Lucas 10

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ipare yande Yar oiporavo setenta y dos ava ñepei-pei tecua rupi ñuvɨrío-río güenonera.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Yɨpɨndar rumo aipo ehi: “Supi eté mbahe imonuhapɨrã setá iteanga; sese oporavɨquɨ vahe rumo movɨromi tẽi. Sese peporandu mbahe mitɨ Yar upe, tombou ava imonuha ãgua” ehi.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 “Peso, opomondo ovesami nungar ava mbahe mɨmba oñaro vahe nungar pãhuve.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Perasoi rene mbahe rɨru iyavei guarepochi sɨru reseve. Ndapemondugüei chiaveira pe pɨtaqui; iyavei aní pepɨta ‘avɨrave’ apo ava upe perɨ rupi.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Acoi peiquese que oɨ pɨpe, yɨpɨndar rumo peyapo ranera: ‘Avɨrave. Tũpa tape rovasa’ peyera.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Acoi aheve oimese ava avɨye vahe, ahe oipɨsɨra Tũpa porovasasa; anise evocoiyase ndipoi chira porovasasa chupe nara.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Acoi pe pɨsɨse, aheve ité pepɨtañora; pecarura iyavei peɨhura ahe sembiereco. Esepia, ava poravɨquɨse imboepɨsa chupe. Sese ndapeguatai chira ambuae ava rẽta rupi-rupi tẽi. Ñepei oɨ pɨpe güeraño pepɨtañora.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Acoi que tecuave peyepotase, ahe pendar pe repia potañose yuvɨreco, acoi ahe ombouse mbahe yuvɨreco tapehu, pehuñora ichui.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ahe pendar imbaheasɨ vahe evocoiyase pembogüerara, iyavei aipo peyera chupe: ‘Tũpa mborerecuasa namombrɨimi pe sui’ peyera.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Acoi peyepotase rumo que tecuave, ahe tecua pendar ndape repia potaise yuvɨreco, peseñora ocar rupi aipo peyera:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘¡Co pe recua pɨpendar ɨvɨ chimborer oya vahe ore pɨ rese oroipɨpete oreyesui, peicua catu, ore hesa pɨpe. Peicua tuprɨ rumo Tũpa mborerecuasa namombrɨimi pe sui’ peyera chupe.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Supi eté acoi arɨ cañɨ oyepotase, oimera Tũpa ñemoɨrosa ahe tecua pendar upe ɨvate catu vahe ava tecua Sodoma pendar sui” ehi güemimbohe eta upe.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “¡Peparaɨsu ava tecua Corazín pendar, pe avei peparaɨsu tecua Betsaida pendar! Esepia, acoi poromondɨisa pe pãhuve yapoprɨ yaposara yɨpɨve tecua Tiro, Sidón ve viña, ahe tecua pendar aracaheve anga omondera turucuar vɨharẽhɨsa resendar, tanimbu avei omondora oãca rese oangaipa mboasɨsa pɨpe yuvɨreco viña no.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Pe rumo peipɨsɨra ɨvate catu vahe Tũpa ñemoɨrosa ava Tiro, Sidón pendar sui arɨ cañɨ pɨpe coiye.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Pe avei no tecua Capernaum pendar, ¡pemoha co ɨvave pe reco ãgua viña! ¡Pe mombosapara rumo ɨvɨcuar ipɨcucu catu vahesave!
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 “Acoi ava oyapɨsaca vahe pe ñehe rese yuvɨreco, ahe evocoiyase oyapɨsaca avei che ñehe rese. Iyavei acoi ava pe mboyepepɨño vahe oyesui, ahe evocoiyase che avei che mboyepepɨ oyesui yuvɨreco. Acoi ava rumo che mboyepepɨño vahe oyesui, ahe evocoiyase che mbousar avei omboyepepɨño oyesui” ehi güemimbohe upe.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Oyevɨpase ava setenta y dos vahe, ovɨharetesave aipo ehi yuvɨreco chupe:
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Evocoiyase aipo ehi güemimbohe eta upe:
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Che niha amondo pĩratasa pẽu peguata vaherã mboi iyavei mbahe rumbɨquɨ̃ape harɨ rupi opacatu pe amotarẽhɨsar pĩratasa reroyɨ ãgua, que mbahe pe momaraẽhɨ ãgua avei.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Peyembovɨharetei rene caruguareta pe mboyeroyase. Iya rumo peyembovɨha pe rer ɨva pendar icuachiaprɨ rese —ehi güemimbohe eta upe.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ahe pɨpeve voi Jesús, Espíritu Santo rese, vorɨvetesa pɨpe aipo ehi: “Che Ru, che oromboetei. Nde niha ɨva Yar, ɨvɨ Yar avei no. Esepia niha, ereñomi co mbahe ava oyesui tẽi mbahe oicua vahe sui iyavei co ɨvɨ pɨpendar ava imbahecua vai vahe sui avei no. Eremboyecua rumo co mbahe ava ndoyembohe tuprɨi vahe upe nde rese oyeroyase. Ahe niha ereipota ité, che Ru” ehi.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Opacatu mbahe che Ru ombou cheu. Iyavei ndipoi ava che cua vahe tahɨr che recose; che Ru güeraño ité rumo che cua. Ndipoi avei che Ru oicua tuprɨ vahe yuvɨreco no; che güeraño ité aicua. Iyavei acoi que ava upe aicua uca potase, aicua uca tuprɨ aveira” ehi ava eta upe.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Evocoiyase omahe güemimbohe eta rese, chupe güeraño aipo ehi: “Perorɨvete catu co mbahe pesepia vahe rese.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Esepia niha, setá eteprɨ ava Tũpa ñehe mombehusar yuvɨrecoi vahe iyavei mborerecuar guasu eta aracahendar osepia pota tẽi mbahe pe rembiepia; ndosepiai eté rumo yuvɨreco. Osendu pota tẽi co pe remiendu yuvɨreco; ahe rumo ndosendui avei yuvɨreco” ehi güemimbohe upe.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Iyavei no Tũpa porocuaita rese oporombohe vahe oso Jesús upe secoãha ãgua, mbahe rese oporandu:
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ahe omboyevɨ:
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Evocoiyase oporombohe vahe omboyevɨ:
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 —Supi eté —ehi—. Eremboyevɨ tuprɨ ndeyeupe porandusa cheu. Eremboavɨyese evocoi, ahese ererecora tecovesa apɨrẽhɨ vahe —ehi co mbɨa upe.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Co mbɨa rumo oyeepɨ pota. Sese aipo ehi chupe:
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Evocoiyase omboyevɨ chupe:
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ahese judío pahi ou ahe perɨ rupi. Evocoi mbɨa repiase rumo, co cotɨ rupi oñacuasaño oso.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ẽgüe ehi tuprɨ avei ambuae mbɨa pahi pɨ̃tɨvɨisar levita, osepiase, oñacuasa tuprɨño avei oso no.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ipare rumo mbɨa sepia potapɨrẽhɨ Samaria ɨguar oso ahe perɨ rupi avei. Ahe osepiase, oiparaɨsuereco.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Evocoiyase ahe mbɨa oyemboya oso sese oiposano yapichasa mbahe quɨra pɨpe, uva rɨcuer sai vahe pɨpe, oicuhacua avei turucuar pɨpe chupe. Ipare osupi güeimba harɨve oaprɨve, vɨraso ava quesave. Aheve ihañeco sese.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ahere ayihive Samaria ɨguar osose, omondo guarepochi ahe pendar oɨ yar upe. Ipare aipo ehi chupe: “Esãro tuprɨmi tẽi co ava cheu. Acoi ndehañeco catuse sese, amboepɨ catu irira che yevɨse ndeu” ehi sẽta vahe upe.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Indó, ¿uma vo co evocoiyase mbosapɨ yuvɨrecoi vahe oyemboava acoi ava ndipɨhai vahe remimombaraɨsu upe? —ehi.
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Evocoiyase ahe mbɨa aipo ehi:
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Ipare Jesús güemimbohe eta reseve oguata vɨte oyepota cuña recosave yuvɨraso, ahe cuña rer Marta. Ahe omoingue tuprɨ güẽta pɨpe.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Icupɨhɨr evocoiyase María serer. Ahe oguapɨ Jesús pɨve iñehe rendu oĩ.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Marta rumo oyembopɨhavɨ̃racua opacatu mbahe rese oico. Ipare oyemboya oso Jesús rese opɨhavɨ̃racuasa pɨpe aipo ehi chupe:
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Omboyevɨ rumo Marta upe aipo ehi:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Iya rumo ñepei mbahe yaposa. Co nde cupɨhɨr oiporavo ahe mbahe avɨye catu vahe oyeupe che ñehe renduse; ndipoi chietera que ava vɨrocua vaherã ichui —ehi Jesús Marta upe.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.