Lucas 14

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñepei mbɨtuhusa arɨ pɨpe Jesús oso ocaru mborerecuar fariseo rẽtave. Aheve ambuae fariseo eta oivɨro yuvɨreco.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Aheve avei mbɨa iruru vahe secoi.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Evocoiyase Jesús oporandu Moisés porocuaita rese oporombohe vahe upe iyavei fariseo eta upe avei aipo ehi:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Ahe rumo noñeheiño yuvɨreco chupe. Ahese ahe opoco imbaheasɨ vahe rese, ombogüera. Ipare, “Eso tuprɨño” ehi chupe.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Fariseo eta upe evocoiyase aipo ehi:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ahese nomboyevɨ catui eté iñehe yuvɨreco chupe.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ava ichohoprɨ oiporavo-ravo güenara imboyeroyaprɨ catu vahe mesave oyeupe nara yuvɨreco. Ahe sepiase aipo ehi Jesús imboaracua:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 —Acoi que yande soho ucase mendasa pietasave yuvɨreco, ndayaguapɨi chira ava imboeteiprɨ catu vahe renda harɨve. Esepia, avɨyeteramo que ambuae ava ichohoprɨ oyepotara yande sui imboeteiprɨ catu vahe yuvɨreco.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Ipare yande soho ucasar aipo ehira yandeu: ‘Epũha evocoi sui, co mbɨa toguapɨ eipeve’ ehira yandeu. Evocoiyase yande yachĩ tẽira yaso ipami tẽi yaguapɨ.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Yande soho ucase rumo yuvɨreco, yaguapɨra evocoiyase ipa; yande soho ucasar ouse, aipo ehira yandeu: ‘Mborɨ, erio cohave tenda imboeteiprɨ catu vahesave ore pɨri’ ehira. Ẽgüe yahera imboeteiprɨ yaico acoi ava yuvɨroguapɨ vahe rovaque yande pɨri.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Esepia niha, acoi ava oyemboɨvate ai vahe opara seco reroyɨsa; acoi ava seco mbegüe vahe rumo, ahe seco mboɨvate catusara curi —ehi.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ipare aipo ehi avei ichohosar upe:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ereyapose rumo pieta, ereichoho ucara ava iparaɨsu vahe, ava ipo ichutu vahe, anise ipɨ chutu vahe, ipãri-pãri vahe, ndasesapɨsoi vahe avei.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Esepia niha, ahe ndoicatui mbahe mboyevɨ yuvɨreco ndeu. Opase rumo ocuerayevɨ ava seco catuprɨ vahe yuvɨreco, ahese erevɨharetera eico. Esepia, ereipɨsɨra mbahe avɨye vahe Tũpa suindar —ehi.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Iñehe renduse rumo, ñepei mbɨa yuvɨroguapɨ vahe mesave, ahe aipo ehi Jesús upe:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ipare oyepotase arɨ caru ãgua, ahese aipo ehi güembiguai mondo: ‘Toyugüerupa che pɨri ichohoprɨ. Esepia niha, mbahe opa oingatu cute’ ehi.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Opacatu rumo ava, ‘Eñemosañomi tẽi cheu’ ehi pãve yuvɨreco. Yɨpɨndar mbɨa aipo ehi: ‘Che rumo arocua ɨvɨ; iya ité aso sepia. Sese eñemosaño cheu’ ehi chupe.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ambuae mbɨa aipo ehi: ‘Che arocua ramo diez tuprɨ tɨvi, ahe asãha ranera. Sese eñemosaño cheu’ ehi chupe.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ambuae aipo ehi no: ‘Che amenda ramomi vichico. Sese tẽi ndasoi chira’ ehi.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Oyevɨse mbiguai, opa tuprɨ omombehu mbahe güerecuar upe. Ahese serecuar aipo ehi oñemoɨrosa pɨpe güembiguai upe: ‘Eso voi evocoiyase opacatu ocar rupi. Supi sui eru ava iparaɨsumi vahe, que ava ipo chutu vahe, anise ipɨ chutu vahe, que ndasesapɨsoi vahe, anise que ava ipãri-pãri vahe avei no’ ehi.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Coiye ava reru pare aipo ehi mbiguai güerecuar upe: ‘Che rerecuar, aroya ité nde che cuaita; ipane vɨte rumo ava’ ehi.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Evocoiyase aipo ehi güembiguai upe: ‘Eguata iri ambuae perɨ tecua ɨvɨrindar rupi avei toyugüerumi che rẽtave yuvɨreco che pɨri, tomboapɨpopa ité che rẽta yuvɨreco’ ehi.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 ‘Esepia niha, acoi yɨpɨndar ava aichoho uca vahe ndipoi chietera que ñepei ocaru vaherã che pɨri’ ehi güembiguai upe —ehi Jesús ahe mbɨa mbohe.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ava rehɨi Jesús raquɨcuei oguata yuvɨreco. Sese ahe oyemboyere aipo ehi ava upe:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Acoi oimese que ava oipota vahe che rupi oguata ãgua, tache raɨsu catu que ambuae ava sui, que oyesupa, osɨ, güembireco, guahɨreta, vɨvɨreta iyavei güeindɨreta sui, oyesui avei. Ẽgüe ndehise, evocoiyase ndiyai chupe che remimbohe seco ãgua.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Iyavei que ava noñemosañoi vahe mbahe-mbahe tẽi upe oiporarase arɨ yacatu rupi inungar-ra ocurusu rese ovosɨi vahe viña che rupi oguata ãgua, ahe chupe ndiyai che remimbohe seco ãgua” ehi.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Que ava pe pãhu pendar omopuha potase oɨ, ¿ndoyapɨsaca ranei chira ‘¿amomba angara pĩha?’ oyapave?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Esepia niha, omondose oɨ renara yɨpɨndar. Ipare rumo nomboavɨye catuise, ahese opacatu ava sepiase vɨroɨ̃rora
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 aipo ehira yuvɨreco: ‘Aye evocoi mbɨa omopuha pota tẽi oɨ viña, ndoicatui eté rumo imboavɨye’ ehira yuvɨreco chupe.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Iyavei que mborerecuar guasu diez mil sundao vɨreco vahe oyeepɨ potase ambuae mborerecuar veinte mil ava vɨreco vahe sui, oyapɨsaca ranera yɨpɨndar icua tuprɨ ãgua ‘¿yaicatura pĩha setá catu vahe rese yavava?’ ohesave.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Esepia, ndoicatuise, evocoiyase ambuae mborerecuar guasu amombrɨ vɨte secoise, omondora mbahe mombehusar mbahe tuprɨ rese porandu ãgua chupe.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ẽgüe ehi avei pe recocuer ndapeseya potaise pe mbahe opacatu, ẽgüe ehi vahe ndahei eté che remimbohe” ehi.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Yucrɨ avɨye vahe ité yandeu; nasehe irise rumo, ndayaicatui chietera imoehe iri ãgua.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Naporai eté ɨvɨ upe nara; ndiyai avei ɨvɨ mbahe repochi resendar rese oyeseha vaherã. Evocoiyase ahe imomboprɨ tẽi vaherã. Sese aipo ahe acoi ava oyapɨsaca pota vahe, toyapɨsacaño” ehi.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.