Marcos 11
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Ovɨrovɨse tecua Jerusalén yuvɨraso, serovɨcave oime ñuvɨrío tecuami: Betfagé, Betania avei ɨvɨtrɨ Olivo ɨ̃pɨimi. Aheve Jesús omondo ñuvɨrío güemimbohe,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 aipo ehi chupe:
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Acoi que ava: “¿Mahera vo ẽgüe peye?” ehise pẽu, “Ore Yar oiporu pota, ipare niha omboyevɨ voiñora” peyera chupe —ehi.
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Evocoiyase ahe yuvɨraso perɨ rupi. Aheve guaricu ñapɨchimbrɨ osepia imoha yuvɨreco oquendɨpɨve. Ichui oyoraño seru yuvɨreco.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Evocoiyase ahe pendar ava,
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ahe rumo Jesús ombohesa rupi tuprɨ ité omboyevɨ yuvɨreco chupe. Evocoiyase, “Tovɨrasoño” ehi yuvɨreco chupe.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ipare vɨraso guaricu Jesús upe, iyavei oturucuar omondo iharɨve yuvɨreco. Ahese Jesús oyeupi iharɨve.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Setá ava oipɨpira oturucuar perɨ rupi, ambuae ava evocoiyase oyasɨa pindo omondo perɨ rupi saperã yuvɨreco.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ava senonendar, saquɨcuerindar avei,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Sovasaprɨ yande ramoi David mborerecuasa tasecoi ou vahe oico! ¡Ɨvave imboeteiprɨ tasecoi! —ehi yuvɨreco chupe.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Ẽgüe ehi Jesús oiquese Jerusalén ve. Ipare oique tũparo pɨpe. Aheve opacatu rupi mbahe osepia. Ipare yuvɨraso Betania ve caharuse ité doce güemimbohe rese.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ahere ayihive, yuvɨnosese Jesús tecua Betania sui, ndasɨepoi oico.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Osepiase amombrɨ ɨvɨra higuera so atɨ vahe, oso chupe ‘¿iha pĩha?’ oyapave. Ahe rumo osepia so pãve tẽi sese. Esepia, ahe ɨvɨra upe ndosupitɨ vɨtei iha ãgua.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Evocoiyase aipo ehi ahe ɨvɨra upe:
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Ipare oyepota Jerusalén ve yuvɨreco. Aheve Jesús oiquese judío tũparo guasu pɨpe, omboɨpɨ ava mbahe mondosar, mbahe rerocuasar mombopa tuprɨ ocarve oico iyavei ava guarepochi recuñarosar opa ombovapɨ mesa imondo, apɨcasu mondosar renda avei ombovɨapi imondo.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ndoipotai eté que ambuae mbahe seroiquepɨrã tũparo pɨpe.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ipare oporombohe aipo ehi:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Pahi eta rerecuar iyavei oporombohe vahe Moisés porocuaita rese osenduse, “¿Mara yahera pĩha sereco yuca uca ãgua?” ehi voi yuvɨreco chupe. Osɨquɨye rumo opacatu ava sui. Esepia, ahe ndoyembovɨhai iporombohesa rese yuvɨreco.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Pɨ̃tu ramomise, Jesús yuvɨnose güemimbohe eta reseve yuvɨraso ahe tecua sui.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Ahere ayihive, añihiveive yuvɨrasose, osepia ɨvɨra higuera sapo suive ipirupa vahe yuvɨreco.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Evocoiyase Pedro oyemomahenduha voi iñehe agüer rese, sese aipo ehi Jesús upe:
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Jesús evocoiyase,
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Supi eté aipo ahe pẽu: acoi que ava ɨvɨtrɨ upe: ‘Esɨrɨ ave sui, eso para guasu pɨpe’ ehi vahe oyeroya tuprɨse ité aipo hesa rese, ẽgüe ehi etera chupe.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Sese aipo ahe pẽu: opacatu que mbahe rese peporanduse pe yeroquɨsa pɨpe, peyeroya itera mbahe oime vaherã rese pẽu, ahese peipɨsɨ itera.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Acoi peyeroquɨse, yɨpɨndar peñero rane que pe amotarẽhɨmbar upe, ahese ẽgüe ehi aveira pe Ru ɨva pendar iñero pe angaipa rese pẽu.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Ẽgüe ndapeyeise, pe Ru ɨva pendar avei niñeroi chira pe angaipa rese pẽu —ehi.
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Ipare oyevɨ Jerusalén ve yuvɨreco. Aheve Jesús secoise judío tũparo guasu pɨpe, pahi eta rerecuar, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, ava rerecuar guasu avei oyemboya yuvɨreco sese.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Aheve oporandu yuvɨreco chupe:
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 — ausente —
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Evocoiyase oñemoñeta aipo ehi oyeupe yuvɨreco: “ ‘Tũpa ombou’ yahese chupe viña, ahe evocoiyase: ‘¿Mahera ru ndaperoyai?’ ehira yandeu.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 ‘Ava tẽi remimbou’ ndayahei chiaveira chupe” ehi. Ahe osɨquɨye tẽi ambuae ava sui yuvɨreco. Esepia, opacatu ité oicua Juan oñehe Tũpa suindar ñehesa rese yepi.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Evocoiyase omboyevɨ chupe yuvɨreco:
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.