Marcos 14

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ipare ñuvɨrío arɨ judío Pascua pieta ãgua ipane, ahe pieta pɨpe yuvɨrohu pan ndayapepoi vahe yepi, pahi rerecuareta, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei oyemomborandu: “¿Mara yahera Jesús mbopa ipɨsɨ yuca ãgua?” ehi yuvɨreco.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Ambuae rumo aipo ehi yuvɨreco:
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Ahese Jesús secoi Betania ve Simón lepra vɨreco vahecuer rẽtave. Aheve mesave chiniseve, cuña güeru mbahe sɨ̃acua vahe sɨru reseve sepɨ́ iteanga vahe. Ahe osovapɨsa rerocua, ipare oipɨyere Jesús ãca rese.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ambuae ava aheve yuvɨnoi vahe rumo oñemoɨro tẽi aipo ehi yuvɨreco oyeupe:
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Omondo vahe ité tie co tresciento arɨ rupindar mboravɨquɨ reprɨ rupi ava iparaɨsu vahe pɨ̃tɨvɨi ãgua viña —ehi yuvɨreco.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jesús rumo aipo ehi ahe ava upe:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ava iparaɨsu vahe niha yuvɨrecoiño itera pe pãhuve, iyavei peyapoño itera mbahe avɨye vahe peyapo potase chupe; che rumo ẽgüe ndahe vɨteñoi chira vichico pe pãhuve.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Iyavei co cuña oyapo mbahe ocatugüer rupi; opa voi omoɨacua che rete che manoẽhɨ vɨteseve.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Supi eté aipo ahe pẽu: ñehesa pɨ̃sɨrosa resendar mombehuse opacatu tecua rupi, imombehusa aveira co cuña rembiapo sese mahenduha ãgua —ehi.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Evocoiyase Judas Iscariote, semimbohe doce vahe pãhu pendar, oso pahi eta rerecuar upe imoñeta Jesús mondo ãgua.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Senduse, oyembovɨharete: “Yamondo guarepochi chupe” ehi voi eté yuvɨreco. Evocoiyase Judas oseca voi Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Yɨpɨndar arɨ pan ndayapepoi vahe husa pɨpe, ahese avei ovesa Pascua resendar yucaprɨ seropovẽhesa yepi, ahe arɨ pɨpe semimbohe oporandu Jesús upe yuvɨreco:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Aipo oyeupe hese, omondo ñuvɨrío güemimbohe, aipo ehi chupe:
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 seiquesave aipo peyera sẽta vahe upe: ‘Ore mbohesar oporandu: ¿Uma oɨ pɨpe vo Pascua pieta resendar orohura che remimbohe reseve? ehi’ peyera.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Evocoiyase ahe omboyecuara oɨ guasu ɨvatendar imoingatuprɨ pẽu. Aheve pemoingatu mbahe yahu vaherã —ehi güemimbohe upe.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Evocoiyase semimbohe yuvɨraso tecuave. Aheve semimombehu rupi tuprɨ osepia mbahe yuvɨreco. Ichui omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Pɨ̃tu ramomise, Jesús doce güemimbohe rese aheve oyepota yuvɨraso.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Iyavei ocaruse ité mesave yuvɨnoi, güemimbohe upe aipo ehi:
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Evocoiyase semimbohe ndoyembovɨhai tẽi yuvɨreco, iyavei oporandu-randu tẽi ñepei-pei chupe yuvɨreco:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Omboyevɨ rumo güemimbohe upe:
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Supi eté che, Ava Rɨquehɨr, amboavɨyera icuachiaprɨ; ¡iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! Avɨye catura ahe mbɨa ndoyesuise viña —ehi.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Yuvɨrocaru vɨteseve, Jesús oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare, ombohi-mbohi imondo güemimbohe upe aipo ehi:
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ipare oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare omondo güemimbohe upe, ipare opacatu yuvɨroɨhu.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Ahese aipo ehi:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Supi eté aipo ahe pẽu: ndaɨhu iri chietera uva rɨcuer cheu arɨ oyepotase voi che Ru Tũpa mborerecuasave aɨhura uva rɨcuer ipɨasu vahe —ehi.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Osapucaire, opa yuvɨraso ɨvɨtrɨ Olivo ve.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ahese Jesús aipo ehi:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Che cuerayevɨre rumo aso voi etera pe renonera Galilea ve —ehi.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Evocoiyase Pedro aipo ehi chupe:
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Aipo ehi rumo Pedro upe:
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ahe rumo,
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ipare yuvɨraso Getsemaní ve yuvɨreco. Aheve Jesús aipo ehi güemimbohe upe:
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Aheve vɨraso Pedro, Santiago, Juan oyeupi. Ahese ndoyepɨhambovɨhai eté oico
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 aipo ehi:
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Evocoiyase oso tenonde catumi. Aheve oyaɨvɨ ɨvɨ rese oso, oporandu Tũpa upe mbahe tasɨ vahe reimeẽhɨ ãgua oyeupe.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Oyeroquɨ pɨpe aipo ehi: “Che Ru, che rembiaɨsu, ndeu niha mbahe ndayavai vahe ité: che renose co mbahe-mbahe tẽi sui eve; tayapo eme che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupi catu tayapo” ehi.
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Ipare oyevɨ güemimbohe upe. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua. Ahese aipo ehi Pedro upe:
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Pemahemoha, peyeroquɨ mbahe tẽi pɨpe pe vɨapiẽhɨ ãgua. Pe niha pequerẽhɨ ité viña, pe retecuer tẽi rumo nipiratai pẽu —ehi.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Ichui oso iri oyeroquɨ, aipo ehi tuprɨ avei oñehe.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ipare oyevɨse, osesapɨha iri iqueseve tẽi avei. Esepia, sopesɨi nomboyeroyai eté yuvɨreco, ahese ndoicatui eté iñehe mboyevɨ yuvɨreco.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Imombosapɨsa rupi oso irise aipo ehi chupe:
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Pepũha, yaso. Esepia, cõimi eté che amotarẽhɨsar upe che mondo vaherã secoi —ehi.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Jesús oñehe vɨteseve ohã, Judas oyepota oso chupe, ahe doce pãhu pendar semimbohe, iyavei setá ava yugüeru quɨse pucu, ɨvɨra reseve-seve supi. Ahe pahi eta rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, judío rerecuareta porocuaita rupi oyapo yuvɨreco.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Yɨpɨndar rumo imondosar Judas aipo ehi: “Asovaupɨte vahe rese peicuara. Ahe peipɨsɨ tuprɨ itera seraso” ehi.
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Oyepotase Jesús upe, oyemboya voi oso sese aipo ehi chupe:
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ahese oipɨsɨ Jesús yuvɨreco.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Semimbohe secoi vahe supi ovɨnose oquɨse pucu. Ipɨpe oyasɨa pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ahese Jesús aipo ehi ava upe:
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Arɨ yacatu rupi niha pe pãhuve aporombohese tũparove vichico, na ndapeyei eté cheu. Co rumo ẽgüe peye icuachiaprɨ mboavɨye ãgua cute —ehi.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ahese semimbohe oñemosaipa oseya Jesús ahe ae tuprɨ imoha yuvɨreco.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Mbɨa chĩhivahe rumo turucuar pɨpe güerañomi oñemama vahe supive secoi viña;
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 ahe avei oipɨsɨ yuvɨreco. Oipoequɨiño rumo oturucuar reya oso nani tuprɨ.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Evocoiyase Jesús vɨraso pahi rerecuar ɨvate catu vahe rovai yuvɨreco. Aheve oñemonuha pahi eta rerecuar, judío rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei no.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pedro avei amombrɨ rupive tẽi oique ité oso pahi rerecuar ɨvate catu vahe rẽta ãchisa pɨpe. Aheve oguapɨño mbɨa sundao pãhuve tata ɨpɨve oyepehe oĩ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Pahi eta rerecuar rumo iyavei opacatu porandusa ɨvate catu vahe pendar oseca-seca tẽi ava oñehe-ñehe tẽi vaherã Jesús rese yamotarẽhɨsave yuca uca ãgua yuvɨreco; ndoicatui eté rumo yuvɨreco.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Iyavei setá iteanga tẽi semira yuvɨreco sese; oyeecopɨ-copɨ tẽi rumo güemira pɨpe.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Amove aipo ehi tẽi yuvɨreco seco momara ãgua:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 —Ore orosendu iñehe aipo ehise: ‘Che opara amonduru co tũparo ava tẽi rembiapo. Ipare rumo mbosapɨ arɨ rupi opara amopuha. Ndahe iri chira evocoiyase ava tẽi rembiapo’ ehi —ehi tẽi yuvɨreco chupe.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ndahoyoyai rumo ambuae imombehusa rese.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ahese pahi rerecuar ɨvate catu vahe opũha oporandu Jesús upe:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Noñeheiño ité rumo chupe. Pahi rerecuar ɨvate catu vahe rumo oporandu iri chupe:
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 —Taa, ahe ité niha che aico. Pe niha che repiara peye che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨse che Ru mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ; ayevɨse avei ɨva quɨha rese curi —ehi chupe.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Evocoiyase pahi rerecuar ɨvate catu vahe omondoro oturucuar aipo ehi:
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Yasendupa niha aipo Tũpa upe iñehe-ñehe tẽisa, ¿mara ehi aipo evocoiyase pe pɨhave? —ehi.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ahese amove ava ondɨvɨ-ndɨvɨ sese iyavei osesacua, ipare yuvɨrocua-rocua sese aipo ehi yuvɨreco:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pedro ɨvɨve ñachimbrɨ pɨpe secoi. Aheve cuña oyepota ou pahi mborerecuar ɨvate catu vahe rembiguai chupe.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Osepiase Pedro iyepehese tata ɨpɨve, omahengatu ohã sese aipo ehi chupe:
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ahe rumo aipo ehiño:
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Omahe irise co cuña mbiguai sese, ahe aipo ehi ahe pendar ava yuvɨrecoi vahe upe:
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Pedro rumo, “Ndahei eté che” ehiño. Iparemi tẽi ambuae ava aheve yuvɨrecoi vahe aipo ehi iri yuvɨreco chupe:
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Pedro evocoiyase,
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Aipo iheseve, tacura oñehe imoñuvɨriosa rupi. Ahese Pedro oyemomahenduha, “Tacura ñehe yupagüesa renondeve, mbosapɨ oyupagüer rupi, ‘Ndaicuai vahe evocoi mbɨa’ erera cheu” ihe agüer rese. Sese oyasehó iteanga.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.