Marcos 11
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ACF
1 Ovɨrovɨse tecua Jerusalén yuvɨraso, serovɨcave oime ñuvɨrío tecuami: Betfagé, Betania avei ɨvɨtrɨ Olivo ɨ̃pɨimi. Aheve Jesús omondo ñuvɨrío güemimbohe,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 aipo ehi chupe:
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Acoi que ava: “¿Mahera vo ẽgüe peye?” ehise pẽu, “Ore Yar oiporu pota, ipare niha omboyevɨ voiñora” peyera chupe —ehi.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Evocoiyase ahe yuvɨraso perɨ rupi. Aheve guaricu ñapɨchimbrɨ osepia imoha yuvɨreco oquendɨpɨve. Ichui oyoraño seru yuvɨreco.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Evocoiyase ahe pendar ava,
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Ahe rumo Jesús ombohesa rupi tuprɨ ité omboyevɨ yuvɨreco chupe. Evocoiyase, “Tovɨrasoño” ehi yuvɨreco chupe.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Ipare vɨraso guaricu Jesús upe, iyavei oturucuar omondo iharɨve yuvɨreco. Ahese Jesús oyeupi iharɨve.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Setá ava oipɨpira oturucuar perɨ rupi, ambuae ava evocoiyase oyasɨa pindo omondo perɨ rupi saperã yuvɨreco.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ava senonendar, saquɨcuerindar avei,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 ¡Sovasaprɨ yande ramoi David mborerecuasa tasecoi ou vahe oico! ¡Ɨvave imboeteiprɨ tasecoi! —ehi yuvɨreco chupe.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Ẽgüe ehi Jesús oiquese Jerusalén ve. Ipare oique tũparo pɨpe. Aheve opacatu rupi mbahe osepia. Ipare yuvɨraso Betania ve caharuse ité doce güemimbohe rese.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ahere ayihive, yuvɨnosese Jesús tecua Betania sui, ndasɨepoi oico.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Osepiase amombrɨ ɨvɨra higuera so atɨ vahe, oso chupe ‘¿iha pĩha?’ oyapave. Ahe rumo osepia so pãve tẽi sese. Esepia, ahe ɨvɨra upe ndosupitɨ vɨtei iha ãgua.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Evocoiyase aipo ehi ahe ɨvɨra upe:
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Ipare oyepota Jerusalén ve yuvɨreco. Aheve Jesús oiquese judío tũparo guasu pɨpe, omboɨpɨ ava mbahe mondosar, mbahe rerocuasar mombopa tuprɨ ocarve oico iyavei ava guarepochi recuñarosar opa ombovapɨ mesa imondo, apɨcasu mondosar renda avei ombovɨapi imondo.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ndoipotai eté que ambuae mbahe seroiquepɨrã tũparo pɨpe.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ipare oporombohe aipo ehi:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Pahi eta rerecuar iyavei oporombohe vahe Moisés porocuaita rese osenduse, “¿Mara yahera pĩha sereco yuca uca ãgua?” ehi voi yuvɨreco chupe. Osɨquɨye rumo opacatu ava sui. Esepia, ahe ndoyembovɨhai iporombohesa rese yuvɨreco.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Pɨ̃tu ramomise, Jesús yuvɨnose güemimbohe eta reseve yuvɨraso ahe tecua sui.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Ahere ayihive, añihiveive yuvɨrasose, osepia ɨvɨra higuera sapo suive ipirupa vahe yuvɨreco.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Evocoiyase Pedro oyemomahenduha voi iñehe agüer rese, sese aipo ehi Jesús upe:
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Jesús evocoiyase,
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Supi eté aipo ahe pẽu: acoi que ava ɨvɨtrɨ upe: ‘Esɨrɨ ave sui, eso para guasu pɨpe’ ehi vahe oyeroya tuprɨse ité aipo hesa rese, ẽgüe ehi etera chupe.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Sese aipo ahe pẽu: opacatu que mbahe rese peporanduse pe yeroquɨsa pɨpe, peyeroya itera mbahe oime vaherã rese pẽu, ahese peipɨsɨ itera.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Acoi peyeroquɨse, yɨpɨndar peñero rane que pe amotarẽhɨmbar upe, ahese ẽgüe ehi aveira pe Ru ɨva pendar iñero pe angaipa rese pẽu.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Ẽgüe ndapeyeise, pe Ru ɨva pendar avei niñeroi chira pe angaipa rese pẽu —ehi.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Ipare oyevɨ Jerusalén ve yuvɨreco. Aheve Jesús secoise judío tũparo guasu pɨpe, pahi eta rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, ava rerecuar guasu avei oyemboya yuvɨreco sese.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Aheve oporandu yuvɨreco chupe:
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 — ausente —
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 — ausente —
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Evocoiyase oñemoñeta aipo ehi oyeupe yuvɨreco: “ ‘Tũpa ombou’ yahese chupe viña, ahe evocoiyase: ‘¿Mahera ru ndaperoyai?’ ehira yandeu.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 ‘Ava tẽi remimbou’ ndayahei chiaveira chupe” ehi. Ahe osɨquɨye tẽi ambuae ava sui yuvɨreco. Esepia, opacatu ité oicua Juan oñehe Tũpa suindar ñehesa rese yepi.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Evocoiyase omboyevɨ chupe yuvɨreco:
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.