Lucas 14

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ñepei mbɨtuhusa arɨ pɨpe Jesús oso ocaru mborerecuar fariseo rẽtave. Aheve ambuae fariseo eta oivɨro yuvɨreco.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Aheve avei mbɨa iruru vahe secoi.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Evocoiyase Jesús oporandu Moisés porocuaita rese oporombohe vahe upe iyavei fariseo eta upe avei aipo ehi:
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Ahe rumo noñeheiño yuvɨreco chupe. Ahese ahe opoco imbaheasɨ vahe rese, ombogüera. Ipare, “Eso tuprɨño” ehi chupe.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Fariseo eta upe evocoiyase aipo ehi:
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Ahese nomboyevɨ catui eté iñehe yuvɨreco chupe.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Ava ichohoprɨ oiporavo-ravo güenara imboyeroyaprɨ catu vahe mesave oyeupe nara yuvɨreco. Ahe sepiase aipo ehi Jesús imboaracua:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 —Acoi que yande soho ucase mendasa pietasave yuvɨreco, ndayaguapɨi chira ava imboeteiprɨ catu vahe renda harɨve. Esepia, avɨyeteramo que ambuae ava ichohoprɨ oyepotara yande sui imboeteiprɨ catu vahe yuvɨreco.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ipare yande soho ucasar aipo ehira yandeu: ‘Epũha evocoi sui, co mbɨa toguapɨ eipeve’ ehira yandeu. Evocoiyase yande yachĩ tẽira yaso ipami tẽi yaguapɨ.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Yande soho ucase rumo yuvɨreco, yaguapɨra evocoiyase ipa; yande soho ucasar ouse, aipo ehira yandeu: ‘Mborɨ, erio cohave tenda imboeteiprɨ catu vahesave ore pɨri’ ehira. Ẽgüe yahera imboeteiprɨ yaico acoi ava yuvɨroguapɨ vahe rovaque yande pɨri.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Esepia niha, acoi ava oyemboɨvate ai vahe opara seco reroyɨsa; acoi ava seco mbegüe vahe rumo, ahe seco mboɨvate catusara curi —ehi.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Ipare aipo ehi avei ichohosar upe:
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Ereyapose rumo pieta, ereichoho ucara ava iparaɨsu vahe, ava ipo ichutu vahe, anise ipɨ chutu vahe, ipãri-pãri vahe, ndasesapɨsoi vahe avei.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Esepia niha, ahe ndoicatui mbahe mboyevɨ yuvɨreco ndeu. Opase rumo ocuerayevɨ ava seco catuprɨ vahe yuvɨreco, ahese erevɨharetera eico. Esepia, ereipɨsɨra mbahe avɨye vahe Tũpa suindar —ehi.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Iñehe renduse rumo, ñepei mbɨa yuvɨroguapɨ vahe mesave, ahe aipo ehi Jesús upe:
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe:
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ipare oyepotase arɨ caru ãgua, ahese aipo ehi güembiguai mondo: ‘Toyugüerupa che pɨri ichohoprɨ. Esepia niha, mbahe opa oingatu cute’ ehi.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Opacatu rumo ava, ‘Eñemosañomi tẽi cheu’ ehi pãve yuvɨreco. Yɨpɨndar mbɨa aipo ehi: ‘Che rumo arocua ɨvɨ; iya ité aso sepia. Sese eñemosaño cheu’ ehi chupe.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Ambuae mbɨa aipo ehi: ‘Che arocua ramo diez tuprɨ tɨvi, ahe asãha ranera. Sese eñemosaño cheu’ ehi chupe.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Ambuae aipo ehi no: ‘Che amenda ramomi vichico. Sese tẽi ndasoi chira’ ehi.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Oyevɨse mbiguai, opa tuprɨ omombehu mbahe güerecuar upe. Ahese serecuar aipo ehi oñemoɨrosa pɨpe güembiguai upe: ‘Eso voi evocoiyase opacatu ocar rupi. Supi sui eru ava iparaɨsumi vahe, que ava ipo chutu vahe, anise ipɨ chutu vahe, que ndasesapɨsoi vahe, anise que ava ipãri-pãri vahe avei no’ ehi.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Coiye ava reru pare aipo ehi mbiguai güerecuar upe: ‘Che rerecuar, aroya ité nde che cuaita; ipane vɨte rumo ava’ ehi.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Evocoiyase aipo ehi güembiguai upe: ‘Eguata iri ambuae perɨ tecua ɨvɨrindar rupi avei toyugüerumi che rẽtave yuvɨreco che pɨri, tomboapɨpopa ité che rẽta yuvɨreco’ ehi.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 ‘Esepia niha, acoi yɨpɨndar ava aichoho uca vahe ndipoi chietera que ñepei ocaru vaherã che pɨri’ ehi güembiguai upe —ehi Jesús ahe mbɨa mbohe.
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Ava rehɨi Jesús raquɨcuei oguata yuvɨreco. Sese ahe oyemboyere aipo ehi ava upe:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Acoi oimese que ava oipota vahe che rupi oguata ãgua, tache raɨsu catu que ambuae ava sui, que oyesupa, osɨ, güembireco, guahɨreta, vɨvɨreta iyavei güeindɨreta sui, oyesui avei. Ẽgüe ndehise, evocoiyase ndiyai chupe che remimbohe seco ãgua.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Iyavei que ava noñemosañoi vahe mbahe-mbahe tẽi upe oiporarase arɨ yacatu rupi inungar-ra ocurusu rese ovosɨi vahe viña che rupi oguata ãgua, ahe chupe ndiyai che remimbohe seco ãgua” ehi.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Que ava pe pãhu pendar omopuha potase oɨ, ¿ndoyapɨsaca ranei chira ‘¿amomba angara pĩha?’ oyapave?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Esepia niha, omondose oɨ renara yɨpɨndar. Ipare rumo nomboavɨye catuise, ahese opacatu ava sepiase vɨroɨ̃rora
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 aipo ehira yuvɨreco: ‘Aye evocoi mbɨa omopuha pota tẽi oɨ viña, ndoicatui eté rumo imboavɨye’ ehira yuvɨreco chupe.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Iyavei que mborerecuar guasu diez mil sundao vɨreco vahe oyeepɨ potase ambuae mborerecuar veinte mil ava vɨreco vahe sui, oyapɨsaca ranera yɨpɨndar icua tuprɨ ãgua ‘¿yaicatura pĩha setá catu vahe rese yavava?’ ohesave.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Esepia, ndoicatuise, evocoiyase ambuae mborerecuar guasu amombrɨ vɨte secoise, omondora mbahe mombehusar mbahe tuprɨ rese porandu ãgua chupe.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Ẽgüe ehi avei pe recocuer ndapeseya potaise pe mbahe opacatu, ẽgüe ehi vahe ndahei eté che remimbohe” ehi.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Yucrɨ avɨye vahe ité yandeu; nasehe irise rumo, ndayaicatui chietera imoehe iri ãgua.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Naporai eté ɨvɨ upe nara; ndiyai avei ɨvɨ mbahe repochi resendar rese oyeseha vaherã. Evocoiyase ahe imomboprɨ tẽi vaherã. Sese aipo ahe acoi ava oyapɨsaca pota vahe, toyapɨsacaño” ehi.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.