Lucas 15

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Opacatu ava sui guarepochi rerocuasar yuvɨrecoi vahe iyavei ava eta yangaipa guasu vahe, oyemboya Jesús rese iñehe rendu ãgua yuvɨreco.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Sese fariseo yuvɨrecoi vahe iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco, ahe ovɨroɨ̃ro tẽi yuvɨreco aipo ehi:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Evocoiyase Jesús omombehu ovesa resendar yembohesa:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Que ñepei pe pãhuve vɨrecose cien ovesa güeimba, ipare co ocañɨra ñepei ichui viña, oseya ranera evocoiyase evocoi noventa y nueve tẽi avɨye vahesave seco ãgua. Ipare oyevɨra ocañɨ vahe reca oso, oyosu rane itera viña.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Oyosuse, osupira oachihɨve vorɨvetesa pɨpe.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ipare oyepotase güẽtave, omonuhara omborɨpareta, ocotɨndareta avei no. Ipare aipo ehira chupe: ‘Yayembovɨhara che pɨri. Esepia niha, ayosu ité ovesa ocañɨ vahecuer cute’ ehira.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Supi eté ẽgüe ehi aveira oime torɨvetesa guasu catu ɨvave acoi ñepei ava yangaipa guasu vahe oñecuñarose güecocuerai sui noventa y nueve yuvɨrecoi tuprɨ vahe sui yuvɨreco” ehi.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Acoi que cuña omocañɨse ñepei guarepochi diez tuprɨ vɨreco vahe sui, omoendɨra tataendɨ. Ipare osahuvara oɨ, oseca mbegüera, oyosu rane itera.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Evocoiyase oyosuse, omonuhara omborɨpareta, ocotɨndareta avei no chupe aipo ehira: ‘Yayembovɨhara che pɨri. Esepia niha, ayosu guarepochi che sui ocañɨ vahecuer cute’ ehira.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Supi eté ẽgüe ehi aveira oime torɨvetesa Tũpa rembiguai ɨva pendar rehɨi upe que ñepei ava yangaipa guasu vahe oñecuñarose güecocuerai sui” ehi.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Aipo ehi avei oporombohe: “Oime mbɨa vɨreco vahe ñuvɨrío guahɨr.
11 Jesus continuou:
12 Chĩhivahe catu vahe aipo ehi oyesupa upe: ‘Che ru, embou mbahe che mombahesa cheu’ ehi. Iyesupa evocoiyase omboyaho ombahe imondo chupe.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ipare coiye catumi, omonuhapa opacatu ombahe. Ichui oso amombrɨ ambuae tecuave. Aheve oguarepochi oiporupa tẽi ombahe pota raisa pɨpe.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Acoi oiporupa tẽise rumo opacatu ombahe, ahese oime tɨavor ahe ɨvɨ rupi. Ahe evocoiyase ndasɨepoi tẽi oico.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Evocoiyase oso mboravɨquɨ reca mbɨa pɨri aheve. Ahe mbɨa evocoiyase omondo ocove güeimba cuchi rãro ãgua.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Aheve oyemohɨtaro pota tẽi cuchi rembihu pɨpe oico viña. Ndipoi eté rumo omondo vahe chupe.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Evocoiyase oyemomahenduha tẽi güẽta pendar oporavɨquɨ vahe rese: ‘¡Che ru rẽtave oporavɨquɨ vahe rumo co omoumbɨre guasu-guasu tẽi güembihu yuvɨreco! ¡Che rumo che yuca pota tẽi che rɨeporẽhɨ che rereco cohave!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Sese ayevɨra che ru rẽtave. Aipo ahera chupe: Ayemboangaipa Tũpa rese, nde rese avei no.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Ahese che ndahe iri chira nde rahɨr nungar aico; iyacatu revo ndeu, oporavɨquɨ vahe nungar tẽi che rerecoñora eve, ahera’ ehi.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Evocoiyase oyevɨ iri oso vu rẽtave cute.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ahese tahɨr aipo ehi chupe: ‘Che ru, ayemboangaipa Tũpa rese, nde rese avei; ndiya iri nde rahɨr che reco ãgua’ ehi.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Tu rumo aipo ehi güembiguai upe: ‘Peso, taperumi avɨye catu vahe turucuar pemboyemonde, pemonde avei cuã penda sese, pɨtaqui avei.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Iyavei guaca iquɨra catu vahe peyuca. ¡Yayapora pieta guasu!’ ehi.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 ‘Esepia, co che rahɨr avɨye omano vahe secoi viña, cũritei rumo oyevɨ iri cheu’ ehi. Ẽgüe ehi opacatu sorɨvete yuvɨreco pieta apo.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Tahɨr cuacua catu vahe rumo ocove vɨte secoi. Oyevɨse ou güẽta rerovɨcave, osendu voi ipieta guasu vahe yuvɨreco.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Evocoiyase oporandu mbiguai upe mbahe oime vahe rese.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 ‘Nde rɨvrɨ mo co oyevɨ tuprɨ iri ou. Sese nde ru oyuca uca guaca iquɨra vahe iyevɨsa resendar’ ehiño.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Evocoiyase tɨquehɨr oñemoɨrosa pɨpe, ndoique potai oyesupa uve oɨ pɨpe; tu rumo osẽño ité ocarve ‘eique’ oya chupe.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Evocoiyase tahɨr omboyevɨ chupe aipo ehi: ‘Che niha setá aravɨter rupi oropɨ̃tɨvɨi vichico nde mboyeroyasave viña, nderemboumi eté rumo que mbahe cheu, que mbahe mɨmba angara viña che mborɨpar rese ore pieta ãgua’ ehi vu upe.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 ‘Indó, cũritei oyepota ndeu nde rahɨr, omocañɨ tẽi vahe nde guarepochi cuña ndipɨhai vahe rese tẽi. Ahe eremboetei catú che sui; ereyuca uca rutei guaca iquɨra vahe chupe’ ehi.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Evocoiyase tu: ‘Eyapɨsacaño, che rahɨr, nde niha nderesɨrɨi vahe che sui. Opacatu che areco vahe rumo nde mbahe ité yepi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Cũritei rumo iyacatu ité yande rorɨvetesave yayapora pieta. Esepia, co nde rɨvrɨ ocañɨ tẽi vahecuer rese yamahe iri’ ehi guahɨr upe” ehi Jesús ava eta mbohe.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.