Lucas 14

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ñepei mbɨtuhusa arɨ pɨpe Jesús oso ocaru mborerecuar fariseo rẽtave. Aheve ambuae fariseo eta oivɨro yuvɨreco.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Aheve avei mbɨa iruru vahe secoi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Evocoiyase Jesús oporandu Moisés porocuaita rese oporombohe vahe upe iyavei fariseo eta upe avei aipo ehi:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ahe rumo noñeheiño yuvɨreco chupe. Ahese ahe opoco imbaheasɨ vahe rese, ombogüera. Ipare, “Eso tuprɨño” ehi chupe.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Fariseo eta upe evocoiyase aipo ehi:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ahese nomboyevɨ catui eté iñehe yuvɨreco chupe.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Ava ichohoprɨ oiporavo-ravo güenara imboyeroyaprɨ catu vahe mesave oyeupe nara yuvɨreco. Ahe sepiase aipo ehi Jesús imboaracua:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 —Acoi que yande soho ucase mendasa pietasave yuvɨreco, ndayaguapɨi chira ava imboeteiprɨ catu vahe renda harɨve. Esepia, avɨyeteramo que ambuae ava ichohoprɨ oyepotara yande sui imboeteiprɨ catu vahe yuvɨreco.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Ipare yande soho ucasar aipo ehira yandeu: ‘Epũha evocoi sui, co mbɨa toguapɨ eipeve’ ehira yandeu. Evocoiyase yande yachĩ tẽira yaso ipami tẽi yaguapɨ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Yande soho ucase rumo yuvɨreco, yaguapɨra evocoiyase ipa; yande soho ucasar ouse, aipo ehira yandeu: ‘Mborɨ, erio cohave tenda imboeteiprɨ catu vahesave ore pɨri’ ehira. Ẽgüe yahera imboeteiprɨ yaico acoi ava yuvɨroguapɨ vahe rovaque yande pɨri.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Esepia niha, acoi ava oyemboɨvate ai vahe opara seco reroyɨsa; acoi ava seco mbegüe vahe rumo, ahe seco mboɨvate catusara curi —ehi.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ipare aipo ehi avei ichohosar upe:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ereyapose rumo pieta, ereichoho ucara ava iparaɨsu vahe, ava ipo ichutu vahe, anise ipɨ chutu vahe, ipãri-pãri vahe, ndasesapɨsoi vahe avei.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Esepia niha, ahe ndoicatui mbahe mboyevɨ yuvɨreco ndeu. Opase rumo ocuerayevɨ ava seco catuprɨ vahe yuvɨreco, ahese erevɨharetera eico. Esepia, ereipɨsɨra mbahe avɨye vahe Tũpa suindar —ehi.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Iñehe renduse rumo, ñepei mbɨa yuvɨroguapɨ vahe mesave, ahe aipo ehi Jesús upe:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ipare oyepotase arɨ caru ãgua, ahese aipo ehi güembiguai mondo: ‘Toyugüerupa che pɨri ichohoprɨ. Esepia niha, mbahe opa oingatu cute’ ehi.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Opacatu rumo ava, ‘Eñemosañomi tẽi cheu’ ehi pãve yuvɨreco. Yɨpɨndar mbɨa aipo ehi: ‘Che rumo arocua ɨvɨ; iya ité aso sepia. Sese eñemosaño cheu’ ehi chupe.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ambuae mbɨa aipo ehi: ‘Che arocua ramo diez tuprɨ tɨvi, ahe asãha ranera. Sese eñemosaño cheu’ ehi chupe.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ambuae aipo ehi no: ‘Che amenda ramomi vichico. Sese tẽi ndasoi chira’ ehi.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Oyevɨse mbiguai, opa tuprɨ omombehu mbahe güerecuar upe. Ahese serecuar aipo ehi oñemoɨrosa pɨpe güembiguai upe: ‘Eso voi evocoiyase opacatu ocar rupi. Supi sui eru ava iparaɨsumi vahe, que ava ipo chutu vahe, anise ipɨ chutu vahe, que ndasesapɨsoi vahe, anise que ava ipãri-pãri vahe avei no’ ehi.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Coiye ava reru pare aipo ehi mbiguai güerecuar upe: ‘Che rerecuar, aroya ité nde che cuaita; ipane vɨte rumo ava’ ehi.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Evocoiyase aipo ehi güembiguai upe: ‘Eguata iri ambuae perɨ tecua ɨvɨrindar rupi avei toyugüerumi che rẽtave yuvɨreco che pɨri, tomboapɨpopa ité che rẽta yuvɨreco’ ehi.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 ‘Esepia niha, acoi yɨpɨndar ava aichoho uca vahe ndipoi chietera que ñepei ocaru vaherã che pɨri’ ehi güembiguai upe —ehi Jesús ahe mbɨa mbohe.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Ava rehɨi Jesús raquɨcuei oguata yuvɨreco. Sese ahe oyemboyere aipo ehi ava upe:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Acoi oimese que ava oipota vahe che rupi oguata ãgua, tache raɨsu catu que ambuae ava sui, que oyesupa, osɨ, güembireco, guahɨreta, vɨvɨreta iyavei güeindɨreta sui, oyesui avei. Ẽgüe ndehise, evocoiyase ndiyai chupe che remimbohe seco ãgua.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Iyavei que ava noñemosañoi vahe mbahe-mbahe tẽi upe oiporarase arɨ yacatu rupi inungar-ra ocurusu rese ovosɨi vahe viña che rupi oguata ãgua, ahe chupe ndiyai che remimbohe seco ãgua” ehi.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Que ava pe pãhu pendar omopuha potase oɨ, ¿ndoyapɨsaca ranei chira ‘¿amomba angara pĩha?’ oyapave?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Esepia niha, omondose oɨ renara yɨpɨndar. Ipare rumo nomboavɨye catuise, ahese opacatu ava sepiase vɨroɨ̃rora
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 aipo ehira yuvɨreco: ‘Aye evocoi mbɨa omopuha pota tẽi oɨ viña, ndoicatui eté rumo imboavɨye’ ehira yuvɨreco chupe.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Iyavei que mborerecuar guasu diez mil sundao vɨreco vahe oyeepɨ potase ambuae mborerecuar veinte mil ava vɨreco vahe sui, oyapɨsaca ranera yɨpɨndar icua tuprɨ ãgua ‘¿yaicatura pĩha setá catu vahe rese yavava?’ ohesave.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Esepia, ndoicatuise, evocoiyase ambuae mborerecuar guasu amombrɨ vɨte secoise, omondora mbahe mombehusar mbahe tuprɨ rese porandu ãgua chupe.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ẽgüe ehi avei pe recocuer ndapeseya potaise pe mbahe opacatu, ẽgüe ehi vahe ndahei eté che remimbohe” ehi.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Yucrɨ avɨye vahe ité yandeu; nasehe irise rumo, ndayaicatui chietera imoehe iri ãgua.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Naporai eté ɨvɨ upe nara; ndiyai avei ɨvɨ mbahe repochi resendar rese oyeseha vaherã. Evocoiyase ahe imomboprɨ tẽi vaherã. Sese aipo ahe acoi ava oyapɨsaca pota vahe, toyapɨsacaño” ehi.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.