João 4

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Fariseo eta oyandu yuvɨreco Jesús vɨreco catuse ava oyeupi oguata vahe iyavei oporoãpiramo catuse avei Juan sui
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (ndahei eté rumo Jesús oporoãpiramo; semimbohe tẽi rumo ẽgüe ehi yuvɨreco).
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 — ausente —
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 — ausente —
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Aheve Samaria ɨvɨ rese oyepota tecua Sicar serer vaheve yuvɨreco. Ahe tecua rerovɨcave oime ɨvɨ Jacob omondo vahecuer guahɨr José upe aracahe.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Aheve oime ɨvɨcuar, chupe, “Jacob ɨguagüer” ehi yuvɨreco. Ahe ɨgua rembe rese Jesús oguapɨ mbɨter arɨ potase ocueraise oĩ.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Cuña, Samaria pendar, rumo omboyevɨ chupe:
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Evocoiyase omboyevɨ cuña upe:
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 —Ndererecoi rumo ɨ renose ãgua. Esepia, co ɨgua ipɨcucú ité. ¿Que sui vo aipo evocoiyase eremboura ɨ ndopai vahe cheu viña? —ehi cuña chupe—.
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Esepia, co ɨgua ore ramoi Jacob oseya oreu. Cohave suiño ité niha ahe oɨhu, tahɨr avei oɨhu yuvɨreco ichui iyavei opacatu seimba. ¿Nde pĩha ɨvate catu ereico ichui? —ehi cuña chupe.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 —Opacatu ava oɨhu vahe co ɨ, ihuseiño itera yepi, —ehi cuña upe—.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Acoi ava oɨhu vahe rumo ɨ che remimondo, ndihusei iri chietera. Esepia, che amondo vahe ɨ ndopai vaherã ité. Ahe omboura tecovesa ndopai vahe ava upe —ehi cuña upe.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 —Nde ava, emboumi ahe ɨ taɨhu che husei iriẽhɨ ãgua, tanose iri eme ɨ cohave sui —ehi.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 —Eso rane nde mer reca, seseve peyu cohave —ehi cuña upe.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 —Ndarecoi rumo che mer —ehiño cuña chupe.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Esepia, cinco tuprɨ erereco nde mer iyavei cũritei erereco vahe nde resendar tẽi. Supi eté aipo ere: “Ndarecoi che mer” ere cheu —ehi cuña upe.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 —Nde ava avɨye moco Tũpa ñehe mombehusar ereico cheu —ehi—.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ore ramoi eta omboetei Tũpa co ɨvɨtrɨ rese yuvɨreco. Pe rumo, judío peico vahe, “Jerusalén ve yamboeteira Tũpa yepi” peye —ehi.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 —Che reroya eve cuña, vɨrovɨ arɨ pẽu peso iriẽhɨ ãgua Tũpa mboetei co ɨvɨtrɨ rese iyavei Jerusalén ve.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Pe Samaria pendar peico vahe pemboetei tẽi pe rembiguaẽhɨ. Ore rumo oroicua oromboetei vahe. Esepia, ñepɨsɨrosa ou judío sui.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Oyepota rumo arɨ cute, ahe ité co cũritei co pɨpe suive supi eté Tũpa omboetei vahe, Tũpa Espíritu pɨpe omboeteira yuvɨreco. Supi eté Tũpa, “Ẽgüe tehi che mboetei yuvɨreco” ehi.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Esepia, Tũpa niha Espíritu secoi. Sese acoi omboetei vahe oyapora Espíritu pɨpe supi tuprɨ vahe ité yuvɨreco —ehi cuña upe.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Cuña evocoiyase aipo ehi chupe:
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 —Che niha ahe aico añehe vahe ndeu —ehi cuña upe.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Aheseve semimbohe eta oyevɨ yuvɨreco, nombovɨhaiprɨ güemimbohe cuña rese oñemoñetase. Ndipoi eté rumo que “¿mbahe rese vo peñemoñeta?” ehi vahe, que “¿mahera vo ereñehe co cuña upe?” ehi vahe yuvɨreco chupe.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Ahese cuña oseya tuprɨño ocambuchi, oso güecuave aipo ehi ava eta upe:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 —Perio, tapesepia pe ava omombehupa tuprɨ vahe che recocuer cheu. ¿Ndahei pĩha ahe Poropɨ̃sɨrosar? —ehi omu eta upe.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Evocoiyase ava rehɨi yuvɨnose tecua sui, yuvɨraso Jesús recosave sepia.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Ava yepotaẽhɨ vɨteseve, semimbohe eta,
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 —Oimera rumo ambuae mbahe cheu che movɨracua ãgua. Ahe ndapeicuai vahe —ehi güemimbohe eta upe.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Semimbohe aipo hese oporandu-randu tẽi oyeupe yuvɨreco:
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Güemimbohe upe rumo aipo ehi:
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Esepia, pe aipo peye: ‘Ipane vɨte irungatu yasɨ mbahe mitɨ ha monuha ãgua’ peye yepi; che rumo aipo ahe pẽu: pemahe pe ɨvɨrindar ava eta rese. Opa ité opɨha omoingatu yuvɨreco, ahe inungar mbahe mitɨ ha yavɨye vahe.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Acoi oporavɨquɨ vahe Tũpa upe ava hã pɨsɨ ãgua rese, ahe oipɨsɨra seprɨ yuvɨreco iyavei semimonuha tecovesa ndopai vaheve nara ité yuvɨrecoira. Evocoiyase ava upe oñehe vahe iyavei oipɨsɨ vahe ava hã ɨvave nara, oyoya guasu ovɨharetera ipɨsɨprɨ rese yuvɨreco.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Supi eté co ñehesa aipo ehi vahe: ‘Ñepei eté omahetɨ vahe; imonuhasar rumo ambuae ité’ ehi.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Che opocuai ava hã pɨsɨ ãgua ambuae ava poravɨquɨsave; yɨpɨndar rumo ambuae oporavɨquɨ́ ité yuvɨreco sese. Pe evocoiyase peique iporavɨquɨ agüer rupi —ehi güemimbohe eta upe.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Setá ava tecua Sicar pendar Samaria pɨpe vɨroya cuña ñehe sui yuvɨreco, “Opacatu mbahe che rembiapo omombehu cheu” ihesa sui.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Evocoiyase ava rehɨi Samaria pendar yuvɨraso chupe ‘epɨtami ore pɨri’ oya. Evocoiyase opɨta ipɨri ñuvɨrío arɨ rupi.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Setá catu iri ava vɨroya yuvɨreco iñehe ité renduse.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Evocoiyase ava eta aipo ehi cuña upe yuvɨreco:
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Ñuvɨrío arɨ pare, Jesús osẽ ɨvɨ Samaria sui, osoño ɨvɨ Galilea ve.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Ahe ae ité aipo ehi: “Tũpa ñehe mombehusar ndasaɨsusai iɨvɨ rese yuvɨreco yepi” ehi.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Oyepotase oɨvɨ Galilea ve, ahe pendar ava oipɨsɨ tuprɨ yuvɨreco. Esepia, setá osepia opacatu mbahe sembiapo Pascua pietase Jerusalén ve.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Evocoiyase oyevɨ iri tecua Caná ve Galilea ɨvɨ rese, aheve acoi ɨ tẽi oyapo uva rɨcuer. Tecua Capernaum ve oime mbɨa mborerecuar guasu ɨvɨrindar. Ahe vɨreco guahɨr imbaheasɨ vahe.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Oyanduse co mbɨa mborerecuar Jesús yepota Judea sui ɨvɨ Galilea ve, ahe ramoseve oso voi seca ‘toso che rẽtave, tombogüerami che rahɨr omano pota vahe cheu’ oya.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Evocoiyase aipo ehi ahe mborerecuar upe:
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 —Che Yar, eyu poyavañomi tẽi che rahɨr mano vɨteẽhɨseve —ehi mborerecuar chupe.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 —Eyevɨ nde rẽtave; nde rahɨr oicove —ehi mborerecuar upe.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Amombrɨ seco vɨteseve, yuvɨnoña voi sovaĩchi sembiguai imombehu:
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Evocoiyase oporandu: “¿Mbahe hora pɨpe tuprɨ ocuera?” ehi.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Ahese mborerecuar ipɨhañemoñeta: “Ahe hora pɨpe tuprɨ niha Jesús aipo ehi cheu: ‘Nde rahɨr oicove’ ehi” ehi. Evocoiyase ahe iyavei opacatu imu eta vɨroya Jesús yuvɨreco.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Co imoñuvɨriosa poromondɨisa oyapo Jesús güecocuer cua uca ãgua ɨvɨ Judea sui oyevɨse Galilea ve.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.