Lucas 22

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ovɨrovɨse Pascua pieta pan ndayapepoi vahe hu ãgua,
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 ahese pahi rerecuareta, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei ava sui osɨquɨyepave, oseca-seca tẽi Jesús yuca ãgua yuvɨreco.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Evocoiyase Caruguar oique Judas pɨha pɨpe, ahe acoi doce tuprɨ semimbohe pãhu pendar Iscariote serer vahe.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Ahe oso pahi eta rerecuar yuvɨrecoi vahe upe, tũparo rãrosar yuvɨrecoi vahe upe avei imoñeta ãgua, “Tamondo Jesús pe povrɨve” ehi.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ahe evocoiyase oyembovɨharete yuvɨreco. “Yamondo guarepochi chupe” ehi voi eté yuvɨreco.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas evocoiyase, “Avɨye” ehi. Oseca voi ava porẽhɨseve Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Oyepota arɨ yɨpɨndar vahe pan ndayapepoi vahe hu ãgua. Ahe pɨpeve avei ovesa Pascua pieta resendar yucaprɨ seropovẽhesa yepi.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Evocoiyase Jesús omondo güemimbohe Pedro, Juan reseve aipo ehi:
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Semimbohe rumo,
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Evocoiyase aipo ehi:
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Aipo peyera peñehe oɨ yar upe: “Ore mbohesar oporandu: ‘¿Uma oɨ pɨpe vo Pascua pieta resendar orohura che remimbohe rese?’ ehi” peyera.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Evocoiyase ahe omboyecuara oɨ guasu, ɨvatendar pẽu. Aheve pemoingatura yande caru ãgua —ehi güemimbohe upe.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ipare ahe yuvɨraso, semimombehu rupi tuprɨ ité osepia mbahe. Aheve omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Osupitɨse icaru ãgua apóstol reseve yuvɨroguapɨ mesave.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Evocoiyase aipo ehi:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Esepia niha, ndayapo iri chira pieta Pascua resendar acoi yavɨyese voi eté Tũpa mborerecuasa pɨpe —ehi.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Evocoiyase oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe, iyavei aipo ehi:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Esepia, co pɨpe suive ndaɨhu iri chira uva rɨcuer acoi ouse voi Tũpa mborerecuasa —ehi.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ipare oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare ombohi-mbohi imondo güemimbohe upe.
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ẽgüe ehi avei carusa pare yapo ɨgua rɨru rese aipo ehi:
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Cũritei rumo oime mbɨa mesave yande pɨri che mondo vaherã che amotarẽhɨmbar upe.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Supi eté imboavɨyesa itera che, Ava Rɨquehɨr, rese ñehesa yɨpɨve imombehuprɨ. ¡Iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! —ehi.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Evocoiyase aipo ehise, semimbohe oporandu-randu tẽi oyeupe: “¿Ava pĩha ẽgüe ehi?” ehi tẽi yuvɨreco.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Ipare voi semimbohe oñemoñeta guasu yuvɨreco oyese, ipɨhañemoñeta ‘avɨyeteramo che imboeteiprɨ catu vahe aicora oporocuaise Jesús’ ohesave yuvɨreco.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Evocoiyase Jesús aipo ehi: “Ava mborerecuar co ɨvɨ pɨpendar oyocuai pĩrata ava yuvɨreco yepi. Ahe chupe rumo, ‘Mbahe tuprɨ aposar’ ehi yuvɨreco.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Pe rumo ẽgüe ndapeyei chira. Acoi oyemboɨvate pota vahe, toyemochĩhivaheño güeco mbegüesa pɨpe. Acoi ava cuaisar, tihañeco catu ambuae ava rese.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 ¿Uma pĩha ɨvate catu vahe: co mesave oguapɨ vahe ocaru yuvɨreco? ¿Sese ihañeco vahe tie? Acoi mesave oguapɨ vahe niha. Che rumo co aico pe pãhuve inungar pe rese ihañeco vahe.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 “Pe rumo peico vahe che rupi yepi opacatú che recoãhasa pɨpe.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Sese che amondo pẽu pe mborerecuasa inungar che Ru ombou cheu che mborerecua ãgua.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Esepia, pecarura iyavei peɨhura che mborerecuasave che pɨri. Iyavei peguapɨra opacatu judío recocuer rese porandu ãgua” ehi güemimbohe upe.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Aipo ehi avei yande Yar:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Che rumo ayeroquɨ nde rese nde yeroyasa paneẽhɨ ãgua. Ereyevɨse cheu, emonguerẽhɨ catu ambuae nde rɨvɨreta imovɨracua uca ãgua yuvɨreco oyese —ehi Pedro upe.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 —Che Yar, che rumo ayemoingatu voi eté nde rupi che so ãgua nde roquendasave iyavei che mano ãgua nde rupi —ehi Pedro chupe.
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 —Pedro, supi eté amombehu ndeu: co pɨpe, tacura ñehe renondeve, nde, “Ndaicuai eté evocoi mbɨa” erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu —ehi.
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Evocoiyase Jesús oporandu güemimbohe eta upe:
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Evocoiyase,
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Supi eté amombehu pẽu: iyacatu ité imboavɨye tuprɨ ãgua co che rese ñehesa imombehuprɨ aipo ehi vahe: ‘Ava vɨreco ndaseco põrai vahe nungar yuvɨreco’ ehi vahe. Supi eté yavɨyera co icuachiapɨrer che resendar —ehi.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Evocoiyase semimbohe aipo ehi yuvɨreco:
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Ipare Jesús osẽ oso ɨvɨtrɨ Olivo ve. Ahe ɨvɨtrɨve oso yepi, aheve semimbohe yuvɨraso yuvɨreco supi.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Oyepotase aheve yuvɨreco, Jesús aipo ehi güemimbohe upe:
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ipare oyepepɨ güemimbohe sui, inungar ita imombosa vahe amombrɨmi, aheve oñenopɨha, oyeroquɨ
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 aipo ehi: “Che Ru, ereipotase, che renose eve co mbahe tẽi sui; tayapo eme che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupira rumo” ehi.
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Evocoiyase oyemboyecua Tũpa rembiguai chupe, seco momirata ãgua.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Mbahe-mbahe tẽi porarasa pɨpe oyeroquɨ catu. Ahese sacuvor inungar tuvɨ osẽ ichui otɨquɨ ɨvɨve.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Oñarapuhase oyeroquɨsa sui, oyevɨ oso güemimbohe uve. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua ovɨharẽhɨsa pɨpe.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Evocoiyase,
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Jesús ñehe vɨteseve, oyepota atɨ ava yuvɨreco chupe. Judas doce semimbohe pãhu pendar tenonde secoi. Ahe oyemboya oso sese sovaupɨte ãgua.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Evocoiyase aipo ehi Judas upe:
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Semimbohe eta rumo, mbahe-mbahe tẽi repiase, oporandu yuvɨreco:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ñepei rumo supindar, pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi yasu cotɨndar oyasɨa.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ahe rumo,
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Ichui aipo ehi güecasar opacatu pahi eta rerecuar upe, tũparo rãrosar upe, tecua pɨpendar rerecuar upe avei:
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Aicose tũparo pɨpe pe pãhuve arɨ yacatu rupi, na ndapeyapoi eté co nungar cheu. Avɨyeño rumo, oyepota ité niha pẽu imombehuprɨ Caruguar pĩratasa pɨpe mbahe-mbahe tẽi apo ãgua —ehi.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Evocoiyase Jesús oipɨsɨ yuvɨreco, ovɨraso pahi eta rerecuar ɨvate catu vahe rẽtave yuvɨreco. Pedro rumo amombrɨ rupive tẽi osaquɨcue moñaño oso.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Aheve ñachimbrɨ pɨpe oyatapɨ yuvɨreco, oyere tuprɨ tata rese oyepehe yuvɨnoi. Aheve avei Pedro ipãhuve chini.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Evocoiyase cuña mbiguai, osepiase Pedro, omahe tuprɨ iri sese aipo ehi:
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ahe rumo aipo ehiño:
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Iparemi tẽi ambuae osepiase aipo ehi chupe no:
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Ñepei hora paremi tẽi, ambuae aipo ehi chupe:
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Sese aipo ehi:
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Evocoiyase yande Yar oyemboyere sese. Ahe ramoseve oyemomahenduha: “Co pɨpe tacura ñehe renondeve, ‘Ndaicuai vahe’ erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu” ihe agüer rese.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Ahese osẽ, oyasehó iteanga oso.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Evocoiyase ava Jesús rãrosar iguayɨ tẽi yuvɨrocua-rocua yuvɨreco sese.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Osesacua yuvɨreco. Ipare oporandu yuvɨreco chupe:
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Iyavei setá mbahe rese oñehe-ñehe tẽi yuvɨreco chupe.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Ahe arɨ pɨpe, cõhese, oñemonuha ava judío rerecuar, pahi eta rerecuar iyavei opacatu Moisés porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco Jesús reraso uca ãgua ava ñemonuhasa ɨvate catu vahesave, oporandu mbahe rese yuvɨreco chupe:
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 —¿Supi eté vo nde Poropɨ̃sɨrosar ereico? Emombehu ru oreu —ehi yuvɨreco chupe.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Inungar che aporanduse mbahe rese pẽu, pe avei ndapemboyevɨi chietera cheu viña no.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Co pɨpe suive rumo che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨra Tũpa mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ —ehi.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ichui opacatu ava oporandu yuvɨreco chupe:
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Evocoiyase ahe aipo ehi yuvɨreco:
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.