Lucas 10
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH
1 Ipare yande Yar oiporavo setenta y dos ava ñepei-pei tecua rupi ñuvɨrío-río güenonera.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Yɨpɨndar rumo aipo ehi: “Supi eté mbahe imonuhapɨrã setá iteanga; sese oporavɨquɨ vahe rumo movɨromi tẽi. Sese peporandu mbahe mitɨ Yar upe, tombou ava imonuha ãgua” ehi.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 “Peso, opomondo ovesami nungar ava mbahe mɨmba oñaro vahe nungar pãhuve.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Perasoi rene mbahe rɨru iyavei guarepochi sɨru reseve. Ndapemondugüei chiaveira pe pɨtaqui; iyavei aní pepɨta ‘avɨrave’ apo ava upe perɨ rupi.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Acoi peiquese que oɨ pɨpe, yɨpɨndar rumo peyapo ranera: ‘Avɨrave. Tũpa tape rovasa’ peyera.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Acoi aheve oimese ava avɨye vahe, ahe oipɨsɨra Tũpa porovasasa; anise evocoiyase ndipoi chira porovasasa chupe nara.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Acoi pe pɨsɨse, aheve ité pepɨtañora; pecarura iyavei peɨhura ahe sembiereco. Esepia, ava poravɨquɨse imboepɨsa chupe. Sese ndapeguatai chira ambuae ava rẽta rupi-rupi tẽi. Ñepei oɨ pɨpe güeraño pepɨtañora.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Acoi que tecuave peyepotase, ahe pendar pe repia potañose yuvɨreco, acoi ahe ombouse mbahe yuvɨreco tapehu, pehuñora ichui.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Ahe pendar imbaheasɨ vahe evocoiyase pembogüerara, iyavei aipo peyera chupe: ‘Tũpa mborerecuasa namombrɨimi pe sui’ peyera.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Acoi peyepotase rumo que tecuave, ahe tecua pendar ndape repia potaise yuvɨreco, peseñora ocar rupi aipo peyera:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘¡Co pe recua pɨpendar ɨvɨ chimborer oya vahe ore pɨ rese oroipɨpete oreyesui, peicua catu, ore hesa pɨpe. Peicua tuprɨ rumo Tũpa mborerecuasa namombrɨimi pe sui’ peyera chupe.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Supi eté acoi arɨ cañɨ oyepotase, oimera Tũpa ñemoɨrosa ahe tecua pendar upe ɨvate catu vahe ava tecua Sodoma pendar sui” ehi güemimbohe eta upe.
12 E Jesus disse mais isto:
13 “¡Peparaɨsu ava tecua Corazín pendar, pe avei peparaɨsu tecua Betsaida pendar! Esepia, acoi poromondɨisa pe pãhuve yapoprɨ yaposara yɨpɨve tecua Tiro, Sidón ve viña, ahe tecua pendar aracaheve anga omondera turucuar vɨharẽhɨsa resendar, tanimbu avei omondora oãca rese oangaipa mboasɨsa pɨpe yuvɨreco viña no.
13 Jesus continuou:
14 Pe rumo peipɨsɨra ɨvate catu vahe Tũpa ñemoɨrosa ava Tiro, Sidón pendar sui arɨ cañɨ pɨpe coiye.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Pe avei no tecua Capernaum pendar, ¡pemoha co ɨvave pe reco ãgua viña! ¡Pe mombosapara rumo ɨvɨcuar ipɨcucu catu vahesave!
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 “Acoi ava oyapɨsaca vahe pe ñehe rese yuvɨreco, ahe evocoiyase oyapɨsaca avei che ñehe rese. Iyavei acoi ava pe mboyepepɨño vahe oyesui, ahe evocoiyase che avei che mboyepepɨ oyesui yuvɨreco. Acoi ava rumo che mboyepepɨño vahe oyesui, ahe evocoiyase che mbousar avei omboyepepɨño oyesui” ehi güemimbohe upe.
16 Então disse aos discípulos:
17 Oyevɨpase ava setenta y dos vahe, ovɨharetesave aipo ehi yuvɨreco chupe:
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Evocoiyase aipo ehi güemimbohe eta upe:
18 Jesus respondeu:
19 Che niha amondo pĩratasa pẽu peguata vaherã mboi iyavei mbahe rumbɨquɨ̃ape harɨ rupi opacatu pe amotarẽhɨsar pĩratasa reroyɨ ãgua, que mbahe pe momaraẽhɨ ãgua avei.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Peyembovɨharetei rene caruguareta pe mboyeroyase. Iya rumo peyembovɨha pe rer ɨva pendar icuachiaprɨ rese —ehi güemimbohe eta upe.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Ahe pɨpeve voi Jesús, Espíritu Santo rese, vorɨvetesa pɨpe aipo ehi: “Che Ru, che oromboetei. Nde niha ɨva Yar, ɨvɨ Yar avei no. Esepia niha, ereñomi co mbahe ava oyesui tẽi mbahe oicua vahe sui iyavei co ɨvɨ pɨpendar ava imbahecua vai vahe sui avei no. Eremboyecua rumo co mbahe ava ndoyembohe tuprɨi vahe upe nde rese oyeroyase. Ahe niha ereipota ité, che Ru” ehi.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 “Opacatu mbahe che Ru ombou cheu. Iyavei ndipoi ava che cua vahe tahɨr che recose; che Ru güeraño ité rumo che cua. Ndipoi avei che Ru oicua tuprɨ vahe yuvɨreco no; che güeraño ité aicua. Iyavei acoi que ava upe aicua uca potase, aicua uca tuprɨ aveira” ehi ava eta upe.
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Evocoiyase omahe güemimbohe eta rese, chupe güeraño aipo ehi: “Perorɨvete catu co mbahe pesepia vahe rese.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Esepia niha, setá eteprɨ ava Tũpa ñehe mombehusar yuvɨrecoi vahe iyavei mborerecuar guasu eta aracahendar osepia pota tẽi mbahe pe rembiepia; ndosepiai eté rumo yuvɨreco. Osendu pota tẽi co pe remiendu yuvɨreco; ahe rumo ndosendui avei yuvɨreco” ehi güemimbohe upe.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Iyavei no Tũpa porocuaita rese oporombohe vahe oso Jesús upe secoãha ãgua, mbahe rese oporandu:
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Ahe omboyevɨ:
26 Jesus respondeu:
27 Evocoiyase oporombohe vahe omboyevɨ:
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 —Supi eté —ehi—. Eremboyevɨ tuprɨ ndeyeupe porandusa cheu. Eremboavɨyese evocoi, ahese ererecora tecovesa apɨrẽhɨ vahe —ehi co mbɨa upe.
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Co mbɨa rumo oyeepɨ pota. Sese aipo ehi chupe:
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Evocoiyase omboyevɨ chupe:
30 Jesus respondeu assim:
31 Ahese judío pahi ou ahe perɨ rupi. Evocoi mbɨa repiase rumo, co cotɨ rupi oñacuasaño oso.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Ẽgüe ehi tuprɨ avei ambuae mbɨa pahi pɨ̃tɨvɨisar levita, osepiase, oñacuasa tuprɨño avei oso no.
32 Também um
33 Ipare rumo mbɨa sepia potapɨrẽhɨ Samaria ɨguar oso ahe perɨ rupi avei. Ahe osepiase, oiparaɨsuereco.
33 Mas um
34 Evocoiyase ahe mbɨa oyemboya oso sese oiposano yapichasa mbahe quɨra pɨpe, uva rɨcuer sai vahe pɨpe, oicuhacua avei turucuar pɨpe chupe. Ipare osupi güeimba harɨve oaprɨve, vɨraso ava quesave. Aheve ihañeco sese.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Ahere ayihive Samaria ɨguar osose, omondo guarepochi ahe pendar oɨ yar upe. Ipare aipo ehi chupe: “Esãro tuprɨmi tẽi co ava cheu. Acoi ndehañeco catuse sese, amboepɨ catu irira che yevɨse ndeu” ehi sẽta vahe upe.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Indó, ¿uma vo co evocoiyase mbosapɨ yuvɨrecoi vahe oyemboava acoi ava ndipɨhai vahe remimombaraɨsu upe? —ehi.
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Evocoiyase ahe mbɨa aipo ehi:
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Ipare Jesús güemimbohe eta reseve oguata vɨte oyepota cuña recosave yuvɨraso, ahe cuña rer Marta. Ahe omoingue tuprɨ güẽta pɨpe.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Icupɨhɨr evocoiyase María serer. Ahe oguapɨ Jesús pɨve iñehe rendu oĩ.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Marta rumo oyembopɨhavɨ̃racua opacatu mbahe rese oico. Ipare oyemboya oso Jesús rese opɨhavɨ̃racuasa pɨpe aipo ehi chupe:
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Omboyevɨ rumo Marta upe aipo ehi:
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Iya rumo ñepei mbahe yaposa. Co nde cupɨhɨr oiporavo ahe mbahe avɨye catu vahe oyeupe che ñehe renduse; ndipoi chietera que ava vɨrocua vaherã ichui —ehi Jesús Marta upe.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.