Lucas 13
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Ahe pɨpeve avei yuvɨraso ava Jesús repia. Ahese omombehu Pilato mbɨa Galilea pendar yuca uca agüer: Ahe mbɨa vɨropovẽhese mbahe mɨmba yucaprɨ yuvɨreco chupe. Ahe suvɨ oyeseha mbahe mɨmba ruvɨ rese.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Ipare Jesús aipo ehi chupe: “Pemoha co pe: Mbahe tẽi oime vahe evocoi mbɨa Galilea pendar upe, yangaipa guasu catu rese ambuae güecua pendar sui ẽgüe ehi mbahe chupe viña.
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 ¡Aní rumo! Acoi ndapemboasɨise pe angaipa Tũpa upe pe yevɨ ãgua, pe avei opara pecañɨ tẽi.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Peroya avei acoi ava dieciocho tuprɨ yuvɨrecoi vahe omanopase Siloé torre ovɨapise iharɨve, ‘Ahe yangaipa catu yuvɨreco ambuae ava Jerusalén pɨpendar sui’ peye viña no.
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Aní rumo; acoi ndapemboasɨise pe angaipa Tũpa upe peyevɨ ãgua, pe avei opara pecañɨ tẽi” ehi.
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Evocoiyase Jesús omombehu mbahe omboyoya oporombohe ambuae mbahe rese aipo ehi: “Oime mbɨa vɨreco vahe ɨvɨra higuera oco pɨpe. Setá arɨ ahe oso sepia ‘¿iha pĩha?’ oyapave. Ndosecai eté rumo iha sese.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Ahese aipo ehi mbɨa oco rãrosar upe: ‘Esendu, che ayu pɨhi tẽi higuera ha reca mbosapɨ aravɨter rupi. Ndasepiai eté rumo que ñepei iha sese yepi’ ehi. ‘Eyasɨapa; ndiyai ihãi tuprɨ tẽi cohave’ ehi.
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Ico rarõsar rumo omboyevɨ chupe aipo ehi: ‘Che rerecuar, ẽgüe tehiño vɨte tẽi rane co aravɨter; amonguhira ɨvɨ chupe. Ipare amondora ɨvɨ sũ vahe mbahe repochi resendar sese.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Ahese revo ambuae aravɨter ihara cute; anise ité rumo, ereyasɨa ucaño itera’ ehi ico rãrosar güerecuar upe” ehi Jesús ava mbohe.
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Ñepei mbɨtuhusa arɨ pɨpe Jesús oporombohe judío tũparo pɨpe.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Aheve oime cuña imbaheasɨ vahe, dieciocho aravɨter rupi ahe mbaherasɨsa vɨreco, caruguar tẽi omboyeapami uca sereco. Sese ndoicatui opũha tuprɨ oguata.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Osepiase rumo Jesús, “Erio” ehi chupe.
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Evocoiyase omondose opo sese, aheseve voi cuña oyemohɨvi. Ipare omboetei Tũpa oico.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Judío tũparo rerecuar rumo oñemoɨro ahe cuña mbogüerasa rese mbɨtuhusa arɨ pɨpe. Sese aipo ehi ava eta upe:
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Evocoiyase ahe mbɨa upe omboyevɨ aipo ehi:
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Co rumo cuña, Abraham suindar Caruguar omombaheasɨ vahe dieciocho aravɨter suive sereco, ¿ndiyai eté pĩha evocoiyase imbogüerasa mbɨtuhusa arɨ pɨpe? —ehi tũparo pendar rerecuar upe.
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Aipo ehise, opacatu yamotarẽhɨsar yuvɨnochi tẽi yuvɨreco ichui. Ambuae ava rumo oyembovɨhaño opacatu Jesús rembiapo osepiase yuvɨreco.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Evocoiyase Jesús aipo ehi avei: “¿Mbahe nungar pĩha Tũpa povrɨ pendar, iyavei mbahe rese vo amboyoyara?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Oyoya tuprɨ ité mostaza rãhɨi rese, inungar acoi mbɨa oñotɨ vahe oco pɨpe. Ichui ocuacua, tuvichá iteanga. Ahe sãca rese vɨ̃rai rehɨi oyapo guaitɨrã” ehi oporombohe.
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Evocoiyase Jesús aipo ehi iri: “¿Mbahe rese pĩha amboyoyara Tũpa povrɨ pendar?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Oyoya tuprɨ co pan mboapeposa rese, acoi cuña omboyeseha tuprɨ vahe mbosapɨ sãhambrɨ trigo cuhi rese opacatu imboapepo ãgua yepi” ehi oporombohe.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Ipare Jesús osoño Jerusalén ve, opɨta-pɨta tecua yacatu rupi oporombohe oico.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Ahe supi ichose, ñepei mbɨa oporandu chupe aipo ehi:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 —Peyemovɨracua tuprɨ catu peique ãgua oquendɨpɨ cãhimi rupi. Esepia niha, supi eté setá ava osãha tẽira yuvɨroique vaherã ahe oquenda rupi yuvɨreco viña, ndoyuvɨroique catui chira rumo yuvɨreco.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Supi eté ahe inungar oɨ yar ouse oquenda mboya viña. Amove ava evocoiyase ocarve yuvɨrecoi vɨte vahe omota tẽira oquenda, ‘Ore yar, emboimi tẽi oreu’ ehi tẽira yuvɨreco. Ahe rumo aipo ehiñora chupe: ‘Aní, ndopocuai vahe rumo pe’ ehiñora chupe.
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Evocoiyase ahe aipo ehi tẽira yuvɨreco: ‘Ore niha orocaru vahe, oroɨhu vahe nde pɨri, iyavei ore mbohe ore rocar rupi eve yepi’ ehi tẽira yuvɨreco chupe.
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Ahe rumo aipo ehira: ‘Ñepei reseve niha acoi, Ndopocuai vahe, ahe pẽu. ¡Pesɨrɨ che sui, pe opacatu mbahe-mbahe tẽi aposar!’ ehiñora chupe.
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Pe rumo imomboprɨra pe recocuer Tũpa povrɨ sui, sese peyaseho tẽira, peyemoaitere tẽira peico pesepiase Abraham, Isaac, Jacob iyavei opacatu Tũpa ñehe mombehusareta yuvɨrecoise Tũpa povrɨve ɨvave.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Iyavei ava yugüerura añihivei cotɨ sui, caharu cotɨ sui, norte cotɨ sui iyavei irohɨ cotɨ sui, ahe evocoiyase yuvɨroguapɨra ocaru Tũpa mborerecuasave ipɨri yuvɨreco.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Supi eté amove ava ndoyavɨi ipa tẽi vahe seique ãgua ɨvave Tũpa pɨri viña, ahe ranengatu rumo yuvɨroiqueño itera ipɨpe iyavei amove ava tenonde catu vahe ndoyavɨi ahe rane oique vaherã ɨvave viña. Ahe rumo ipa tẽi yuvɨroiquera —ehi Jesús ava rehɨi upe.
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ahe arɨ pɨpe oyepota movɨro fariseo aipo ehi tẽi Jesús upe yuvɨreco:
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ahe rumo,
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Che rumo aporavɨquɨño itera co pɨpe, ayihive iyavei curi ayihive vichico. Ipare asora Jerusalén ve. Esepia niha, ndiyai Tũpa ñehe mombehusar omano co cotɨ tẽi Jerusalén sui yuvɨreco —ehi.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “¡Too rutei pe Jerusalén pendar, peyuca vahe Tũpa ñehe mombehusar, iyavei ita pɨpe peyapi-yapi ava Tũpa remimbou yepi! ¡Setá rupi che opomonuha pota tẽi pe rereco, inungar tacura omonuha vahe omembrɨ opepovrɨve, ẽgüe ahe pota tẽi pe rereco viña, pe rumo ndapeipotai eté!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Sese seyapɨrã tẽi peicora. Iyavei ndache repiai chiaveira peye acoi, ‘Imboeteiprɨ Yar remimbou tasecoi’ peyese voi che repia irira peye” ehi Jerusalén pendar upe.
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.