Lucas 22
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA
1 Ovɨrovɨse Pascua pieta pan ndayapepoi vahe hu ãgua,
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 ahese pahi rerecuareta, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei ava sui osɨquɨyepave, oseca-seca tẽi Jesús yuca ãgua yuvɨreco.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Evocoiyase Caruguar oique Judas pɨha pɨpe, ahe acoi doce tuprɨ semimbohe pãhu pendar Iscariote serer vahe.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ahe oso pahi eta rerecuar yuvɨrecoi vahe upe, tũparo rãrosar yuvɨrecoi vahe upe avei imoñeta ãgua, “Tamondo Jesús pe povrɨve” ehi.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Ahe evocoiyase oyembovɨharete yuvɨreco. “Yamondo guarepochi chupe” ehi voi eté yuvɨreco.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas evocoiyase, “Avɨye” ehi. Oseca voi ava porẽhɨseve Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Oyepota arɨ yɨpɨndar vahe pan ndayapepoi vahe hu ãgua. Ahe pɨpeve avei ovesa Pascua pieta resendar yucaprɨ seropovẽhesa yepi.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Evocoiyase Jesús omondo güemimbohe Pedro, Juan reseve aipo ehi:
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Semimbohe rumo,
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Evocoiyase aipo ehi:
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Aipo peyera peñehe oɨ yar upe: “Ore mbohesar oporandu: ‘¿Uma oɨ pɨpe vo Pascua pieta resendar orohura che remimbohe rese?’ ehi” peyera.
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Evocoiyase ahe omboyecuara oɨ guasu, ɨvatendar pẽu. Aheve pemoingatura yande caru ãgua —ehi güemimbohe upe.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Ipare ahe yuvɨraso, semimombehu rupi tuprɨ ité osepia mbahe. Aheve omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Osupitɨse icaru ãgua apóstol reseve yuvɨroguapɨ mesave.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Evocoiyase aipo ehi:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Esepia niha, ndayapo iri chira pieta Pascua resendar acoi yavɨyese voi eté Tũpa mborerecuasa pɨpe —ehi.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Evocoiyase oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe, iyavei aipo ehi:
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Esepia, co pɨpe suive ndaɨhu iri chira uva rɨcuer acoi ouse voi Tũpa mborerecuasa —ehi.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ipare oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare ombohi-mbohi imondo güemimbohe upe.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ẽgüe ehi avei carusa pare yapo ɨgua rɨru rese aipo ehi:
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Cũritei rumo oime mbɨa mesave yande pɨri che mondo vaherã che amotarẽhɨmbar upe.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Supi eté imboavɨyesa itera che, Ava Rɨquehɨr, rese ñehesa yɨpɨve imombehuprɨ. ¡Iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! —ehi.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Evocoiyase aipo ehise, semimbohe oporandu-randu tẽi oyeupe: “¿Ava pĩha ẽgüe ehi?” ehi tẽi yuvɨreco.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Ipare voi semimbohe oñemoñeta guasu yuvɨreco oyese, ipɨhañemoñeta ‘avɨyeteramo che imboeteiprɨ catu vahe aicora oporocuaise Jesús’ ohesave yuvɨreco.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Evocoiyase Jesús aipo ehi: “Ava mborerecuar co ɨvɨ pɨpendar oyocuai pĩrata ava yuvɨreco yepi. Ahe chupe rumo, ‘Mbahe tuprɨ aposar’ ehi yuvɨreco.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Pe rumo ẽgüe ndapeyei chira. Acoi oyemboɨvate pota vahe, toyemochĩhivaheño güeco mbegüesa pɨpe. Acoi ava cuaisar, tihañeco catu ambuae ava rese.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿Uma pĩha ɨvate catu vahe: co mesave oguapɨ vahe ocaru yuvɨreco? ¿Sese ihañeco vahe tie? Acoi mesave oguapɨ vahe niha. Che rumo co aico pe pãhuve inungar pe rese ihañeco vahe.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 “Pe rumo peico vahe che rupi yepi opacatú che recoãhasa pɨpe.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Sese che amondo pẽu pe mborerecuasa inungar che Ru ombou cheu che mborerecua ãgua.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Esepia, pecarura iyavei peɨhura che mborerecuasave che pɨri. Iyavei peguapɨra opacatu judío recocuer rese porandu ãgua” ehi güemimbohe upe.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Aipo ehi avei yande Yar:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Che rumo ayeroquɨ nde rese nde yeroyasa paneẽhɨ ãgua. Ereyevɨse cheu, emonguerẽhɨ catu ambuae nde rɨvɨreta imovɨracua uca ãgua yuvɨreco oyese —ehi Pedro upe.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 —Che Yar, che rumo ayemoingatu voi eté nde rupi che so ãgua nde roquendasave iyavei che mano ãgua nde rupi —ehi Pedro chupe.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 —Pedro, supi eté amombehu ndeu: co pɨpe, tacura ñehe renondeve, nde, “Ndaicuai eté evocoi mbɨa” erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu —ehi.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Evocoiyase Jesús oporandu güemimbohe eta upe:
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Evocoiyase,
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Supi eté amombehu pẽu: iyacatu ité imboavɨye tuprɨ ãgua co che rese ñehesa imombehuprɨ aipo ehi vahe: ‘Ava vɨreco ndaseco põrai vahe nungar yuvɨreco’ ehi vahe. Supi eté yavɨyera co icuachiapɨrer che resendar —ehi.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Evocoiyase semimbohe aipo ehi yuvɨreco:
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Ipare Jesús osẽ oso ɨvɨtrɨ Olivo ve. Ahe ɨvɨtrɨve oso yepi, aheve semimbohe yuvɨraso yuvɨreco supi.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Oyepotase aheve yuvɨreco, Jesús aipo ehi güemimbohe upe:
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ipare oyepepɨ güemimbohe sui, inungar ita imombosa vahe amombrɨmi, aheve oñenopɨha, oyeroquɨ
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 aipo ehi: “Che Ru, ereipotase, che renose eve co mbahe tẽi sui; tayapo eme che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupira rumo” ehi.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Evocoiyase oyemboyecua Tũpa rembiguai chupe, seco momirata ãgua.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Mbahe-mbahe tẽi porarasa pɨpe oyeroquɨ catu. Ahese sacuvor inungar tuvɨ osẽ ichui otɨquɨ ɨvɨve.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Oñarapuhase oyeroquɨsa sui, oyevɨ oso güemimbohe uve. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua ovɨharẽhɨsa pɨpe.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Evocoiyase,
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jesús ñehe vɨteseve, oyepota atɨ ava yuvɨreco chupe. Judas doce semimbohe pãhu pendar tenonde secoi. Ahe oyemboya oso sese sovaupɨte ãgua.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Evocoiyase aipo ehi Judas upe:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Semimbohe eta rumo, mbahe-mbahe tẽi repiase, oporandu yuvɨreco:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Ñepei rumo supindar, pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi yasu cotɨndar oyasɨa.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ahe rumo,
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ichui aipo ehi güecasar opacatu pahi eta rerecuar upe, tũparo rãrosar upe, tecua pɨpendar rerecuar upe avei:
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Aicose tũparo pɨpe pe pãhuve arɨ yacatu rupi, na ndapeyapoi eté co nungar cheu. Avɨyeño rumo, oyepota ité niha pẽu imombehuprɨ Caruguar pĩratasa pɨpe mbahe-mbahe tẽi apo ãgua —ehi.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Evocoiyase Jesús oipɨsɨ yuvɨreco, ovɨraso pahi eta rerecuar ɨvate catu vahe rẽtave yuvɨreco. Pedro rumo amombrɨ rupive tẽi osaquɨcue moñaño oso.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Aheve ñachimbrɨ pɨpe oyatapɨ yuvɨreco, oyere tuprɨ tata rese oyepehe yuvɨnoi. Aheve avei Pedro ipãhuve chini.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Evocoiyase cuña mbiguai, osepiase Pedro, omahe tuprɨ iri sese aipo ehi:
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Ahe rumo aipo ehiño:
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Iparemi tẽi ambuae osepiase aipo ehi chupe no:
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Ñepei hora paremi tẽi, ambuae aipo ehi chupe:
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Sese aipo ehi:
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Evocoiyase yande Yar oyemboyere sese. Ahe ramoseve oyemomahenduha: “Co pɨpe tacura ñehe renondeve, ‘Ndaicuai vahe’ erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu” ihe agüer rese.
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Ahese osẽ, oyasehó iteanga oso.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Evocoiyase ava Jesús rãrosar iguayɨ tẽi yuvɨrocua-rocua yuvɨreco sese.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Osesacua yuvɨreco. Ipare oporandu yuvɨreco chupe:
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Iyavei setá mbahe rese oñehe-ñehe tẽi yuvɨreco chupe.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ahe arɨ pɨpe, cõhese, oñemonuha ava judío rerecuar, pahi eta rerecuar iyavei opacatu Moisés porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco Jesús reraso uca ãgua ava ñemonuhasa ɨvate catu vahesave, oporandu mbahe rese yuvɨreco chupe:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 —¿Supi eté vo nde Poropɨ̃sɨrosar ereico? Emombehu ru oreu —ehi yuvɨreco chupe.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Inungar che aporanduse mbahe rese pẽu, pe avei ndapemboyevɨi chietera cheu viña no.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Co pɨpe suive rumo che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨra Tũpa mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ —ehi.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Ichui opacatu ava oporandu yuvɨreco chupe:
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Evocoiyase ahe aipo ehi yuvɨreco:
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.