Lucas 15
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH
1 Opacatu ava sui guarepochi rerocuasar yuvɨrecoi vahe iyavei ava eta yangaipa guasu vahe, oyemboya Jesús rese iñehe rendu ãgua yuvɨreco.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Sese fariseo yuvɨrecoi vahe iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco, ahe ovɨroɨ̃ro tẽi yuvɨreco aipo ehi:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Evocoiyase Jesús omombehu ovesa resendar yembohesa:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Que ñepei pe pãhuve vɨrecose cien ovesa güeimba, ipare co ocañɨra ñepei ichui viña, oseya ranera evocoiyase evocoi noventa y nueve tẽi avɨye vahesave seco ãgua. Ipare oyevɨra ocañɨ vahe reca oso, oyosu rane itera viña.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Oyosuse, osupira oachihɨve vorɨvetesa pɨpe.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ipare oyepotase güẽtave, omonuhara omborɨpareta, ocotɨndareta avei no. Ipare aipo ehira chupe: ‘Yayembovɨhara che pɨri. Esepia niha, ayosu ité ovesa ocañɨ vahecuer cute’ ehira.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Supi eté ẽgüe ehi aveira oime torɨvetesa guasu catu ɨvave acoi ñepei ava yangaipa guasu vahe oñecuñarose güecocuerai sui noventa y nueve yuvɨrecoi tuprɨ vahe sui yuvɨreco” ehi.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “Acoi que cuña omocañɨse ñepei guarepochi diez tuprɨ vɨreco vahe sui, omoendɨra tataendɨ. Ipare osahuvara oɨ, oseca mbegüera, oyosu rane itera.
8 Jesus continuou:
9 Evocoiyase oyosuse, omonuhara omborɨpareta, ocotɨndareta avei no chupe aipo ehira: ‘Yayembovɨhara che pɨri. Esepia niha, ayosu guarepochi che sui ocañɨ vahecuer cute’ ehira.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Supi eté ẽgüe ehi aveira oime torɨvetesa Tũpa rembiguai ɨva pendar rehɨi upe que ñepei ava yangaipa guasu vahe oñecuñarose güecocuerai sui” ehi.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Aipo ehi avei oporombohe: “Oime mbɨa vɨreco vahe ñuvɨrío guahɨr.
11 E Jesus disse ainda:
12 Chĩhivahe catu vahe aipo ehi oyesupa upe: ‘Che ru, embou mbahe che mombahesa cheu’ ehi. Iyesupa evocoiyase omboyaho ombahe imondo chupe.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Ipare coiye catumi, omonuhapa opacatu ombahe. Ichui oso amombrɨ ambuae tecuave. Aheve oguarepochi oiporupa tẽi ombahe pota raisa pɨpe.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Acoi oiporupa tẽise rumo opacatu ombahe, ahese oime tɨavor ahe ɨvɨ rupi. Ahe evocoiyase ndasɨepoi tẽi oico.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Evocoiyase oso mboravɨquɨ reca mbɨa pɨri aheve. Ahe mbɨa evocoiyase omondo ocove güeimba cuchi rãro ãgua.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Aheve oyemohɨtaro pota tẽi cuchi rembihu pɨpe oico viña. Ndipoi eté rumo omondo vahe chupe.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Evocoiyase oyemomahenduha tẽi güẽta pendar oporavɨquɨ vahe rese: ‘¡Che ru rẽtave oporavɨquɨ vahe rumo co omoumbɨre guasu-guasu tẽi güembihu yuvɨreco! ¡Che rumo che yuca pota tẽi che rɨeporẽhɨ che rereco cohave!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Sese ayevɨra che ru rẽtave. Aipo ahera chupe: Ayemboangaipa Tũpa rese, nde rese avei no.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Ahese che ndahe iri chira nde rahɨr nungar aico; iyacatu revo ndeu, oporavɨquɨ vahe nungar tẽi che rerecoñora eve, ahera’ ehi.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Evocoiyase oyevɨ iri oso vu rẽtave cute.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Ahese tahɨr aipo ehi chupe: ‘Che ru, ayemboangaipa Tũpa rese, nde rese avei; ndiya iri nde rahɨr che reco ãgua’ ehi.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Tu rumo aipo ehi güembiguai upe: ‘Peso, taperumi avɨye catu vahe turucuar pemboyemonde, pemonde avei cuã penda sese, pɨtaqui avei.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Iyavei guaca iquɨra catu vahe peyuca. ¡Yayapora pieta guasu!’ ehi.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 ‘Esepia, co che rahɨr avɨye omano vahe secoi viña, cũritei rumo oyevɨ iri cheu’ ehi. Ẽgüe ehi opacatu sorɨvete yuvɨreco pieta apo.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Tahɨr cuacua catu vahe rumo ocove vɨte secoi. Oyevɨse ou güẽta rerovɨcave, osendu voi ipieta guasu vahe yuvɨreco.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Evocoiyase oporandu mbiguai upe mbahe oime vahe rese.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 ‘Nde rɨvrɨ mo co oyevɨ tuprɨ iri ou. Sese nde ru oyuca uca guaca iquɨra vahe iyevɨsa resendar’ ehiño.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Evocoiyase tɨquehɨr oñemoɨrosa pɨpe, ndoique potai oyesupa uve oɨ pɨpe; tu rumo osẽño ité ocarve ‘eique’ oya chupe.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Evocoiyase tahɨr omboyevɨ chupe aipo ehi: ‘Che niha setá aravɨter rupi oropɨ̃tɨvɨi vichico nde mboyeroyasave viña, nderemboumi eté rumo que mbahe cheu, que mbahe mɨmba angara viña che mborɨpar rese ore pieta ãgua’ ehi vu upe.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 ‘Indó, cũritei oyepota ndeu nde rahɨr, omocañɨ tẽi vahe nde guarepochi cuña ndipɨhai vahe rese tẽi. Ahe eremboetei catú che sui; ereyuca uca rutei guaca iquɨra vahe chupe’ ehi.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Evocoiyase tu: ‘Eyapɨsacaño, che rahɨr, nde niha nderesɨrɨi vahe che sui. Opacatu che areco vahe rumo nde mbahe ité yepi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Cũritei rumo iyacatu ité yande rorɨvetesave yayapora pieta. Esepia, co nde rɨvrɨ ocañɨ tẽi vahecuer rese yamahe iri’ ehi guahɨr upe” ehi Jesús ava eta mbohe.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.