Lucas 22

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ovɨrovɨse Pascua pieta pan ndayapepoi vahe hu ãgua,
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 ahese pahi rerecuareta, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei ava sui osɨquɨyepave, oseca-seca tẽi Jesús yuca ãgua yuvɨreco.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Evocoiyase Caruguar oique Judas pɨha pɨpe, ahe acoi doce tuprɨ semimbohe pãhu pendar Iscariote serer vahe.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ahe oso pahi eta rerecuar yuvɨrecoi vahe upe, tũparo rãrosar yuvɨrecoi vahe upe avei imoñeta ãgua, “Tamondo Jesús pe povrɨve” ehi.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ahe evocoiyase oyembovɨharete yuvɨreco. “Yamondo guarepochi chupe” ehi voi eté yuvɨreco.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Judas evocoiyase, “Avɨye” ehi. Oseca voi ava porẽhɨseve Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Oyepota arɨ yɨpɨndar vahe pan ndayapepoi vahe hu ãgua. Ahe pɨpeve avei ovesa Pascua pieta resendar yucaprɨ seropovẽhesa yepi.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Evocoiyase Jesús omondo güemimbohe Pedro, Juan reseve aipo ehi:
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Semimbohe rumo,
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Evocoiyase aipo ehi:
10 Jesus respondeu:
11 Aipo peyera peñehe oɨ yar upe: “Ore mbohesar oporandu: ‘¿Uma oɨ pɨpe vo Pascua pieta resendar orohura che remimbohe rese?’ ehi” peyera.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Evocoiyase ahe omboyecuara oɨ guasu, ɨvatendar pẽu. Aheve pemoingatura yande caru ãgua —ehi güemimbohe upe.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ipare ahe yuvɨraso, semimombehu rupi tuprɨ ité osepia mbahe. Aheve omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Osupitɨse icaru ãgua apóstol reseve yuvɨroguapɨ mesave.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Evocoiyase aipo ehi:
15 e lhes disse:
16 Esepia niha, ndayapo iri chira pieta Pascua resendar acoi yavɨyese voi eté Tũpa mborerecuasa pɨpe —ehi.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Evocoiyase oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe, iyavei aipo ehi:
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Esepia, co pɨpe suive ndaɨhu iri chira uva rɨcuer acoi ouse voi Tũpa mborerecuasa —ehi.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ipare oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare ombohi-mbohi imondo güemimbohe upe.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ẽgüe ehi avei carusa pare yapo ɨgua rɨru rese aipo ehi:
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Cũritei rumo oime mbɨa mesave yande pɨri che mondo vaherã che amotarẽhɨmbar upe.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Supi eté imboavɨyesa itera che, Ava Rɨquehɨr, rese ñehesa yɨpɨve imombehuprɨ. ¡Iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! —ehi.
22 Pois o
23 Evocoiyase aipo ehise, semimbohe oporandu-randu tẽi oyeupe: “¿Ava pĩha ẽgüe ehi?” ehi tẽi yuvɨreco.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ipare voi semimbohe oñemoñeta guasu yuvɨreco oyese, ipɨhañemoñeta ‘avɨyeteramo che imboeteiprɨ catu vahe aicora oporocuaise Jesús’ ohesave yuvɨreco.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Evocoiyase Jesús aipo ehi: “Ava mborerecuar co ɨvɨ pɨpendar oyocuai pĩrata ava yuvɨreco yepi. Ahe chupe rumo, ‘Mbahe tuprɨ aposar’ ehi yuvɨreco.
25 Então Jesus disse:
26 Pe rumo ẽgüe ndapeyei chira. Acoi oyemboɨvate pota vahe, toyemochĩhivaheño güeco mbegüesa pɨpe. Acoi ava cuaisar, tihañeco catu ambuae ava rese.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 ¿Uma pĩha ɨvate catu vahe: co mesave oguapɨ vahe ocaru yuvɨreco? ¿Sese ihañeco vahe tie? Acoi mesave oguapɨ vahe niha. Che rumo co aico pe pãhuve inungar pe rese ihañeco vahe.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Pe rumo peico vahe che rupi yepi opacatú che recoãhasa pɨpe.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Sese che amondo pẽu pe mborerecuasa inungar che Ru ombou cheu che mborerecua ãgua.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Esepia, pecarura iyavei peɨhura che mborerecuasave che pɨri. Iyavei peguapɨra opacatu judío recocuer rese porandu ãgua” ehi güemimbohe upe.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Aipo ehi avei yande Yar:
31 Jesus continuou:
32 Che rumo ayeroquɨ nde rese nde yeroyasa paneẽhɨ ãgua. Ereyevɨse cheu, emonguerẽhɨ catu ambuae nde rɨvɨreta imovɨracua uca ãgua yuvɨreco oyese —ehi Pedro upe.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 —Che Yar, che rumo ayemoingatu voi eté nde rupi che so ãgua nde roquendasave iyavei che mano ãgua nde rupi —ehi Pedro chupe.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 —Pedro, supi eté amombehu ndeu: co pɨpe, tacura ñehe renondeve, nde, “Ndaicuai eté evocoi mbɨa” erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu —ehi.
34 Então Jesus afirmou:
35 Evocoiyase Jesús oporandu güemimbohe eta upe:
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Evocoiyase,
36 Então Jesus disse:
37 Supi eté amombehu pẽu: iyacatu ité imboavɨye tuprɨ ãgua co che rese ñehesa imombehuprɨ aipo ehi vahe: ‘Ava vɨreco ndaseco põrai vahe nungar yuvɨreco’ ehi vahe. Supi eté yavɨyera co icuachiapɨrer che resendar —ehi.
37 Pois as
38 Evocoiyase semimbohe aipo ehi yuvɨreco:
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Ipare Jesús osẽ oso ɨvɨtrɨ Olivo ve. Ahe ɨvɨtrɨve oso yepi, aheve semimbohe yuvɨraso yuvɨreco supi.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Oyepotase aheve yuvɨreco, Jesús aipo ehi güemimbohe upe:
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ipare oyepepɨ güemimbohe sui, inungar ita imombosa vahe amombrɨmi, aheve oñenopɨha, oyeroquɨ
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 aipo ehi: “Che Ru, ereipotase, che renose eve co mbahe tẽi sui; tayapo eme che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupira rumo” ehi.
42 dizendo:
43 Evocoiyase oyemboyecua Tũpa rembiguai chupe, seco momirata ãgua.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Mbahe-mbahe tẽi porarasa pɨpe oyeroquɨ catu. Ahese sacuvor inungar tuvɨ osẽ ichui otɨquɨ ɨvɨve.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Oñarapuhase oyeroquɨsa sui, oyevɨ oso güemimbohe uve. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua ovɨharẽhɨsa pɨpe.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Evocoiyase,
46 E disse:
47 Jesús ñehe vɨteseve, oyepota atɨ ava yuvɨreco chupe. Judas doce semimbohe pãhu pendar tenonde secoi. Ahe oyemboya oso sese sovaupɨte ãgua.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Evocoiyase aipo ehi Judas upe:
48 Mas Jesus disse:
49 Semimbohe eta rumo, mbahe-mbahe tẽi repiase, oporandu yuvɨreco:
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ñepei rumo supindar, pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi yasu cotɨndar oyasɨa.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ahe rumo,
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ichui aipo ehi güecasar opacatu pahi eta rerecuar upe, tũparo rãrosar upe, tecua pɨpendar rerecuar upe avei:
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Aicose tũparo pɨpe pe pãhuve arɨ yacatu rupi, na ndapeyapoi eté co nungar cheu. Avɨyeño rumo, oyepota ité niha pẽu imombehuprɨ Caruguar pĩratasa pɨpe mbahe-mbahe tẽi apo ãgua —ehi.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Evocoiyase Jesús oipɨsɨ yuvɨreco, ovɨraso pahi eta rerecuar ɨvate catu vahe rẽtave yuvɨreco. Pedro rumo amombrɨ rupive tẽi osaquɨcue moñaño oso.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Aheve ñachimbrɨ pɨpe oyatapɨ yuvɨreco, oyere tuprɨ tata rese oyepehe yuvɨnoi. Aheve avei Pedro ipãhuve chini.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Evocoiyase cuña mbiguai, osepiase Pedro, omahe tuprɨ iri sese aipo ehi:
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ahe rumo aipo ehiño:
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Iparemi tẽi ambuae osepiase aipo ehi chupe no:
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ñepei hora paremi tẽi, ambuae aipo ehi chupe:
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Sese aipo ehi:
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Evocoiyase yande Yar oyemboyere sese. Ahe ramoseve oyemomahenduha: “Co pɨpe tacura ñehe renondeve, ‘Ndaicuai vahe’ erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu” ihe agüer rese.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ahese osẽ, oyasehó iteanga oso.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Evocoiyase ava Jesús rãrosar iguayɨ tẽi yuvɨrocua-rocua yuvɨreco sese.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Osesacua yuvɨreco. Ipare oporandu yuvɨreco chupe:
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Iyavei setá mbahe rese oñehe-ñehe tẽi yuvɨreco chupe.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ahe arɨ pɨpe, cõhese, oñemonuha ava judío rerecuar, pahi eta rerecuar iyavei opacatu Moisés porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco Jesús reraso uca ãgua ava ñemonuhasa ɨvate catu vahesave, oporandu mbahe rese yuvɨreco chupe:
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 —¿Supi eté vo nde Poropɨ̃sɨrosar ereico? Emombehu ru oreu —ehi yuvɨreco chupe.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Inungar che aporanduse mbahe rese pẽu, pe avei ndapemboyevɨi chietera cheu viña no.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Co pɨpe suive rumo che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨra Tũpa mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ —ehi.
69 Mas de agora em diante o
70 Ichui opacatu ava oporandu yuvɨreco chupe:
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Evocoiyase ahe aipo ehi yuvɨreco:
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.