Lucas 13
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVT
1 Ahe pɨpeve avei yuvɨraso ava Jesús repia. Ahese omombehu Pilato mbɨa Galilea pendar yuca uca agüer: Ahe mbɨa vɨropovẽhese mbahe mɨmba yucaprɨ yuvɨreco chupe. Ahe suvɨ oyeseha mbahe mɨmba ruvɨ rese.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Ipare Jesús aipo ehi chupe: “Pemoha co pe: Mbahe tẽi oime vahe evocoi mbɨa Galilea pendar upe, yangaipa guasu catu rese ambuae güecua pendar sui ẽgüe ehi mbahe chupe viña.
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 ¡Aní rumo! Acoi ndapemboasɨise pe angaipa Tũpa upe pe yevɨ ãgua, pe avei opara pecañɨ tẽi.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Peroya avei acoi ava dieciocho tuprɨ yuvɨrecoi vahe omanopase Siloé torre ovɨapise iharɨve, ‘Ahe yangaipa catu yuvɨreco ambuae ava Jerusalén pɨpendar sui’ peye viña no.
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Aní rumo; acoi ndapemboasɨise pe angaipa Tũpa upe peyevɨ ãgua, pe avei opara pecañɨ tẽi” ehi.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Evocoiyase Jesús omombehu mbahe omboyoya oporombohe ambuae mbahe rese aipo ehi: “Oime mbɨa vɨreco vahe ɨvɨra higuera oco pɨpe. Setá arɨ ahe oso sepia ‘¿iha pĩha?’ oyapave. Ndosecai eté rumo iha sese.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Ahese aipo ehi mbɨa oco rãrosar upe: ‘Esendu, che ayu pɨhi tẽi higuera ha reca mbosapɨ aravɨter rupi. Ndasepiai eté rumo que ñepei iha sese yepi’ ehi. ‘Eyasɨapa; ndiyai ihãi tuprɨ tẽi cohave’ ehi.
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Ico rarõsar rumo omboyevɨ chupe aipo ehi: ‘Che rerecuar, ẽgüe tehiño vɨte tẽi rane co aravɨter; amonguhira ɨvɨ chupe. Ipare amondora ɨvɨ sũ vahe mbahe repochi resendar sese.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Ahese revo ambuae aravɨter ihara cute; anise ité rumo, ereyasɨa ucaño itera’ ehi ico rãrosar güerecuar upe” ehi Jesús ava mbohe.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Ñepei mbɨtuhusa arɨ pɨpe Jesús oporombohe judío tũparo pɨpe.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Aheve oime cuña imbaheasɨ vahe, dieciocho aravɨter rupi ahe mbaherasɨsa vɨreco, caruguar tẽi omboyeapami uca sereco. Sese ndoicatui opũha tuprɨ oguata.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Osepiase rumo Jesús, “Erio” ehi chupe.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Evocoiyase omondose opo sese, aheseve voi cuña oyemohɨvi. Ipare omboetei Tũpa oico.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Judío tũparo rerecuar rumo oñemoɨro ahe cuña mbogüerasa rese mbɨtuhusa arɨ pɨpe. Sese aipo ehi ava eta upe:
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Evocoiyase ahe mbɨa upe omboyevɨ aipo ehi:
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Co rumo cuña, Abraham suindar Caruguar omombaheasɨ vahe dieciocho aravɨter suive sereco, ¿ndiyai eté pĩha evocoiyase imbogüerasa mbɨtuhusa arɨ pɨpe? —ehi tũparo pendar rerecuar upe.
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Aipo ehise, opacatu yamotarẽhɨsar yuvɨnochi tẽi yuvɨreco ichui. Ambuae ava rumo oyembovɨhaño opacatu Jesús rembiapo osepiase yuvɨreco.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Evocoiyase Jesús aipo ehi avei: “¿Mbahe nungar pĩha Tũpa povrɨ pendar, iyavei mbahe rese vo amboyoyara?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Oyoya tuprɨ ité mostaza rãhɨi rese, inungar acoi mbɨa oñotɨ vahe oco pɨpe. Ichui ocuacua, tuvichá iteanga. Ahe sãca rese vɨ̃rai rehɨi oyapo guaitɨrã” ehi oporombohe.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Evocoiyase Jesús aipo ehi iri: “¿Mbahe rese pĩha amboyoyara Tũpa povrɨ pendar?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Oyoya tuprɨ co pan mboapeposa rese, acoi cuña omboyeseha tuprɨ vahe mbosapɨ sãhambrɨ trigo cuhi rese opacatu imboapepo ãgua yepi” ehi oporombohe.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Ipare Jesús osoño Jerusalén ve, opɨta-pɨta tecua yacatu rupi oporombohe oico.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Ahe supi ichose, ñepei mbɨa oporandu chupe aipo ehi:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 —Peyemovɨracua tuprɨ catu peique ãgua oquendɨpɨ cãhimi rupi. Esepia niha, supi eté setá ava osãha tẽira yuvɨroique vaherã ahe oquenda rupi yuvɨreco viña, ndoyuvɨroique catui chira rumo yuvɨreco.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Supi eté ahe inungar oɨ yar ouse oquenda mboya viña. Amove ava evocoiyase ocarve yuvɨrecoi vɨte vahe omota tẽira oquenda, ‘Ore yar, emboimi tẽi oreu’ ehi tẽira yuvɨreco. Ahe rumo aipo ehiñora chupe: ‘Aní, ndopocuai vahe rumo pe’ ehiñora chupe.
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Evocoiyase ahe aipo ehi tẽira yuvɨreco: ‘Ore niha orocaru vahe, oroɨhu vahe nde pɨri, iyavei ore mbohe ore rocar rupi eve yepi’ ehi tẽira yuvɨreco chupe.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ahe rumo aipo ehira: ‘Ñepei reseve niha acoi, Ndopocuai vahe, ahe pẽu. ¡Pesɨrɨ che sui, pe opacatu mbahe-mbahe tẽi aposar!’ ehiñora chupe.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Pe rumo imomboprɨra pe recocuer Tũpa povrɨ sui, sese peyaseho tẽira, peyemoaitere tẽira peico pesepiase Abraham, Isaac, Jacob iyavei opacatu Tũpa ñehe mombehusareta yuvɨrecoise Tũpa povrɨve ɨvave.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Iyavei ava yugüerura añihivei cotɨ sui, caharu cotɨ sui, norte cotɨ sui iyavei irohɨ cotɨ sui, ahe evocoiyase yuvɨroguapɨra ocaru Tũpa mborerecuasave ipɨri yuvɨreco.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Supi eté amove ava ndoyavɨi ipa tẽi vahe seique ãgua ɨvave Tũpa pɨri viña, ahe ranengatu rumo yuvɨroiqueño itera ipɨpe iyavei amove ava tenonde catu vahe ndoyavɨi ahe rane oique vaherã ɨvave viña. Ahe rumo ipa tẽi yuvɨroiquera —ehi Jesús ava rehɨi upe.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Ahe arɨ pɨpe oyepota movɨro fariseo aipo ehi tẽi Jesús upe yuvɨreco:
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Ahe rumo,
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Che rumo aporavɨquɨño itera co pɨpe, ayihive iyavei curi ayihive vichico. Ipare asora Jerusalén ve. Esepia niha, ndiyai Tũpa ñehe mombehusar omano co cotɨ tẽi Jerusalén sui yuvɨreco —ehi.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 “¡Too rutei pe Jerusalén pendar, peyuca vahe Tũpa ñehe mombehusar, iyavei ita pɨpe peyapi-yapi ava Tũpa remimbou yepi! ¡Setá rupi che opomonuha pota tẽi pe rereco, inungar tacura omonuha vahe omembrɨ opepovrɨve, ẽgüe ahe pota tẽi pe rereco viña, pe rumo ndapeipotai eté!
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Sese seyapɨrã tẽi peicora. Iyavei ndache repiai chiaveira peye acoi, ‘Imboeteiprɨ Yar remimbou tasecoi’ peyese voi che repia irira peye” ehi Jerusalén pendar upe.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.