Lucas 22
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA
1 Ovɨrovɨse Pascua pieta pan ndayapepoi vahe hu ãgua,
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 ahese pahi rerecuareta, Moisés porocuaita rese oporombohe vahe avei ava sui osɨquɨyepave, oseca-seca tẽi Jesús yuca ãgua yuvɨreco.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Evocoiyase Caruguar oique Judas pɨha pɨpe, ahe acoi doce tuprɨ semimbohe pãhu pendar Iscariote serer vahe.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ahe oso pahi eta rerecuar yuvɨrecoi vahe upe, tũparo rãrosar yuvɨrecoi vahe upe avei imoñeta ãgua, “Tamondo Jesús pe povrɨve” ehi.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ahe evocoiyase oyembovɨharete yuvɨreco. “Yamondo guarepochi chupe” ehi voi eté yuvɨreco.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas evocoiyase, “Avɨye” ehi. Oseca voi ava porẽhɨseve Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Oyepota arɨ yɨpɨndar vahe pan ndayapepoi vahe hu ãgua. Ahe pɨpeve avei ovesa Pascua pieta resendar yucaprɨ seropovẽhesa yepi.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Evocoiyase Jesús omondo güemimbohe Pedro, Juan reseve aipo ehi:
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Semimbohe rumo,
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Evocoiyase aipo ehi:
10 Jesus lhes explicou:
11 Aipo peyera peñehe oɨ yar upe: “Ore mbohesar oporandu: ‘¿Uma oɨ pɨpe vo Pascua pieta resendar orohura che remimbohe rese?’ ehi” peyera.
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Evocoiyase ahe omboyecuara oɨ guasu, ɨvatendar pẽu. Aheve pemoingatura yande caru ãgua —ehi güemimbohe upe.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ipare ahe yuvɨraso, semimombehu rupi tuprɨ ité osepia mbahe. Aheve omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Osupitɨse icaru ãgua apóstol reseve yuvɨroguapɨ mesave.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Evocoiyase aipo ehi:
15 Então Jesus lhes disse:
16 Esepia niha, ndayapo iri chira pieta Pascua resendar acoi yavɨyese voi eté Tũpa mborerecuasa pɨpe —ehi.
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Evocoiyase oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe, iyavei aipo ehi:
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Esepia, co pɨpe suive ndaɨhu iri chira uva rɨcuer acoi ouse voi Tũpa mborerecuasa —ehi.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ipare oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare ombohi-mbohi imondo güemimbohe upe.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ẽgüe ehi avei carusa pare yapo ɨgua rɨru rese aipo ehi:
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Cũritei rumo oime mbɨa mesave yande pɨri che mondo vaherã che amotarẽhɨmbar upe.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Supi eté imboavɨyesa itera che, Ava Rɨquehɨr, rese ñehesa yɨpɨve imombehuprɨ. ¡Iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! —ehi.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Evocoiyase aipo ehise, semimbohe oporandu-randu tẽi oyeupe: “¿Ava pĩha ẽgüe ehi?” ehi tẽi yuvɨreco.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Ipare voi semimbohe oñemoñeta guasu yuvɨreco oyese, ipɨhañemoñeta ‘avɨyeteramo che imboeteiprɨ catu vahe aicora oporocuaise Jesús’ ohesave yuvɨreco.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Evocoiyase Jesús aipo ehi: “Ava mborerecuar co ɨvɨ pɨpendar oyocuai pĩrata ava yuvɨreco yepi. Ahe chupe rumo, ‘Mbahe tuprɨ aposar’ ehi yuvɨreco.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Pe rumo ẽgüe ndapeyei chira. Acoi oyemboɨvate pota vahe, toyemochĩhivaheño güeco mbegüesa pɨpe. Acoi ava cuaisar, tihañeco catu ambuae ava rese.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿Uma pĩha ɨvate catu vahe: co mesave oguapɨ vahe ocaru yuvɨreco? ¿Sese ihañeco vahe tie? Acoi mesave oguapɨ vahe niha. Che rumo co aico pe pãhuve inungar pe rese ihañeco vahe.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Pe rumo peico vahe che rupi yepi opacatú che recoãhasa pɨpe.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Sese che amondo pẽu pe mborerecuasa inungar che Ru ombou cheu che mborerecua ãgua.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Esepia, pecarura iyavei peɨhura che mborerecuasave che pɨri. Iyavei peguapɨra opacatu judío recocuer rese porandu ãgua” ehi güemimbohe upe.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Aipo ehi avei yande Yar:
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Che rumo ayeroquɨ nde rese nde yeroyasa paneẽhɨ ãgua. Ereyevɨse cheu, emonguerẽhɨ catu ambuae nde rɨvɨreta imovɨracua uca ãgua yuvɨreco oyese —ehi Pedro upe.
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 —Che Yar, che rumo ayemoingatu voi eté nde rupi che so ãgua nde roquendasave iyavei che mano ãgua nde rupi —ehi Pedro chupe.
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 —Pedro, supi eté amombehu ndeu: co pɨpe, tacura ñehe renondeve, nde, “Ndaicuai eté evocoi mbɨa” erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu —ehi.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Evocoiyase Jesús oporandu güemimbohe eta upe:
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Evocoiyase,
36 Então Jesus lhes disse:
37 Supi eté amombehu pẽu: iyacatu ité imboavɨye tuprɨ ãgua co che rese ñehesa imombehuprɨ aipo ehi vahe: ‘Ava vɨreco ndaseco põrai vahe nungar yuvɨreco’ ehi vahe. Supi eté yavɨyera co icuachiapɨrer che resendar —ehi.
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Evocoiyase semimbohe aipo ehi yuvɨreco:
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Ipare Jesús osẽ oso ɨvɨtrɨ Olivo ve. Ahe ɨvɨtrɨve oso yepi, aheve semimbohe yuvɨraso yuvɨreco supi.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Oyepotase aheve yuvɨreco, Jesús aipo ehi güemimbohe upe:
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ipare oyepepɨ güemimbohe sui, inungar ita imombosa vahe amombrɨmi, aheve oñenopɨha, oyeroquɨ
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 aipo ehi: “Che Ru, ereipotase, che renose eve co mbahe tẽi sui; tayapo eme che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupira rumo” ehi.
42 dizendo:
43 Evocoiyase oyemboyecua Tũpa rembiguai chupe, seco momirata ãgua.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Mbahe-mbahe tẽi porarasa pɨpe oyeroquɨ catu. Ahese sacuvor inungar tuvɨ osẽ ichui otɨquɨ ɨvɨve.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Oñarapuhase oyeroquɨsa sui, oyevɨ oso güemimbohe uve. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua ovɨharẽhɨsa pɨpe.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Evocoiyase,
46 E disse:
47 Jesús ñehe vɨteseve, oyepota atɨ ava yuvɨreco chupe. Judas doce semimbohe pãhu pendar tenonde secoi. Ahe oyemboya oso sese sovaupɨte ãgua.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Evocoiyase aipo ehi Judas upe:
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Semimbohe eta rumo, mbahe-mbahe tẽi repiase, oporandu yuvɨreco:
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Ñepei rumo supindar, pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi yasu cotɨndar oyasɨa.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ahe rumo,
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ichui aipo ehi güecasar opacatu pahi eta rerecuar upe, tũparo rãrosar upe, tecua pɨpendar rerecuar upe avei:
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Aicose tũparo pɨpe pe pãhuve arɨ yacatu rupi, na ndapeyapoi eté co nungar cheu. Avɨyeño rumo, oyepota ité niha pẽu imombehuprɨ Caruguar pĩratasa pɨpe mbahe-mbahe tẽi apo ãgua —ehi.
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Evocoiyase Jesús oipɨsɨ yuvɨreco, ovɨraso pahi eta rerecuar ɨvate catu vahe rẽtave yuvɨreco. Pedro rumo amombrɨ rupive tẽi osaquɨcue moñaño oso.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Aheve ñachimbrɨ pɨpe oyatapɨ yuvɨreco, oyere tuprɨ tata rese oyepehe yuvɨnoi. Aheve avei Pedro ipãhuve chini.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Evocoiyase cuña mbiguai, osepiase Pedro, omahe tuprɨ iri sese aipo ehi:
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ahe rumo aipo ehiño:
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Iparemi tẽi ambuae osepiase aipo ehi chupe no:
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ñepei hora paremi tẽi, ambuae aipo ehi chupe:
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Sese aipo ehi:
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Evocoiyase yande Yar oyemboyere sese. Ahe ramoseve oyemomahenduha: “Co pɨpe tacura ñehe renondeve, ‘Ndaicuai vahe’ erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu” ihe agüer rese.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Ahese osẽ, oyasehó iteanga oso.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Evocoiyase ava Jesús rãrosar iguayɨ tẽi yuvɨrocua-rocua yuvɨreco sese.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Osesacua yuvɨreco. Ipare oporandu yuvɨreco chupe:
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Iyavei setá mbahe rese oñehe-ñehe tẽi yuvɨreco chupe.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ahe arɨ pɨpe, cõhese, oñemonuha ava judío rerecuar, pahi eta rerecuar iyavei opacatu Moisés porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco Jesús reraso uca ãgua ava ñemonuhasa ɨvate catu vahesave, oporandu mbahe rese yuvɨreco chupe:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 —¿Supi eté vo nde Poropɨ̃sɨrosar ereico? Emombehu ru oreu —ehi yuvɨreco chupe.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Inungar che aporanduse mbahe rese pẽu, pe avei ndapemboyevɨi chietera cheu viña no.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Co pɨpe suive rumo che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨra Tũpa mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ —ehi.
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ichui opacatu ava oporandu yuvɨreco chupe:
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Evocoiyase ahe aipo ehi yuvɨreco:
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.