɨvate catu vahe pendar oseca-seca tẽi ava oñehe-ñehe tẽi vaherã Jesús rese yamotarẽhɨsave yuca uca ãgua yuvɨreco; ndoicatui eté rumo yuvɨreco.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Iyavei setá iteanga tẽi semira yuvɨreco sese; oyeecopɨ-copɨ tẽi rumo güemira pɨpe.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Amove aipo ehi tẽi yuvɨreco seco momara ãgua:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —Ore orosendu iñehe aipo ehise: ‘Che opara amonduru co tũparo ava tẽi rembiapo. Ipare rumo mbosapɨ arɨ rupi opara amopuha. Ndahe iri chira evocoiyase ava tẽi rembiapo’ ehi —ehi tẽi yuvɨreco chupe.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ndahoyoyai rumo ambuae imombehusa rese.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Ahese pahi rerecuar ɨvate catu vahe opũha oporandu Jesús upe:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Noñeheiño ité rumo chupe. Pahi rerecuar ɨvate catu vahe rumo oporandu iri chupe:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 —Taa, ahe ité niha che aico. Pe niha che repiara peye che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨse che Ru mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ; ayevɨse avei ɨva quɨha rese curi —ehi chupe.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Evocoiyase pahi rerecuar ɨvate catu vahe omondoro oturucuar aipo ehi:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Yasendupa niha aipo Tũpa upe iñehe-ñehe tẽisa, ¿mara ehi aipo evocoiyase pe pɨhave? —ehi.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Ahese amove ava ondɨvɨ-ndɨvɨ sese iyavei osesacua, ipare yuvɨrocua-rocua sese aipo ehi yuvɨreco:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pedro ɨvɨve ñachimbrɨ pɨpe secoi. Aheve cuña oyepota ou pahi mborerecuar ɨvate catu vahe rembiguai chupe.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Osepiase Pedro iyepehese tata ɨpɨve, omahengatu ohã sese aipo ehi chupe:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ahe rumo aipo ehiño:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Omahe irise co cuña mbiguai sese, ahe aipo ehi ahe pendar ava yuvɨrecoi vahe upe:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Pedro rumo, “Ndahei eté che” ehiño. Iparemi tẽi ambuae ava aheve yuvɨrecoi vahe aipo ehi iri yuvɨreco chupe:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Pedro evocoiyase,
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Aipo iheseve, tacura oñehe imoñuvɨriosa rupi. Ahese Pedro oyemomahenduha, “Tacura ñehe yupagüesa renondeve, mbosapɨ oyupagüer rupi, ‘Ndaicuai vahe evocoi mbɨa’ erera cheu” ihe agüer rese. Sese oyasehó iteanga.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.