Lucas 13
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC
1 Ahe pɨpeve avei yuvɨraso ava Jesús repia. Ahese omombehu Pilato mbɨa Galilea pendar yuca uca agüer: Ahe mbɨa vɨropovẽhese mbahe mɨmba yucaprɨ yuvɨreco chupe. Ahe suvɨ oyeseha mbahe mɨmba ruvɨ rese.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ipare Jesús aipo ehi chupe: “Pemoha co pe: Mbahe tẽi oime vahe evocoi mbɨa Galilea pendar upe, yangaipa guasu catu rese ambuae güecua pendar sui ẽgüe ehi mbahe chupe viña.
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 ¡Aní rumo! Acoi ndapemboasɨise pe angaipa Tũpa upe pe yevɨ ãgua, pe avei opara pecañɨ tẽi.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Peroya avei acoi ava dieciocho tuprɨ yuvɨrecoi vahe omanopase Siloé torre ovɨapise iharɨve, ‘Ahe yangaipa catu yuvɨreco ambuae ava Jerusalén pɨpendar sui’ peye viña no.
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Aní rumo; acoi ndapemboasɨise pe angaipa Tũpa upe peyevɨ ãgua, pe avei opara pecañɨ tẽi” ehi.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Evocoiyase Jesús omombehu mbahe omboyoya oporombohe ambuae mbahe rese aipo ehi: “Oime mbɨa vɨreco vahe ɨvɨra higuera oco pɨpe. Setá arɨ ahe oso sepia ‘¿iha pĩha?’ oyapave. Ndosecai eté rumo iha sese.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ahese aipo ehi mbɨa oco rãrosar upe: ‘Esendu, che ayu pɨhi tẽi higuera ha reca mbosapɨ aravɨter rupi. Ndasepiai eté rumo que ñepei iha sese yepi’ ehi. ‘Eyasɨapa; ndiyai ihãi tuprɨ tẽi cohave’ ehi.
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Ico rarõsar rumo omboyevɨ chupe aipo ehi: ‘Che rerecuar, ẽgüe tehiño vɨte tẽi rane co aravɨter; amonguhira ɨvɨ chupe. Ipare amondora ɨvɨ sũ vahe mbahe repochi resendar sese.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Ahese revo ambuae aravɨter ihara cute; anise ité rumo, ereyasɨa ucaño itera’ ehi ico rãrosar güerecuar upe” ehi Jesús ava mbohe.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Ñepei mbɨtuhusa arɨ pɨpe Jesús oporombohe judío tũparo pɨpe.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Aheve oime cuña imbaheasɨ vahe, dieciocho aravɨter rupi ahe mbaherasɨsa vɨreco, caruguar tẽi omboyeapami uca sereco. Sese ndoicatui opũha tuprɨ oguata.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Osepiase rumo Jesús, “Erio” ehi chupe.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Evocoiyase omondose opo sese, aheseve voi cuña oyemohɨvi. Ipare omboetei Tũpa oico.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Judío tũparo rerecuar rumo oñemoɨro ahe cuña mbogüerasa rese mbɨtuhusa arɨ pɨpe. Sese aipo ehi ava eta upe:
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Evocoiyase ahe mbɨa upe omboyevɨ aipo ehi:
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Co rumo cuña, Abraham suindar Caruguar omombaheasɨ vahe dieciocho aravɨter suive sereco, ¿ndiyai eté pĩha evocoiyase imbogüerasa mbɨtuhusa arɨ pɨpe? —ehi tũparo pendar rerecuar upe.
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Aipo ehise, opacatu yamotarẽhɨsar yuvɨnochi tẽi yuvɨreco ichui. Ambuae ava rumo oyembovɨhaño opacatu Jesús rembiapo osepiase yuvɨreco.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Evocoiyase Jesús aipo ehi avei: “¿Mbahe nungar pĩha Tũpa povrɨ pendar, iyavei mbahe rese vo amboyoyara?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Oyoya tuprɨ ité mostaza rãhɨi rese, inungar acoi mbɨa oñotɨ vahe oco pɨpe. Ichui ocuacua, tuvichá iteanga. Ahe sãca rese vɨ̃rai rehɨi oyapo guaitɨrã” ehi oporombohe.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Evocoiyase Jesús aipo ehi iri: “¿Mbahe rese pĩha amboyoyara Tũpa povrɨ pendar?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Oyoya tuprɨ co pan mboapeposa rese, acoi cuña omboyeseha tuprɨ vahe mbosapɨ sãhambrɨ trigo cuhi rese opacatu imboapepo ãgua yepi” ehi oporombohe.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Ipare Jesús osoño Jerusalén ve, opɨta-pɨta tecua yacatu rupi oporombohe oico.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Ahe supi ichose, ñepei mbɨa oporandu chupe aipo ehi:
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 —Peyemovɨracua tuprɨ catu peique ãgua oquendɨpɨ cãhimi rupi. Esepia niha, supi eté setá ava osãha tẽira yuvɨroique vaherã ahe oquenda rupi yuvɨreco viña, ndoyuvɨroique catui chira rumo yuvɨreco.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Supi eté ahe inungar oɨ yar ouse oquenda mboya viña. Amove ava evocoiyase ocarve yuvɨrecoi vɨte vahe omota tẽira oquenda, ‘Ore yar, emboimi tẽi oreu’ ehi tẽira yuvɨreco. Ahe rumo aipo ehiñora chupe: ‘Aní, ndopocuai vahe rumo pe’ ehiñora chupe.
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Evocoiyase ahe aipo ehi tẽira yuvɨreco: ‘Ore niha orocaru vahe, oroɨhu vahe nde pɨri, iyavei ore mbohe ore rocar rupi eve yepi’ ehi tẽira yuvɨreco chupe.
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Ahe rumo aipo ehira: ‘Ñepei reseve niha acoi, Ndopocuai vahe, ahe pẽu. ¡Pesɨrɨ che sui, pe opacatu mbahe-mbahe tẽi aposar!’ ehiñora chupe.
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Pe rumo imomboprɨra pe recocuer Tũpa povrɨ sui, sese peyaseho tẽira, peyemoaitere tẽira peico pesepiase Abraham, Isaac, Jacob iyavei opacatu Tũpa ñehe mombehusareta yuvɨrecoise Tũpa povrɨve ɨvave.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Iyavei ava yugüerura añihivei cotɨ sui, caharu cotɨ sui, norte cotɨ sui iyavei irohɨ cotɨ sui, ahe evocoiyase yuvɨroguapɨra ocaru Tũpa mborerecuasave ipɨri yuvɨreco.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Supi eté amove ava ndoyavɨi ipa tẽi vahe seique ãgua ɨvave Tũpa pɨri viña, ahe ranengatu rumo yuvɨroiqueño itera ipɨpe iyavei amove ava tenonde catu vahe ndoyavɨi ahe rane oique vaherã ɨvave viña. Ahe rumo ipa tẽi yuvɨroiquera —ehi Jesús ava rehɨi upe.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ahe arɨ pɨpe oyepota movɨro fariseo aipo ehi tẽi Jesús upe yuvɨreco:
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Ahe rumo,
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Che rumo aporavɨquɨño itera co pɨpe, ayihive iyavei curi ayihive vichico. Ipare asora Jerusalén ve. Esepia niha, ndiyai Tũpa ñehe mombehusar omano co cotɨ tẽi Jerusalén sui yuvɨreco —ehi.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “¡Too rutei pe Jerusalén pendar, peyuca vahe Tũpa ñehe mombehusar, iyavei ita pɨpe peyapi-yapi ava Tũpa remimbou yepi! ¡Setá rupi che opomonuha pota tẽi pe rereco, inungar tacura omonuha vahe omembrɨ opepovrɨve, ẽgüe ahe pota tẽi pe rereco viña, pe rumo ndapeipotai eté!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Sese seyapɨrã tẽi peicora. Iyavei ndache repiai chiaveira peye acoi, ‘Imboeteiprɨ Yar remimbou tasecoi’ peyese voi che repia irira peye” ehi Jerusalén pendar upe.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.