Lucas 10
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs BKJ
1 Ipare yande Yar oiporavo setenta y dos ava ñepei-pei tecua rupi ñuvɨrío-río güenonera.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Yɨpɨndar rumo aipo ehi: “Supi eté mbahe imonuhapɨrã setá iteanga; sese oporavɨquɨ vahe rumo movɨromi tẽi. Sese peporandu mbahe mitɨ Yar upe, tombou ava imonuha ãgua” ehi.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 “Peso, opomondo ovesami nungar ava mbahe mɨmba oñaro vahe nungar pãhuve.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Perasoi rene mbahe rɨru iyavei guarepochi sɨru reseve. Ndapemondugüei chiaveira pe pɨtaqui; iyavei aní pepɨta ‘avɨrave’ apo ava upe perɨ rupi.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Acoi peiquese que oɨ pɨpe, yɨpɨndar rumo peyapo ranera: ‘Avɨrave. Tũpa tape rovasa’ peyera.
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Acoi aheve oimese ava avɨye vahe, ahe oipɨsɨra Tũpa porovasasa; anise evocoiyase ndipoi chira porovasasa chupe nara.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Acoi pe pɨsɨse, aheve ité pepɨtañora; pecarura iyavei peɨhura ahe sembiereco. Esepia, ava poravɨquɨse imboepɨsa chupe. Sese ndapeguatai chira ambuae ava rẽta rupi-rupi tẽi. Ñepei oɨ pɨpe güeraño pepɨtañora.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Acoi que tecuave peyepotase, ahe pendar pe repia potañose yuvɨreco, acoi ahe ombouse mbahe yuvɨreco tapehu, pehuñora ichui.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Ahe pendar imbaheasɨ vahe evocoiyase pembogüerara, iyavei aipo peyera chupe: ‘Tũpa mborerecuasa namombrɨimi pe sui’ peyera.
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Acoi peyepotase rumo que tecuave, ahe tecua pendar ndape repia potaise yuvɨreco, peseñora ocar rupi aipo peyera:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘¡Co pe recua pɨpendar ɨvɨ chimborer oya vahe ore pɨ rese oroipɨpete oreyesui, peicua catu, ore hesa pɨpe. Peicua tuprɨ rumo Tũpa mborerecuasa namombrɨimi pe sui’ peyera chupe.
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Supi eté acoi arɨ cañɨ oyepotase, oimera Tũpa ñemoɨrosa ahe tecua pendar upe ɨvate catu vahe ava tecua Sodoma pendar sui” ehi güemimbohe eta upe.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “¡Peparaɨsu ava tecua Corazín pendar, pe avei peparaɨsu tecua Betsaida pendar! Esepia, acoi poromondɨisa pe pãhuve yapoprɨ yaposara yɨpɨve tecua Tiro, Sidón ve viña, ahe tecua pendar aracaheve anga omondera turucuar vɨharẽhɨsa resendar, tanimbu avei omondora oãca rese oangaipa mboasɨsa pɨpe yuvɨreco viña no.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Pe rumo peipɨsɨra ɨvate catu vahe Tũpa ñemoɨrosa ava Tiro, Sidón pendar sui arɨ cañɨ pɨpe coiye.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Pe avei no tecua Capernaum pendar, ¡pemoha co ɨvave pe reco ãgua viña! ¡Pe mombosapara rumo ɨvɨcuar ipɨcucu catu vahesave!
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 “Acoi ava oyapɨsaca vahe pe ñehe rese yuvɨreco, ahe evocoiyase oyapɨsaca avei che ñehe rese. Iyavei acoi ava pe mboyepepɨño vahe oyesui, ahe evocoiyase che avei che mboyepepɨ oyesui yuvɨreco. Acoi ava rumo che mboyepepɨño vahe oyesui, ahe evocoiyase che mbousar avei omboyepepɨño oyesui” ehi güemimbohe upe.
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Oyevɨpase ava setenta y dos vahe, ovɨharetesave aipo ehi yuvɨreco chupe:
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Evocoiyase aipo ehi güemimbohe eta upe:
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Che niha amondo pĩratasa pẽu peguata vaherã mboi iyavei mbahe rumbɨquɨ̃ape harɨ rupi opacatu pe amotarẽhɨsar pĩratasa reroyɨ ãgua, que mbahe pe momaraẽhɨ ãgua avei.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Peyembovɨharetei rene caruguareta pe mboyeroyase. Iya rumo peyembovɨha pe rer ɨva pendar icuachiaprɨ rese —ehi güemimbohe eta upe.
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Ahe pɨpeve voi Jesús, Espíritu Santo rese, vorɨvetesa pɨpe aipo ehi: “Che Ru, che oromboetei. Nde niha ɨva Yar, ɨvɨ Yar avei no. Esepia niha, ereñomi co mbahe ava oyesui tẽi mbahe oicua vahe sui iyavei co ɨvɨ pɨpendar ava imbahecua vai vahe sui avei no. Eremboyecua rumo co mbahe ava ndoyembohe tuprɨi vahe upe nde rese oyeroyase. Ahe niha ereipota ité, che Ru” ehi.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 “Opacatu mbahe che Ru ombou cheu. Iyavei ndipoi ava che cua vahe tahɨr che recose; che Ru güeraño ité rumo che cua. Ndipoi avei che Ru oicua tuprɨ vahe yuvɨreco no; che güeraño ité aicua. Iyavei acoi que ava upe aicua uca potase, aicua uca tuprɨ aveira” ehi ava eta upe.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Evocoiyase omahe güemimbohe eta rese, chupe güeraño aipo ehi: “Perorɨvete catu co mbahe pesepia vahe rese.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Esepia niha, setá eteprɨ ava Tũpa ñehe mombehusar yuvɨrecoi vahe iyavei mborerecuar guasu eta aracahendar osepia pota tẽi mbahe pe rembiepia; ndosepiai eté rumo yuvɨreco. Osendu pota tẽi co pe remiendu yuvɨreco; ahe rumo ndosendui avei yuvɨreco” ehi güemimbohe upe.
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Iyavei no Tũpa porocuaita rese oporombohe vahe oso Jesús upe secoãha ãgua, mbahe rese oporandu:
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Ahe omboyevɨ:
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Evocoiyase oporombohe vahe omboyevɨ:
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 —Supi eté —ehi—. Eremboyevɨ tuprɨ ndeyeupe porandusa cheu. Eremboavɨyese evocoi, ahese ererecora tecovesa apɨrẽhɨ vahe —ehi co mbɨa upe.
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Co mbɨa rumo oyeepɨ pota. Sese aipo ehi chupe:
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Evocoiyase omboyevɨ chupe:
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ahese judío pahi ou ahe perɨ rupi. Evocoi mbɨa repiase rumo, co cotɨ rupi oñacuasaño oso.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Ẽgüe ehi tuprɨ avei ambuae mbɨa pahi pɨ̃tɨvɨisar levita, osepiase, oñacuasa tuprɨño avei oso no.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Ipare rumo mbɨa sepia potapɨrẽhɨ Samaria ɨguar oso ahe perɨ rupi avei. Ahe osepiase, oiparaɨsuereco.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Evocoiyase ahe mbɨa oyemboya oso sese oiposano yapichasa mbahe quɨra pɨpe, uva rɨcuer sai vahe pɨpe, oicuhacua avei turucuar pɨpe chupe. Ipare osupi güeimba harɨve oaprɨve, vɨraso ava quesave. Aheve ihañeco sese.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Ahere ayihive Samaria ɨguar osose, omondo guarepochi ahe pendar oɨ yar upe. Ipare aipo ehi chupe: “Esãro tuprɨmi tẽi co ava cheu. Acoi ndehañeco catuse sese, amboepɨ catu irira che yevɨse ndeu” ehi sẽta vahe upe.
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Indó, ¿uma vo co evocoiyase mbosapɨ yuvɨrecoi vahe oyemboava acoi ava ndipɨhai vahe remimombaraɨsu upe? —ehi.
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Evocoiyase ahe mbɨa aipo ehi:
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Ipare Jesús güemimbohe eta reseve oguata vɨte oyepota cuña recosave yuvɨraso, ahe cuña rer Marta. Ahe omoingue tuprɨ güẽta pɨpe.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Icupɨhɨr evocoiyase María serer. Ahe oguapɨ Jesús pɨve iñehe rendu oĩ.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Marta rumo oyembopɨhavɨ̃racua opacatu mbahe rese oico. Ipare oyemboya oso Jesús rese opɨhavɨ̃racuasa pɨpe aipo ehi chupe:
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Omboyevɨ rumo Marta upe aipo ehi:
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Iya rumo ñepei mbahe yaposa. Co nde cupɨhɨr oiporavo ahe mbahe avɨye catu vahe oyeupe che ñehe renduse; ndipoi chietera que ava vɨrocua vaherã ichui —ehi Jesús Marta upe.
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.