Marcos 14
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA
1 Ipare ñuvɨrío arɨ judío Pascua pieta ãgua ipane, ahe pieta pɨpe yuvɨrohu pan ndayapepoi vahe yepi, pahi rerecuareta, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei oyemomborandu: “¿Mara yahera Jesús mbopa ipɨsɨ yuca ãgua?” ehi yuvɨreco.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Ambuae rumo aipo ehi yuvɨreco:
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ahese Jesús secoi Betania ve Simón lepra vɨreco vahecuer rẽtave. Aheve mesave chiniseve, cuña güeru mbahe sɨ̃acua vahe sɨru reseve sepɨ́ iteanga vahe. Ahe osovapɨsa rerocua, ipare oipɨyere Jesús ãca rese.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Ambuae ava aheve yuvɨnoi vahe rumo oñemoɨro tẽi aipo ehi yuvɨreco oyeupe:
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Omondo vahe ité tie co tresciento arɨ rupindar mboravɨquɨ reprɨ rupi ava iparaɨsu vahe pɨ̃tɨvɨi ãgua viña —ehi yuvɨreco.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Jesús rumo aipo ehi ahe ava upe:
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ava iparaɨsu vahe niha yuvɨrecoiño itera pe pãhuve, iyavei peyapoño itera mbahe avɨye vahe peyapo potase chupe; che rumo ẽgüe ndahe vɨteñoi chira vichico pe pãhuve.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Iyavei co cuña oyapo mbahe ocatugüer rupi; opa voi omoɨacua che rete che manoẽhɨ vɨteseve.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Supi eté aipo ahe pẽu: ñehesa pɨ̃sɨrosa resendar mombehuse opacatu tecua rupi, imombehusa aveira co cuña rembiapo sese mahenduha ãgua —ehi.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Evocoiyase Judas Iscariote, semimbohe doce vahe pãhu pendar, oso pahi eta rerecuar upe imoñeta Jesús mondo ãgua.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Senduse, oyembovɨharete: “Yamondo guarepochi chupe” ehi voi eté yuvɨreco. Evocoiyase Judas oseca voi Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Yɨpɨndar arɨ pan ndayapepoi vahe husa pɨpe, ahese avei ovesa Pascua resendar yucaprɨ seropovẽhesa yepi, ahe arɨ pɨpe semimbohe oporandu Jesús upe yuvɨreco:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Aipo oyeupe hese, omondo ñuvɨrío güemimbohe, aipo ehi chupe:
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 seiquesave aipo peyera sẽta vahe upe: ‘Ore mbohesar oporandu: ¿Uma oɨ pɨpe vo Pascua pieta resendar orohura che remimbohe reseve? ehi’ peyera.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Evocoiyase ahe omboyecuara oɨ guasu ɨvatendar imoingatuprɨ pẽu. Aheve pemoingatu mbahe yahu vaherã —ehi güemimbohe upe.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Evocoiyase semimbohe yuvɨraso tecuave. Aheve semimombehu rupi tuprɨ osepia mbahe yuvɨreco. Ichui omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Pɨ̃tu ramomise, Jesús doce güemimbohe rese aheve oyepota yuvɨraso.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Iyavei ocaruse ité mesave yuvɨnoi, güemimbohe upe aipo ehi:
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Evocoiyase semimbohe ndoyembovɨhai tẽi yuvɨreco, iyavei oporandu-randu tẽi ñepei-pei chupe yuvɨreco:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Omboyevɨ rumo güemimbohe upe:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Supi eté che, Ava Rɨquehɨr, amboavɨyera icuachiaprɨ; ¡iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! Avɨye catura ahe mbɨa ndoyesuise viña —ehi.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Yuvɨrocaru vɨteseve, Jesús oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare, ombohi-mbohi imondo güemimbohe upe aipo ehi:
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ipare oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare omondo güemimbohe upe, ipare opacatu yuvɨroɨhu.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ahese aipo ehi:
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Supi eté aipo ahe pẽu: ndaɨhu iri chietera uva rɨcuer cheu arɨ oyepotase voi che Ru Tũpa mborerecuasave aɨhura uva rɨcuer ipɨasu vahe —ehi.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Osapucaire, opa yuvɨraso ɨvɨtrɨ Olivo ve.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ahese Jesús aipo ehi:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Che cuerayevɨre rumo aso voi etera pe renonera Galilea ve —ehi.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Evocoiyase Pedro aipo ehi chupe:
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Aipo ehi rumo Pedro upe:
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ahe rumo,
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ipare yuvɨraso Getsemaní ve yuvɨreco. Aheve Jesús aipo ehi güemimbohe upe:
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Aheve vɨraso Pedro, Santiago, Juan oyeupi. Ahese ndoyepɨhambovɨhai eté oico
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 aipo ehi:
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Evocoiyase oso tenonde catumi. Aheve oyaɨvɨ ɨvɨ rese oso, oporandu Tũpa upe mbahe tasɨ vahe reimeẽhɨ ãgua oyeupe.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Oyeroquɨ pɨpe aipo ehi: “Che Ru, che rembiaɨsu, ndeu niha mbahe ndayavai vahe ité: che renose co mbahe-mbahe tẽi sui eve; tayapo eme che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupi catu tayapo” ehi.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Ipare oyevɨ güemimbohe upe. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua. Ahese aipo ehi Pedro upe:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Pemahemoha, peyeroquɨ mbahe tẽi pɨpe pe vɨapiẽhɨ ãgua. Pe niha pequerẽhɨ ité viña, pe retecuer tẽi rumo nipiratai pẽu —ehi.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ichui oso iri oyeroquɨ, aipo ehi tuprɨ avei oñehe.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Ipare oyevɨse, osesapɨha iri iqueseve tẽi avei. Esepia, sopesɨi nomboyeroyai eté yuvɨreco, ahese ndoicatui eté iñehe mboyevɨ yuvɨreco.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Imombosapɨsa rupi oso irise aipo ehi chupe:
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Pepũha, yaso. Esepia, cõimi eté che amotarẽhɨsar upe che mondo vaherã secoi —ehi.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Jesús oñehe vɨteseve ohã, Judas oyepota oso chupe, ahe doce pãhu pendar semimbohe, iyavei setá ava yugüeru quɨse pucu, ɨvɨra reseve-seve supi. Ahe pahi eta rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, judío rerecuareta porocuaita rupi oyapo yuvɨreco.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Yɨpɨndar rumo imondosar Judas aipo ehi: “Asovaupɨte vahe rese peicuara. Ahe peipɨsɨ tuprɨ itera seraso” ehi.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Oyepotase Jesús upe, oyemboya voi oso sese aipo ehi chupe:
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Ahese oipɨsɨ Jesús yuvɨreco.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Semimbohe secoi vahe supi ovɨnose oquɨse pucu. Ipɨpe oyasɨa pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ahese Jesús aipo ehi ava upe:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Arɨ yacatu rupi niha pe pãhuve aporombohese tũparove vichico, na ndapeyei eté cheu. Co rumo ẽgüe peye icuachiaprɨ mboavɨye ãgua cute —ehi.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ahese semimbohe oñemosaipa oseya Jesús ahe ae tuprɨ imoha yuvɨreco.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Mbɨa chĩhivahe rumo turucuar pɨpe güerañomi oñemama vahe supive secoi viña;
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 ahe avei oipɨsɨ yuvɨreco. Oipoequɨiño rumo oturucuar reya oso nani tuprɨ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Evocoiyase Jesús vɨraso pahi rerecuar ɨvate catu vahe rovai yuvɨreco. Aheve oñemonuha pahi eta rerecuar, judío rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei no.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pedro avei amombrɨ rupive tẽi oique ité oso pahi rerecuar ɨvate catu vahe rẽta ãchisa pɨpe. Aheve oguapɨño mbɨa sundao pãhuve tata ɨpɨve oyepehe oĩ.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Pahi eta rerecuar rumo iyavei opacatu porandusa ɨvate catu vahe pendar oseca-seca tẽi ava oñehe-ñehe tẽi vaherã Jesús rese yamotarẽhɨsave yuca uca ãgua yuvɨreco; ndoicatui eté rumo yuvɨreco.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Iyavei setá iteanga tẽi semira yuvɨreco sese; oyeecopɨ-copɨ tẽi rumo güemira pɨpe.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Amove aipo ehi tẽi yuvɨreco seco momara ãgua:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 —Ore orosendu iñehe aipo ehise: ‘Che opara amonduru co tũparo ava tẽi rembiapo. Ipare rumo mbosapɨ arɨ rupi opara amopuha. Ndahe iri chira evocoiyase ava tẽi rembiapo’ ehi —ehi tẽi yuvɨreco chupe.
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Ndahoyoyai rumo ambuae imombehusa rese.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ahese pahi rerecuar ɨvate catu vahe opũha oporandu Jesús upe:
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Noñeheiño ité rumo chupe. Pahi rerecuar ɨvate catu vahe rumo oporandu iri chupe:
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 —Taa, ahe ité niha che aico. Pe niha che repiara peye che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨse che Ru mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ; ayevɨse avei ɨva quɨha rese curi —ehi chupe.
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Evocoiyase pahi rerecuar ɨvate catu vahe omondoro oturucuar aipo ehi:
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Yasendupa niha aipo Tũpa upe iñehe-ñehe tẽisa, ¿mara ehi aipo evocoiyase pe pɨhave? —ehi.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ahese amove ava ondɨvɨ-ndɨvɨ sese iyavei osesacua, ipare yuvɨrocua-rocua sese aipo ehi yuvɨreco:
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Pedro ɨvɨve ñachimbrɨ pɨpe secoi. Aheve cuña oyepota ou pahi mborerecuar ɨvate catu vahe rembiguai chupe.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Osepiase Pedro iyepehese tata ɨpɨve, omahengatu ohã sese aipo ehi chupe:
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ahe rumo aipo ehiño:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Omahe irise co cuña mbiguai sese, ahe aipo ehi ahe pendar ava yuvɨrecoi vahe upe:
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Pedro rumo, “Ndahei eté che” ehiño. Iparemi tẽi ambuae ava aheve yuvɨrecoi vahe aipo ehi iri yuvɨreco chupe:
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Pedro evocoiyase,
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Aipo iheseve, tacura oñehe imoñuvɨriosa rupi. Ahese Pedro oyemomahenduha, “Tacura ñehe yupagüesa renondeve, mbosapɨ oyupagüer rupi, ‘Ndaicuai vahe evocoi mbɨa’ erera cheu” ihe agüer rese. Sese oyasehó iteanga.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.